Tibetan
ཆེས་རགས་པ་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལ་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པར་རྒྱུ་ཞིང་ཆེས་ཆ་ཕྲ་བ་ནི་དཔྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཞེ་ན། མདོར་བསྡུ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་གྱིས་སོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ས་བོན་མ་སྤངས་ཤིང་ཡང་དག་པར་མ་བཅོམ་པ་ནི་བག་ལ་ཉལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་ངན་ལེན་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ། །མ་སད་པའི་ཕྱིར་ནི་བག་ལ་ཉལ་བ་ཡིན་ལ་སད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཆིང་བ་ནི་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་ཤིང་བྱུང་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་ན་ སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་དང་ལྡན་ནོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་ཤིང་བྱུང་བའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་ཞི་གནས་ཀྱི་གནོད་པས་ཉམས་པར་བྱས་པ་དང་ལྡན་ལ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཉམས་པ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་ཤིང་བྱུང་བའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་ཞི་གནས་ཀྱི་གནོད་པས་ཉམས་པར་བྱས་པ་དང་ལྡན་ལ། གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཉམས་པ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་ནོ། །ཁམས་ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ས་ལས་ཀྱང་ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རང་གི་ས་པ་ནི་རང་གི་ས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་དང་ལྡན་ཏེ། བྲལ་བ་དང་ནི་མི་ལྡན་ནོ། །ས་འོག་མ་ལ་གནས་པ་ནི་ས་གོང་མ་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་ལྡན་ལ་ས་གོང་མ་ལ་གནས་པ་ནི་ས་འོག་མ་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་ནམ་ཡང་མི་ལྡན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཆིང་བ་མཐའ་དག་དང་ལན་པའི་གང་ཟག་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་བསྐྱེད་ནས་འགོག་པར་བྱེད་ཅིང་སྤོང་བར་ནི་མི་བྱེད་པའི་ཚེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དེ་འདས་པའམ་མ་འོངས་པའམ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་གང་དག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདས་པ་དང་ནི་ལྡན་པར་གྱུར་ཟིན
Chinese
最粗大的是寻（rtog pa）啊。与此不相违背，作为因，并且最细微的是伺（dpyod pa）啊。那是烦恼的遍一切烦恼的自性的种种差别安立，叫做这样。什么是烦恼的遍一切烦恼的种种差别安立呢？总而言之，如所说示的烦恼和近烦恼等，以二种因使有情遍一切烦恼，即是说，以遍缠缚和随眠。其中，烦恼现行生起，叫做遍缠缚。它的种子未舍弃并且未如实摧坏，叫做随眠，也是恶趣。因为未醒，所以是随眠，因为醒时的状态，所以是遍缠缚。其中，具有一切系缚的补特伽罗，生于欲界，即具有三界中所行的烦恼的随眠。生于色界的异生，具有欲界中所行的烦恼的随眠，被寂止的损害所损减，并且具有色界和无色界所具有的烦恼，只是未损减。生于无色界的异生，具有欲界和色界中所行的烦恼的随眠，被寂止的损害所损减，并且具有无色界中所行的烦恼，只是未损减。如从界一样，也应如是观察地。遍缠缚，自地者，具有未离自地贪欲，不具有离贪欲。处于下地者，具有上地的遍缠缚，处于上地者，应当说为任何时候都不具有下地的遍缠缚。其中，具有一切系缚的补特伽罗，生起烦恼的遍缠缚而遮止，并且不舍弃的时候，那个烦恼与已逝、未至、或者现在所生的哪些事物相应呢？已经与已逝相应了。
English
The grossest is vitarka (rtog pa). Not contradicting this, as a cause, and the subtlest is vicāra (dpyod pa). That is called the manifold distinctions of the nature of afflictions that are all-afflictive. What are the manifold distinctions of afflictions that are all-afflictive? In short, the afflictions and near-afflictions, as shown, cause beings to be all-afflicted by two causes, namely, by paryavasthāna and anuśaya. Among these, the arising of manifest afflictions is called paryavasthāna. Its seed, not abandoned and not truly destroyed, is called anuśaya, which is also a bad destination. Because it is not awakened, it is anuśaya, and because of the state of being awakened, it is paryavasthāna. Among these, a person who possesses all bonds, born in the desire realm, possesses the anuśaya of the afflictions that are practiced in the three realms. An ordinary person born in the form realm possesses the anuśaya of the afflictions that are practiced in the desire realm, diminished by the harm of quiescence, and possesses the afflictions that are possessed by the form and formless realms, only not diminished. An ordinary person born in the formless realm possesses the anuśaya of the afflictions that are practiced in the desire and form realms, diminished by the harm of quiescence, and possesses the afflictions that are practiced in the formless realm, only not diminished. Just as from the realm, so too should the ground be observed in the same way. Paryavasthāna, one's own ground, possesses non-separation from the desire of one's own ground, and does not possess separation. One who dwells on a lower ground possesses the paryavasthāna of the higher ground, and one who dwells on a higher ground should be said to never possess the paryavasthāna of the lower ground. Among these, when a person who possesses all bonds generates and prevents the paryavasthāna of afflictions, and does not abandon it, with which past, future, or present things is that affliction associated? It has already become associated with the past.
Tibetan
་པས་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་ནི་དེའི་རིགས་ཀྱི་ཉོན་མངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ན་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་ཡང་ལྡན་ནོ། །མ་འོངས་པ་དང་ནི་བག་ལ་ཉལ་དང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་ཡང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རིགས་དང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འཆིང་བ་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཆིང་བ་མ་ཚང་བ་དང་ལྡན་པའང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ཡོད་དེ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་བ་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམ་པར་གནོན་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ གནོན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། གང་དེ་བསྒོམ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམ་པར་གནོན་པར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམ་པར་གནོན་པའི་གཉེན་པོ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཉེས་དམིགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་དེའི་གཉེན་པོ་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་བསགས་པའོ། །ཡང་དག་པར་འཇོམས་པ་ལ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མངོན་དུ་བཏང་བའི་ལམ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཚེ་ན་ཅི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ལས་སྤོང་བར་བྱེད་དམ་འོན་ཏེ་བག་ལ་ཉལ་ལས་སྤོང་བར་བྱེད་གང་ལས་སྤངས་ན་སྤངས་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། བ་ག་ལ་ཉལ་ལས་སྤོང་བར་བྱེད་དེ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བག་ལ་ཉལ་ལས་སྤངས་ནས་སྤངས་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ལས་སྤངས་ལ་བག་ལ་ཉལ་ལས་མ་སྤངས་ན་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི། བག་ལ་ཉལ་ལས་སྤངས་ན་ནི་བག་ལ་ཉལ་དང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་གཉི་ག་ལས་གཏན་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་འདས་པ་སྤོང་པར་བྱེད་དམ་འོན་ཏེ་མ་འོངས་པའམ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་སྤོང་བར་བྱེད་ཅེ་ན། འདས་པའང་མི་སྤོང་མ་འོངས་པའང་མི་སྤོང་ད་ལྟར་བྱུང་བའང་མི་སྤོང་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་ངང་ཉིད་ཀྱིས་འགགས་པའི་ཕྱིར་སྤངས་ཟིན་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ནི་ཅིའང་སྤང་དུ་མེད་
Chinese
不具有。现在发生的以及与此同类的烦恼习气具有，如果烦恼现前，则也具有缠缚。未来以及习气和缠缚也将会具有，但不是具有。与其同类以及如其一般，对于除此之外的所有烦恼也同样如此。如具有所有束缚一般，具有不完整的束缚也应如此说。其中差别在于，应说其具有剩余的烦恼。当瑜伽行者压制烦恼的缠缚时，如何压制呢？即，他修习并压制烦恼的缠缚，对于压制烦恼的缠缚的对治有三种：完全了解烦恼的自性和过患，以及缘于其对治的相，作意，以及在心续中积累善法。对于彻底摧毁，应视其为现证正见的道。当瑜伽行者断除烦恼时，是从缠缚中断除，还是从习气中断除？从何断除才能被称为断除呢？是从习气中断除，因为缠缚最初就已经断除了。从习气中断除后，才可称为断除。这是为什么呢？因为如果从缠缚中断除而没有从习气中断除，那么缠缚将会再次产生；如果从习气中断除，那么习气和缠缚两者都将不再产生。是断除过去，还是断除未来，或是断除现在发生的呢？既不断除过去，也不断除未来，也不断除现在发生的；然而，却断除了过去、未来和现在发生的。其中，具有习气的过去，由于其自性已经止息，因此已经被断除，所以对于它没有什么需要断除的。
English
is not possessed. One possesses the latent predispositions of afflictions that are presently arising and of the same kind, and if the afflictions become manifest, then one also possesses entanglements. The future, as well as latent predispositions and entanglements, will be possessed, but are not possessed. In the same way as that kind and as it is, it is the same for all other afflictions besides that. Just as one possesses all bonds, one should also say that one possesses incomplete bonds in the same way. The difference is that one should say that one possesses the remaining afflictions. When a yogi suppresses the entanglements of afflictions, how does one suppress them? That is, he meditates and suppresses the entanglements of afflictions, and there are three kinds of antidotes that suppress the entanglements of afflictions: fully understanding the nature and faults of afflictions, and attending to the signs that focus on their antidotes, and accumulating virtuous qualities in the mind-stream. For complete destruction, one should regard it as the path of manifesting correct view. When a yogi abandons afflictions, does one abandon them from entanglements or from latent predispositions? From what does one abandon them to be called abandonment? One abandons them from latent predispositions, because entanglements have already been abandoned from the beginning. Having abandoned them from latent predispositions, it is called abandonment. Why is that? Because if one abandons them from entanglements but not from latent predispositions, then entanglements will arise again and again; but if one abandons them from latent predispositions, then neither latent predispositions nor entanglements will ever arise again. Does one abandon the past, or does one abandon the future or the present? One does not abandon the past, nor does one abandon the future, nor does one abandon the present; however, one abandons the past, the future, and the present. Among these, the past that is accompanied by latent imprints is already abandoned because its own nature has ceased, so there is nothing to be abandoned in it.