Tibetan
ཐོབ་པ་དང༌། གཏོང་བའི་གོ་རིམས་ནི་སྔར་བྱས་པའི་གཏམ་གྱིས་ཏེ། གང་གིས་འཐོབ་ཅེ་ན། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སོ། །གང་དུ་ཞེ་ན། མཐོ་རིས་སུའོ། །གང་གིས་ལོངས་སྤྱོད་ཅེ་ན། རོ་མྱང་བས་སོ། །གང་གིས་གཏོང་ཞེ་ན། ཉེས་དམིགས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་དངོས་པོའི་འདོད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་འདོད་པ་གཏོང་ཞེ་ན། མངོན་པར་འབྱུང་བ་དང༌། རབ་ཏུ་དབེན་པའི་ཕན་ཡོན་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ གྱི་འབྲས་བུ་བཞི་པོ་དག་ནི་ཡང་དག་ཕུལ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལས་ལྟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་བསྐྲད་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་རྗེས་སུ་བསྲུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། བླ་མའི་སྣོད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། དགེ་འདུན་མི་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་བཞིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་སྐྱེ་སྟེ། སྟོན་པ་ལས་ནི་མཐའ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་བསླབ་པ་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ལས་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཤས་མི་ཆེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲོགས་ལས་ནི་དེ་དག་དེས་པ་དང་འགྲོགས་ན་བདེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་བརྩོན་པ་ལས་ནི་ལེ་ལོ་མེད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟག་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། འགྲོགས་པས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། ཕོངས་པ་ན་ཡང་བསྟན་པས་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། ཐ་སྙད་ལ་སྐྱོན་མེད་པས་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། གཏམ་དང་འབེལ་བའི་གཏམ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པས་མ་ཉམས་པར་ཡིད་ཆེས་པ་སྟེ། ལྟ་བ་མ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་དགེ་བ་ལས་བཟློག་པའི་ཚེ་ནི་ཚར་གཅད་དཀའོ། །དགེ་བ་ལ་བཞག་པའི་ཚེ་ནི་མྱུར་དུ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་རོ། །རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་གཞག་པའི་ཚེ་ནི་གང་དུ་འདོད་པར་འགྲོའོ། །ཡང་མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་སྤང་བ་དང༌། དགེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བའི་ཚེ་དང༌། མི་དགེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་པ་དང༌། དགེ་བ་སྐྱེས་པ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བའི་ཚེ་དང༌། མཉམ་པར་གཞག་པའི་དགེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ནའོ། །ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱི་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། བསམ་པ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱི་དང༌། བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཡང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང༌། མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ལ་བར་
Chinese
获得和舍弃的次第是按照以前所说的那样。用什么获得呢？用布施和戒律。在哪里获得呢？在天界。用什么享受呢？用品尝滋味。用什么舍弃呢？用过患。如何舍弃财物之欲和烦恼之欲呢？用出离和寂静的利益，以及与清净之品相符的法来完全显示它。沙门的四种果实是真实殊胜的，因为从它们当中不会堕落，而且是超越世间的。梵行者们应当用三种集合之因来驱除戒律的败坏：为了守护他人，为了不是上师的法器，为了不诽谤僧团。用四种因能生起对戒律的欢喜：从导师那里，因为已经制定了完全断除两种边见的学处；从自身那里，因为是贪欲等不占优势的自性；从道友那里，因为与那些人交往是安乐的；从精进那里，因为安住于不懈怠。戒律的观察有四种：与人交往时相信有戒律，贫困时也因教导而相信，名声没有过失而相信，通过言谈和相关言论的辨析而相信没有衰损，因为见解没有衰损。从不善中返回时，难以调伏。安住在善法中时，迅速完全转变。安住在专注之上时，能去往任何想去的地方。再者，为了断除已经产生的不善，为了生起尚未产生的善而精进之时，以及为了不生起尚未产生的不善，为了使已经产生的善安住而精进之时，以及为了生起尚未产生的等持之善而精进之时。再者，对于精进于戒律的人们，以及对于精进于听闻和思惟的人们，以及对于精进于修习的人们。再者，出家和欢喜以及恒常修习之间
English
The order of obtaining and abandoning is as previously stated. What is obtained by? By generosity and discipline. Where is it obtained? In the heavens. What is enjoyed by? By tasting flavors. What is abandoned by? By faults. How are the desires for possessions and the desires for afflictions abandoned? It is fully shown by renunciation and the benefits of solitude, and by the dharmas that are in accordance with the aspects of purification. The four fruits of a renunciate are truly excellent, because there is no falling from them, and because they are beyond the world. Those who practice pure conduct should dispel the corruption of discipline with three assembled causes: for the sake of guarding others, for the sake of not being a vessel for the teacher, and for the sake of not slandering the sangha. Four causes give rise to joy in discipline: from the teacher, because the training has been established that completely abandons the two extremes; from oneself, because it is the nature of not being dominated by desire and so on; from friends, because it is pleasant to associate with those who are virtuous; from diligence, because one abides without laziness. The examination of discipline is fourfold: believing that it exists by associating with others, believing even in poverty by teaching, believing that there is no fault in reputation, and believing that it is not diminished by analyzing speech and related speech, because the view is not diminished. When turning away from non-virtue, it is difficult to subdue. When abiding in virtue, it quickly and completely transforms. When abiding in one-pointedness, one can go wherever one wants. Furthermore, when striving to abandon non-virtue that has arisen, and to generate virtue that has not yet arisen, and when striving not to generate non-virtue that has not yet arisen, and to make virtue that has already arisen abide, and when striving to generate the samadhi of virtue that has not yet arisen. Furthermore, for those who are diligent in discipline, and for those who are diligent in listening and thinking, and for those who are diligent in meditating. Furthermore, between renunciation and joy and constant meditation
Tibetan
ཆད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུལ་བ་ནི་དེ་ལས་ཟློག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་གནས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུལ་བའི་བསྔགས་པ་བསྟན་པའོ། །བདེ་བ་སྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སེམས་དབེན་པ་ལ་གཞོལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གནས་པ་ལ་འདུ་འཛི་དང་ལྡན་པའིའོ། །ཇི་ལྟར་སེམས་མངོན་པར་འབྱུང་བ་ལ་གཞོལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གྲོང་དུ་རྒྱུ་བ་དང་ལྡན་པའིའོ། །ཇི་ལྟར་སེམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་ཞི་གནས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་དང་ལྡན་པའིའོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་དབེན་པ་ལས་བརྩམས་ནས་ནི་དབེན་པ་ལ་གཞོལ་བ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལས་བརྩམས་ནས་ནི་མངོན་པར་འབྱུང་བ་ལ་གཞོལ་བ་ཡིན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པ་ལས་བརྩམས་ནས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚོར་བ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་འགགས་པའི་ཕྱིར་གྲིབ་མ་མེད་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དང་གཏན་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པའི་རིམས་ནད་ཀྱི་གདུང་བ་དང་གཏན་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བསིལ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །བླ་ན་མེད་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཚངས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པའི་སྐྱོན་ནི་གསུམ་སྟེ། རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང༌། རྨོངས་པ་དང་མི་གུས་པའོ། །ཉན་པའི་སྣོད་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། དམན་པའི་སེམས་ཉིད་དང༌། ཀུན་ནས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། དོན་གཟུང་བའི་སེམས་ཉིད་དང༌། དོན་ལེགས་པར་གཟུང་བའི་སེམས་ཉིད་དང༌། གུས་པའི་སེམས་ཉིད་དོ། །ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་སྟོན་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་སྟོན་པ་ནི་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པའི་དགེ་སྦྱོང་དང༌། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཚུལ་འཁྲུག་པ་མེད་པར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ལེགས་པར་བཅས་པ་དང༌། བསླབ་པ་ལེགས་པར་བཅས་པ་དང༌། ཆོས་ལེགས་པར་བཅས་པ་དང༌། བསླབ་པ་ལེགས་པར་བཅས་པ་དག་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་སོ་ཅོག་གཅོད་པ་ཉིད་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཉིད་འདོམས་པའོ། །ལམ་འདི་ཉིད་ནི་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་མེད་པར་ལྟ་བས་ འདྲིས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཕྲལ་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཕྲལ་དུ་ཐར་པས་སྐྲག་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི
Chinese
是为了断除的缘故。调伏是与此相反，是为了舍弃其处的烦恼的缘故。所谓“善”是指显示调伏的赞叹。所谓“生乐”是 解说。如果问怎样是心专注于寂静，是指安住于喧嚣之中。如果问怎样是心专注于显现，是指与在城市中游荡相伴。如果问怎样是心专注于涅槃，是指内在的如实安住，与止观等相的相伴。另一种情况，从远离烦恼开始，就是专注于寂静。从决意出离轮回开始，就是专注于显现。从进入涅槃之城开始，就是专注于涅槃。因为一切感受和相续都止息，所以是无影和涅槃。因为与三种痛苦永远分离，所以是寂静。因为与烦恼瘟疫的痛苦永远分离，所以是清凉。因为获得无上果位，所以是清净。听闻正法的过失有三种：散乱、愚痴和不恭敬。听闻的法器有五种：卑劣的心、遍知之相、领会意义的心、善于领会意义的心和恭敬的心。善说之律藏中，导师的功德有这五种，具有这些功德的导师，能胜过外道的沙门和婆罗门。五种是什么呢？即行为不违背戒律，善于制定教规，善于制定学处，善于制定正法，以及断除对善于制定的学处所产生的疑惑，以及教导如何出离。这条道路以三种原因决定出离，即因为不熟悉无我之见，因为立即成为烦恼的对治，以及因为立即不被解脱所吓倒。喜悦有四种。
English
It is for the sake of cutting off. Subduing is the opposite of this, it is for the sake of abandoning the afflictions of that place. The so-called "good" refers to showing the praise of subduing. The so-called "generating happiness" is an explanation. If you ask how the mind is focused on solitude, it refers to dwelling in the midst of hustle and bustle. If you ask how the mind is focused on manifestation, it refers to being accompanied by wandering in the city. If you ask how the mind is focused on nirvana, it refers to the inner true abiding, accompanied by the characteristics of calm abiding and so on. In another case, starting from being separated from afflictions, it is focusing on solitude. Starting from the determination to escape samsara, it is focusing on manifestation. Starting from entering the city of nirvana, it is focusing on nirvana. Because all feelings and continuations cease, it is shadowless and nirvana. Because it is forever separated from the three sufferings, it is peaceful. Because it is forever separated from the suffering of the affliction plague, it has become cool. Because it has attained the supreme state, it has become pure. There are three faults in listening to the sacred Dharma: distraction, ignorance, and disrespect. There are five types of vessels for listening: a humble mind, the characteristic of omniscience, a mind that grasps the meaning, a mind that grasps the meaning well, and a respectful mind. In the well-spoken Vinaya, the qualities of the teacher are these five, and the teacher with these qualities can overcome the Shramanas and Brahmins of other sects. What are the five? That is, conduct that does not violate the precepts, being good at formulating rules, being good at formulating trainings, being good at formulating the Dharma, and cutting off doubts about the well-formulated trainings, and teaching how to escape. This path is determined to escape by three causes, namely, because it is not familiar with the view of no-self, because it immediately becomes the antidote to afflictions, and because it is not immediately frightened by liberation. Joy is of four kinds.