Tibetan
ས་པ་ཇི་ལྟར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་བར་གཞན་དག་གི་སེམས་རྗེས་སུ་སྲུང་བར་བྱེད་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་སེམས་རྗེས་སུ་སྲུང་བར་བྱེད་དེ། དེ་གྲོང་ངམ། གྲོང་རྡལ་གང་དང་གང་ན་ཉེ་བར་རྟེན་ཅིང་གནས་པའི་གྲོང་དང༌། གྲོང་རྡལ་དེ་ན་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་དག་ལ་མཐར་གྱིས་རྣམ་པར་ལྟ་བར་བྱེད་ཅིང༌། འདི་ལྟར་ལམ་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་དང༌། ཁྱིམ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་སོ་སོའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་མ་འོངས་པའི་སེམས་དག་ལ་ཡང་རྣམ་པར་ལྟ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ན། གལ་ཏེ་གྲོང་འདི་དང་གྲོང་རྡལ་འདི་དང༌། སྲང་འདི་དང༌། ཁྱིམ་འདིའི་གང་ཟག་འདིས་བདག་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རམ། གལ་ཏེ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མ་ཡིན་ན་ཡང་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་བར་ཤེས་ན། དེ་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེའི་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་རུང་བར་མཐོང་ན་ནི་དེ་དེའི་ཚེ་གཞི་དེས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ཏེ་པོར་མཐོང་བར་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེའི་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་མི་རུང་བར་མཐོང་ཞིང་སྒྲུབ་པ་བྱས་ན། གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མཐོང་ན་ནི་དེ་དེའི་ཚེ་ན་གཞི་དེས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ཡེ་མི་མཐོང་བར་བྱེད་དོ། །ངག་ཀུན་དུ་བརྗོད་པ་ཇི་ལྟ་བུ་དང། སྤྱོད་ལམ་ཇི་ལྟ་བུ་དང༌། ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་བླང་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཇི་ལྟ་བུ་དང༌། ཆོས་སྟོན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་དང༌། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་གཞུག་པ་ཇི་ལྟ་བུས་གཞན་དག་གི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མཐོང་བའི་ཚིག་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནས་རྒྱས་པར་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་གཞུག་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བར་དག་ཀྱང༌། ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་གཞན་དག་གི་སེམས་རྗེས་སུ་སྲུང་བར་བྱེད་དེ། ཤས་ཆེར་དེ་ལྟར་གནས་ཤིང་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ན་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་གཉི་གའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། དབང་པོ་རྣོན་པོས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཇི་ཙམ་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཇི་ཙམ་པའི་ཤེས་བྱ་དེ་ལ་འདི་ལྟ་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས། བ
Chinese
由于以任何方式都不会生起，并且守护着其他人的心，因此称为无烦恼。那是这样守护着心：他对于任何村庄或城镇，凡是靠近依止居住的村庄和城镇，都次第观察居住在那里的所有人的心，并且这样观察所有的大路和所有房屋的各个人的未来之心。当这样观察时，如果知道这个村庄和这个城镇，这条街道和这所房屋的这个人，仅仅因为见到我就会生起烦恼，或者即使不是仅仅因为见到，也会因为随行而生起烦恼，那么他就会完全避免被那些有情见到。如果他认为随行是可以的，那么他那时就会以那个基础，让那些有情在远处见到。如果他认为随行是不可以的，并且已经随行，如果他看到在其他人的相续中生起烦恼，那么他那时就会以那个基础，让那些有情根本见不到。像什么样的言语普遍宣说，像什么样的行为，像什么样的受用，受用衣服等等，像什么样的说法，像什么样的使之正确受持，如果见到以这些使其他人的相续中生起烦恼，从那样的言语宣说到广大的使之正确受持之间，也完全避免，那样守护着其他人的心。因为大多数时候那样居住并且那样行事，因此称为安住于无烦恼。那以祈愿而知是什么呢？在此，比丘阿罗汉从二种分中解脱，以敏锐的根器，依靠完全修习四禅定的边际，通过祈愿：声闻以声闻的智慧行境有多少，独觉以独觉的智慧行境有多少的所知，应当这样这样了知，之后。
English
Since it does not arise in any way and protects the minds of others, it is called without affliction. That is how it protects the mind: For any village or town, whatever village and town it dwells near and relies on, it gradually observes the minds of all those who dwell in that village and town, and thus observes the future minds of each individual on all the great roads and in all the houses. When it observes in this way, if it knows that this person in this village and this town, this street and this house, will generate afflictions merely by seeing me, or even if not merely by seeing, will generate afflictions by following, then it will completely avoid being seen by those sentient beings in all ways. If it sees that following is permissible, then at that time, with that basis, it will allow those sentient beings to see it from afar. If it sees that following is not permissible, and it has followed, if it sees that afflictions arise in the continuum of others, then at that time, with that basis, it will make it so that those sentient beings do not see it at all. Like what kind of speech is generally proclaimed, like what kind of behavior, like what kind of enjoyment, enjoying robes and so on, like what kind of teaching, like what kind of causing to correctly hold, if it sees that afflictions arise in the continuum of others by these, from such speech proclaimed to the vast causing to correctly hold, it also completely avoids, thus protecting the minds of others. Because it mostly dwells in that way and acts in that way, therefore it is called dwelling without affliction. What is it that is known through aspiration? Here, a Bhikshu Arhat, liberated from the two parts, with sharp faculties, relying on completely meditating on the limit of the four dhyanas, through aspiration: How much is the scope of knowledge of a Shravaka with the knowledge of a Shravaka, and how much is the scope of knowledge of a Pratyekabuddha with the knowledge of a Pratyekabuddha, that which is to be known, one should know in this way, and then.