Tibetan
་པ་དང་ཡང་ལྡན་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མུ་བཞི་སྟེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་གཉིད་ལོག་པ་སེམས་མེད་པ་དང༌། བརྒྱལ་བར་གྱུར་པ་སེམས་མེད་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ པ་དང། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་པའོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་ལ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་སེམས་ཡོད་པའི་གནས་སྐབས་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །གཉི་ག་དང་ལྡན་པ་ནི་སེམས་ཡོད་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ནའོ། །གཉི་ག་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ནའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་སོ་སོར་ངེས་པ་ནི། སོ་སོ་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་དག་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དྲུག་པོ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་གཞག་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཁམས་རྣམས་ནི་གནས་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། གྲོགས་ལས་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དྲུག་པོ་གང་ཡིན་པ་འདི་དག་ནི་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་དེ་དང་དེ་དག་འདས་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་དེ་དང་དེ་དག་འདས་པ་དང༌། ཐང་ཅིག་དང༌། ཡུད་ཙམ་དེ་དང་དེ་དག་འདས་ནས། རྒྱུ་དེ་དག་དང་རྐྱེན་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་གནས་རྣམས་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་རྣམས་དང༌། སེམས་ལས་བྱུང་བ་གྲོགས་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་དུ་མ་རྣམ་པ་མང་པོ་སྣ་ཚོགས་དག་འབྱུང་ཞིང༌། གནས་གང་དང་གང་ནས་འབྱུང་བ་དེ་དང་དེའི་མིང་འཐོབ་བོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མེ་ནི་རྒྱུ་གང་དང་གང་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབར་བ་དེ་དང་དེའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་སྟེ། རྩྭ་དག་དང་ཤིང་དག་དང༌། ལྕིབ་དག་དང༌། ཕུབ་མ་དག་དང༌། སྦུར་མ་དག་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབར་བའི་མེ་ནི་རྩྭའི་མེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྒྱས་པར་སྦུར་མའི་མེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་བཞིན་དུ་མིག་དང་གཟུགས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་ཡིད་དང་ཆོས་ཀྱི་བར་ལ་བརྟེན་པ་ནི། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་རྣམས་ནི་དང་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཁོ་ནས་བྱུང་བར་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་དང་འདྲ་བར་འབྱུང་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་གཏན་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རིགས་གཅིག་པ་ནི་རྒྱུ་དེ་དག་དང་རྐྱེན་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བས་དེའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ལས་རྣམ་པར་བཞག་ལ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཁམས་རྣམས་ནི་གནས་དང་དམིགས་པ་དང་གྲོགས་ལས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ། དགེ་སློང་སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པས་རྣམ་པ་དུས་སེམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པར་གསུམ་གྱིས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཀུན་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་དམིགས་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་བཟློག་པའི་ཐབས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བ་ལས་སེམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། འདི་ན་དགེ་སློང་སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གི་སེམས་འདི་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བས་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་བསླང་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་དེས་པར་མི་གནས་ཤིང་མི་དགའ་བར་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་ཀུན་ཏུ་གྱུར་ཅིང༌། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད། རྣམ་པར་འགྲོ་བར་བྱེད། རྗེས་སུ་རྒྱུག་པར་བྱེད་དོ། །འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པ་ཉིད་དང༌། གཏི་མུག་དང་བཅས་པ་ཉིད་དང༌། ཞུམ་པ་ཉིད་དང༌། རྒོད་པ་ཉིད་དང༌། ཉེ་བར་མ་ཞི་བ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། བག་མེད་པར་གནས་པ་ལས་རྣམ་པར་བསླང་ནས། རྒྱས་པར་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་བར་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ན། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ལ་ངེས་པར་མི་གནས་ཤིང༌། མི་དགའ་བར་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་ཀུན་ཏུ་གྱུར་ཅིང༌། བག་མེད་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བའི་བར་ཁོ་
Chinese
那么，是否也具备呢？有四句：阿赖耶识和具备进入的识不具备，即睡眠无心，昏厥无心，无想定，灭尽定入定者，以及生于无想有情之中。具备进入的识，但不具备阿赖耶识，即有心状态下的阿罗汉、独觉、不退转菩萨和如来。具备二者，即有心状态之外的其他情况。不具备二者，即阿罗汉、独觉、不退转菩萨和如来入灭尽定，以及无余涅槃界。因为内外一切法都各自确定其自性，安住于各自的特征上。那么，为什么十八界中的六识界是从自性上安立，而其他界是从处所、所缘和助伴上安立呢？这六识界，无论是白天还是夜晚，无论是刹那还是瞬间，无论是片刻还是须臾，都依赖于那些因和缘，依赖于眼等处所，色等所缘，以及心所助伴，从而产生多种多样、各种各样的显现，并获得从何处产生之名。例如，火依赖于何种因缘而燃烧，就归于何种数量，依赖于草、木、粪、糠、炭等燃烧的火，从草之火到炭之火，都归于其数量。同样，依赖于眼和色等，产生识，就归于眼识之数，同样，广而言之，依赖于意和法等。
English
So, is it also possessed? There are four possibilities: those who possess the ālaya-vijñāna but do not possess the entering consciousness are those who are asleep and mindless, those who have fainted and are mindless, those who have entered the absorption of non-perception, those who have entered the absorption of cessation, and those who are born among the non-perceptual beings. Those who possess the entering consciousness but do not possess the ālaya-vijñāna are the arhats, pratyekabuddhas, non-returning bodhisattvas, and tathāgatas in the state of having mind. Those who possess both are those other than the state of having mind. Those who do not possess both are the arhats, pratyekabuddhas, non-returning bodhisattvas, and tathāgatas who have entered the absorption of cessation, and the realm of nirvāṇa without remainder of aggregates. Because all internal and external dharmas are determined to be their own nature, abiding in their own characteristics. So, why are the six vijñāna-dhātus among the eighteen dhātus established from their own nature, while the other dhātus are established from place, object, and companion? These six vijñāna-dhātus, whether day or night, whether moment or instant, whether a short time or a brief moment, rely on those causes and conditions, rely on the places such as the eye, the objects such as form, and the mental companions, thereby producing various and diverse appearances, and obtain the name of where they arise from. For example, fire relies on whatever causes and conditions it burns, and is counted as that number, the fire that burns relying on grass, wood, dung, chaff, charcoal, etc., from the fire of grass to the fire of charcoal, all are counted as that number. Similarly, relying on the eye and form, etc., consciousness arises, and is counted as the number of eye consciousness, similarly, broadly speaking, relying on mind and dharma, etc.
Chinese
依赖于间隙，应当理解为进入名为意的识之间的数量。除此之外，眼等界，最初由其自性所生，与该自性完全相同地，从一生到一生传递，从而恒常地随顺。同一类的识，依赖于那些因和那些缘，生起各种不同的自性，因此，识界只是从自性上进行区分，而除此之外的界，是从处所、所缘和助伴上进行区分。从完全了解识的集合开始，比丘进入净化心的修行，如果想要完全了解各种心，简而言之有三种方式：从对一切烦恼生起欢喜，一切烦恼的过患，以及断除一切烦恼的方法。如何比丘进入净化心的修行，从对一切烦恼生起欢喜来完全了解心呢？在此，比丘进入净化心的修行时，这样想：我的心从很久以来就对一切烦恼感到非常欢喜，由于对一切烦恼感到欢喜，又从具有贪欲的状态中解脱出来，必定要与离贪欲的状态相结合时，对于离贪欲的状态，不会安住，也不会欢喜，而是迅速地、迅速地完全转变，只进入具有贪欲的状态，趋向于，随之奔跑。如同具有贪欲的状态一样，具有嗔恨的状态，具有愚痴的状态，沮丧的状态，掉举的状态，不寂静的状态，散乱的状态之间也是如此，从不谨慎的状态中解脱出来，必定要与恒常修习广大善法的状态相结合时，对于恒常修习善法，不会安住，也不会欢喜，而是迅速地、迅速地完全转变，只对不谨慎感到欢喜。
English
Depending on the interval, it should be understood as entering the number between the consciousnesses of the mind. Apart from that, the realms of the eye, etc., initially arising from their very nature, are exactly the same as that nature, passing from one life to another, thus constantly following. Consciousnesses of the same kind depend on those causes and those conditions, arising in various different natures, therefore, the realms of consciousness are only distinguished from their own nature, while the realms other than that are distinguished from their place, object, and companion. Starting from fully understanding the collection of consciousnesses, a monk enters the practice of purifying the mind, if one wants to fully understand various minds, in short, there are three ways: from arising joy in all afflictions, the faults of all afflictions, and the methods of eliminating all afflictions. How does a monk enter the practice of purifying the mind, and fully understand the mind from arising joy in all afflictions? Here, when a monk enters the practice of purifying the mind, he thinks like this: My mind has been very fond of all afflictions for a long time, because of being fond of all afflictions, and again being liberated from the state of having desire, when it is necessary to combine with the state of being free from desire, for the state of being free from desire, it will not abide, nor will it rejoice, but will quickly, quickly completely transform, only entering the state of having desire, tending towards, running after it. Just like the state of having desire, the state of having hatred, the state of having ignorance, the state of being depressed, the state of being agitated, the state of being unpacified, the state of being distracted are also the same, being liberated from the state of being careless, when it is necessary to combine with the state of constantly practicing vast virtuous dharmas, for constantly practicing virtuous dharmas, it will not abide, nor will it rejoice, but will quickly, quickly completely transform, only rejoicing in carelessness.
Tibetan
ན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད། རྣམ་པར་འགྲོ་བར་བྱེད། རྗེས་སུ་རྒྱུག་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སློང་སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བ་ལས་སེམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པས་དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བ་ལས་རང་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ཉེས་དམིགས་ལས་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །བདག་གི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ལ་གནོད་པ་དང༌། གཞན་དག་ལ་གནོད་པ་དང༌། གཉི་ག་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་དང༌། ཚེ་འདི་དང་ཚེ་ཕྱི་མ་དང་ཚེ་འདི་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་དང་དེ་འབྱུང་བའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ཡང་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བག་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་བར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་དང༌། བག་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་བར་གྱི་སེམས་འདི་ནི་ཉེས་དམིགས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། ཡམས་ཀྱི་ནད་དང་བཅས་པ་དང༌། གནོད་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། འགོ་བའི་ནད་དང་བཅས་པ་དང༌། འཁྲུག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ དུ་སེམས་སོ། །དེས་དེ་ལྟར་རང་གི་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དེ་ཉེས་དམིགས་ལས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་ལྡོག་པ་ལ་མཁས་པ་ལས་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་དེ། བདག་ནི་དེ་ལྟར་རང་གི་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཉེས་དམིགས་དང་བཅས་པ་ཡམས་ཀྱི་ནད་དང་བཅས་པ། གནོད་པ་དང་བཅས་པ། འགོ་བའི་ནད་དང་བཅས་པ། འཁྲུག་པ་དང་བཅས་པ་འདི་ལྟ་བུ་འདིའི་དབང་དུ་འགྱུར་བར་མི་བྱའི། རང་གི་སེམས་ཉིད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་རང་གི་སེམས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བར་བྱ་བ་དང༌། སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་འགྱུར་བར་མི་བྱ་བར་རིག་ནས། སོ་སོར་བརྟགས་ཤིང་སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་དེ་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་བཟློག་ནས། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་འཇོག་པར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ལ་དེའི་ཕན་ཡོན་ཉེ་བར་སྟོན་པར་ཡང་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བག་མེད་པར་གནས་པའི་བར་ལས་རྣམ་པར་བཟློག་ནས། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇོག་པར་བྱེད
Chinese
進入那裡，完全地走，隨後奔跑，這樣想。比丘進入清淨心，像這樣從對一切煩惱生起喜愛中完全了解心。比丘進入清淨心，像這樣從對一切煩惱生起喜愛中完全了解自己的心之後，就從過患中這樣完全了解那具有一切煩惱的心。凡是我的具有貪欲的心，那進入對自己有害，對他人有害，對二者都有害的境地，並且產生今生和來世，以及今生來世的過失，以及從那和那生起的心所產生的痛苦和不悅意的因緣也是。像具有貪欲一樣，直到對放逸生起喜愛之間也同樣要了解。並且他這樣想：具有貪欲的心，以及直到對放逸生起喜愛之間的心，因為具有過患的緣故，是具有瘟疫的疾病，具有損害，具有傳染病，具有紛爭。他這樣想。他像這樣從過患中完全了解自己具有一切煩惱的心之後，從善巧於一切煩惱的止息中這樣完全了解：我不會像這樣讓自己的具有一切煩惱的心，具有過患，具有瘟疫的疾病，具有損害，具有傳染病，具有紛爭的這種心的勢力所轉，我要對自己的心掌握主權。他知道要對自己的心掌握主權，並且不會被心所轉之後，個別地觀察並且個別地觀察，從具有貪欲的心中，從具有貪欲的自性中完全地止息，並且安住在沒有貪欲的自性中，使之歡喜，並且也對他指示那利益。同樣地，從安住在放逸之間完全地止息，並且安住在恆常修習善法中。
English
It enters there, completely goes, and then runs, thinking like this. A monk enters into purifying the mind, and thus completely understands the mind from the arising of delight in all afflictions. A monk, having entered into purifying the mind, thus completely understands his own mind from the arising of delight in all afflictions, and then completely understands that mind with all afflictions from its faults in this way. Whatever my mind with desire is, it enters into being harmful to myself, harmful to others, and harmful to both, and it also creates faults in this life and the next life, and in this life and the next life, and it is also the cause of the arising of suffering and unpleasantness arising from the mind that arises from that and that. Just like having desire, it should be understood in the same way up to the arising of delight in carelessness. And he thinks like this: the mind with desire, and the mind up to the arising of delight in carelessness, because of having faults, is a disease with plague, having harm, having contagious disease, having strife. He thinks like this. Having thus completely understood his own mind with all afflictions from its faults, he completely understands from being skilled in the cessation of all afflictions in this way: I will not let my own mind with all afflictions, having faults, having a disease with plague, having harm, having contagious disease, having strife, be turned by the power of this kind of mind, but I will take control of my own mind. Knowing that he should take control of his own mind and will not be turned by the mind, he individually examines and individually examines, and from the mind with desire, he completely ceases from the nature of having desire, and abides in the nature of being without desire, making it rejoice, and also indicates that benefit to him. Similarly, from abiding in carelessness, he completely ceases, and abides in constantly practicing virtuous dharmas.