Tibetan
དོན་སོ་སོ་ཐ་དད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་མི་དམིགས་པར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་སོ་སོའི་དོན་ཐ་དད་པ་ལ་འཇུག་པའི་མིང་དེ་དག་ལས་མིང་གང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་དང༌། མིང་གང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱི་དོན་ལ་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེ། དེ་ལྟར་ཡོད་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རམ། འོན་ཏེ་མེད་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར། རེ་ཞིག་ཡོད་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་ནི་མི་རུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་མི་རུང་བ་དེ་ལྟར་ནི་སྔར་དངོས་པོ་བརྟགས་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ན་ནི་དེས་ན་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཏེ། གང་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེའི་དོན་ནི་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་སྒྲོ་འདོགས་ཤིང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་མིང་ཇི་ལྟ་བ་དང༌། བརྗོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པ་དང༌། གཞན་ཡང་བྱིས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་མ་ལ་བརྗོད་པས་བཅིངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མིང་ཇི་ལྟ་བ་དང༌། བརྗོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་མཚན་མ་ལ་བརྗོད་པས་བཅིངས་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རིགས་པ་གང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བརྗོད་པ་མེད་པ་ན་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མི་དམིགས་པ་དང༌། བརྗོད་པ་དང་བཅས་པ་ན་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མི་དམིགས་ པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་རྒྱུ་ཅིག་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གཅིག་གི་སྐྱེ་བའི་གནས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྗོད་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་དམིགས་ལ། བརྗོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དག་དངོས་པོ་ཡོད་ན། མིང་དུ་ཡང་བརྗོད་པས་རབ་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་ཀྱི། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་མི་ནུས་པས། དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་མིང་དང་བརྗོད་པ་སྐྱེ་བར་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་བསམ་གཏན་བ་སོ་སོའི་བདག་ཉིད་ལ་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་ན། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ལ་བརྗོད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་དང་ཆ་
Chinese
对于各自不同的意义进行跟随是不允许不观察的。像这样，对于各自不同的意义进行跟随的那些名称中，哪个名称跟随自己的体性的意义，以及哪个名称也跟随所执持的体性之间的意义，像那样跟随存在的意义呢？还是跟随不存在的意义呢？暂时跟随存在的意义是不允许的，如何不允许，就像那样，之前在观察事物的时候已经说明了。如果像那样跟随不存在的意义，那么就会变成跟随无体性的意义，凡是跟随无体性的意义，它的意义不是那样存在的，那样显现也是增益。凡是增益和执持的，就是现相执着，因此，名称如何，言说如何，就像那样，对于事物以自性的方式现相执着是完全成立的，而且，所有的小孩都是被名相的言说所束缚的，因此，名称如何，言说如何，就像那样，应当观察对于事物以自性的方式现相执着。为什么应当认知为被名相的言说所束缚呢？回答说：应当以理证和教证来认知。什么是理证呢？回答说：没有言说的时候，对于事物不观察到现相的欢喜，以及具有言说的时候，对于它不观察到现相的欢喜，这是其中一个原因。另外，因为一个的出生处是一个，像这样，依赖于事物而产生言说也是观察得到的，以及依赖于言说而产生事物也是观察得到的，就像这样，例如世间人如果事物存在，也用名称的言说来进行辨别，对于事物不存在的就不能完全辨别，像那样，依赖于事物而产生名称和言说是可以观察得到的。就像这样，例如禅定者在各自的自性上进行禅定时，如何如何地在心中言说的作意，就如何如何地属于心相续的所知事物和部分。
English
It is not permissible to fail to observe the following of different meanings individually. Thus, among those names that follow different meanings individually, which name follows the meaning of its own nature, and which name also follows the meaning between the nature of what is held? Does it thus follow the meaning of what exists, or does it follow the meaning of what does not exist? For the time being, it is not permissible to follow the meaning of what exists, and how it is not permissible, just as it has already been explained earlier when examining things. If it thus follows the meaning of what does not exist, then it will become following the meaning of no-nature. Whatever follows the meaning of no-nature, its meaning is not so existent, and to make it so manifest is also to impute. Whatever imputes and holds, that is phenomenal clinging. Therefore, how the name is, and how the expression is, just like that, it is fully established that one clings to phenomena as self-nature with respect to things. Furthermore, all children are bound by the expression of signs, therefore, how the name is, and how the expression is, just like that, one should observe that they cling to phenomena as self-nature with respect to things. Why should one recognize that they are bound by the expression of signs? It is said that it should be recognized by reason and scripture. What is reason? It is said that when there is no expression, joy in phenomena is not observed, and when there is expression, joy in it is not observed. That is one reason. Furthermore, because the place of birth of one is one, just as it is observed that expression arises in dependence on things, and it is also observed that things arise in dependence on expression. For example, if worldly people have things, they also thoroughly discern them with the expression of names, but they cannot completely discern what does not exist. Thus, it is observed that names and expressions arise in dependence on things. Just as, for example, when meditators meditate on their respective self-natures, how and how the mental activity of speaking in the mind is, so and so the knowable things and parts belonging to the mind stream.
Tibetan
མཐུན་པའི་གཟུགས་བརྙན་དག་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས། དེ་ལྟར་ན་བརྗོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་ཡང་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བརྗོད་པའི་གཉེན་པོ་མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གཏོད་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་སྣང་བར་འགྱུར་ལ། ཉེ་བར་མི་གཏོད་པའི་སེམས་ནི་མི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲིད་པར་འགྱུར་བས། རྣམ་གྲངས་དེས་ཀྱང་མཚན་མ་ལ་བརྗོད་པས་བཅིངས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལུང་གང་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། །བྱིས་པ་རྨོངས་པའི་སེམས་ལྡན་པ། །མཚན་མ་དག་ལ་བརྗོད་པས་བཅིངས། །བརྗོད་པའི་འཆིང་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། མཚན་མའི་དབང་ལྡན་ཐུབ་པ་ཡིན། །ཡང་དག་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཡང་དག་ཤེས་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ཤིང༌། །དེ་ཡི་གནས་ཀྱང་མཐོང་མི་འགྱུར། །ཡང་དག་ཤེས་པ་རྣམ་དག་དེ། །དེས་ན་ཡང་དག་པ་རིག་ཅེས་བྱ། །འཛིན་པ་གཉིས་དང་རྣམ་བྲལ་བ། །དེས་ན་གཉིས་སུ་མེད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ཙམ་ལ་བདག་ཏུ་ཉེ་བར་འདོགས་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་ལྟ་ཡང༌། དེའི་བདག་ལ་ཉལ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་འབྱུང་ བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །སྡོམ་ནི། བསྡུ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ནི། །ཡོངས་སུ་ཤེས་དང་དགོངས་པ་དང༌། །སྤྱོད་ཡུལ་རྟོག་དང་རྗེས་འཇུག་དང༌། །རྣམ་པར་རྟེན་ནི་ཐ་མ་ཡིན། །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དང་རྒྱུ་མཚན་དང༌། མིང་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ལྔ་པོ་དག་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་དང་པོ་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལས་དུ་དག་གིས་བསྡུས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། གང་གིས་ཀྱང་མ་བསྡུས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གཉིས་པ་དུ་དག་གིས་བསྡུས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། བཞིས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་པ་དུ་དག་གིས་བསྡུས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། གཅིག་གིས་སོ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་བསྡུས་པ་ཡང་ཡིན་ན། དེས་ན་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་གང་སྨྲས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དེར་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བའི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བསམས་པ་ཡིན་གྱི། རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བ་ནི། དེ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་
Chinese
由于一致的影像以显现的方式生起，因此，依赖于言说而产生的事物也是所缘。此外，言说的对治，将心专注于无相的法界时，一切相都会消失不见；不专注于法界的心，则会不由自主地被各种相所牵引。因此，通过这种方式，也应了知相是被言说所束缚的。何为圣教量？世尊说：孩童愚昧具心者，为诸相之言说所缚，从言说之系缚解脱者，乃是自在相之能仁。如实见之瑜伽士，于如实智而安住，自性亦不可得见，彼之处所亦不见。如实之智极清净，因此称为如实智。与二取分别离者，因此称为无二智。如是所说。例如，凡夫虽精通于诸蕴无我，也仅仅将诸蕴视为我所，但由于未断除对我的习气，因此不会对它产生强烈的我执。在此也应如是观待。总摄而言：总摄与自性，以及遍知与意乐，行境思择与随行，以及异体之所依，此为最终。三自性与因，名相与分别等等五法中，第一自性，从这五法中被多少法总摄呢？答：任何法也未总摄。第二自性被多少法总摄呢？答：被四法总摄。第三自性被多少法总摄呢？答：被一法总摄。如果说，依他起自性也被真实的智慧所总摄，那么，依他起自性是否会依赖于对遍计所执自性的执着而被了知呢？对此如何作答？答：在那里，所思择的是导致一切烦恼的依他起自性，而不是导致完全清净的依他起自性。导致完全清净的依他起自性，是不执着于它的。
English
Because concordant images arise in the manner of appearing, therefore, objects arising in dependence on expression are also objects of focus. Furthermore, the antidote to expression is that when the mind is closely applied to the realm of signlessness, all signs become invisible. A mind that is not closely applied is led by signs against its will. Therefore, by this method, it should also be understood that signs are bound by expression. What is the scripture? The Blessed One said: Children with deluded minds are bound by expressions of signs. Those liberated from the bonds of expression are the capable ones who have power over signs. The yogi who sees correctly abides thoroughly in correct knowledge. Neither is the essence perceived, nor is its place seen. That which is truly pure knowledge is therefore called true knowledge. That which is completely separated from the two graspings is therefore called non-duality. As it is said. For example, although ordinary people are skilled in the selflessness of the aggregates, they only regard the aggregates as merely belonging to the self. However, because the sleep of self has not been abandoned, strong clinging to self does not arise. Here too, it should be viewed in the same way. In summary: Collection and essence, as well as complete knowledge and intention, the object of practice, thought, and following, and the basis of difference is the last. The three essences, the cause, the name, and the discriminations, etc., among these five dharmas, the first essence, how many of these five dharmas are collected by it? Answer: None are collected. How many are collected by the second essence? Answer: Four are collected. How many are collected by the third essence? Answer: One is collected. If it is said that the dependent nature is also collected by true wisdom, then will the dependent nature be known by relying on clinging to the completely imputed nature? How should this be answered? Answer: There, what is contemplated is the dependent nature that leads to all afflictions, not the one that leads to complete purification. The dependent nature that leads to complete purification is not clinging to it.