Tibetan
སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་བཏང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་དེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་རྒྱུས་སོ་སོ་རང་རིག་པ་དང་མཐུན་པའི་ཤེས་པ་ངེས་པ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་མཐར་ཐུག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། རྣམ་པ་གཅིག་གིས་ཆོས་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བ་ལས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་མཚན་ཉིད་འདྲ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཐ་སྙད་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཐུ་སྨོས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། རྣམ་པ་གཅིག་གིས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ལས་ཏེ། དེ་ལ་སྤོང་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་སྣང་བ་དེ་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེས་པས་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་བྱུང་བའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད་པའོ། །ཉན་ཐོས་ནི་དུ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ནི་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཉན་ཐོས་ནི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་ བྱའོ། །སྤྲུལ་པའི་ཉན་ཐོས་དང༌། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་ཉན་ཐོས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཉན་ཐོས་དང༌། ཞི་བའི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ཉན་ཐོས་སོ། །དེ་ལ་སྤྲུལ་པའི་ཉན་ཐོས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་ཅན་རྣམས་གདུལ་བའི་ཕྱིར་སྤྲུལ་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་ཉན་ཐོས་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཙམ་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་ལོག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཤེས་པས་ཡང་དག་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཉན་ཐོས་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་སྙིང་རྗེ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བའི་རིགས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཉེ་བར་གནས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་དག་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པའི་རྒྱུད་ཅན་དུ་གྱུར་པས། དེ་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་ཅིང་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་གནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་
Chinese
对于刹那间应当舍弃的，是哪种个别觉知呢？对此，如实地完全觉悟是这样的：对于所取和能取完全觉知的，如理作意，由如理作意的因，与各自自证相应的知识，生起决定，这是什么呢？如何阐述究竟的空性呢？从一种角度，对法无我的知识如实地见，对此，如实地见是这样的：因为见业和烦恼自性相同，所以是不可言说的法性；因为远离了从名言产生的自性；因此，没有可以执著的显现；因为是刹那性。如何阐述空性本身的威力呢？从一种角度，完全显示了舍弃业和烦恼的对治，对此，舍弃是这样的：知识的显现在那一刹那产生，从而舍弃了从无始时以来产生的一切业和烦恼。声闻是什么？声闻的学处和菩萨的学处有什么差别呢？声闻有四种。声闻的学处和菩萨的学处的差别，应当以十三种方式来了解。化现的声闻，具有增上慢的声闻，完全转变为菩提的声闻，以及趋向寂静的声闻。其中，化现的声闻是菩萨为了调伏众生而化现的。其中，具有增上慢的声闻，是对补特伽罗无我的知识，以及对法无我的颠倒执著的知识，所作的如实觉悟。其中，完全转变为菩提的声闻，是从一开始就成为悲心极小的种姓，由于亲近如来，对广大的佛法生起功德之想，从而成为具有串习的相续，即使最终安住于无漏的法界，仍然被诸佛
English
What is the individual discernment that should be abandoned in an instant? To fully realize this as it is, is as follows: Those mindful attentions that fully discern the grasped and the grasper, through the cause of those mindful attentions, what is the definite knowledge that arises in accordance with individual self-awareness? How is ultimate emptiness spoken of? From one aspect, it is from seeing the knowledge of the selflessness of phenomena as it is. To see it as it is, is as follows: Because karma and afflictions are seen as having the same characteristic, it is the inexpressible nature of reality; because it is devoid of the nature that arises from terms; therefore, there is no appearance to be fixated upon; because it is momentary. How is the power of emptiness itself spoken of? From one aspect, it is from fully showing the antidote that abandons karma and afflictions. To abandon it is as follows: Because the appearance of knowledge arises in that very instant, it abandons all karma and afflictions that have arisen from beginningless time. What is a Shravaka? What is the difference between the training of a Shravaka and the training of a Bodhisattva? There are four types of Shravakas. The difference between the training of a Shravaka and the training of a Bodhisattva should be understood in thirteen ways. Emanated Shravakas, Shravakas with pride, Shravakas who are completely transformed into Bodhi, and Shravakas who have a single path of peace. Among these, an emanated Shravaka is an emanation by a Bodhisattva for the purpose of taming sentient beings. Among these, a Shravaka with pride is the correct realization of the knowledge of the selflessness of the person, and the knowledge of the inverted fixation on the selflessness of phenomena. Among these, a Shravaka who is completely transformed into Bodhi is one who, from the very beginning, has become a lineage with very little compassion, and because of being close to the Tathagata, has developed a mindstream that has fully meditated on the qualities of the vast Dharma of the Buddhas, and even though they ultimately abide in the uncontaminated realm of reality, they are still
Tibetan
པར་སྐུལ་བར་མཛད་འཇུག་པར་མཛད་ཅིང་ཐབས་ཉེ་བར་སྟོན་པར་ཡང་མཛད་དེ། དེ་རྒྱུ་དེས་ན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི། ཞི་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་རྟོགས་པ་ཤིན་ཏུ་དུལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཞི་བའི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ཉན་ཐོས་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་སྙིང་རྗེ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བའི་རིགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཅིག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་མི་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པའི་བསམ་པ་ཅན་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཞིང༌། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྐལ་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་བུ་གནས་མཚུངས་པར་སྐྱེས་ཤིང༌། རྒྱལ་པོའི་བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་མཚུངས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་གཉིས་ཤིག་ཡོད་པ་ལས། དེ་ལ་གཅིག་ནི་རྒྱལ་པོའི་བྱ་བ་དང༌། བསྟན་བཅོས་དང༌། བཟོའི་གནས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ལ། ཅིག་ཤོས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ ཡིན་ན། དེ་གཉིས་ནི་ཡན་ལག་དེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པར་ཟད་ཀྱི། རྒྱལ་པོའི་བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཞི་བའི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྲག་བྱ་ཀྱང་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་བསམ་པ་དང༌། དཀར་པོའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང༌། ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། རིགས་དང༌། གདུང་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། མཐུ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང༌། སྦྱིན་གནས་ཀྱི་འོས་ཉིད་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང༌། འབྱུང་བའི་རྟེན་ལས་ཀྱང་རིག་པར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་ནི་འདུ་བྱེད་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་མི་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་ཞི་བར་གནས་པའི་བསམས་པ་ཅན་ཡིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཞི་བ་ཐོབ་ཀྱང་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཡང་དག་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཆུང་ངུ་དག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བ་ཡང་དག་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཚད་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཤེས་པས་བདག་ཉིད
Chinese
促使、进入，并且也示现方便，以那个原因为缘故，成办大菩提的是什么呢。虽然那样成办大菩提，但是，因为特别喜欢寂静的缘故，那个结合的证悟变得非常调柔，最初发心的佛种姓也不会那样。其中，唯一寂静行持的声闻，因为最初就是慈悲非常微小的种姓，并且，完全不倾向于有情众生的利益，因为畏惧痛苦的缘故，仅仅成为安住于涅槃的想法者，是没有成办大菩提的份儿的。比如，如同国王的儿子出生在相同的地方，以国王安乐的受用而变得相同平等的两个人，其中一个精通国王的事业、论典和工巧处，另一个不是那样，那两个人仅仅以那个支分而变得不同，不是以国王安乐的受用而变得不同，同样，在无漏的界中，菩萨和唯一寂静行持的声闻的差别也应当了知，那两者的差别是发心，以及真实成就白法，以及真实成就智慧，以及随行，以及种姓，以及真实执持血统，以及结合，以及威力，以及成办，以及布施处的应理，以及从殊胜者中超胜，以及从因和果，以及从生起的所依也应当了知。声闻因为造作和烦恼，以及不倾向于有情众生的利益的缘故，是唯一安住于寂静的想法者，菩萨即使获得寂静也与此相违。声闻是具有使自己安乐真实增长的微小白法者，菩萨是具有使一切有情众生安乐真实增长的无量白法者。声闻是以无为的智慧自身
English
They cause to urge, cause to enter, and also show the means of approach. By that cause, what is it that accomplishes the great Bodhi? Although it accomplishes the great Bodhi in that way, because of its great delight in peace, the realization of that union becomes very gentle, and even the first generation of Buddhas who generate the mind does not become like that. Among them, the Hearer who practices only peaceful conduct is from the very beginning a lineage of very small compassion, and because he does not tend to the benefit of sentient beings at all, and because he is afraid of suffering, he becomes only a thinker who abides in Nirvana, and he has no share in accomplishing the great Bodhi. For example, like two sons of a king born in the same place, and who have become equally equal by the enjoyment of the king's happiness, one of whom is skilled in the affairs of the king, the scriptures, and the place of craftsmanship, and the other is not, those two are only different by that limb, but not by the enjoyment of the king's happiness, so in the realm of the immaculate, the difference between the Bodhisattva and the Hearer who practices only peaceful conduct should also be known, the difference between the two is the mind, and the true accomplishment of white Dharma, and the true accomplishment of wisdom, and the following, and the lineage, and the true holding of the lineage, and the union, and the power, and the accomplishment, and the appropriateness of the place of giving, and the surpassing from the excellent, and from the cause and the effect, and also from the basis of arising should be known. The Hearer is a thinker who abides only in peace because of his actions and afflictions, and because he does not tend to the benefit of sentient beings, but the Bodhisattva is the opposite of that even if he attains peace. The Hearer is one who possesses small white Dharmas that make his own happiness truly increase, but the Bodhisattva is one who possesses immeasurable white Dharmas that make the happiness of all sentient beings truly increase. The Hearer is himself with the wisdom of the uncreated