Tibetan
་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལྷག་མ་དང་བཅས་ཤིང༌། ངན་སོང་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ན། དེ་ནི་ཡོན་ཏན་བཞི་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ཚེ་འདི་ལ་ཁྱིམ་གྱི་གནོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་དུ་མ་དག་ལས་ཡོངས་སུ་ གྲོལ་ཞིང་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕྱི་མ་ལ་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་འགྱུར་བའི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་དག་སོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པ་ཡིན་ནོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་དགུ་དང༌། རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དང༌། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པ་དགུ་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་གསུམ་པོ་རེ་རེའི་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཏེ། འཆི་འཕོ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དང༌། ངན་སོང་བའི་རྒྱུ་ཀུན་ནས་སློང་བ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དང༌། ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དང༌། མི་རྟག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དང་བདག་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མེད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དང༌། རོ་མྱང་བའི་གནས་ལྟ་བུའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་འབྱུང་བ་དང༌། གནས་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་དང། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དང༌། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་མ་ཟིན་པ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའོ། །དགེ་སློང་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་ནི་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་ན། འཁོར་ལ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་དང༌། འཁོར་ཡོངས་སུ་སྡུད་པར་འོས་པ་དང༌། བདག་ལ་ཕན་པ་དང༌། གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་དབེན་པ་དང༌། ཤེས་པས་མི་དབེན་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་གནས་པ་དང་མི་བརྗེད་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་ཞིང་འཕེལ་བ་དང༌། ཡངས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་རྟེན་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་རྟེན་པ་བསྒྲུབ་པའོ།
Chinese
是。如果连同余习一起完全断除，并且证得恶趣痛苦的止息，这是第四种功德。如果一个尚未成熟的人出家，那么在此生中就能从家庭的危害和各种痛苦中完全解脱，并且在来世，他的相续会成熟，从而生起与解脱分相应的各种善根，这是第五种功德。一切有漏的行都是苦，应当了知这三种苦的九种相。三种苦是什么呢？即苦苦、行苦和坏苦。九种相是什么呢？即每一种苦都有三种相。一切有漏的行都与这九种相相关联，即与死殁相关联，与引发恶趣之因相关联，与生于恶趣相关联，与无常的法性相关联，与痛苦的法性相关联，与无我的法性相关联，与如品尝美味之处的诸行之乐的生起和住留相关联，与变坏的痛苦相关联，以及依赖于变坏的痛苦，即使是智者也与未完全证得的出离相关联。比丘如果在僧团中游行，具备四种支分，那么他就能正确地教导僧团，适合摄受僧团，为了自己和他人的利益而行事。四种支分是什么呢？即远离近分的烦恼，不缺乏智慧，已生起的善法能够住留不忘失，能够圆满修习，为了增长、广大而依止、修习，以及为了生起未生起的善法而依止、修习。
English
It is. If one completely eliminates even the remaining habitual tendencies and attains the cessation of suffering in the lower realms, that is the fourth quality. If a person who is not yet mature renounces, then in this life they will be completely liberated from the harms of household life and various sufferings. Furthermore, in the future, their mindstream will mature, giving rise to various roots of virtue that are in accordance with the aspects of liberation. That is the fifth quality. All contaminated formations are suffering, and one should understand that they are related to the nine aspects of the three types of suffering. What are the three types of suffering? They are the suffering of suffering, the suffering of change, and the suffering of conditioned existence. What are the nine aspects? They are the three aspects of each of the three types of suffering. All contaminated formations are related to these nine aspects, which are related to death and transference, related to the causes that incite lower realms, related to being born in lower realms, related to impermanence due to the nature of impermanence, related to suffering due to the nature of suffering, related to selflessness due to the nature of selflessness, related to the arising and abiding of pleasure in formations like places where one experiences taste, related to the suffering of change, and related to the fact that even wise people, relying on the suffering of change itself, are necessarily related to incomplete renunciation. A bhikṣu who dwells within a monastic community, if he possesses four qualities, then he correctly instructs the community, is worthy of gathering the community, and engages for the benefit of himself and others. What are the four? They are: being separated from the afflictions of proximity, not being without knowledge, the virtuous qualities that have arisen abide and are not forgotten, the practice is fully accomplished, and he relies on and cultivates them in order to increase and expand them, and he relies on and cultivates them in order to generate virtuous qualities that have not yet arisen.
Tibetan
།ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ ཀྱིས་དབེན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་ན་འདུག་ན་ཆགས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་དང༌། སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་ཡུལ་ལ་ཡོངས་སུ་འཆུམས་པའི་བརྣབ་སེམས་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། ཆོས་ལ་སེར་སྣ་བྱེད་པའོ། །བྱིས་བ་བྱུང་བ་དང༌། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་གཟུགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ཕ་དང༌། མ་དང༌། བུ་དང༌། ཆུང་མ་ནས། མཛའ་བཤེས་དང༌། གྲོས་གྲོགས་དང༌། ཉེ་དུ་དང་རྒྱན་རབས་ཀྱི་བར་དག་གི་ཁ་དོག་ཙམ་དང་དབྱིབས་ཙམ་དང༌། བགད་པ་དང་རྩེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་དང་ངག་གི་བྱ་བ་ཙམ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་བདག་གི་ཕ་དང་མ་དང་བུ་དང་ཆུང་མ་ནས་མཛའ་བཤེས་དང་གྲོས་གྲོགས་དང༌། ཉེ་དུ་དང༌། རྒན་རབས་ཀྱི་བར་དག་ཡིན་སྙམ་དུ་རློམ་སེམས་བྱེད་པས། གཞི་དེས་ཁྱིམ་ན་འདུག་ན་ཆགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །མཁས་པ་གཟུགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་ནི་དེ་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་པོ་དེས་དབེན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཞག་པ་སོ་སོར་གནས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས། ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་བར་མཐོང་ངམ། གཞན་དག་དང་འདྲེས་པར་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གི་ཕ་དང་མ་དང་བུ་དང་ཆུང་མ་ནས་རྒྱས་པར་མཛའ་བཤེས་དང༌། གྲོས་གྲོགས་དང༌། ཉེ་དུ་དང༌། རྒྱན་རབས་ཀྱི་བར་དག་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བྱིས་པ་ནི་བྱིས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་ལ། མཁས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་ཏེ། དེས་དེ་དག་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་པས། ཉེས་ པར་བསམ་པ་སེམས་པ་དང༌། ཉེས་པར་སྨྲ་བ་བརྗོད་པ་དང༌། ཉེས་པར་བྱ་བའི་ལས་བྱེད་པ་དང༌། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ཡིན་གྱི་མཁས་པས་ནི་དེ་དག་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་པས་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་
Chinese
那么，比丘如何远离近分的烦恼呢？近分的烦恼有这五种：住在家里就生起贪着；戒律毁坏；忆念先前经历过的，具有普遍的分别念，不如理作意；对未来的境界完全迷恋的贪心；不悦意；对法悭吝。凡是对于由出生和由生起所变的色，不能如实了知其自性，就是从父亲、母亲、儿子、妻子，乃至朋友、同伴、亲戚和长辈等，仅仅对颜色和形状，以及嬉笑等身语的行为，具有认为是众生的作意，从这种作意中颠倒地完全分别，而生起“我的父亲、母亲、儿子、妻子，乃至朋友、同伴、亲戚和长辈等”的傲慢心。因此，这个基础会生起住在家里就生起贪着。智者仅仅了知色是自性，没有众生的概念，就不会发生这种情况。因此，他远离了第一个近分的烦恼。这是因为，色的自性被分别安立，各自存在，依赖于各种不同的形态，或者长时间地看到，或者与其它事物混合在一起看到，就会这样想：“我的父亲、母亲、儿子、妻子，乃至朋友、同伴、亲戚和长辈等是另外的”，并且认为对于无色而生的众生来说，是没有的。另外，愚者对于愚者的自性也不能如实了知，对于智者的自性也不能如实了知。因为他不能如实了知这些，所以会产生错误的思考、错误的言语、错误的行动，以及身语意的行为完全不净，戒律和生活完全不净。而智者能够如实了知这些，所以应该知道与此相反。这样
English
How does a monk become separated from the proximate defilements? The proximate defilements are these five: attachment when dwelling in a house; broken discipline; improper attention with universal conceptualization of remembering previous experiences; greed of being completely infatuated with future realms; displeasure; and being stingy towards the Dharma. Whatever does not know the self-nature of form, which is born and transformed from arising, as it truly is, that is, from father, mother, son, wife, to friends, companions, relatives, and elders, only the color and shape, and laughing and playing, etc., only the actions of body and speech, having the attention of perceiving as sentient beings, completely discriminating reversely from this attention, and arising the prideful thought of "my father, mother, son, wife, to friends, companions, relatives, and elders." Therefore, this basis will generate attachment when dwelling in a house. The wise, knowing form only as its own nature, without the concept of sentient beings, this will not occur. Therefore, he is separated from the first proximate defilement. This is because the self-nature of form is separately established, existing separately, relying on various different forms, either seeing for a very long time, or seeing mixed with other things, one will think, "My father, mother, son, wife, to friends, companions, relatives, and elders are other," and thinking that for sentient beings born without form, there is none. Furthermore, the fool does not fully know the self-nature of the fool as it truly is, and does not fully know the self-nature of the wise as it truly is. Because he does not fully know these as they truly are, he will have wrong thinking, wrong speech, wrong actions, and the conduct of body, speech, and mind is completely impure, discipline and livelihood are completely impure. But the wise fully know these as they truly are, so one should know that it is the opposite of this. Thus
Tibetan
བས་ན་དེ་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་པ་དེས་དབེན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བྱིས་པ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་པ་ལ། ཚུལ་བཞིན་ཡང་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་པས། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་དེ། སྤོང་བར་མི་བྱེད་སེལ་བར་མི་བྱེད་བྱང་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། གནོད་སེམས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དག་ལ་གནོད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་འཚེ་བའི་གནས་ལྟ་བུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དག་ལ་རྣམ་པར་འཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། མཁས་པ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་ལ། ཚུལ་བཞིན་ཡང་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་པས། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཆོས་སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དག་རྗེས་སུ་དྲན་པར་ཡང་མི་བྱེད་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །བརྗེད་ངས་བས་བརྒྱ་ལ་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནས་རྣམ་པར་འཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བར་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དམིགས་པ་སྐྱེས་ན་ཡང་དང་དུ་མི་ལེན་པར་སྤོང་བར་བྱེད། སེལ་བར་བྱེད་བྱང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་པ་དེས་དབེན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བྱིས་པ་ནི་དབང་པོ་སྡོམ་པའི་ཕན་ཡོན་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་ལ། མ་བསྡམས་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་པས། སོ་སོའི་ ཡུལ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དག་གིས་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དག་ལ་ལྟ་བར་འདོད་པ་དེ་ལ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ནི་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་ཡིད་དུ་འོང་བ་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་བརྣབ་སེམས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་ལ། དེ་ལྟར་བརྣབ་སེམས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡུལ་གཞན་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ན་ཡིད་མི་དགའ་བས་ཡིད་མི་བདེ་བར་ཡང་འགྱུར་གྱི། མཁས་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པས་སྔ་མའི་ཚུལ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པ་དེས་དབེན་པ་ཡིན་ནོ། །
Chinese
因此，它是远离第二个近烦恼的。此外，孩童对于不如理作意也不如实了知，对于如理作意也不如实了知。对于如贪欲处之类的不悦意法，先前经历过的，不如理作意，以贪欲的分别作分别，接受并执取，不舍弃，不消除，不净化。对于如嗔恚处之类的不悦意法，以嗔恚的分别作分别。对于如恼害处之类的不悦意法，以恼害的分别作分别。其余的都应如前了解。而智者对于不如理作意也不如实了知，对于如理作意也如实了知。如前所述的先前经历过的法，他们甚至不去忆念，而是如理作意。由于正念的缘故，对于从贪欲的分别到恼害的分别之间的任何一种生起的目标，他们不接受并执取，而是舍弃，消除，净化。因此，它是远离第三个近烦恼的。此外，孩童对于守护根门的利益也不如实了知，对于不守护的过患也不如实了知。因此，对于各自的境，现在生起显现的，随之生起贪着和嗔恚，心被完全染污。对于色等悦意的境，想要观看，因为不悦意的与此相违，因此，对于悦意的希求，应当了知那是他的贪婪。如此具有贪婪者，当其他境靠近时，会不悦意，也会变得不快乐。智者则与此相反，应如前观察。因此，它是远离第四个近烦恼的。
English
Therefore, it is devoid of the second proximate affliction. Furthermore, a child neither fully knows what is inappropriate attention as it truly is, nor fully knows what is appropriate attention as it truly is. Towards unpleasant things, such as objects of desire and attachment, previously experienced, they attend inappropriately, discriminating with discriminations of desire, accepting and grasping them, not abandoning, not eliminating, not purifying them. Towards unpleasant things, such as objects of malice, they discriminate with discriminations of malice. Towards unpleasant things, such as objects of harm, they discriminate with discriminations of harm. The rest should be understood as before. But the wise fully know what is inappropriate attention as it truly is, and fully know what is appropriate attention as it truly is. They do not even recall those previously experienced things as described above, but attend appropriately. Because of mindfulness, when an object arises that is any of the discriminations from desire to harm, they do not accept and grasp it, but abandon, eliminate, and purify it. Therefore, it is devoid of the third proximate affliction. Furthermore, a child neither fully knows the benefit of guarding the senses as it truly is, nor fully knows the fault of not guarding them as it truly is. Therefore, with respect to their respective objects, when something arises and becomes manifest, the mind becomes completely defiled by attachment and anger. With respect to pleasant objects such as forms, wanting to look at them, because the unpleasant is contrary to this, therefore, whatever desire there is for the pleasant should be recognized as their greed. Thus, one who possesses greed becomes displeased and unhappy when other objects come near. The wise are the opposite of this, and should be observed as before. Therefore, it is devoid of the fourth proximate affliction.