Tibetan
ཟུགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཁམས་འོག་མ་དང་ཁམས་བར་མར་གཏོགས་པ་སྟེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དང༌། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ན་ནི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཟད་དེ། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལས་ཐམས་ཅད་ན་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་དབང་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་གཟུགས་ཆ་ཕྲ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྣམ་པ་ལྔར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་དང༌། མཚན་ཉིད་དང༌། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོའི་དངོས་པོ་ནི་མྱོང་བ་ཉིད་དང༌། མྱོང་བའི་གནས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བའོ། །དེ་ལ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གང་ཅི་ཚོར་བ་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་བའོ། ། ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ནི་རེག་པ་བཅུ་དྲུག་ལས་ཚོར་བ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་རྣམས་དང༌། ཐོགས་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དང༌། ཚིག་བླ་དགས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དང༌། བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང་མཐུན་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དང་མཐུན་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་དང་མཐུན་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དང། ཁོང་ཁྲོ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དང༌། རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དང༌། མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དང༌། རིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མ་རིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་སོ། །དེ་ལ་ཡུལ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་དང༌། ཐོགས་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ལ
Chinese
色有两种，属于下界和中界，即欲界和色界。对于无色界来说，仅仅依赖于业力的力量而被称为无色，而不是依赖于等持的力量。这是因为，在那里，通过等持而显现的事物，在一切之中，都能明确地看到对色的形态的控制，那也被称为等持的微细色分。那么，什么是受蕴的详细分类呢？那应该从五个方面来看待：事物、自性、生起、近似原因和出离。受蕴的事物就是体验本身，以及与体验的处所相符的法。它的自性是乐受、苦受和非苦非乐受。受蕴的共相是，乐受因变异之苦而痛苦，苦受因痛苦之苦而痛苦，非苦非乐受则被视为因行苦而痛苦。无论感受什么，在这里都是痛苦。 这就是所谓的。生起是指从十六种触中产生各种感受，即眼、耳、鼻、舌、身、意的聚集而产生的触，有对的聚集而产生的触，名言的聚集而产生的触，与乐受相应的聚集而产生的触，与苦受相应的聚集而产生的触，与非苦非乐受相应的聚集而产生的触，随欲的聚集而产生的触，愤怒的聚集而产生的触，明智的聚集而产生的触，无明的聚集而产生的触，非明智非无明的聚集而产生的触。因此，仅仅依赖于对境的执持，就安立了六种聚集而产生的触，以及有对的聚集而产生的触。对于对境的分别
English
There are two kinds of form: those belonging to the lower and intermediate realms, namely, the desire realm and the form realm. As for the formless realms, they are called formless merely because they are established by the power of karma, and not by the power of meditative absorption. This is because, in that realm, what is manifestly apprehended through meditative absorption is that in all things, the power over the aspect of form is discerned, and that is also called the subtle form-part of meditative absorption. What, then, is the detailed classification of the aggregate of feeling? That should be viewed in five aspects: substance, characteristic, arising, proximate cause, and emergence. The substance of the aggregate of feeling is experience itself, and the dharmas that accord with the place of experience. Its own characteristic is the feeling of pleasure, the feeling of pain, and the feeling that is neither pain nor pleasure. The general characteristic of the aggregate of feeling is that the feeling of pleasure is painful due to the suffering of change, the feeling of pain is painful due to the suffering of suffering, and the feeling that is neither pain nor pleasure is considered to be painful due to the suffering of conditioning. Whatever is felt, that is suffering here. That is what it is called. Arising refers to the fact that feelings arise from the sixteen contacts, namely, the contacts arising from the aggregation of eye, ear, nose, tongue, body, and mind; the contact arising from the aggregation of resistance; the contact arising from the aggregation of conventional terms; the contact arising from the aggregation corresponding to the feeling of pleasure; the contact arising from the aggregation corresponding to the feeling of pain; the contact arising from the aggregation corresponding to the feeling that is neither pain nor pleasure; the contact arising from the aggregation of attachment; the contact arising from the aggregation of anger; the contact arising from the aggregation of knowledge; the contact arising from the aggregation of ignorance; and the contact arising from the aggregation that is neither knowledge nor ignorance. Therefore, relying solely on the apprehension of the object, the six contacts arising from aggregation and the contact arising from the aggregation of resistance are established. Regarding the discrimination of the object,
Tibetan
་བརྟེན་ནས་ནི་ཚིག་བླ་དགས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཡུལ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་དང་མཐུན་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་རྣམས་དང༌། རིག་པ་དང༌། རིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མ་རིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཚོར་བ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་རབ་ཏུ་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉག་གཅིག་དབེན་པར་གཤེགས་ཏེ། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་བཞུགས་པ་ན། ཐུགས་ལ་ཐུགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱུང་སྟེ། ཚོར་བ་ནི་གང་ཚོར་བ་ཀུན་འབྱུང་བ་ནི་གང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ནི་གང༌། ཚོར་བ་ཀུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ལམ་ནི་གང༌། ཚོར་བ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ནི་གང༌། ཚོར་བ་རོ་མྱང་བ་ནི་གང༌། ཉེས་དམིགས་ནི་གང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་གང་ཡིན་སྙམ་ནས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་ དགོངས་ཏེ། ཚོར་བ་ནི་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །རེག་པ་ཀུན་འབྱུང་བས་ཚོར་བ་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །རེག་པ་འགགས་པས་ཚོར་བ་འགག་གོ །ཚོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང༌། ལྷག་པར་ཆགས་པ་དང༌། ལྷག་པར་ཆགས་ཤིང་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཚོར་བ་ཀུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཚོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་མི་བརྗོད་པ་དང༌། ལྷག་པར་ཆགས་པ་མེད་པ་དང༌། ལྷག་པར་ཆགས་ཤིང་མི་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཚོར་བ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཚོར་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ། བདེ་བ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཚོར་བའི་རོ་མྱང་བ་ཡིན་ནོ། །ཚོར་བ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཚོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་ནོ། །ཚོར་བ་ལ་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་འདུལ་བ་དང༌། འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་སྤོང་བ་དང༌། འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཚོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དེ་ལ་ཉེ་བར་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་རྣམ་པར་བཤད་དེ། དེ་ལ་ཉེ་བར་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་ཚོར་བ་རྣམ་པ་བརྒྱད་པོ་དག་ལ་ཚོར་བ་ཉེ་བར་བ
Chinese
依赖于此，则将约定俗成的集合触认为一。依赖于体验对境本身，则将与快乐等感受相应的三个集合触进行区分。依赖于完全的烦恼和完全的清净本身，则应知区分贪着、愤怒和无明的集合触，以及智慧和非智慧亦非非智慧的集合触。这是感受的极好产生之极好区分的极好善。经中说，此后，世尊独自前往寂静处，安住于内在的正定中，心中生起这样的彻底思索：感受是什么？感受的生起是什么？感受的止息是什么？生起感受的道是什么？止息感受的道是什么？感受的滋味是什么？过患是什么？出离是什么？他这样思索：感受是这三种，即快乐、痛苦和非苦非乐。触的生起导致感受的生起。触的止息导致感受的止息。对感受的显现欢喜、显现言说、特别贪着、特别贪着并安住，这就是生起感受的道。对感受的显现不欢喜、显现不言说、没有特别贪着、没有特别贪着并不安住，这就是止息感受的道。依赖于感受，生起快乐和生起意乐，这就是感受的滋味。感受是无常的、痛苦的、具有变异的性质，这就是感受的过患。对感受调伏欲贪、舍弃欲贪、从欲贪中完全超越，这就是从感受中出离。如是宣说，以“对此进行近观的区分是”等语进行了解释。对此进行近观的区分是，对于这八种感受，感受近观。
English
Depending on this, the collection of conventional touch is established as one. Depending on the experience of the object itself, the three collections of touch corresponding to feelings such as pleasure are distinguished. Depending on complete affliction and complete purification themselves, one should know how to distinguish the collections of touch of attachment, anger, and ignorance, as well as the collections of touch of wisdom and neither wisdom nor non-wisdom. This is the best good of the best distinction of the best arising of feelings. In the sutra, it says that after that, the Blessed One went alone to a solitary place and remained in perfect inner concentration. He had such a thorough thought in his mind: What is feeling? What is the origin of feeling? What is the cessation of feeling? What is the path that leads to the arising of feeling? What is the path that leads to the cessation of feeling? What is the taste of feeling? What is the fault? What is the escape? He thought to himself: Feeling is these three: pleasure, pain, and neither pain nor pleasure. The arising of contact causes the arising of feeling. The cessation of contact causes the cessation of feeling. Whatever is manifest joy, manifest expression, special attachment, special attachment and abiding in feeling, this is the path that leads to the arising of feeling. Whatever is no manifest joy, no manifest expression, no special attachment, no special attachment and no abiding in feeling, this is the path that leads to the cessation of feeling. Depending on feeling, whatever is the arising of happiness and the arising of mental happiness, this is the taste of feeling. Whatever is the impermanence of feeling, suffering, and the nature of change, this is the fault of feeling. Whatever is the subduing of desire and attachment to feeling, the abandonment of desire and attachment, and the complete transcendence of desire and attachment, this is the escape from feeling. As it is said, it is explained by the words "The distinction of close examination of this is," etc. The distinction of close examination of this is the close examination of feeling for these eight kinds of feelings.