Tibetan
ས་གཞན་པ་སྐྱེ་བས། དེ་ལས་གཞན་པ་མི་སྐྱེ་ཞིང་ཉེ་བར་ཞི་བའི་འགོག་པ་ཙམ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་དེའི་ཚེ་ན་མ་སྐྱེས་ཤིང་སྐྱེ་བའི་དུས་ལས་ཐལ་བ་དེ་ནི་དེའི་ཚེ་ནམ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་བརྟགས་པའི་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དུས་གཞན་གྱི་ཚེ་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ ཡིན་པའི་འགོག་པ་དེ་ནི་གཏན་དུ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སློབ་པ་བཞི་མཐོང་བ་དེ་སྒོ་ང་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། དྲོད་གཤེར་ལས་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་གནས་དང༌། བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པ་པའི་སེམས་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། བུད་མེད་དང༌། ཟ་མ་དང༌། མ་ནིང་དང༌། མཚན་མེད་དང༌། མཚན་གཉིས་པར་སྐྱེ་བ་དང༌། ཡང་འབྱུང་བའི་སྲིད་པ་ལ་སྲེད་ཅིང་སྨོན་པ་དག་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་གཏན་དུ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སློབ་པ་བཞི་མཐོང་བ་ནི་ནམ་ཡང་ཡང་འབྱུང་བའི་སྲིད་པ་ལ་མངོན་པར་འདོད་ཅིང་སྨོན་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པས་ཡང་འབྱུང་བའི་སྲིད་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་དེ། སྲིད་པའི་ས་བོན་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་ཡང་དག་པར་མ་བཅོམ་པ་ཁོ་ན་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་དེ་དག་ལ་མིང་དུ་བཏགས་པས་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་གཟུགས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་དང༌། བསྟན་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཚུལ་རྒྱ་ཆེར་རིག་པར་བྱའོ། །མཁས་པ་དྲུག་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལ་མཁས་པ་ནས་དབང་པོ་ལ་མཁས་པའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པའི་མཁས་པ་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྡོམ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་དང་དོན་རྣམས་དབྱེ། །གོ་རིམས་དང་ནི་བསྡུ་དང་བརྟེན། །དེ་ལ་གཟུགས་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པ་རེག་བྱའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གཏོགས་པའི་གཟུགས་སོ། །དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཚོར་བ་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བལྟ་བར་བྱ་བ་སྟེ། མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་
Chinese
由于其他法的生起，由此不生起其他法，并且近于寂灭的止息仅仅是，非择灭。因为在那时没有生起，并且超越了生起的时间，所以在那个时候永远不会生起。因此，那也是假立的有，而不是实有。它的自相是，丝毫也不可得。那也由于不离法的体性，在其他时候遇到缘起也会生起，因此，非择灭不是常恒的。见到四谛的学道者，从卵生的生处，以及从湿热产生的生处，以及于北俱卢洲的不可爱乐的音声中生起，以及于无想有情中生起，以及于女人，以及于扎嘛（阉人），以及于玛宁（半男半女），以及于无根，以及于二根中生起，以及贪恋和希求再有之有，获得非择灭，应当了知那是常恒的。见到四谛的学道者，不再有对于再有之有的强烈欲求和希求的遍缚，不再成办再有之有，仅仅是完全没有断除有之种子的剩余。为什么称为与心不相应的事物呢？因为那些仅仅是由于对那些事物命名而安立名言，那些对于有色法来说也是二者都不是，对于可指示的事物来说也是二者都不是，应当广泛了知安立之理。六种善巧者是这样，从善巧蕴到善巧处之间所说的善巧者，应当了知那些安立是怎样的。总摄而言：自性与诸义，区分次第与总摄，以及所依。其中什么是色呢？那应当了知为十一种，即眼等直到触处之间的十处，以及属于法处的色。那如果简略归纳，就是四大种和四大种所造，一切都是可为色法的体性。什么是受呢？那应当观察为六种，即眼，耳，鼻，舌
English
Because of the arising of other dharmas, other dharmas do not arise from this, and the cessation that is close to pacification is merely non-selective cessation. Because at that time it has not arisen, and it has transcended the time of arising, it will never arise at that time. Therefore, that is also an imputed existent, but not a real existent. Its own characteristic is that nothing at all can be found. That also, because it is not separate from the nature of dharma, will arise when it encounters conditions at other times, therefore, non-selective cessation is not permanent. Those who see the four truths, from the birthplace of egg-born beings, and from the birthplace of beings born from moisture and heat, and from the unpleasant sounds of Uttarakuru, and from the realm of non-conceptual beings, and from women, and from Zama (eunuchs), and from Maning (hermaphrodites), and from those without genitals, and from those with two sets of genitals, and from those who crave and desire further existence, having attained non-selective cessation, it should be known that that is permanent. Those who see the four truths no longer have the pervasive bondage of intense desire and longing for further existence, and no longer accomplish further existence, it is merely that they have not completely destroyed the remaining seeds of existence. Why are they called things that are not associated with the mind? Because those are merely the establishment of terms by naming those things, those are also neither of the two for form, and they are also neither of the two for things that can be indicated, the way of establishing this should be widely known. The six skillful ones are like this, from the skillful one in aggregates to the skillful one in sense bases, it should be known what the establishment of those skillful ones is like. In summary: nature and meanings, distinctions, order, and collection, and dependence. Among these, what is form? That should be known as eleven types, namely the ten ayatanas from the eye and so on up to the tangible, and the form that belongs to the dharma-ayatana. That, if briefly summarized, is the four great elements and what is made from the four great elements, everything is the nature of being form. What is feeling? That should be observed as six types, namely the eye, ear, nose, tongue