Tibetan
སམ་གཏན་བཞི་པའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པ་དེ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ལྟར་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་ཇི་ལྟར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་རྣམས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མི་མངའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་སྙོམས་པར་མི་འཇུག་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་བཅས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་པས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་ནས་ཤེས་པ་དག་བསམ་གཏན་བཞི་བའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་དགོས་པ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཁྱེན་པ་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་བསམ་གཏན་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང༌། མངོན་པར་བསྒྲུབ་ཏུ་རུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་བསམ་གཏན་རྣམས་ཁོ་ན་དང༌། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ལམ་ནི་ཞི་གནས་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་ལ། ལྷག་མཐོང་ཆུང་བ་ཡིན་པས། ལྷག་མཐོང་ཆུང་བའི་ལམ་གྱིས་ནི་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སམ། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་གོང་མར་སྐྱེས་པས་ཀྱང་དང་པོར་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་མི་རྟོགས་ཏེ། འདི་ལྟར་གནས་དེ་དག་ནི་སྐྱོ་བར་འགྱུར་དཀའ་བ་ཡིན་པས། རེ་ཞིག་སྐྱོ་བ་ཆུང་ངུས་ཀྱང་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་མི་རྟོགས་ན། གང་ན་སྐྱོ་བ་ཆུང་ངུ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ།། །།བམ་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པ། འདི་མན་ཆད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དང་པོ་དང༌། བར་མ་དང༌། ཐ་མ་དག་ཏུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དང་པོར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལྔ་པོ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དག་ དང། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་གཉེན་པོ་བསེད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དད་པ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོས་པ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དག་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་སྦྱོར་བ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དག་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་ལྡན་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དག་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་དང་པོར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་གོ་རིམས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གིས་བསྡུས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅིང༌། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་དེ་ས་བོན་རྣམ་པར་དག་པས་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྔར་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པ་དེ་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐའ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ལས་ལངས་པ་དེའི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་གང་དག་ལས་སྔོན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་མ་གྱུར་པ་དེ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐྱེས་པས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་དེ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །བདག་ གི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་དང༌། ངན་སོང་གི་བར་དག་ནི་ཟད་དེ། བདག་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱེད་དོ། །བདག་གི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟ་འདི་ལྟར་སྤངས་སོ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱེད་དོ། །འདོད་ན་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་ལན་གདབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟར་འདོགས་པར་བྱེད་ཅིང་ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་ལན་འདེབས་པར་ཡང་བྱེད་དོ། །བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་དེའི་གོང་དུ་གང་དང་གང་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་དེ་དང་དེ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་ཡང་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་གིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་ཚུལ་དེས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང༌། འཕགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ལམ་གྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཚུངས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་ཉམས་པར་ནི་བྱེད་ལ། ཡང་དག་པར་འཇོམས་པར་ནི་མི་བྱེད་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའི། གཅིག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྩོན་པ་དེའི་ལམ་ནི་བཞི་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སྦྱོར་བའི་ལམ་དང༌། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་རྣམས་སོ། །དེ་ལས་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོགས་པའི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་དགུ་པོ་དག་ལས་རྣམ་པ་གང་ཡང་རུང་བ་སྤོང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་ལམ་དང་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྤོང་བ་ནི་ལམ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤངས་མ་ཐག་པ་ནི་ལམ་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྤངས་པ་ནི་ལམ་བཞི་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ ཏེ། རེས་འགའ་གལ་ཏེ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྣམ་པ་གཞན་སྤང་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་བྱེད་ན་ནི་རྣམ་པ་གཞན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྔ་མའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ལན་འགའ་གལ་ཏེ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་ཅིང་གོང་དུ་རྩོལ་བར་མི་བྱེད་དམ། བག་མེད་པར་གནས་སམ། སྤོང་བ་དེ་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་པས། སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་དམ། དཔྱོད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དཔྱོད་པར་བྱེད་ན་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་མ་གཏོགས་པ་ཉེར་བསྡོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ནི་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་པོ་ཡིན་ལ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྔོན་དུ་བཏ
Chinese
将四禅的边际完全修习，就能够入定，像这样入定后，就能像发愿一样了知一切。如来们的智慧对于一切所知事物都没有阻碍。如来们也不入于无烦恼的禅定，因为如来们有生起烦恼而利益众生的事，所以如来不应舍弃。就像无烦恼和随愿而知，必须依靠完全修习四禅的边际才能现证一样，如来的无杂染智慧也应如此看待。神通等其余功德，也应知依靠一切禅定都能现证。现证真谛唯有依靠禅定本身，以及初禅的近分无间定才能证得，而不能依靠无色定，因为无色定的道以寂止为主，胜观较弱，以胜观弱的道不能现证真谛。生于色界或无色界更高层者，最初也不能现证真谛，因为这些处所难以生起厌离，暂且连微小的厌离都不能现证真谛，更何况完全没有厌离之处，还用说吗？第二十九品。从这以下将讲述世俗智、出世间无漏智的初、中、后等阶段如何转变。首先，凡夫的五种烦恼见，如前所述，以及与贪欲等相应的邪见，都是世俗智中的烦恼，是应断除和完全了知的。它的第二
English
By fully meditating on the limits of the four dhyanas, one is able to enter into samadhi, and having entered into samadhi in this way, one knows everything as one has wished. The knowledge of the Tathagatas is unobstructed with respect to all knowable things. The Tathagatas also do not enter into samadhi without afflictions, for in this way the Tathagatas also have the arising of afflictions that benefit sentient beings, so the Tathagatas should not abandon this. Just as freedom from afflictions and knowing according to one's wishes must be realized by relying on the complete cultivation of the limits of the fourth dhyana, so too should the unmixed knowledge of the Tathagatas be regarded in the same way. It should also be understood that other remaining qualities such as clairvoyance can be realized by relying on all the dhyanas. The realization of truth is achieved only through the dhyanas themselves, and also through the proximity and non-interruption of the first dhyana, but not through the formless absorptions, because the path of the formless absorptions is mainly focused on calm abiding and has little insight. Since the path with little insight cannot realize the truths. Those born in the form realm or the higher formless realm also cannot initially realize the truths, because those places are difficult to become weary of. For a while, even with a small amount of weariness, the truths cannot be realized, so what need is there to mention where even a small amount of weariness is completely absent? Chapter Twenty-Nine. From here onwards, how mundane knowledge and the first, intermediate, and final stages of supramundane, uncontaminated knowledge transform will be discussed. First, the five afflicted views of ordinary beings, as previously described, and the wrong knowledge that corresponds to attachment and so on, are afflicted mundane knowledge, which is to be abandoned and fully understood. Its second
Chinese
为了增长善根，生起为世间正见、信心等所摄持，这是世俗智，是善的、有漏的。又依止此正见，以听闻和思惟所生的智慧，精勤于忆念近住，这也是世俗智，是善的、有漏的。又依止此，精勤于与决择分相应的加行修所生的忆念近住，这也是世俗智，是善的、有漏的。又依止此，精勤于与见道之加行决择分相应和合的忆念近住，这也是世俗智，是善的、有漏的。又依止此，生起见道之无间道所摄的世间法之最上，这也是世俗智，是善的、有漏的。这暂且是最初异生地的世俗智的次第，应当了知。其中依止为世间法之最上所摄的世俗智，便进入见道，如实进入见道者，以种子清净，修习先前已圆满修习的世俗智，是善的、有漏的。现观边际从见道起立者，从见所断之法中，先前未解脱者，彼等之解脱亦将生起。此生起后，圣者便能断除见所断之烦恼。我的有情地狱等，恶趣之障碍已尽，我已入流，如是再三如实了知。我的烦恼已如此如此断除，如是再三如实了知。若欲，亦如应如何答复他人，如是安立，善加观察后亦作答复。对真谛的现观，也以智慧来分别安立。
English
In order to increase roots of virtue, one generates that which is fully possessed by worldly correct view, faith, and so forth. This is conventional knowledge, which is virtuous and contaminated. Furthermore, relying on that correct view, one strives for mindfulness and close placement arising from wisdom born of hearing and thinking. This is also conventional knowledge, which is virtuous and contaminated. Furthermore, relying on that, one strives for mindfulness and close placement arising from the practice of application that is in accordance with the aspects of ascertainment. This is also conventional knowledge, which is virtuous and contaminated. Furthermore, relying on that, one strives for mindfulness and close placement that are in accordance with and endowed with the application of the path of seeing, which is in accordance with the aspects of ascertainment. This is also conventional knowledge, which is virtuous and contaminated. Furthermore, relying on that, one generates the supreme of worldly dharma, which is included in the uninterrupted path of the path of seeing. This is also conventional knowledge, which is virtuous and contaminated. This, for the time being, is the order of conventional knowledge on the ground of an ordinary being, which should be understood. Therein, relying on that very conventional knowledge that is included in the supreme of worldly dharma, one enters the path of seeing. And one who has truly entered the path of seeing, with the seed being completely purified, practices that very conventional knowledge that was previously fully cultivated, which is virtuous and contaminated. At the limit of manifest realization, one who has arisen from the path of seeing, from among the phenomena to be abandoned by seeing, those from which one was not previously liberated, liberation from those will also arise. When this arises, the noble person will completely sever the afflictions to be abandoned by seeing. My hell beings and the obstacles of the lower realms are exhausted, and I have entered the stream, thus one truly knows again and again. My afflictions have been abandoned in this way, thus one truly knows again and again. If one wishes, one also establishes how one should answer others, and having examined well, one also gives answers. The manifest realization of the truths is also established separately by wisdom.
Chinese
哦！ 那么，通过世间道，为了从先前未曾断除贪欲的那些事物中，断除贪欲而精进，并且也现证了在无所有处生处之间断除贪欲。圣者以出世间智之后所获得的世俗智的方式，断除贪欲的那些，以及非圣道所断除的贪欲，应当理解为是相同的，只是使烦恼的种子衰弱，而不能彻底摧毁，也是同样的道理。那个世俗智，也是出世间智之后所获得的，应当说是世间和出世间的，但并非完全是世间的。对此，应当了知精进的道有四种，即加行道、无间道、解脱道和胜道。其中，与完全属于修所断的微小、中等和巨大烦恼的九种差别中的任何一种的断除相一致的，是第一道。紧接着断除的是第二道。断除之后紧接着的是第三道。在那之后断除的是第四道。那个胜道也有两种：有时，如果紧接着为了断除其他形态而精进，那么其他形态的加行道就是先前的胜道。有时，如果紧接着就认为足够了，不再向上努力，或者放逸而住，或者以分别智对断除本身进行分别，或者以寻伺的作意进行寻伺，那么就只是胜道。除了它的无碍道之外，对于所有的近分来说，都只是世俗智，而不是出世间智。那是什么原因呢？ 就像这样，无碍道是第一静虑，而第一静虑以上的静虑和等持，都是以等持为先导。
English
O! Then, through the worldly path, one strives to abandon attachment from those things from which attachment has not been previously abandoned, and also realizes the abandonment of attachment between the realm of nothingness. Those that are abandoned by the noble person through the mundane knowledge obtained after the supramundane knowledge, and the attachment that has been abandoned by the non-noble path, should be understood as the same, only weakening the seeds of affliction, but not completely destroying them, and the reasoning is the same. That mundane knowledge, which is also obtained after supramundane knowledge, should be said to be both mundane and supramundane, but not entirely mundane. Regarding this, it should be known that there are four paths of striving: the path of application, the path of immediate consequence, the path of liberation, and the path of distinction. Among these, the first path is that which is in accordance with the abandonment of any of the nine distinctions of minor, medium, and major afflictions that are to be abandoned by meditation that belongs to all. Immediately abandoning it is the second path. Immediately after abandoning it is the third path. Abandoning it after that is the fourth path. That path of distinction also has two aspects: Sometimes, if one strives immediately to abandon another aspect, then the path of application of the other aspect is the previous path of distinction. Sometimes, if one immediately considers it sufficient and does not strive further, or dwells negligently, or distinguishes the abandonment itself with discriminating wisdom, or examines it with investigative attention, then it is only the path of distinction. Except for its unobstructed path, for all the approximations, it is only mundane knowledge, not supramundane knowledge. Why is that? Like this, the unobstructed path is the first concentration, and the concentration and samadhi above the first concentration are those that have samadhi as their precursor.