Tibetan
་བར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་དང༌། མ་རིག་པ་འགགས་ན་རིག་པ་སྐྱེ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ཡང་མེད་པ་ལ་ནི་འགག་པ་ཇི་ལྟར་ཡང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མ་རིག་པ་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ཡང་དེ་ལྟར་ན་རིག་པས་བསྡུས་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའམ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའམ། ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྲང་ན། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་དང་པོ་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་ཤེས་པ་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་དེ་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི། དེ་ལྟར་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བ་ལྔ་པོ་དག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་མ་རིག་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ མི་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ་ལྟ་བ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་རྟོགས་ན་ལོག་པའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་བདག་དང་བདག་གི་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་གི་མངོན་པར་བཞིན་པའི་རྣམ་པས་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཀྱང་གཏི་མུག་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་གཏི་མུག་གི་རྣམ་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་ལ། ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་རིག་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བ་རྣམས་མཚན་ཉིད་འདྲ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བག་ལ་ཉལ་བདུན་པོ་དག་ཏུ་ལྟ་བའི་བག་ལ་ཉལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མཛད་པར་མི་འགྱུར་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྟ་བ་རྣམས་ལ་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ནི་གང་དུའང་མ་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་མ་རིག་པ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་དེ་ལྟར་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བ་ལྔ་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས། ཤེས་པའི་རྫས་གཉིས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་མེད་པས། དེ་དག་ནི་མ་རིག་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་ཤེས་པ་དེ་གཏི་མུག་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། དེས་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་གཏི་མུག་ཏུ་འགྱུར་གྱི། གཏི་མུག་གི་དབང་དང་གཏི་མུག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་གྱི། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། གཏི་མུག་གི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གཏི་མུག་གི་བདག་ཉིད་དུ་དྲང་པར་བརྗོད་མི་ནུས་ཏེ། དཔེར་ན་དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ། ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དག་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མ་རིག་པ་ནི་སེམས་ལས་ བྱུང་བའི་ཆོས་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དང་དག་གི་འདུ་བྱེད་དང་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་གསུམ་གསུངས་པ་དེ་ལ། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བའི་རླུང་དག་ཀྱང་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དག་ཡིན་ཏེ། རླུང་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་འཇུག་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཀྱི་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྨོངས་པ་ལ་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རླུང་དག་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། དེ་དག་གིས་ལུས་ཀྱི་ལས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་དབུགས་རྡུ་བ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དག་གིས་ལུས་ཀྱི་ལས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་གིས་ཀྱང་ངག་གི་ལས་འཇུག་པར་བྱེད་ལ། འདུ་བྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་ལས་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དང༌། ངག་གི་འདུ་བྱེད་དང༌། ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཁམས་གང་ལ་གང་ཡོད་པའོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལས་གཉིས་ནི་ལས་ཁོ་ནས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པའོ། །གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པ་དང༌། སྲེད་པ་དང་ལེན་པའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་དངོས་པོས་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་གཉིས་པོ་གང་དག་ལས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དེ་དག་ལས་གཅིག་ནི་འཕེན་པའི་ལས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ལས་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ལས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ལས་ཡིན་ཏེ་འ
Chinese
也不会改变。如果说无明灭尽则生起明，那么对于不存在的事物，如何能灭尽呢？如果无明仅仅是颠倒的识，那么，除了明所摄的识之外，所有其他的识都会变成颠倒的识吗？或者，凡是烦恼自性的识，那本身就是颠倒的识吗？或者，凡是与烦恼相应的识，那就是颠倒的识吗？如果第一个识是颠倒的识，那么，凡是属于异生之相续的善和无记的识，都会变成颠倒的识，这是不合理的。如果烦恼自性的识是颠倒的识，那么，坏聚见等五见也称为烦恼自性的识。因为无明是不如实了知的体性，而诸见是不如实了知，反而执著于颠倒之物的体性。例如，坏聚见是由于无明的力量而执著于我与我所，同样，其余的诸见也以各自执著的方式而生起，但它们也不会没有愚痴。因此，愚痴的相状和其他，诸见的相状也和其他，所以，无明不可能是烦恼自性的识。如果无明和诸见的体性相同，那么，世尊就不会在七随眠中分别安立见随眠，而且世尊在任何地方都没有将诸见称为无明。如果与烦恼相应的颠倒识是无明，那么，坏聚见等五见，它们也是识的自性，因为两个识的实体不可能相应存在，所以，它们不可能与无明相应。
English
It will not change either. If it is said that ignorance ceases and knowledge arises, then how can cessation be possible for something that does not exist? If ignorance is merely a reversed consciousness, then would all consciousness other than that included in knowledge become reversed consciousness? Or would the consciousness that is the nature of affliction itself become reversed consciousness? Or would the consciousness that is in accordance with affliction become reversed consciousness? If the first consciousness is reversed consciousness, then all virtuous and neutral consciousnesses belonging to the continuum of ordinary beings would become reversed consciousness, which is not reasonable. If the consciousness that is the nature of affliction is reversed consciousness, then the five views, such as the view of the aggregates, are also called consciousnesses that are the nature of affliction. For ignorance is the characteristic of not understanding reality as it is, while the views are the characteristic of not understanding reality as it is, but rather clinging to reversed objects. For example, the view of the aggregates is due to the power of ignorance, clinging to self and what belongs to self, and similarly, the remaining views also arise in the manner of their own clinging, but they will not be without delusion. Therefore, the aspect of delusion is different, and the aspect of the views is also different. Therefore, ignorance cannot be the consciousness that is the nature of affliction. If ignorance and the views were of the same nature, then the Blessed One would not have separately established the latent tendencies of views among the seven latent tendencies, and the Blessed One has not shown the name of ignorance for the views anywhere. If reversed consciousness that is in accordance with affliction is ignorance, then the five views, such as the view of the aggregates, are also the nature of consciousness, because two entities of consciousness cannot exist in accordance with each other, so they cannot be in accordance with ignorance.
Chinese
如果贪欲等烦恼的作用使知识变成愚痴本身，那么，贪欲等的作用会使知识变成愚痴。但贪欲等烦恼不是由愚痴的作用和愚痴先导而产生的。如同与烦恼相应的智慧，只是因为相应才是烦恼性的，但其自性并非如此。同样，不是愚痴自性的东西，也不能直接称为愚痴的自性。例如，与此不同的心和心所法，不是烦恼性的自性，而是与烦恼相应。因此，无明应当被视为心所法，与心相应。 世尊所说的身行、语行和意行这三种行中，呼吸之气也是身行，因为气是身体活动之前的先导。应当认为，任何身体的活动就是身行。同样，对于愚昧者来说，也会产生与身体活动相符的气息。这些气息会使身体的烦恼性活动得以进行。如同呼吸之气使身体的活动得以进行一样，寻和伺也能使语言的活动得以进行，而作意也能使意念的活动得以进行。所有这些合在一起，就称为身行、语行和意行，即在哪个界中存在哪个行。在这十二支中，有两支完全由业所摄，即行和有。有三支由烦恼所摄，即无明、爱和取。其余的应当被视为由事物所摄。在这两支由业所摄的支中，一支是由投生之业所摄的业，即行。第二支是由实现之业所摄的业，即有。
English
If knowledge is transformed into ignorance itself by the power of afflictions such as desire, then knowledge is transformed into ignorance by the power of desire and so forth. But afflictions such as desire do not arise from the power of ignorance or from ignorance preceding them. Just as wisdom that is in accordance with afflictions is afflicted because it is in accordance, but its own nature is not, similarly, that which is not the nature of ignorance cannot be directly called the nature of ignorance. For example, minds and mental factors that are different from it, that are not of the nature of afflictions, but are in accordance with afflictions. Therefore, ignorance should be regarded as a mental factor that is in accordance with the mind. Among the three actions, namely, bodily action, verbal action, and mental action, which were taught by the Bhagavan, the in-and-out breaths are also bodily actions, because the air precedes the engagement of the body. Whatever is the action of the body should be regarded as the bodily action. Likewise, for the deluded, airs that are in accordance with the action of the body also arise. These cause the afflicted action of the body to be engaged. Just as the in-and-out breaths cause the action of the body to be engaged, so too do conception and discernment cause the action of speech to be engaged, and so too does volition cause the action of mind to be engaged. All of these, when gathered together, are called bodily action, verbal action, and mental action, namely, whichever exists in whichever realm. Among these twelve limbs, two are entirely included by action, namely, action and existence. Three are included by afflictions, namely, ignorance, craving, and grasping. The remainder should be regarded as being included by things. Among these two limbs that are included by action, one is action that is included by projecting action, namely, these actions. The second is action that is included by accomplishing action, namely, existence.
Tibetan
དི་ལྟ་སྟེ་སྲིད་པའོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་གསུམ་པོ་གང་དག་ཉོན་མོངས་པས་བསྡུས་པ་དེ་དག་ལས་གཅིག་ནི། འཕེན་པའི་ལས་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟ་སྟེ་མ་རིག་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ལས་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྲིད་པ་དང་ལེན་པའོ། །ཡན་ལག་ལྷག་མ་གང་དག་དངོས་པོས་བསྡུས་པ་དེ་དག་ལས་ཡང་ལག་གཉིས་ནི་མ་འོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤིའོ། །ཡན་ལག་ལྔ་ནི་མ་ འོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཚེ་འདི་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བའི་བར་དག་གོ །གང་དག་སྔོན་གྱི་རྒྱུས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་སྟེ་ད་ལྟར་དམིགས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་བསྡུས་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཉིད་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བསྡུས་པ་དག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མིང་དང་གཟུགས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་རེག་པ་དང་ཚོར་བའོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་བསྡུས་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་ཡན་ལག་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་མ་འོངས་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འབྲས་བུར་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཡན་ལག་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྒྱུར་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །མི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་གནས་ལྔ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སོམ་ཉི་སྐྱེད་པ་དང༌། སྲེད་པ་སྐྱེད་པ་དང༌། གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་དད་པ་སྐྱེད་པ་དང༌། ལྟ་བ་སྐྱེད་པ་དང༌། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་སྐྱེད་པའོ། །དེ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སོམ་ཉི་སྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སོམ་ཉི་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཅི་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་མ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏམ་སྙམ་པ་དུས་གསུམ་དག་ལ་འཇུག་པའི་སོམ་ཉི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ཁོ་ན་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འདས་པའི་དུས་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདས་པའི་དུས་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡིན་ལ་མ་འོངས་པའི་དུས་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་གི་ཚེ་འདས་པའི་དུས་ལ་སོམ་ཉི་ཟ་བའི་སོམ་ཉི་དེ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་མི་ཤེས་པས་བསྐྱེད་
Chinese
如是为有。彼之三支何者为烦恼所摄，彼等之一，乃为发起投生之业，即此如是无明。二者乃为发起显现之业，即此如是有及取。余下之支何者为事物所摄，彼等之二支乃为未来之痛苦所摄，即此如是生及老死。五支乃为未来痛苦之因所摄，即此如是，于此生中，由行之缘所生之识，及由识所依之触之缘至受之间。何者由先前之因所显现，而为现在所缘成熟之果所摄之五支，彼等即为现在所生之痛苦所摄，即此如是，识及名色及六处及触及受。彼之五支所摄之果，及二支所摄之未来之果，彼等合一，当视为缘起果所摄。余下之支，当视为缘起因所摄。彼不解，若略而言之，当视为生起五处，即此如是，生起犹豫，及生起贪欲，及生起非处信，及生起见，及生起显现之慢。彼之不知前际等为何者，彼乃生起犹豫。彼之犹豫乃为此，是否我于过去时未曾生起，如是于三时中生起之犹豫，如经中所说一般。彼之过去时乃为前际。未来时乃为后际。现在时乃名为前际及后际，以过去时而言乃为后际，以未来时而言乃为前际。彼之时，于过去时生起犹豫之犹豫，乃由不知前际所生。
English
Thus is existence. Among the three branches that are encompassed by afflictions, one is what initiates the act of throwing, namely ignorance. The second is what initiates the act of manifestation, namely existence and grasping. Among the remaining branches that are encompassed by things, two branches are encompassed by future suffering, namely birth and old age and death. Five branches are encompassed by the cause of future suffering, namely, in this life, the consciousness that arises from the condition of action, and from consciousness up to feeling through the condition of contact. Those five branches that are manifested by the previous cause and encompassed by the fruit of maturation of the present object are themselves encompassed by the suffering that arises in the present, namely, consciousness, name and form, the six sense sources, contact, and feeling. That fruit encompassed by the five branches, and that future fruit encompassed by the two branches, when combined into one, should be regarded as the fruit encompassed by dependent origination. The remaining branches should be regarded as the cause encompassed by dependent origination. That ignorance, in brief, should be regarded as generating five places, namely, generating doubt, generating desire, generating faith in what is not the place, generating views, and generating manifest pride. That ignorance of the beginning, etc., is what generates doubt. That doubt is this: "Was I not born in the past?" Such doubt that arises in the three times is just as it is said in the sutra. That past time is the beginning. The future time is the end. The present time is called the beginning and the end, because in relation to the past time it is the end, and in relation to the future time it is the beginning. At that time, the doubt that consumes doubt in the past time is generated by not knowing the beginning.