Tibetan
མས་པ་མི་དགེ་བ་འབྱུང་བ་ནི་དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་སྡོམ་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་པར་ཅི་རིགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ཡོད་དེ། སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླང་བར་འོས་པ་གང་ལ་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་པ་དེ་ལ། དེ་དག་ལས་ལ་ལ་ནི་གཞན་ལས་སམ་རང་ཡང་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་ལས་ལ་ལ་ནི་རང་ཁོ་ན་ལས་ལེན་པར་བྱེད་དེ་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བླང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་གཞན་ལས་ངེས་པར་བླང་བ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ན། དེ་ལ་གང་དག་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འོས་པ་དང༌། གང་དག་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པ་རང་ལ་རག་ལུས་པའི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟན་པ་བརྟན་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ནི་རང་ལ་རག་ལུས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་མ་ གཏོགས་པའི་སྡོམ་པ་རང་གིས་ཡང་དག་པར་བླང་བ་ཡོད་ན། ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་ཡང་དག་པར་ལེན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། གཉིས་པ་འདི་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་སྤོང་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་བ་རྗེས་སུ་བསྲུང་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པའོ། །དེ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ན་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ། འཛེམ་པ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བས། དེ་ལྟར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་སྤོང་བ་ཡང་དག་པར་བླང་བ་རྗེས་སུ་སྲུང་བའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཡང་དག་པར་བླང་བ་བྱས་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་ཡང་དག་པར་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །གང་ལ་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་དེ་ལ་ནི་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཡང་ཉེ་བར་གནས་ལ། གང་ལ་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་དེ་ལ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དེ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འདིར་ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་ཆོས་འབའ་ཞིག་ཆེས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གིས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཤིང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྲུང་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་བསོད་ནམས་མཚུངས་ཤིང་ཁྱད་པར་མེད་པ་སྐྱེ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་དྲུང་དུ་འགྲོ་ཞིང་གསོལ་བ་འདེབས་ལ་གུས་པས་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ལ་བརྩོན་ཞིང་ཚུལ་དང་མཐུན་པའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་མདུན་དུ་འདུག་པ་དང༌། ཚིག་གིས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་དོན་དེ་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེའི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང༌། ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཅེས་བྱའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་དེ་གཉིས་ཀའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་གིས་ཡང་དག་པར་ལེན་པ་ལ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་བཟློག་པ་སྤོང་པའི་སེམས་པ་སྤོང་བ་དེ་དབང་བྱེད་པའི་དབང་པོ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླང་བ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བརྒྱར་གཏོགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་སྤོང་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ། སྲོག་གཅོད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྤོང་བ་ནས་ལོག་པར་ལྟ་བའི་བར་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་སྤོང་བ་འདི་དག་ནི་རྣམ་པ་བཅུའོ། ། སྲོག་གཅོད་པ་ཕལ་ཆེར་སྤོང་བ་ནས་ལོག་པར་ལྟ་བའི་བར་ཕལ་ཆེར་སྤོང་བ་འདི་དག་ཀྱང་གཞན་རྣམ་པ་བཅུའོ། །སྲོག་གཅོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ལས་ལོག་པར་ལྟ་བའི་བར་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་འདི་དག་ཀྱང་གཞན་རྣམ་པ་བཅུའོ། །དུས་ཡུན་ཐུང་ངུ་ཉིན་མཚན་ནམ་ཟླ་བ་ཕྱེད་དམ། ཟླ་བའམ་ལོར་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ནས་ལོག་པར་ལྟ་བའི་བར་སྤོང་བ་འདི་དག་ཀྱང་གཞན་རྣམ་པ་བཅུའོ། །དུས་ཡུན་རིང་པོ་ལོ་ཕན་ཆད་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ནི་མ་ཡིན་པར་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ནས་ལོག་པར་ལྟ་བའི་བར་སྤོང་བ་འདི་དག་ཀྱང་གཞན་རྣམ་པ་བཅུའོ། །ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ནས་ལོག་པར་ལྟ་བའི་བར་སྦོང་བ་འདི་དག་ཀྱང་གཞན་རྣམ་པ་བཅུའོ། །བདག་ཉིད་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ནས་ལོག་པར་ལྟ་བའི་བར་སྤོང་བ་འདི་དག་ཀྱང་གཞན་རྣམ་པ་བཅུའོ། །གཞན་དག་དེ་དག་ཉིད་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་པ་འདི་དག་ཀྱང་གཞན་རྣམ་པ་བཅུའོ། །དེ་དག་གི་བསྔགས་པ་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་འདི་དག་ཀྱང་གཞན་རྣམ་པ་བཅུའོ། །སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ནས་ལོག་པར་ལྟ་བའི་བར་སྤོང་བ་མཐོང་ན་ཡིད་བདེ་བར་འཛིན་ཅིང་དགའ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་འདི་དག་ཀྱང་གཞན་རྣམ་པ་བཅུའོ། །བཅུ་པ་རྣམ་པ་བཅུ་པོ་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་རྣམ་པ་བརྒྱར་འགྱུར་ཏེ། བསོད་ནམས་སྐྱེ་བ་ཡང་དེ་ཙམ་ཁོ་ནར་རིག་པར་བྱའོ། །སྡོམ་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་སྡོམ་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་སྡོམ་པ་དང༌། ཀུན་དུ་བསྲུང་པའི་སྡོམ་པ་དང༌། ཕྱིར་ལེན་པའི་སྡོམ་པ་དང༌། སྡོམ་པ་ཆུང་དུ་དང༌། སྡོམ་པ་འབྲིང་དང༌། སྡོམ་པ་ཆེན་པོ་དང༌། ཡོངས་སུ་དག་པའི་
Chinese
产生不善业，称为他的戒律破损。与此相反，应当尽可能地理解为是随顺于律仪。其中有差别是：对于那些适合正确受持律仪者，正确受持律仪。在那些受持律仪者中，有些是从他人处或自己受持。在那些受持律仪者中，有些是仅仅从自己受持，除了比丘的律仪。这是为什么呢？因为，并非所有人都适合正确受持比丘的律仪。如果比丘的律仪不是必须从他人处受持，那么，凡是适合出家者和不适合出家者，都依赖于自己的出家，那么所有那些出家者都不会使教法稳固，而且善说的律藏也会消失。因此，比丘的律仪不是仅仅依赖于自己。如果存在除了比丘律仪之外的自己正确受持的律仪，为什么还要从他人处正确受持呢？这二者是舍弃破戒，正确受持后守护的支分，即知惭和有愧。其中，在行作一切不应作时，依赖于他人和依赖于自己，羞耻就会存在。这样，舍弃破戒，正确受持后守护的支分圆满，就会成为正确受持。因此，要从他人处正确受持。对于谁知惭存在，那么有愧也存在。对于谁有愧存在，那么知惭也必定存在。因此，在这里，仅仅知惭的法是最有力量的。对于自己正确受持并且如是守护者，应当了知也会产生相同且无有差别的福德。因此，发起意乐后前往，祈请并恭敬地说等，精勤于事业，以如法的行为举止安坐于前，以言语明显地
English
The arising of unwholesome actions is called the breaking of his discipline. Conversely, it should be understood as far as possible as following the precepts. There is a distinction in that those who are suitable to take the precepts correctly, take the precepts correctly. Among those who take the precepts, some take them from others or from themselves. Among those who take the precepts, some take them only from themselves, except for the precepts of a monk. Why is that? Because not everyone is suitable to take the precepts of a monk correctly. If the precepts of a monk are not necessarily taken from others, then all those who are suitable to be ordained and those who are not suitable to be ordained, depend on their own ordination, then all those who are ordained will not make the doctrine stable, and the well-spoken Vinaya Pitaka will also disappear. Therefore, the precepts of a monk are not only dependent on oneself. If there are precepts other than the precepts of a monk that one can take correctly by oneself, why should one take them correctly from others? These two are the limbs of abandoning transgressions and guarding what has been taken correctly, namely, knowing shame and having embarrassment. Among them, when committing all that should not be done, relying on others and relying on oneself, shame will exist. In this way, the limbs of abandoning transgressions and guarding what has been taken correctly are complete, and it will become a correct taking. Therefore, one must take it correctly from others. For whom shame exists, then embarrassment also exists. For whom embarrassment exists, then shame also certainly exists. Therefore, here, only the Dharma of knowing shame is the most powerful. For those who have taken it correctly themselves and guard it as it is, it should be known that the same and undifferentiated merit will also arise. Therefore, after generating intention, going to the presence, requesting and speaking respectfully, etc., diligently engaging in activities, sitting in front with proper conduct, and clearly with words
Chinese
以身所作之事进行表述，这被称为身体的表相；以语言所作之事进行表述，这被称为语言的表相。而意念的表相则先于这两者。自己如理如实地领受，唯有通过意念的表相才能实现。与不持戒相反，舍弃、断除不善之念，具备能自主的五种感官，这被称为持戒。如理如实地受持戒律，应知其包含八十种形态。依靠断除十种不善业道，从断除一种杀生行为到断除一种邪见行为，这些是十种形态。 从大致断除杀生到大致断除邪见，这些也是另外的十种形态。从完全断除杀生到完全断除邪见，这些也是另外的十种形态。在短暂的时间内，无论是日夜、半月、一月或一年内，断除杀生到断除邪见，这些也是另外的十种形态。在较长的时间内，从一年以上到终身，不断除杀生到断除邪见，这些也是另外的十种形态。终身断除杀生到断除邪见，这些也是另外的十种形态。自己断除杀生到断除邪见，这些也是另外的十种形态。让其他人也如理如实地受持这些戒律，这些也是另外的十种形态。以多种方式赞叹这些戒律，这些也是另外的十种形态。看到断除杀生到断除邪见的行为，心中感到快乐、喜悦，并生起愉悦之感，这些也是另外的十种形态。将这十种形态归纳起来，就形成了八十种形态，应知善业的产生也仅限于此。持戒也应知有八种形态，即：策发（发起）的戒律、受持的戒律、守护的戒律、舍弃的戒律、小戒、中戒、大戒和完全清净的戒律。
English
That which expresses the deed done by the body is called the manifestation of the body; that which expresses the deed done by speech is called the manifestation of speech. The manifestation of mind precedes both of these. To properly and truly receive oneself, it can only be achieved through the manifestation of mind. Contrary to not holding vows, abandoning and eliminating unwholesome thoughts, possessing the five senses that have autonomy, this is called holding vows. Properly and truly taking vows, it should be known that it includes eighty forms. Relying on abandoning the ten paths of unwholesome actions, from abandoning one aspect of killing to abandoning one aspect of wrong view, these are ten forms. From mostly abandoning killing to mostly abandoning wrong view, these are also another ten forms. From completely abandoning killing to completely abandoning wrong view, these are also another ten forms. In a short period of time, whether it is day and night, half a month, a month, or a year, abandoning killing to abandoning wrong view, these are also another ten forms. In a longer period of time, from more than a year to the end of life, not abandoning killing to abandoning wrong view, these are also another ten forms. Abandoning killing to abandoning wrong view for the rest of one's life, these are also another ten forms. Oneself abandoning killing to abandoning wrong view, these are also another ten forms. Causing others to properly and truly take these vows, these are also another ten forms. Praising these vows in various ways, these are also another ten forms. Seeing the act of abandoning killing to abandoning wrong view, feeling happy, joyful, and generating a sense of pleasure, these are also another ten forms. Combining these ten forms, it becomes eighty forms, and it should be known that the generation of merit is also limited to this. Holding vows should also be known to have eight forms, namely: the vows of instigation (initiation), the vows of upholding, the vows of guarding, the vows of abandoning, small vows, medium vows, great vows, and completely pure vows.