Tibetan
་བ་དང་བཅས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་འཆའ་པར་མཛད་པའོ། །དེ་ལ་དེ་གཉི་གའི་ཉེས་པ་ལྷག་པར་སྤྱད་པ་དང༌། མ་སྤྱད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རང་དབང་ཡོད་པ་དག་ལ་ནི་ཉེས་པ་དེ་ལྷག་པར་མི་སྤྱོད་པར་གཟིགས་ནས། བསླབ་པའི་གཞི་འཆའ་བར་མི་མཛད་ལ། རང་དབང་ མེད་པ་དག་ལ་ནི་ཉེས་པ་དེ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པར་གཟིགས་ནས་བསླབ་པའི་གཞི་འཆའ་བར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་བཅའ་བ་ཡང་གནས་ལྔས་ཟབ་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ལྟུང་བ་གང་ཞེ་ན། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་ལ་སྒྲིབ་པ་གང་ཡིན་པའོ། །སྒྲིབ་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། ལྷོད་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། འགྱོད་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའོ། །དེ་ལ་ལྷོད་པའི་སྒྲིབ་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ལེ་ལོ་བྱེད་ཅིང་མངོན་པར་མི་བརྩོན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་སྒྲིབ་པ་ནི་འདི་ལྟར་འདི་ན་ལ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའམ། ཞེ་སྡང་གི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའམ། གཏི་མུག་གི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའམ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡང་རུང་བས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན། དེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་སྐྱེད་པ་དེ་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་སྒྲིབ་པ་ནི་འདི་ལྟར་འདི་ན་ལ་ལས་བསླབ་པ་ལ་མི་འདུ་ཞིང་བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་དྲག་པོ་མེད་པ་དང༌། ལྟུང་བ་ལ་འཇིགས་པར་མི་ལྟ་ཞིང་ལྷག་པར་འབྱིན་པ་དང༌། ལྷག་པར་བྱུང་ན་ཡང་ཕྱིར་ཆགས་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། སྟོན་པ་དང་བསླབ་པ་ལ་མི་གུས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འགྱོད་པའི་སྒྲིབ་པ་ནི་འདི་ལྟར་འདི་ན་ལ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་འགྱོད་པའི་རྒྱུན་གྱིས་རེག་ཅིང༌། འགྱོད་པ་དེ་ཡང་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་སེལ་བར་མི་ནུས་ལ། ཀུན་དུ་འགྱོད་པ་དང་བཅས། རྣམ་པར་འགྱོད་པ་དང་བཅས། ཡིད་ལ་གཅགས་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདི་ནི་ཡིད་ལ་བཅགས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་ལ་བསླབ་པ་རྣམ་པར་མ་དག་པའི་གཞིའི་རྒྱུས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་མི་སྐྱེ་ལ། རབ་ཏུ་དགའ་བ་མི་སྐྱེ། རབ་ཏུ་མི་དགའ་བ་ལ་ནི་དགའ་བ་མི་སྐྱེ་བ་ནས། སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་བར་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སེམས་མཉམ་པར་མ་བཞག་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་ཤིང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་མཐོང་བས། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་ པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ལྷོད་པའི་སྒྲིབ་པས་རེག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་དུ་ལེན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་འགྱུར་ལ། དང་དུ་ལེན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་སྒྲིབ་པས་རེག་པར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་སྒྲིབ་པས་རེག་ན། བསླབ་པ་དག་ལ་གུས་པ་དྲག་པོ་མེད་ཅིང་ལྟུང་བ་འབྱིན་འདོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ལྟུང་བ་འབྱིན་འདོད་པ་ནི་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་སྒྲིབ་པས་རེག་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་སྒྲིབ་པས་རེག་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་སྐྱེད་ཅིང༌། ཡིད་ལ་གཅགས་པ་སྐྱེས་པ་སེལ་བར་ཡང་མི་ནུས་པར་འགྱུར་བས་དེ་ནི་འགྱོད་པའི་སྒྲིབ་པས་རེག་པར་འགྱུར་རོ། །འགྱོད་པའི་སྒྲིབ་པས་རེག་པ་ནི་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་དེས་ན་དེའི་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་བར་དུ་མི་འགྱུར་ལ། སེམས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པས་རེག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་དེ་དག་གི་གོ་རིམས་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ལྔས་ནི་ལྷོད་པའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང༌། ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང༌། འགྱོད་པའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཉམས་པས་ནི་རེ་ཞིག་ལྟུང་བ་ལ་སློང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ན། ལྟུང་བ་མེད་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཉམས་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མི་འདོད་པ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་དང་དུ་ལེན་འདོད་པ་ཡིན། ལྟུང་བ་ལྷག་པར་འབྱིན་འདོད་པ་ཡིན། འགྱོད་པ་སེལ་བར་མི་འདོད་པ་ཡིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པར་མི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ལྟུང་བ་ཡང་མེད་ན། ལྟུང་བ་ལས་བསླང་བ་ལྟ་སྨོད་ཀྱང་ཅི་དགོས། ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་འདོད་པ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་དང་དུ་ལེན་མི་འདོད་པ་ཡིན། ལྟུང་བ་འབྱིན་མི་འདོད་པ་ཡིན། འགྱོད་པ་སེལ་འདོད་པ་ཡིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ང་ནི་བསམ་པ་ཐག་ པས་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་བར་སྨྲ་བའི་ཆད་པའི་ལས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་དེ་ལ་ལྟུང་བ་ནི་གནས་བཅུ་ལས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་ཆོས་དང༌། དེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་འདུལ་བ་དང༌། ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔ་པོ་དག་གི་ལྟུང་བ་ཡང་བའི་མཚན་ཉིད་
Chinese
并以之安立学处。于彼二者，何为更加行持罪过与不行持罪过耶？如来观见有自主者不更加行持罪过，故不安立学处；观见无自主者更加行持罪过，故安立学处。于此，安立堕罪亦当以五处甚深了知，何为堕罪耶？谓于生起善法之障碍。彼障碍亦有五种，即懈怠之障碍、可诃之障碍、轻蔑之障碍、追悔之障碍、所知之障碍。何为懈怠之障碍耶？谓于善法懈怠且不精进。何为可诃之障碍耶？如此处某人，或为贪欲所遍缚，或为嗔恚所遍缚，或为愚痴所遍缚，或为任何随心生起之近分烦恼所染污者，彼即领受生起烦恼及近分烦恼之遍缚。何为轻蔑之障碍耶？如此处某人不摄于学处，且于学处无猛利恭敬，不视堕罪为可怖，且更加发出，纵然更加发生亦不返还，是为不敬师及学处之自性者。何为追悔之障碍耶？如此处某人为烦恼性之追悔所触，亦不能善妙地极力遣除彼追悔，且恒常具有追悔，具有变异之追悔，具有忆念。何为所知之障碍耶？如此处具有忆念者，于学处不净之因，不生起胜喜，不生起极喜，于极不喜不生起喜，乃至心不转为平等安住，若心未平等安住，则不能如实了知，亦不能如实见，故名为所知之障碍。
English
And thus, the foundation of learning is established. What constitutes the greater practice of faults and the non-practice of faults in these two cases? The Tathagata, seeing that those with autonomy do not further engage in faults, does not establish a foundation of learning. However, seeing that those without autonomy further engage in faults, the foundation of learning is established. Furthermore, the establishment of transgressions should be deeply understood through five aspects. What are these transgressions? They are the obstacles to the arising of virtuous qualities. These obstacles are of five types: the obstacle of laziness, the obstacle of blameworthiness, the obstacle of contempt, the obstacle of regret, and the obstacle of knowledge. What is the obstacle of laziness? It is being lazy towards virtuous qualities and not striving diligently. What is the obstacle of blameworthiness? It is when someone here is completely bound by desire, or completely bound by hatred, or completely bound by ignorance, or becomes afflicted by any of the secondary defilements arising from the mind. They then engage in generating the complete binding of defilements and secondary defilements. What is the obstacle of contempt? It is when someone here does not adhere to the training, lacks strong respect for the training, does not view transgressions as fearful, and even brings them forth. Even if they occur, they do not turn back. They are by nature disrespectful towards the teacher and the training. What is the obstacle of regret? It is when someone here is touched by a constant stream of regret that is characteristic of defilements. They are unable to properly and thoroughly dispel that regret, and are constantly filled with regret, varied regret, and remembrance. What is the obstacle of knowledge? It is when someone here, filled with remembrance, does not generate supreme joy due to the impure basis of the training. They do not generate great joy, and from not generating great joy, they do not generate joy. Their mind does not transform into equanimity. If the mind is not established in equanimity, they do not fully know things as they truly are, and they do not see things as they truly are. Therefore, it is called the obstacle of knowledge.
Chinese
若为懈怠之障所触，则变为乐于纳受烦恼及近烦恼之自性，而乐于纳受之自性则为罪过之障所触。若为罪过之障所触，则于诸学处无有猛利恭敬，且欲出罪，如是欲出罪，则为轻蔑之障所触。若为轻蔑之障所触，则生起具烦恼之追悔，且亦不能遣除已生之追悔，故其为追悔之障所触。若为追悔之障所触，则具有追悔，故彼之心直至平等安住之间亦不转变，心未平等安住则为所知之障所触，此乃彼等诸障之次第也。与彼等相违之五种无障，当知乃无有懈怠之障、无有罪过之障、无有轻蔑之障、无有追悔之障及无有所知之障。其中，若殊胜意乐衰损，则暂且亦不转为请罪，何况观见无罪？何为殊胜意乐衰损耶？彼亦当观为五种，即不欲策励精进，欲纳受烦恼，欲更出罪，不欲遣除追悔，不欲修习等持。殊胜意乐圆满者，若亦无有罪，则何须说从罪中策发耶？何为殊胜意乐圆满耶？彼亦当观为五种，即欲策励精进，不欲纳受烦恼，不欲出罪，欲遣除追悔，欲修习等持。世尊云：我乃以真实意乐而说从罪中生起，非以断灭之业也。如是所说，罪当从十处寻求，即别解脱律仪之法，及其分别之调伏，以及五种罪聚之罪轻之相。
English
If touched by the obscuration of laziness, it transforms into a nature that delights in accepting afflictions and near afflictions, and the nature of delighting in acceptance is touched by the obscuration of wrongdoing. If touched by the obscuration of wrongdoing, there is no fierce respect for the trainings, and one desires to confess transgressions. Thus, desiring to confess transgressions is touched by the obscuration of disdain. If touched by the obscuration of disdain, it generates afflicted remorse, and one is unable to dispel the remorse that has arisen, so it is touched by the obscuration of regret. If touched by the obscuration of regret, it is accompanied by remorse, so that one's mind does not transform until it abides equally. If the mind does not abide equally, it is touched by the obscuration of knowable objects, and this is the order of those obscurations. The five non-obscurations that are the opposite of these should be understood as the absence of the obscuration of laziness, the absence of the obscuration of wrongdoing, the absence of the obscuration of disdain, the absence of the obscuration of regret, and the absence of the obscuration of knowable objects. Among these, if the superior intention is diminished, one will not even turn to confessing transgressions for a while, let alone seeing the absence of transgressions. What is the diminishing of the superior intention? It should be viewed in five ways: not wanting to exert effort, wanting to accept afflictions, wanting to further confess transgressions, not wanting to dispel regret, and not wanting to cultivate samadhi. If the superior intention is complete, there are no transgressions, so what need is there to say about arising from transgressions? What is the completion of the superior intention? It should be viewed in five ways: wanting to exert effort, not wanting to accept afflictions, not wanting to confess transgressions, wanting to dispel regret, and wanting to cultivate samadhi. The Blessed One said, "I speak of arising from transgressions with a true intention, not with an act of annihilation." As it is said, transgressions should be sought from ten places: the Dharma of individual liberation vows, its differentiated discipline, and the characteristics of the lighter transgressions of the five categories of transgressions.