Tibetan
རྟག་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལས་བྱུང་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཚོར་བ་རྣམས་ནི་དུ། ཚོར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་བ་ནི་གང༌། ཚོར་བ་རྣམས་ཀྱི་འགོག་པ་ནི་གང༌། ཚོར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ལམ་ནི་གང༌། ཚོར་བ་རྣམས་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ནི་གང༌། ཚོར་བ་རྣམས་ཀྱི་རོ་མྱང་བ་ནི་གང༌། ཉེས་དམིགས་ནི་གང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་གང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཉེས་བར་རྟོག་པ་ན་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་ཚོར་བ་ནི་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ནོ། །རེག་པ་ཀུན་འབྱུང་བས་ཚོར་བ་ཀུན་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་ཇི་སྐད་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཚོར་བ་ཉེ་བར་བརྟག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་ དག་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཉེ་བར་བརྟག་པ་དང༌། ཚེ་འདི་ལ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་བརྟག་པ་དང༌། དེ་འགོག་པར་ཉེ་བར་བརྟག་པ་དང༌། ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་བརྟག་པ་དང༌། དེ་འགོག་པ་ལ་ཉེ་བར་བརྟག་པ་དང༌། དེ་གཉི་ག་ལ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་བརྟག་པ་དང༌། དེ་གཉི་ག་ལ་འབྱུང་བ་འགོག་པ་ཉེ་བར་བརྟག་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཉེ་བར་བརྟག་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་མདོ་བསྡུ་ན་ཉེ་བར་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཚོར་བ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པའོ། །ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པའོ། །བདེ་བའི་དབང་པོ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཏེ། དེ་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོའི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་དང། མཚན་ཉིད་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་དངོས་པོ་ནི་དམིགས་པ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང༌། དེའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བལྟ་བར་བྱའོ།། དེ་ལ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཀུན་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི
Chinese
恒常圆满的诸佛所生，即是如此：感受是什么？感受的生起是什么？感受的止息是什么？感受生起的道是什么？感受止息的道是什么？感受的乐味是什么？过患是什么？出离是什么？对于此，如是审思，则如实了知的感受即是这三者。触生起故，感受生起，如经中所广说，应如是分别了知。感受的近观八种，也应观待各自的自性近观、此生生起的因近观、彼止息近观、后世生起的因近观、彼止息近观、二者生起的因近观、二者生起止息近观、以及清净近观而完全显示。此乃经的归纳，是近观的种种分别。其中，感受的出离是这样的：从不悦意的受中出离是初禅。从痛苦的受中出离是二禅。从悦意的受中出离是三禅。从快乐的受中出离是四禅。从舍受中出离是无相界。这是感受蕴出离的种种分别。其中，什么是想蕴的种种分别呢？也应从五方面观察：事物、自性、颠倒、不颠倒、以及完全受用。其中，想蕴的事物是对境取相，以及彼之所依之处的法等。其中，自性如前一样，应从六方面观察。其中，总的自性是普遍了知之自性，这是自性的种种分别。其中，颠倒的种种分别是指
English
Arising from all the Buddhas who are always perfectly complete, it is like this: What are feelings? What is the arising of feelings? What is the cessation of feelings? What is the path that leads to the arising of feelings? What is the path that leads to the cessation of feelings? What is the enjoyment of feelings? What are the faults? What is the escape? Regarding this, if one contemplates in this way, then the feelings that are truly understood are these three. Because contact arises, feelings arise, as extensively explained in the sutras, it should be understood by distinguishing in this way. The eight aspects of close examination of feelings should also be viewed as fully showing the close examination of one's own nature, the close examination of the cause of arising in this life, the close examination of its cessation, the close examination of the cause of arising in the next life, the close examination of its cessation, the close examination of the cause of arising in both, the close examination of the cessation of arising in both, and the close examination of purification. This is the summary of the sutras, which is the various distinctions of close examination. Among them, the escape from feelings is like this: the escape from unpleasant feelings is the first dhyana. The escape from painful feelings is the second dhyana. The escape from pleasant feelings is the third dhyana. The escape from happy feelings is the fourth dhyana. The escape from neutral feelings is the realm of no characteristics. This is the various distinctions of the escape from the aggregate of feelings. Among them, what are the various distinctions of the aggregate of perception? It should also be viewed from five aspects: object, nature, inverted, not inverted, and complete enjoyment. Among them, the object of the aggregate of perception is taking the sign of the object, and the dharmas that are like its basis. Among them, the nature itself, as before, should be viewed from six aspects. Among them, the general nature is the nature of universal knowing, which is the various distinctions of nature. Among them, the various distinctions of inverted refer to
Tibetan
་བྱིས་པ་མི་མཁས་པ་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ། དམིགས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་གོ་ཞེས་མཚན་མར་འཛིན་པ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་ནི་དེའི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བ་དང༌། མི་སྡུག་པ་ལ་སྡུག་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་ཡང་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ ལ་ནི་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་དངོས་པོ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལ་ལོག་པར་མཚན་མར་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་ཤེས་པའི་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། སྟོན་པ་དང༌། རྣམས་པར་འཇོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ། དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི། མཛངས་པ་མཁས་པ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དམིགས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། མི་སྡུག་པ་ལ་མི་སྡུག་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་མཚན་མར་འཛིན་པ་ལ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེའི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང༌། སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང༌། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དང༌། མྱོང་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དང༌། བརྡ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དང༌། ལོག་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དང༌། བདེན་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ལ་མཚན་མ་དང། མངོན་རྟགས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚོར་བ་འཛིན་པ་ནི་མྱོང་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་གམ་གཞན་དག་ལ་མིང་ནི་འདི་ཞེས་བྱ། རིགས་ནི་འདི་ཞེས་བྱ། རུས་ནི་འདི་ཞེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་འཛིན་པ་ནི་བརྡ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ལ་ཕྱིན་
Chinese
愚童不智，与无明俱，不如理作意，于无常之境，起执常想之相，是乃彼之想颠倒。如于无常执常想，如是于苦执乐，于不净执净，于无我执我，亦复如是。此想颠倒，于居家者，则转为心颠倒。于出家者，其中有转为见颠倒者，如是，则是颠倒之差别也。想颠倒之异名，复有于彼四事，执为邪相者，是乃想颠倒。于彼境如是普知之普欲，是乃心颠倒。于颠倒之事物本身，如是普知，如是特爱之现行贪着，及欲，及显示，及施设者，是乃见颠倒。彼之不颠倒之差别者，贤善者，智者，与明俱，如理作意，于无常之境，执无常想，于苦执苦想，于不净执不净想，于无我执无我想，如是真实执相而转变者，是乃彼之想不颠倒，及心不颠倒，及见不颠倒也。如是，则是不颠倒之差别也。彼之永断之差别者，此五者是想之永断，谓境永断，及受永断，及语永断，及邪永断，及真实义永断也。彼于境执为相及显相者，是乃境永断也。于境必生之觉受执持者，是乃受永断也。于我或于他等，立名如是，立种如是，立姓如是等之施设者，是乃语永断也。于境
English
A foolish child, unintelligent, endowed with ignorance, not applying the mind properly, arises with the perception of permanence in the impermanent object, holding it as a sign. That is their perception being inverted. Just as permanence is perceived in impermanence, so too is happiness perceived in suffering, purity in impurity, and self in selflessness. This is also the same. This inverted perception, in the case of householders, transforms into an inverted mind. In the case of some renunciants, it transforms into an inverted view. Thus, that is the distinction of inversion. Another list of inverted perceptions is that which holds the four objects as perverse signs, that is inverted perception. Whatever pervasive desire knows the object in that way is inverted mind. Whatever manifest clinging, desire, showing, and designation knows and particularly clings to the object of inversion itself in that way is inverted view. The distinction of non-inversion is that the wise, intelligent, and knowledgeable, endowed with clarity, applying the mind properly, hold the sign of impermanence in the impermanent object, the sign of suffering in suffering, the sign of impurity in impurity, and the sign of selflessness in selflessness, and whatever change occurs in truly holding the sign is their non-inverted perception, non-inverted mind, and non-inverted view. Thus, that is the distinction of non-inversion. The distinction of complete severance is that these five are the complete severance of perception: the complete severance of object, the complete severance of feeling, the complete severance of language, the complete severance of wrong, and the complete severance of the meaning of truth. Holding the sign and manifest sign in the object is the complete severance of object. Holding the feeling that necessarily arises from the object is the complete severance of feeling. Designating names such as "this is the name," "this is the species," "this is the lineage" for oneself or others is the complete severance of language. In the object
Tibetan
ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཛིན་པ་ནི་བདེན་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རབ་ཏུ་ དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་དང༌། གནས་སྐབས་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ནི་སེམས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པོ་རྣམས་འདུ་བྱེད་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་སྐབས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་དང་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། དེ་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་ཡུལ་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྡར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་ཞེན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། གནས་དང༌། གནས་པ་དང༌། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སོ། །དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་ཞེན་པ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ན་འདོད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་གཟུགས་ལ་ཀུན་ཏུ་ཞེན་པ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ནང་གི་མིང་དང་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་དེ་གཉི་ག་ལ་ཀུན་ཏུ་ཞེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ནང་གི་མིང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་མིང་ལ་ཀུན་ཏུ་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཀུན་ཏུ་ཞེན་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྒོ་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚེ་འདི་ལ་ཡུལ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྒོ་དང༌། ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྒོ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་ པའི་ཀུན་ནས་ཉོན
Chinese
颠倒执着即是完全断除邪见。对于境，执着为非颠倒，即是完全断除真实之义。如此一来，这就是识蕴的完全断除之差别。那么，行蕴的差别是什么呢？对此也应从五个方面观察：境、时、遍染、遍净、现行。其中，境是将六种心识集合安立为行。其中，时是生、老等与心不相应的行之安立，因此这是以时来区分的。其中，遍染是对行进行遍染的烦恼和近烦恼之安立。其中，遍净是对能进行遍净的信等法之安立。其中，现行是与境相符等五种现行，应如前观察。那么，识蕴的差别是什么呢？对此也应从五个方面观察：普执、遍染、处、住、种种相。其中，普执是欲界中具有欲望者之识，由于对外界之色显现执着，故称为唯独对色普执。色界中清净天众之识，由于对内之名与色显现执着，故称对二者普执。无色界中之识，由于对内之名显现执着，故称对名普执。如此一来，这就是识之普执的差别。其中，遍染之差别是孩童之识，通过两种门而变得遍染：即此生中享受境之门，以及来世之生、老等痛苦之门。如此一来，这就是识的遍染
English
To hold to the inverted is to completely cut off wrong views. To hold to the object as not inverted is to completely cut off the meaning of truth. Thus, this is the distinction of completely cutting off the aggregate of consciousness. What, then, is the distinction of the aggregate of formation? It should be viewed in five ways: object, time, all-afflictive, all-purifying, and manifest formation. Among these, the object is the establishment of the six collections of consciousness as formation itself. Among these, time is the establishment of formations that are not associated with mind, such as birth and aging, and thus this is distinguished by time. Among these, all-afflictive is the establishment of afflictions and near-afflictions that make formations all-afflictive. Among these, all-purifying is the establishment of dharmas that make things all-purifying, such as faith. Among these, manifest formation is the five kinds of manifest formation, such as that which accords with the object, and it should be viewed as before. What, then, is the distinction of the aggregate of consciousness? It should be viewed in five ways: universal clinging, all-afflictive, place, abiding, and various aspects. Among these, universal clinging is the consciousness of those with desire in the desire realm, which is called only universal clinging to form because of manifest clinging to external form. The consciousness of the pure gods in the form realm is called universal clinging to both of these because of manifest clinging to internal name and form. Consciousness in the formless realm is called universal clinging to name because of manifest clinging to internal name. Thus, this is the distinction of universal clinging of consciousness. Among these, the distinction of all-afflictive is that the consciousness of children becomes all-afflictive through two doors: the door of enjoying objects in this life, and the door of suffering such as birth and aging in the next life. Thus, this is the all-afflictive of consciousness.