Tibetan
་མ་བྱས་ན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་དང༌། ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལ་ཚིག་གནམ་པ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དུས་སུ་སྨྲ་བ་ནས་ཞི་བའི་བར་དུ་སྨྲ་བ་ན་སྔོན་གོམས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སམ། ཚེ་འདི་ལ་གོམས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐ་མལ་པར་སྨྲ་བ་དང༌། ཚིག་དེ་ལ་བསླབ་པར་འདོད་པས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང༌། དེའི་ཚིག་དེ་ལྐོག་གམ། མིག་སྔར་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སླུ་བ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་མི་སྨྲ་བར་བྱ་ཞེ་ན། དུས་ལྔར་ཏེ། གལ་ཏེ་གཏམ་ཟེར་བ་ན་ཉན་པ་པོ་མི་ཉན་ཅིང་གཏམ་རླུང་སྐུར་བ་དང༌། རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྟོན་པར་བྱེད་ན། དེ་ལ་སྨྲ་བ་པོས་མི་སྨྲ་བར་བྱ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གཏམ་ཟེར་བ་ན་ཉན་པ་པོ་ཆོག་གི་མི་ཉན་ཏོ་ཞེས་གཏམ་སྤོང་བར་བྱེད་ན། དེ་ལ་ཡང་སྨྲ་བ་པོས་མི་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང༌། གལ་ཏེ་གཏམ་ཟེར་བ་ན་ཉན་པ་པོ་སྨྲ་བ་པོ་ལ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་རྩོད་པ་དང༌། ཉེས་རྩོམ་གྱི་ཚིག་གིས་ཉེ་བར་གནས་ན། དེ་ལ་ཡང་སྨྲ་བ་པོས་མི་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང༌། སྦྱིན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་བདག་གིས་ཆོས་གོས་དང་བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པས་མགྲོན་དུ་བོས་པ་ན་ཡང་མི་སྨྲ་བས་མགྲོན་དུ་བོས་པ་བདག་གིར་བྱ་བ་དང༌། ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཉེ་བར་འོངས་ཏེ་གཏམ་ཟེར་བ་ན། སྨྲ་བ་པོས་གཏམ་མཇུག་ཏུ་མ་ཕྱིན་གྱི་བར་དུ་ཡང་མི་སྨྲ་བར་བྱའོ། །བདག་གི་དད་པ་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་ཉིད་ཇི་ཙམ་པ་ནི་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གནས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་དང་དུས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་ལས་དད་པ་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། དད་པའི་གནས་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དམིགས་པ་གང་ལས་དད་པ་སྐྱེ་བ་ན། བདག་གི་དད་པ་ནི་འདི་ཙམ་མོ། །དད་ པའི་གནས་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་དད་པ་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། དད་པ་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་དུས་ལས་དད་པ་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། བདག་གིས་དད་པ་ནི་དུས་འདི་ཙམ་ནས་སྐྱེས་སོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་པའོ། །དད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ནས། སྤོབས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དད་པ་ནི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཞུགས་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །ཐོས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །གཏོང་བ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཚོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་
Chinese
不做的话，还用说什么呢，用没有杂念的心来说话。对此，言辞善巧也有三种：在适当时机说话，从寂静到说话时，以先前习惯的方式，或者以今生习惯的方式平常说话；想要学习那个词语，以各自领悟的力量掌握；那个词语无论是私下还是当面，在任何情况下都不会欺骗。那么，怎样才能不说话呢？有五种情况：如果说话时，听者不听，把话当耳旁风，并且表现出心不在焉，那么说话者就不应该说话。如果说话时，听者说够了，不听了，拒绝听，那么说话者也不应该说话。如果说话时，听者以挑剔的心情与说话者争论，并且用指责的言辞逼近，那么说话者也不应该说话。施主和施舍者用僧衣和乞食等邀请时，也不说话，把邀请当作自己的。当外来的辩论者靠近并说话时，说话者在话没有说完之前也不应该说话。从我的信心到种姓之子本身有多少，可以用三种原因来了解：处所、自性和时间。那么，怎样从处所了解信心呢？信心的处所的物体是什么，以及从什么对境产生信心呢？我的信心就是这些，信心的处所就是这些，像这样如实地完全了解。怎样从自性了解信心呢？小的信心、中等的信心和大的信心本身，如实地完全了解。怎样从时间了解信心呢？我的信心是从这个时间产生的，像这样如实地完全了解。像信心一样，从戒律等开始，到勇敢的最终，也应该像这样了解。对此，信心是进入的支分。戒律是进入的止观的支分。听闻是胜观的支分。布施是止观的集合的支分。自身
English
If it is not done, what is there to say, speak with a mind free from distractions. There are three types of skillful speech: speaking at the right time, speaking from silence, either in the usual way of previous habits, or in the way of habits in this life; wanting to learn that word, grasping it with the power of individual understanding; that word, whether in secret or in front of you, is never deceiving in all circumstances. So, how should one not speak? There are five times: if when speaking, the listener does not listen and the words are blown away by the wind, and shows distraction, then the speaker should not speak. If when speaking, the listener says enough, does not listen, and refuses to listen, then the speaker should not speak. If when speaking, the listener argues with the speaker with a critical mind, and approaches with words of accusation, then the speaker should not speak. When the benefactor and the almsgiver invite with robes and alms, etc., one should not speak, but take the invitation as one's own. When an external debater approaches and speaks, the speaker should not speak until the words are finished. How much there is from my faith to the son of the family itself can be known by three causes: place, nature, and time. So, how can faith be known from place? What is the object of the place of faith, and from what object does faith arise? My faith is this much, the place of faith is this, like this, truly and completely understand. How can faith be known from nature? Small faith, medium faith, and great faith itself, truly and completely understand. How can faith be known from time? My faith arose from this time, like this, truly and completely understand. Like faith, from discipline etc., to the end of courage, it should also be understood in the same way. Faith is a limb of entering. Discipline is a limb of entering quiescence. Hearing is a limb of insight. Giving is a limb of the collection of quiescence and insight. Self
Tibetan
ཀྱི་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་དང་གཞན་ལས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གདམས་ངག་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་སྡུད་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་ཐོབ་པ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གི་དོན་རྟོགས་ན་ཤེས་པར་འདོད་པ་ཐེ་ཚོམ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་རྣམ་པར་བཟློག་པའི་ཕྱིར་སྤོབས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ཉིད་ནི་རྒོལ་བ་མི་མཐུན་པ་ལུས་དང་ངག་གིས་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་དག་ལ་བཟོད་པ་དང་དེས་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མ་དང་པ་ནི་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་འགྱུར་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མི་ཤེས་པ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་སྤྱོད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་སམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོ་འཕྲུལ་གསུམ་པོ་གང་ཡང་རུང་བས་མ་བཏུལ་བས་སོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཀུན་དགའི་ར་བར་མི་འགྲོ་བ་ནི་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། བག་མེད་པ་དང༌། ལེ་ལོའི་དབང་དུ་སོང་བ་དང༌། བྱ་བ་མང་བ་དང༌། གང་ཟག་ལ་མངོན་པར་དད་པས་སོ། །ཉེ་བར་མི་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་མི་འཇིགས་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་གྱིས་ཁེངས་པ་དང༌། ཚིག་འབྲུ་ལ་རྟོན་པས་ སོ། །བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡང་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། མི་མཁས་པ་དང༌། མཐུན་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། འདུན་པ་དྲག་པོ་མེད་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་མི་འདྲི་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡང་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། ཆོས་ལ་མི་མཁས་པ་དང༌། དེ་གཉི་ག་ལ་མི་མཁས་པས་སོ། །རྣ་མི་གཏོད་པ་ཡང་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤྱོད་པ་དང༌། འདུ་འཛི་མང་བ་དང༌། སྒྲིབ་པ་དག་གིས་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པའོ། །མི་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡང་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། མི་ཉན་པ་དང༌། ངན་པར་ཉན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་མ་རྒྱས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཞུམ་པས་སོ། །ཆོས་ལ་མི་རྟོག་པ་ཡང་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། སྨྲ་ལ་དགའ་བ་དང༌། འདུ་འཛི་ལ་དགའ་བ་དང༌། དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་དང་མི་ལྡན་པས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་མི་སྒྲུབ་པ་ཡང་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། ལུས་དང་སྲོག་ལ་ལྟ་བ་དང། དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྙེད་པ་འདོད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་འདོད་པས་སོ། །གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་མ་ཞུགས་པ་ཡང་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་རིགས་དམན་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆུང་བ་དང༌། མཐུ་མེད་པས་སོ། །དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ལས་རི
Chinese
由自心生起的智慧和随顺他人的教诲，随之示现，是止观双运的支分。依靠它，能获得止和观，也能获得沙门的果位。如果我理解了自我的意义，那么对于那些想要了解却心存疑虑的人，为了消除他们如何理解的疑虑，我将充满自信地阐述。种姓之子，这本身就包含了对那些以身语不正方式进行辩驳的异议者的忍耐和接受。不听从教诲有三个原因：不了解三宝的功德，奉行外道的见解和行为，以及未被诸佛或佛的声闻弟子以任何一种神通所调伏。不再三前往寺院也有三个原因：放逸、受懒惰支配、事务繁多，以及对个人过度信仰。不亲近的本性也有三个原因：天生无畏、傲慢自大，以及依赖字句。不恭敬的本性也有三个原因：不聪明、不随顺，以及没有强烈的愿望。不完全提问的本性也有三个原因：不精通佛法，以及对两者都不精通。不倾听也有三个原因：行于分别念、事务繁忙，以及被障碍所染污，心被烦恼所控制。不接受的本性也有三个原因：不听从、听信邪说，以及智慧未增长且智慧衰退。不思考佛法也有三个原因：喜欢说话、喜欢喧闹，以及不具备辨别智慧。不修持随顺佛法的行为也有三个原因：执着于身体和生命，受其支配而贪求利养，以及渴望受人尊敬。不为利益他人而行动也有三个原因：天生种姓低劣、缺乏慈悲心，以及没有能力。白色的一面与此相反。
English
The wisdom arising from one's own mind and the subsequent instruction that accords with others, when demonstrated accordingly, is a branch that combines calm abiding and insight. By relying on it, one can attain calm abiding and insight, and also attain the fruit of a renunciate. If I understand the meaning of self, then for those who wish to understand but are doubtful, in order to dispel their doubts about how to understand, I will confidently explain. Son of good family, this itself encompasses patience and acceptance towards those dissenting opponents who wrongly argue with body and speech. Not listening arises from three causes: not knowing the qualities of the Three Jewels, practicing the views and behaviors of non-Buddhists, and not being subdued by any of the three kinds of miracles by the Buddhas or the Buddha's Shravaka disciples. Not going to the monastery again and again also has three causes: heedlessness, being dominated by laziness, having many affairs, and having excessive faith in individuals. The nature of not approaching closely also has three causes: being naturally fearless, being filled with arrogance, and relying on words and letters. The nature of not being respectful also has three causes: not being intelligent, not being compliant, and not having strong aspirations. The nature of not fully questioning also has three causes: not being skilled in Dharma, and not being skilled in both. Not listening also has three causes: engaging in conceptualization, being busy with affairs, and the mind being completely afflicted by obscurations. The nature of not accepting also has three causes: not listening, listening badly, and wisdom not growing and wisdom declining. Not contemplating the Dharma also has three causes: liking to talk, liking noise, and not possessing discriminating wisdom. Not practicing the Dharma that accords with the Dharma also has three causes: clinging to body and life, desiring gain by being dominated by them, and desiring respect. Not engaging for the benefit of others also has three causes: being naturally of low caste, having little compassion, and not having power. The white side is the opposite of this.