Tibetan
རྒྱུ་ལྔས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཉེན་ པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བ་དང༌། རང་གི་ལས་བྱེད་པ་དང༌། གཏོགས་པ་དང༌། དེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པས་སོ། །ཚོར་བ་ཉིད་རྣམས་ནི་བཀྲེས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའམ། ཟས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བའོ། །འཚོ་བ་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་འཕེལ་བའོ། །སྟོབས་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འཇོམས་པར་ནུས་པའོ། །བདེ་བ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བར་གནས་པའོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ནི་ཡོན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའོ། །བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ།། མི་ཉལ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་བྱེད་པ་དང༌། གུས་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་དག་གིས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གུས་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་འཆག་པ་དང༌། འདུག་པའི་དུས་ན་དེའི་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ལས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདུག་པའི་དུས་ན་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། བཞི་པ་དག་ལའོ། །འཆག་པའི་དུས་ན་ནི་གསུམ་པ་ལའོ། །གཉིས་ཀའི་དུས་ན་ནི་ལྔ་པ་ལའོ། །རྟག་ཏུ་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཉིན་མོ་དང༌། མཚན་མོ་ཐུན་གཉིས་ལ་མི་ཉལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གུང་ཐུན་ལ་སྲོག་ཆགས་སེང་གེ་དང༌། ཆོས་མཐུན་བས་ལེགས་པར་ཉལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུན་རིང་བ་དང༌། ལྷུན་སྟུག་པ་དང༌། བརྗེད་ངས་པ་དང༌། རྒྱུན་ཆགས་པའི་གཉིད་སྤང་བའི་ཕྱིར་རྐང་པའི་སྟེང་དུ་རྐང་པ་གཞག་པ་ནས། ལྡང་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བར་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ནི་གནས་ལྔ་ལ་ཚོད་རན་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་དང༌། བལྟ་བ་དང༌། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་བདག་གིར་བྱ་བ་དང༌། ཡོ་བྱད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དང་པོས་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཡེ་མི་འགྲོ་བ་དང། སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ནམ་སྲོས་ནས་ལྡོག་པར་མི་བྱེད་དོ། །གཉིས་པས་ནི་བློ་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བའི་ལྟ་བ་ལ་ནི་དབང་པོ་ཕྱིར་རློན་པར་བྱེད་ལ། བློ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་ལྟ་བ་ལ་ནི། དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་དེ། གསུམ་པས་ནི་བསླང་བ་དང༌། ཕྱག་འཚལ་བ་དག་ལ་ ལག་པ་དང༌། རྐང་པ་ཧ་ཅང་བརྐྱང་པ་དང༌། ཧ་ཅང་བསྐུམ་པར་མི་བྱེད་དོ། །བཞི་པས་ནི་ཆོས་གོས་དང༌། ལྟུང་བཟེད་དང༌། བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཚོང་རིག་པར་བྱེད་དོ། །ལྔ་པས་ནི་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་
Chinese
应当了知以五种因缘而圆满，即依止善知识，舍弃不顺品，作自己的事业，所属，以及辨别它们。感受自身是因饥饿所引发的，或者因食物所引发的痛苦感受。活命是梵行增长。力量是能够摧毁不顺品。安乐是此生安乐地住。无罪是完全清净功德。安乐地触及是显现舍弃烦恼和痛苦。不睡眠是应当了知以恒常作和恭敬作的瑜伽而精进。其中，恭敬作的瑜伽应当从行走和安坐时随行而了知，安坐时是对治第一、第二和第四种障碍，行走时是对治第三种障碍，两者兼有时是对治第五种障碍。恒常作的瑜伽是因为白天和夜晚两个时段不睡眠，以及中午时段像狮子和同法者一样好好睡眠。为了舍弃长久、浓厚、昏沉和持续的睡眠，从脚上放脚开始，直到生起起身的意念为止，都应当了知。以正知而行持，是依于五处适度而行，应当了知为圆满。五者为何？即行走，观看，获得和恭敬资具，受用资具，以及趋入善法。第一，对于非行处完全不去，即使是行处，也不要很晚才返回。第二，对于没有预先观察的观看，则收摄诸根，对于预先观察的观看，则安住正念。第三，在起身和礼拜等时，不要过度伸展或过度收缩手脚。第四，对于法衣、钵和乞食的受用，应如商人般了知。第五，于内如理作意。
English
It should be known that it is perfect with five causes: relying on the antidote, abandoning unfavorable factors, doing one's own work, belonging, and distinguishing them. The feelings themselves are feelings of suffering caused by hunger or caused by food. Living is the increase of pure conduct. Strength is the ability to destroy unfavorable factors. Happiness is living happily in this life. Being without fault is completely purifying merit. Abiding in contact with happiness is manifesting the abandonment of afflictions and suffering. Not sleeping should be known as being perfect with diligence initiated by constant practice and respectful practice. Among them, the practice of respectful practice should be known from following walking and sitting. When sitting, it is to counteract the first, second, and fourth obscurations. When walking, it is to counteract the third. When both are done, it is to counteract the fifth. The practice of constant practice is because one does not sleep during the two sessions of day and night, and because one sleeps well at noon like a lion and a fellow practitioner. In order to abandon long, thick, drowsy, and continuous sleep, from placing one foot on top of the other until the thought of getting up arises, one should know. Acting with mindfulness is based on moderation in five places, and should be known as perfect. What are the five? They are walking, looking, obtaining and respecting possessions, enjoying possessions, and engaging in virtuous activities. First, one should not go to places that are not suitable for practice at all, and even if it is a place for practice, one should not return very late. Second, for seeing without prior consideration, one should restrain the senses, and for seeing with prior consideration, one should establish mindfulness. Third, when getting up and prostrating, one should not overextend or over-contract the hands and feet. Fourth, one should know the use of robes, bowls, and alms like a merchant. Fifth, one should properly apply the mind inwardly.
Tibetan
བརྩོན་པས་ཉིན་མོ་འཆག་པ་དང༌། འདུག་པ་དག་གིས་འགྲོ་པ་དང། འགྲེང་བ་དང༌། འདུག་པ་དང༌། མི་ཉལ་བ་དང༌། མཚན་མོ་ཉལ་བ་ལ་ཚོད་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། འབྲེལ་པའི་གཏམ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་བརྩོན་པས་སྨྲ་བ་དང༌། མི་སྨྲ་བ་ལ་ཚོད་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་གཉི་ག་ལ་ལུས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཉིད་ཀྱི་སྙོམ་པ་བསང་བ་ལ་ཚོད་ཤེས་པར་བྱེད་དོ།། །།བམ་པོ་སུམ་ཅུ་པ། དགེ་སློང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པའི་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་ནི་ཡན་ལག་བཞིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ཡན་ལག་དང༌། ཁྱད་པར་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་བསྲུང་བ་རྫོགས་པའི་ཡན་ལག་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་སྡུད་པའི་ཡན་ལག་གིས་སོ། །དེ་ལ་བསྒོམ་པའི་ཡན་ལག་ནི་འདུན་པ་དང་རྩོལ་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཁྱད་པར་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ནི་དད་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དད་པས་ནི་ཁྱད་པར་རྟོགས་ནས་གོང་མའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་མངོན་པར་དད་པར་བྱེད་ལ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ནི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཤིན་ཏུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་བསྲུང་བ་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དྲན་པས་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་བྱུང་བ་སྲུང་བར་བྱེད་ལ། ཤེས་བཞིན་གྱིས་ནི་བྱུང་བ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་སྡུད་པའི་ཡན་ལག་ནི་སེམས་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་པས་ནི་སེམས་ཞུམ་པ་ཕྱིར་འཛིན་པར་བྱེད་ལ། བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ནི་རྒོད་པ་ནང་དུ་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ཆོས་ནི་བཞི་སྟེ། རྣ་བ་གཏོད་པ་དང༌། ལེགས་པར་འདོམས་པ་དང༌། སྔོན་གོམས་པ་ དང། མང་དུ་ཐོས་པའོ། །དེ་ལ་རྣ་བ་གཏོད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདུན་པ་སྐྱེས་ཤིང་དད་པ་སྐྱེས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ལེགས་པར་འདོམས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འདོམས་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འདོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཏེ་གནས་ཤིང་བརྩོན་པས། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རྒྱུན་དུ་ཆུད་པ་དང༌། རྟག་འགྲུས་ཀྱིས་སྒོམ་
Chinese
精进于白天的行走和安住，以及行、站立、安住、不睡眠和夜晚睡眠时，要知量。精进于决定相关的言谈，要知量于说话和不说话。对于这两者，为了使身体堪能，要知量于消除睡眠的昏沉。第三十品。比丘精进修习神足，其断行包含四支：修习之支、殊胜了知之支、守护近烦恼圆满之支、以及为了清净近烦恼而摄集之支。其中，修习之支是欲和勤奋，即依于欲和勤奋二者来修习神足。殊胜了知之支是信和极调柔，即以信了知殊胜，对上上的解脱生起胜解信，以极调柔极调伏身心的粗重。守护近烦恼圆满之支是念和正知，即以念守护未生起的止观近烦恼，以正知了知已生起的近烦恼。为了清净近烦恼而摄集之支是作意和舍，即以作意使怯弱的心收摄回来，以舍使掉举的心向内摄集。获得等持的自在之法有四：倾听、善教诫、先前串习和多闻。其中，倾听是这样：生起欲和信，听闻正法，由此因和缘，将获得心一境性。其中，善教诫是这样：依靠按照次第教诫和不颠倒教诫，发起精进安住，以精进，对于与圆满菩提分相应的诸法，恒常趣入和以恒常精进修习。
English
Diligence in walking and dwelling during the day, and in walking, standing, dwelling, not sleeping, and sleeping at night, one should know the measure. Diligence in determining relevant speech, one should know the measure in speaking and not speaking. For both of these, in order to make the body fit, one should know the measure in dispelling the dullness of sleep. Thirtieth fascicle. A monk's diligent practice of cultivating the feet of miraculous power is comprised of four branches: the branch of cultivation, the branch of discerning excellence, the branch of perfecting the guarding of near afflictions, and the branch of gathering for the sake of purifying near afflictions. Among these, the branch of cultivation is desire and effort, that is, relying on desire and effort to cultivate the feet of miraculous power. The branch of discerning excellence is faith and extreme pliancy, that is, with faith, one discerns excellence and generates superior faith in the higher liberations, and with extreme pliancy, one extremely subdues the coarseness of body and mind. The branch of perfecting the guarding of near afflictions is mindfulness and awareness, that is, with mindfulness, one guards against the arising of near afflictions of calm abiding and insight, and with awareness, one knows the arising of near afflictions. The branch of gathering for the sake of purifying near afflictions is attention and equanimity, that is, with attention, one gathers back the disheartened mind, and with equanimity, one gathers inward the agitated mind. There are four dharmas that empower the attainment of samadhi: listening, good instruction, prior habituation, and much learning. Among these, listening is like this: generating desire and faith, one listens to the true Dharma, and by this cause and condition, one will attain single-pointedness of mind. Among these, good instruction is like this: relying on instructing in accordance with the order and instructing without inversion, one initiates diligence and abides, and with diligence, one constantly engages in the dharmas that are in accordance with the aspects of perfect enlightenment and cultivates with constant diligence.
Tibetan
པར་སྦྱོར་བའི་རྗེས་སུ་བརྩོན་པར་གནས་པ་སྟེ། དེས་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་ཀྱང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྔོན་གོམས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་ལ་དུས་ཉེ་བ་དང༌། ཁད་ཉེ་བར་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་ཀྱང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མང་དུ་ཐོས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཐོས་པ་མང་བ་དང༌། ཐོས་པ་འཛིན་པ་དང༌། ཐོས་པ་བསགས་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་སོང་ནས་ཆོས་དེ་དག་ལ་སེམས་པར་བྱེད། འཇལ་བར་བྱེད་ཉེ་བར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་དེས་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་ཀྱང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པས་ཆོས་བདུན་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པའི་རྒྱུ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པའི་རྒྱུ་དང༌། ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པ་དང༌། ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉམས་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉམས་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། དེ་གཉི་གའི་གཉེན་པོའི་གཞིའོ། །དེ་ལ་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པའི་རྒྱུ་ནི་ལེ་ལོའོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པའི་རྒྱུ་ནི་རྒོད་པའོ། །དེ་ལ་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པ་ནི་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་དག་ལ་རྗེས་སུ་རྣམ་པར་གཡེང་བའོ། །དེ་ལ་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉམས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ལེགས་པར་གཟུང་བ་ ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉམས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་ལུས་འདི་ཉིད་ལ་མི་སྡུག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལ་གཉི་གའི་གཉེན་པོ་གཞི་ནི་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་ལུས་ལ་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་ནས་ཤེ་ན། ད་ལྟར་གྱི་ལུས་ནི་འདས་པའི་དུས་ནས་ཟས་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ལུས་ལ་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་ཤེ་ན། ད་ལྟར་གྱི་ལུས་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་འཆི་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ལུས་ལ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་རྗེས་སུ་ཞིང་ནས་ཤེ་ན། ལུས་ཟས་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་གནས་པ་དང༌། འཇིག་
Chinese
于印持之后安住精进，彼以此因和彼缘亦将获得心一境性。彼之先前串习者，谓于禅定与等至等时近，于间隙近入等至，彼以此因和彼缘亦将获得心一境性。彼之多闻者，谓多闻，执持闻，积聚闻，其独自往寂静处，于彼等法作意，衡量，近了知，彼以此因和彼缘亦将获得心一境性。为获得三摩地而精进者应知七法，即内部三摩地退失之因，外部三摩地退失之因，内部三摩地退失，外部三摩地退失，内部三摩地具因退失之对治，外部三摩地具因退失之对治，以及彼二者之对治所依。彼之内部三摩地退失之因者，谓懈怠。彼之外部三摩地退失之因者，谓掉举。彼之内部三摩地退失者，谓惛沉与睡眠。彼之外部三摩地退失者，谓随逐于彼等五种欲妙。彼之内部三摩地具因退失之对治者，谓善取别别作意之相。彼之外部三摩地具因退失之对治者，谓于此身作不净之别别作意。彼之二者之对治所依者，谓光明之想。若如何于身随观为生起之法者，谓如是观待现在之身，乃从过去时之食物所生，如是如实随观。若如何于身随观为坏灭之法而住者，谓如是观待现在之身，乃于未来时为死亡之法性，如是如实随观。若如何于身随观为生起与坏灭之法者，谓身由食物之缘所生，乃于现在之时安住与坏
English
Remaining diligent after the seal, through that cause and that condition, one will attain single-pointedness of mind. The prior habituation for that is being close in time to meditative stabilization and entering into meditative stabilization with little gap. Through that cause and that condition, one will attain single-pointedness of mind. The great learning for that is having great learning, holding learning, accumulating learning, and then going alone to a solitary place and thinking about those dharmas, measuring them, and closely understanding them. Through that cause and that condition, one will attain single-pointedness of mind. Striving to attain samadhi, one should know seven dharmas: the cause of the decline of internal samadhi, the cause of the decline of external samadhi, the decline of internal samadhi, the decline of external samadhi, the antidote to the decline of internal samadhi together with its cause, the antidote to the decline of external samadhi together with its cause, and the basis of the antidote to both. The cause of the decline of internal samadhi is laziness. The cause of the decline of external samadhi is excitement. The decline of internal samadhi is drowsiness and sleep. The decline of external samadhi is being distracted by the five objects of desire. The antidote to the decline of internal samadhi together with its cause is properly grasping the characteristics of individual discrimination. The antidote to the decline of external samadhi together with its cause is individually discriminating this very body as impure. The basis of the antidote to both is the perception of light. How does one contemplate the body as having the nature of arising? One contemplates the present body as truly arising from food since past times. How does one contemplate the body as having the nature of decay and abide? One contemplates the present body as truly having the nature of death in future times. How does one contemplate the body as having the nature of arising and decay? The body, arising from the condition of food, abides and decays in the present time.