Tibetan
པ་དང༌། ཉམས་པ་དང༌། ཡང་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་བལྟ་བའོ། །ལུས་ཡོད་པར་དེའི་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དྲན་པའོ། །ཤེས་པ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་ནང་གི་ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་སོ། །མཐོང་བ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་གྱིས་སོ། །ཡང་དྲན་པ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ལུས་ལ་མི་བརྟེན་པར་གནས་ཤེ་ན། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དག་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་ལ་རོ་མྱོང་བར་མི་བྱེད་པ་ནས། ལྷག་པར་ཆགས་ཤིང་མི་གནས་པའི་བར་རོ། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལ་ཅི་ཡང་མི་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་སོགས་པ་གཙང་བའམ། བདེ་བའམ་བདག་གམ། རྟག་པར་མི་འཛིན་པའོ། །མཆོག་ཏུ་གདགས་པ་ལས་བརྩམས་ནས་གང་ཟག་ལྔ་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཟག་ལྔ་གང་ཞེ་ན། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། གཞི་མཐོང་བ་ལ་ཞུགས་པ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐར་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། ལྟ་བའི་ རྣམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གཞི་མཐོང་བ་ལ་ཞུགས་པ་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་གསུམ་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདོད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། རྟོག་པ་དང་བཅས་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །གང་ཟག་གཞི་མཐོང་བ་ལ་ཞུགས་པ་སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་གཉིས་སུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་རྣམས་མ་ཐོབ་པ་དང༌། ཐོབ་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མ་ཐོབ་པ་དང༌། ཐོབ་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་པ་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་ཡོངས་སུ་བརྟག
Chinese
以及坏灭，并且如实地观察生起。所谓“身体存在时，对其忆念非常接近地安住”，是指对于如实之身体的超世间忆念。所谓“仅仅是知”，是指各自内在的寂止之道。所谓“仅仅是见”，是指胜观之道。又，所谓“仅仅是忆念”，是指从其之后获得的世间和超世间之道。如何不依赖身体而住呢？依赖于何种等持，修习忆念近住者，对于该等持不品尝滋味，直至特别贪执且不住留之间。如何不执著世间任何事物呢？是舍弃四颠倒，因为舍弃了它们，所以不执著身体等为清净、快乐、自我或常恒。应当了知从最胜的施设开始，安立五种补特伽罗。五种补特伽罗是什么呢？异生欢喜和快乐，入于见道欢喜舍弃障碍，入于见道的行相欢喜解脱，入于见道的 行相成为究竟，入于见道成为究竟。其中，异生欢喜和快乐是什么呢？应当观察为三种：对于从欲妙所生的欢喜和快乐感到欢喜，对于有寻有伺的等持所生的欢喜和快乐感到欢喜，对于无寻无伺的等持所生的欢喜和快乐感到欢喜。入于见道欢喜舍弃障碍是什么呢？应当观察为两种：欢喜舍弃烦恼障，欢喜舍弃等持障。其中，欢喜舍弃烦恼障的补特伽罗，是指未获得和已获得现法乐住，以及未获得和已获得一切种类的想等持，即从住立开始，并且完全观察所知。
English
as well as decay, and truly observe arising. What is meant by "when the body exists, its mindfulness is kept very close" refers to the supramundane mindfulness of the body as it is. What is meant by "merely knowing" refers to the path of inner tranquility of each individual. What is meant by "merely seeing" refers to the path of insight. Furthermore, what is meant by "merely remembering" refers to the mundane and supramundane paths obtained after that. How does one abide without relying on the body? Relying on what samadhi, those who cultivate mindfulness abide closely, without savoring the taste of that samadhi, up to the point of excessive attachment and non-abiding. How does one not grasp anything in the world? It is abandoning the four inversions, because having abandoned them, one does not grasp the body and so forth as pure, happy, self, or permanent. It should be understood that from the supreme designation onwards, five types of individuals are established. What are the five types of individuals? Ordinary beings delighting in joy and happiness, those who have entered the path of seeing delighting in abandoning obscurations, those who have entered the aspect of the path of seeing delighting in liberation, those who have entered the aspect of the path of seeing becoming ultimate, and those who have entered the path of seeing becoming ultimate. Among them, what is an ordinary being delighting in joy and happiness? It should be observed as three types: delighting in the joy and happiness arising from sensual pleasures, delighting in the joy and happiness arising from samadhi with investigation and analysis, and delighting in the joy and happiness arising from samadhi without investigation and analysis. What is it to enter the path of seeing and delight in abandoning obscurations? It should be observed as two types: delighting in abandoning the obscuration of afflictions, and delighting in abandoning the obscuration of samadhi. Among them, the individual who delights in abandoning the obscuration of afflictions refers to those who have not obtained and have obtained dwelling in happiness in this life, and have not obtained and have obtained all kinds of perception samadhi, that is, starting from abiding, and completely examining what is to be known.
Tibetan
ས་པ་ལས་བརྩམས་ནས་སོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་དང༌། ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་མ་ཐོབ་པ་དང༌། ཐོབ་པའོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐར་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པའི་མུ་སྟེགས་ཅན་བདག་མེད་དོ། །བདག་གི་མེད་དོ། །བདག་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་།བདག་གི་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མ་ཐོབ་པ་དང་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་མ་ཐོབ་པ་དང་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་གཞི་མཐོང་བ་ལ་ཞུགས་པ་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་གང་ཞེ་ན། རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་དག་མ་ ལུས་པར་སྤངས་པ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་གདགས་པ་ལས་བརྩམས་ནས། གང་ཟག་ལྔ་པོ་དེ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བསྙེན་གྱི་ཡོན་ཏན་ནི་གསུམ་སྟེ། དག་པ་དང༌། བྱེད་པ་དང༌། བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དག་པ་ནི་བསམ་པ་དག་པ་དང༌། ཚུལ་དག་པ་དང༌། རྟོགས་པ་དག་པའོ། །དེ་ལ་བསམ་པ་དག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་དང༌། ངོ་མཚར་དང་བཀྲ་ཤིས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ཚུལ་དག་པ་ནི་བསླབ་པ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟོགས་པ་དག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བྱེད་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་བ་དང༌། ཆོས་མཐུན་པ་བ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་ཤེས་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། མཉན་པའི་ཆོས་དང༌། བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང་མཐར་ཐུག་པའི་ཆོས་སོ། །ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། སྨོན་ནས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རིམས་ནད་དང་བཅས་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་དུ་ཉེ་བར་གཏོད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པའི་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ཐུན་མོང་བ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ནོ། །ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདི་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པས་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་ནས། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པའི་བར་དག་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འ
Chinese
从地开始说起。其中，对于断除使人陷入平静的障碍而感到非常高兴的是：获得和未获得所有胜伏处，以及未获得和获得所有灭尽处。其中，进入观察人相的形态，对解脱感到非常高兴的是什么呢？就是认为外道没有我，没有我的，我不会产生，我的不会产生。这也是未获得和获得。其中，进入观察人相的形态，最终会变成什么呢？就是未获得和获得非想非非想处。其中，进入见地，最终变成什么呢？就是完全断除六种触觉的所依，并体验它。从最高的安立开始，对这五种人进行分类安立。居士的功德有三种：清净、行为和成就。其中，清净是发心清净、行为清净和证悟清净。其中，发心清净是对佛等没有怀疑，具有奇特和吉祥。其中，行为清净是完全圆满地行持戒律。其中，证悟清净是为了证悟世间和出世间的清净。其中，行为是为了行持三宝的事业。其中，成就是为了使与法相应和不与法相应的人们容易理解。其中，法有三种：听闻的法、修持的法和究竟的法。外道们的教义是颠倒的，因为他们渴望住在梵行中。不是正确地看待戒律，伴随着入定的疾病，因为不是决定性的出离，所以不是永久的亲近，并且与此以外的其他外道和凡夫是共同的。善说之法与此相反，从正确地看待开始，直到智者们各自自己证悟为止。欲望们
English
Beginning from the ground. Among these, what is it to be delighted in overcoming the obscurations that lead to equanimity? It is having and not having all the spheres of overcoming, and not having and having all the spheres of cessation. Among these, what is it to enter into the aspect of observing a person and to be delighted in liberation? It is thinking that external heretics have no self, there is no mine, I will not arise, mine will not arise. This is also not attained and attained. Among these, what is it that, having entered into the aspect of observing a person, will ultimately become? It is not having and having the sphere of neither perception nor non-perception. Among these, what is it that, having entered into the basis of seeing a person, has ultimately become? It is whatever experiences the complete abandonment of the six sources of contact. Starting from the supreme designation, these five types of individuals are established. The qualities of a layperson are three: purity, action, and accomplishment. Among these, purity is purity of intention, purity of conduct, and purity of realization. Among these, purity of intention is having no doubt about the Buddha and so forth, and possessing wonder and auspiciousness. Among these, purity of conduct is completely perfecting the training. Among these, purity of realization is for the sake of realizing the purity of the mundane and the supramundane. Among these, action is for the sake of performing the activities of the Three Jewels. Among these, accomplishment is for the sake of easily establishing knowledge for those who are in accordance with the Dharma and those who are not in accordance with the Dharma. Among these, Dharma is of three types: the Dharma of listening, the Dharma of practice, and the ultimate Dharma. The teachings of the outsiders are inverted, because they desire to abide in pure conduct. It is not seeing morality correctly, accompanied by the sickness of absorption, because it is not a definitive departure, therefore it is not a permanent intimacy, and it is common to other heretics and ordinary individuals. This well-spoken Dharma is the opposite of that, from seeing correctly onwards, up to the point where the wise individually realize it for themselves. Desires