Tibetan
མ་པར་གཞག་ན་ཡང་ནོམ་པ་དང་ཀུན་དུ་ནོམ་པ་ལ་སོགས་པས་སྐྱེས་པའི་ཉེས་པ་བསྟེན་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་དེ་གཉི་གའི་ཕྱོགས་སུ་གནས་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་ཡང་མི་བྱ་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་ཡང་མི་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཟ་མ་དང་མ་ནིང་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་བསྒྲིབས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གིས་ནི་གང་གིས་སོ་སོར་བརྟགས་ཤིང་སོ་སོར་བརྟགས་ ནས་རེ་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སོ་སོར་རྟོག་པ་སྐྱེད་པར་ཡང་མི་ནུས་ན། མིའི་ཆོས་ལས་བླ་མ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་དག་ནི་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་མི་བྱ་ལ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་ཡང་མི་བྱའོ། །དེའི་སྡེ་པར་གཏོགས་པ་ལ་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་ཡང་དཀོན་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་ཡང་དཀའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཟ་མ་དང་མ་ནིང་དག་སྐྱབས་སུ་སོང་ཞིང་དགེ་བསྙེན་གྱི་བསླབ་པའི་གཞི་དག་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དགེ་བསྙེན་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནི་དགེ་བསྙེན་ཞེས་བྱ་ན་དེ་དག་གིས་ནི་བསྡམས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དགེ་སློང་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཀུན་དུ་འདྲེ་བས་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱ་ལ་དགེ་སློང་མ་ལ་ཡང་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་དག་ལས་བསྙེན་བཀུར་བདག་གིར་མི་བྱ་ཞིང་རེག་པར་ཡང་མི་བྱ་ལ། དགེ་བསྙེན་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་བརྟན་པ་ཡང་མི་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་དགེ་བསྙེན་ཞེས་མི་བྱའོ། །བསླབ་པ་སྲུང་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་མཚུངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྡོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན། སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སྡོམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་མ་གཏོགས་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་གཏོགས་པ་ཡིད་དང་ལུས་དང་དག་གིས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སྡོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན། སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་གཏོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྡོམ་པ་རང་གིས་བླངས་པ་དང༌། གཞན་ལས་བླང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་གང་གིས་གཞན་ལས་ལེན་ཏམ། །རང་གིས་ལེན་ན་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླང་བ་དེ་གཉིས་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་འགའ་ཞིག་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བསམ་པ་མཚུངས་པས་ལེན་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་བཞིན་དུ་སྲུང་བར་ཡང་བྱེད་ན་ནི
Chinese
如果安立，也会因为性欲和普遍性欲等所生的过失而亲近，因此，那些不应安住在二者之中的一方，所以既不应驱逐，也不应授具足戒。另外，阉人和不男之人，由于烦恼多，并且自性被烦恼的障碍所遮蔽，那些人如果不能生起通过各自观察，并且各自观察之后，暂时行持清净戒蕴的那种各自的觉悟，又怎么能现前人法之上师呢？因此，那些人也不应驱逐，也不应授具足戒。属于他们的僧团，即使是殊胜的士夫也很稀少，并且也难以完全观察。为什么阉人和不男之人已经皈依，并且如实受持了居士的学处，安住于其中，也不应称作居士呢？如果说，以恭敬比丘和比丘尼的态度者称为居士，那些人即使已经调伏，由于屡屡与比丘混杂，所以不应恭敬比丘，也不应恭敬比丘尼。比丘和比丘尼们，也不应从那些人那里接受恭敬，也不应触摸，也不应像对待居士那样信任，因此，那些人不应称为居士。应当了知，守护学处者们的福德是相同的。也不是律仪，也不是非律仪是什么呢？如前所说的律仪之外，以及非律仪之外，以意和身体等所作的善和不善之业，所有那些都应了知属于非律仪，也不是非律仪。自己受持的律仪，以及从他受持的律仪，谁从他受持呢？如果自己受持，那么对于这二者如法受持律仪，比如，有福德和福德的差别吗？如果以相同的意乐受持，并且同样守护的话，
English
If established, one would also associate with the faults arising from sexual desire and universal sexual desire, etc. Therefore, those should not abide in either of the two sides, so they should neither be expelled nor given full ordination. Furthermore, eunuchs and hermaphrodites have many afflictions, and their nature is obscured by the obscuration of afflictions. If those people cannot generate the kind of individual awareness that, through individual examination and after individual examination, temporarily engages in the completely pure aggregate of morality, how could they manifest a guru above human dharma? Therefore, those people should neither be expelled nor given full ordination. Even excellent individuals are rare in their sangha, and it is also difficult to fully observe them. Why is it that even though eunuchs and hermaphrodites have taken refuge and properly taken the precepts of a layperson and abide in them, they should not be called laypersons? If it is said that those who have an attitude of reverence towards monks and nuns are called laypersons, even if those people have been tamed, they should not revere monks because they repeatedly mix with monks, nor should they revere nuns. Monks and nuns should also not accept reverence from those people, nor should they touch them, nor should they trust them as they would trust laypersons. Therefore, those people should not be called laypersons. It should be understood that the merit of those who keep the precepts is the same. What is neither a vow nor a non-vow? Apart from the vows mentioned above, and apart from non-vows, all those virtuous and non-virtuous actions done by mind and body, etc., should be understood to belong to neither vows nor non-vows. The vows taken by oneself and the vows taken from others, who takes them from others? If one takes them oneself, then for these two who properly take the vows, for example, is there a difference in merit and merit? If one takes them with the same intention and also protects them in the same way,
Tibetan
་བྱེ་བྲག་ནི་འགའ་ཡང་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་དུས་ན་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ལེན་པར་ མི་འགྱུར་ཞིང༌། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་འདོད་ཀྱང་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། མདོར་བསྡུ་ན་རྒྱུ་དྲུག་གིས་ཏེ། བསམ་པ་ཉམས་པ་དང༌། ལུས་ཉམས་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་ཉིད་ཉམས་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་ཉམས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང༌། གཞན་རྗེས་སུ་སྲུང་བས་སོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོས་གནོད་པ་བྱས་སམ་ཆོམ་རྐུན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་སམ། བུ་ལོན་གྱིས་ཉམ་ཐག་གམ། འཇིགས་པས་ཉམ་ཐག་གམ། འཚོ་བ་མེད་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་གྱུར་ནས། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་བདག་ནི་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ན་གནས་པར་དཀའ་བས་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། དགེ་སློང་འདི་དག་ནི་ཚེགས་ཆུང་དུས་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་མ་ལ་བདག་དགེ་སློང་གི་ནང་དུ་སོང་སྟེ། བདག་དགེ་སློང་རྣམས་དང་ཆོས་མཐུན་པ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ལ། ཚེགས་ཆུང་ངུས་འཚོ་བར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། བསམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཀྱང་འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་དགེ་སློང་ཚོགས་ཤིང་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ཡིན་པར་རི་གནས་བསྐྲད་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་སྟེ། འཇིགས་པས་བསླབ་པའི་གཞི་ཁ་ཅིག་ལ་བསྡམས་ཏེ། སྤྱོད་པར་བྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་བསམ་པ་ཉམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་བསམ་པ་ཉམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ཁྱིམ་འདི་ན་གནས་ན་དཀའ་བས་འཚོ་བར་འགྱུར་བས་མ་ལ་བདག་རབ་ཏུ་བྱུང་ལ་ཚེགས་ཆུང་ངུས་འཚོ་བར་བྱ། ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་འདི་དག་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ལྟར་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བསམ་པ་ཉམས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་ནི་བརྗོད་དེ། གཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །འབྲས་དང་ཕོལ་མིག་ལ་སོགས་པ་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ནད་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ནི་ལུས་ཉམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལུས་ཉམས་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་ནི་བླ་མ་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པར་ཡང་མི་ནུས་པས། དེ་ལྟར་མི་ནུས་ པ་དེ་ནི་བླ་མ་རྣམས་དང་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དག་ལས་བསྙེན་བཀུར་གྱི་ལས་གང་ཡིན་པ་བདག་གིར་བྱེད་ཅིང༌། སྦྱིན་བདག་དད་པ་ཅན་རྣམས་ལས་ཆོས་གོས་དང་བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་དད་པས་བྱིན་པ་ཡང་བདག་གིར་བྱེད་དེ། དེའི་དད་པས་བྱིན་པ་རྣམ་པ
Chinese
विशेष（བྱེ་བྲག་）的差别一点也没有，应当要知道。如果因为因缘时节，不能够受比丘戒，想要受比丘戒也不能够得到，那么，总的来说有六个原因：意乐退失，身体退失，男子性退失，善法退失，为他所控制，随顺他人。其中，如果国王做了损害，或者盗贼做了损害，或者因为债务而困苦，或者因为恐惧而困苦，或者因为没有生计而恐惧害怕，他这样想：我住在家里难以维持生计，这些比丘很容易维持生计，不如我到比丘中去，我装作和比丘们一样，很容易维持生计。只是因为这样的想法而出家，而且这样想：我如果被比丘僧团驱逐，认为我是破戒之人，那就不好了。因为害怕而守护一些学处，即使已经开始实行，因为这是意乐退失，所以只能说是没有受具足戒。这就是意乐退失。如果这样想：我住在这个家里难以维持生计，不如我出家，很容易维持生计。就像这些比丘一样，行持梵行，直到生命终结都行持梵行。这样出家就不是意乐退失。但也不是完全清净，也不能说他没有受具足戒。患有如赘疣和眼翳等经中所说的阻碍之病，这叫做身体退失。身体退失而出家的人，也不能够侍奉上师。因为不能够这样，所以对于上师们和行持梵行的人们，凡是侍奉的工作都自己承担，并且从有信施主那里，接受因信仰而布施的法衣和食物等。因为他们的信仰而布施的各种
English
There is no difference in particular, and it should be known. If, due to circumstances, one cannot receive the Bhikshu vows, and even if one desires to receive them, one cannot obtain them, then in short, there are six reasons: decline of intention, decline of body, decline of masculinity, decline of virtuous qualities, being controlled by others, and following others. Among these, if a king has caused harm, or thieves have caused harm, or one is distressed by debt, or distressed by fear, or becomes fearful and afraid due to lack of livelihood, and one thinks, 'It is difficult for me to live in a household, these Bhikshus maintain their livelihood easily, so I will go among the Bhikshus, pretend to be like them, and maintain my livelihood easily.' If one ordains solely with such an intention, and also thinks, 'If I am expelled by the Sangha for being immoral, that would be bad,' and out of fear, observes some of the precepts, even if one has begun to practice, because this is a decline of intention, it should only be said that one has not received full ordination. This is called decline of intention. If one thinks, 'It is difficult for me to live in this household, so I will ordain and maintain my livelihood easily. Like these Bhikshus, I will practice celibacy, and practice celibacy until the end of my life,' then ordaining in this way is not called decline of intention. But it is not completely pure, and it cannot be said that one has not received full ordination. Having diseases such as warts and eye diseases, which are mentioned in the scriptures as obstacles, is called decline of body. One who ordains with a decline of body cannot serve the teachers. Because one cannot do so, one takes upon oneself whatever service is due to the teachers and those who practice celibacy, and also receives robes and food, etc., given out of faith by faithful patrons. The various things given out of their faith