Tibetan
དོ། །མ་འོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་བྱུང་བ་དང་ལུས་མེད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་ཡང་ཅི་ཡང་སྤང་དུ་མེད་དོ། །བག་ལ་ཉལ་དང་བཅས་པ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་ལས་ལྷག་པར་མི་གནས་ཏེ་བག་ལ་ཉལ་དང་བཅས་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་མེད་པའི་སེམས་གཉིས་འགྲོགས་པ་ནི་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བྱུང་བའང་མི་སྤོང་ངོ༌། །འོན་ཀྱང་གཞན་གྱི་སྒྲ་དང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་ པོའི་སེམས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་སྐྱེ་ལ་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བག་ལ་ཉལ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ནི་འགགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་སྐྱེ་བའི་དུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་འགག་པའི་དུས་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ནི་མགོ་མཉམ་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའི་སེམས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་བག་ལ་ཉལ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་དེ་ལས་ཐལ་བ་ནི་འདས་པ་བག་ལ་ཉལ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པའང་བག་ལ་ཉལ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གནས་གྱུར་ཏེ་བག་ལ་ཉལ་གྱི་རྒྱུན་ཡང་དག་པར་ཆད་ན་དེའི་རྗེས་སུ་འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱིས་འབྱུང་བ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེའང་བག་ལ་ཉལ་མེད་པས། དེའི་ཕྱིར་འདས་པའང་སྤངས་པ་ཡིན་ལ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་མ་འོངས་པ་ཡང་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་སྤང་བར་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདོད་པ་དང་ལྡན་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཟག་པ་རྣམས་དང༌། འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ལྔ་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་པོ་ཐམས་ཅད་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་མ་གཏོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །གོང་མ་ལ་ནི་བདེན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་
Chinese
哦。未来的，是不曾发生且无形的。因此，对它也没有什么需要断除的。具有习气而现在发生的，不会超过一刹那而存在，因为具有习气和不具有习气的两种心识不会同时存在，因此现在发生的也不断除。然而，从如理作意他者的声音和自性中，生起与烦恼的对治心——正见相应的（心识），其相违品，具有习气的心识则会止息。这样，它生起之时，即是它止息之时，因此它的生起和止息应被视为同时发生。其中，与烦恼的对治心——正见相应的（心识），是现在发生的不具有习气的。超过那一刹那的，是过去的不具有习气的。未来也是不具有习气的。这样，如果转变成这种状态，习气的相续完全断绝，那么之后随之而来的世间善和无记心，以及之后生起的过去、未来和现在发生的，也都不具有习气。因此，过去也说是断除了，现在发生的和未来也说是断除了。这样，这就是烦恼的遍一切烦恼的清净差别。其中，什么是烦恼的遍一切烦恼的邪行和应断除的差别之安立呢？简而言之，应观察十五种相：欲界相应的苦、集、灭、道见，以及修所断的烦恼；对于欲界相应的五者，如是色界相应的和无色界相应的也如是。其中，在欲界所行的苦谛中，所有十种烦恼都邪行。在集谛中，除了有身见和边执见之外，八种烦恼都邪行。如集谛一样，在灭谛和道谛中也是如此。在上界中，对一切谛生起嗔恚。
English
Oṃ. The future is that which has not occurred and is without form. Therefore, there is nothing to be abandoned in it. That which occurs in the present with latent tendencies does not last longer than a moment, because two minds, one with latent tendencies and one without, do not coexist. Therefore, what occurs in the present is not abandoned either. However, from attending properly to the sounds of others and to one's own nature, the mind that is the antidote to afflictions—endowed with right view—arises, and its opposite, the mind with latent tendencies, ceases. Thus, the time of its arising is the same as the time of its cessation, so its arising and cessation should be understood as occurring simultaneously. Among these, the mind endowed with right view, which is the antidote to afflictions, is the present occurrence without latent tendencies. What has passed beyond that moment is the past without latent tendencies. The future is also without latent tendencies. Thus, if the state is transformed and the continuum of latent tendencies is completely severed, then the subsequent worldly virtue and the mind that is not specified, and whatever arises later in the past, future, and present, are also without latent tendencies. Therefore, the past is said to be abandoned, and the present and future are also said to be abandoned. Thus, this is the differentiation of the complete purification of afflictions and all-afflictions. Among these, what is the establishment of the differentiation of the wrong practices of afflictions and all-afflictions, and what should be abandoned? In short, one should observe fifteen aspects: suffering associated with desire, origin, cessation, the path of seeing, and the defilements to be abandoned by cultivation; just as the five are for those associated with desire, so too are those associated with form and those associated with formlessness. Among these, in the suffering of conduct in the desire realm, all ten afflictions are wrongly engaged. In the origin, except for the view of the aggregates as self and the view of holding to extremes, eight afflictions are wrongly engaged. Just as in the origin, so too in the cessation and the path. In the higher realms, anger arises towards all truths.
Tibetan
མ་གཏོགས་པ་རྣམས་འདོད་པའི་ཁམས་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལོག་པར་འཇུག་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་བག་ལ་ཉལ་བཅུ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ ཞེ་ན། མདོར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཉིད་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་མུ་ཉི་ཤུ་ལས་མུ་ལྔས་བདག་ཏུ་ལྟ་བར་བྱེད་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་གིར་ལྟ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཉིད་ལ་རྟག་པའམ་ཆད་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བས། དེའི་ཕྱིར་མཐར་ཕྱིན་པར་ལྟ་བ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལེགས་པར་སྤྱད་པ་དང་ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ལོག་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་ཕ་མེད་དོ། །མ་མེད་དོ། །སེམས་ཅན་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་ལོག་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་ལའོ། །གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་གདགས་པར་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་གང་ཡིན་པ་དེའང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་ཕྱུག་དང་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་དང་བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་གང་དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པ་གཞན་ལ་ཡང་རྟག་པ་དང་བརྟན་པ་དང་ཐེར་ཟུག་གོ་ཞེས་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་ལོག་པར་ལྟ་བ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་དང་མཐའ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ལྷ་མི་སྤོང་བར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ལྟ་བ་དེ་དག་ལ་དམ་པར་མཆོག་ཏུ་འཛིན་ཅིང༌། དེས་དག་པ་དང་གྲོལ་བ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དེའང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ བདེན་པ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་
Chinese
除此之外，对于欲界，应当按照如实颠倒的方式，次第了知。如何是十种随眠颠倒地趣入于苦谛呢？简而言之，对于被称为“五取蕴是苦”这件事，孩童们以二十种有身见中的五种，将五取蕴执著为我，其余的则执著为我所。因此，应当了知有身见是趣入于苦谛的颠倒。依靠着这有身见，他们如实地随观五取蕴为常或为断。因此，边执见也是趣入于苦的颠倒。对于说“善作和恶作之业的果报并不成熟”之类的邪见，以及“没有父亲，没有母亲，没有化生有情”之类的邪见，其中的一部分是趣入于苦的颠倒，一部分是趣入于集。此外，外道们诽谤苦谛的邪见，以及沙门乔达摩对于声闻众所安立的苦谛是不存在的说法，也都是趣入于苦的颠倒。认为自在天、生主、帝释天、梵天等，以及其他与之相似的事物是常、是坚、是恒的邪见，也是趣入于苦的颠倒。说有边和无边者的邪见，也是趣入于苦的颠倒。对于沙门、婆罗门、天人持断灭论者的邪见，其中的一部分也是趣入于苦谛的颠倒。以见取见，认为那些趣入于苦谛的颠倒见是殊胜的，执持为最胜，并且认为由此能够清净、解脱和决定出离的见取见，也是趣入于苦的 真谛的颠倒。见
English
Apart from these, with regard to the desire realm, one should understand in sequence how they enter into reversal just as they are. How do the ten latent tendencies enter into reversal with respect to the truth of suffering? In short, with regard to what is said, "The five aggregates of grasping are suffering," children, out of the twenty views of the aggregates, grasp the five aggregates as self with five views, and the rest grasp them as belonging to self. Thus, one should see that the view of the aggregates is an entry into reversal with respect to the truth of suffering. Relying on that very view of the aggregates, they truly follow the five aggregates of grasping as permanent or impermanent. Therefore, the view of extremes is also an entry into reversal with respect to suffering. As for the wrong view that says, "The results of well-done and ill-done actions do not mature," and the wrong view that says, "There is no father, no mother, no spontaneously born being," one part of it is an entry into reversal with respect to suffering, and one part is with respect to origin. Furthermore, the wrong view of the non-Buddhists who slander the truth of suffering, and the statement that the truth of suffering established by the ascetic Gautama for the hearers does not exist, are also entries into reversal with respect to suffering. The wrong view that sees the lord of power, the lord of beings, Indra, Brahma, and others similar to them as permanent, stable, and lasting is also an entry into reversal with respect to suffering. The wrong view of those who speak of having an end and not having an end is also an entry into reversal with respect to suffering. One part of the wrong view of those ascetics and Brahmins who speak of the annihilation of gods and humans is also an entry into reversal with respect to the truth of suffering. The view of holding views as supreme, which holds those views that have entered into reversal with respect to the truth of suffering as sacred and supreme, and which sees that one will become purified, liberated, and definitely freed by them, is also an entry into reversal with respect to the truth of suffering. View