Tibetan
གས་པ་དང༌། ཆུད་མི་ཟོས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཧ་ཅང་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ངན་པར་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཉེས་པར་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཧ་ཅང་བརྟུན་ཏེ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཧ་ཅང་བརྒྱངས་ཏེ་མི་བྱེད་པ་དང༌། རྒོད་བག་མེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་བ་དང༌། འདུལ་བ་དང་འགལ་བའི་སྤྱོད་པས་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས་དུས་ལྔ་པ་དེ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་བརྩམས་ནས། དུས་དྲུག་པའང་འདི་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ན་དགེ་སློང་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་གང་དང་གང་རྙེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེ་རྙེད་པ་དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཞེན་པ་མེད་པ་དང༌། འཆུམས་པ་མེད་པ་དང༌། མདུད་པ་བར་བ་མེད་པ་དང༌། བརྒྱལ་བ་མེད་པ་དང༌། ལྷག་ པར་ཆགས་པ་མེད་པ་དང༌། ལྷག་པར་ཆགས་ཤིང་གནས་པ་མེད་པ་དང༌། ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཤིང་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་བྱུང་བ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་སེམས་སྐྱེས་པས་དེའི་སེམས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་ཤིང་མི་གནས་པ་དེ་ལྟར་དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས་དུས་དྲུག་པ་དེ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ལས་བརྩམས་ནས་དུས་བདུན་པ་འདི་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ན་དགེ་སློང་སྙན་དངགས་མཁན་གྱིས་བྱས་པའམ། སྙན་དང་གས་མཁན་གྱིས་བསམས་པའི་ཡི་གེ་སྣ་ཚོགས་པ་ཚིག་དང༌། ཚིག་འབྲུ་སྣ་ཚོགས་པ་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཐོས་པ་སྤངས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་མདོ་སྡེ་ཟབ་པ་ཟབ་པར་སྣང་བ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ། རྐྱེན་འདི་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་མཐུན་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་གུས་པར་བྱ་སྟེ། ལེན་པར་བྱེད་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ཀླན་ཀ་དང༌། ཕན་ཡོན་ལ་ལྟ་ཞིང༌། ཆོས་ཀུན་ཆུབ་པར་མི་བྱེད། རྩོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལས་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་ལྟ་ཞིང་ཆོས་ཀུན་ཆུབ་པར་མི་བྱེད། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་དོན་རུ་ཆོས་ཀུན་ཆུབ་པར་མི་བྱེད་པར་འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་ཉིད་དུལ་བར་བྱ་བ་དང༌། བདག་ཉིད་ཞི་བར་བྱ་བ་དང༌། བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱ་བ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་དོན་དང༌། བྲམ་ཟེའི་དོན་དང༌། དོན་གྱི་མཆོག་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེས་ཆོས་དེ་དག་ལགས་པར་མཉན་པ་དང༌། ལེགས་པར་བཟུང་བ་དང༌། ཁ་ཏོན་ཡོངས་སུ་བྱང་བ་དང༌། ཡིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བརྟགས་པ་དང༌། མཐོང་བས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱས་པ་དེ་ལྟར། དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས། དུས་བདུན་པ་དེ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས། དམ་པའི་ཆོས་བསམ་པ་ལས་བརྩམས་ནས། དུས་བརྒྱད་པ་འདི་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ནི་དགེ་སློང་གཅིག་པུ་དབེན་པར་སོང་སྟེ། ཇི་སྐད་ཐོས་པ་དང༌། ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དང༌། ཇི་སྐད་ཀུན་ཆོབ་པར་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་སེམས་པར་བྱེད། འཇལ་བར་བྱེད་ལ། ཉེ་བར་རྟོག་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེས་བསམ་པར་བྱ་བ་ནི་སེམས་པར་བྱེད། བསམ་པར་མི་བྱ་བ་ནི་སྤོང་བར་བྱེད། ལ་ལ་ལ་ནི་དད་པས་ཀྱང་མོས་པར་བྱེད། ལ་ལ་ལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་ཅིང༌། དོན་ལ་རྟོན་པ་སེམས་པར་བྱེད་ཀྱི། ཚིག་འབྲུ་ལ་རྟོན་པ་སེམས་པར་མི་བྱེད་ལ། ནག་པོ་བསྟན་པ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ལ། ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཤིང་སྙིང་པོར་སེམས་པར་བྱེད། བསྟན་པར་སེམས་པར་བྱེད། རྒྱས་པར་སེམས་པར་བྱེད་དེ། བསམ་པ་དེ་ཡང་མཐར་ཐུག་པར་བྱེད་ཀྱི་བར་མ་དོར་སྒྱིད་ལུག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར། དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས། དུས་བརྒྱད་པ་དེ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས། རབ་ཏུ་དབེན་པ་ལས་བརྩམས་ནས། དུས་དགུ་པ་འདི་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ན་དགེ་སློང་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང༌། འདྲེས་པར་མི་གནས་ཤིང། ལྷན་ཅིག་དགའ་བང་ཡང་མི་བྱེད། ལྷན་ཅིག་མྱ་ངན་ཡང་མི་བྱེད་པ་ནས། རྒྱས་པར་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་བྱུང་ངོ་ཅོག་གི་བར་དག་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ། མཐར་ཐུག་པར་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་པ་དང༌། དགོན་པ་ནགས་འདབ་དང༌། བས་མཐའི་གནས་མལ་དག་ཏུ་གནས་པ་བྱེད་པ་དང། སེམས་ཅན་ལས་དབེན་པ་དང༌། ཡུལ་དང་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་དབེན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར། དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས། དུས་དགུ་པ་དེ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས་རྟོག
Chinese
不散乱，不做无益之事，不做过分之事，不做恶事，不做错事，不过于勤奋，不过于放纵，不轻率放肆，不具烦恼，不违背世俗，不做违背戒律的行为，如此比丘精勤于调伏的学处，于此第五时保持正念。如何比丘精勤于调伏的学处，从利养和恭敬的受用开始，于此第六时也应保持正念呢？即是，比丘无论获得何种利养和恭敬，对于所获得的利养，应无贪着地受用，无执着，无积聚，无中间的阻碍，无昏昧，无过度的贪着，不过度贪着并安住，视其为过患，彻底了知出离并受用，并且，对于所获得的利养和恭敬加以克服，由于利养和恭敬生起的心，不应完全占据和安住其心，如此比丘精勤于调伏的学处，于此第六时保持正念。如何比丘精勤于调伏的学处，从寻求听闻开始，于此第七时保持正念呢？即是，比丘舍弃诗人的作品，或诗人所构思的各种文字，各种词语和词句，以及与世间背道而驰的听闻，对于如来所宣说的经典，显现深奥，具有空性，符合此有故彼有的缘起之理的经典，应当恭敬，受持，通达，并且，不应以争论和利益的角度看待，不应通达一切法。不应以从争论中解脱的利益角度看待，不应通达一切法。不应为了利养和恭敬而通达一切法，而应如此：调伏自身，寂静自身，令自身完全从痛苦中解脱，以及善行。
English
Not being distracted, not doing useless things, not doing excessive things, not doing evil deeds, not doing wrong things, not being overly diligent, not being overly indulgent, not being frivolous and reckless, not being afflicted, not contradicting the world, not engaging in behavior that violates the precepts, thus a monk diligently applying himself to the training of discipline should maintain mindfulness during this fifth period. How should a monk, diligently applying himself to the training of discipline, starting from the enjoyment of gains and respect, also maintain mindfulness during this sixth period? That is, whatever gains and respect a monk may obtain, he should enjoy those gains without attachment, without clinging, without hoarding, without intermediate obstacles, without bewilderment, without excessive craving, not excessively craving and abiding, viewing them as faults, thoroughly understanding renunciation and enjoying them, and overcoming the gains and respect that have arisen, and the mind that arises from gains and respect should not completely occupy and dwell in his mind, thus a monk diligently applying himself to the training of discipline should maintain mindfulness during this sixth period. How should a monk, diligently applying himself to the training of discipline, starting from seeking to hear, maintain mindfulness during this seventh period? That is, a monk should abandon the works of poets, or the various letters, various words and phrases conceived by poets, and the teachings that are contrary to the world, and for the sutras spoken by the Tathagata, which appear profound, possess emptiness, and accord with the principle of dependent origination of this arising from that, one should be respectful, uphold, understand, and should not view them from the perspective of debate and benefit, and should not understand all dharmas. One should not view them from the perspective of the benefit of liberation from debate, and should not understand all dharmas. One should not understand all dharmas for the sake of gains and respect, but should do so in this way: to tame oneself, to pacify oneself, to completely liberate oneself from suffering, and to engage in virtuous conduct.
Chinese
翁的行持之义，以及婆罗门之义，以及为了获得殊胜之义，从而通晓一切法，并且他听闻那些法，善加受持，完全背诵，以意随念，以见而极为了解，像这样，比丘精勤于调伏的学处，应对第七时保持谨慎。比丘如何精勤于调伏的学处，从思惟圣法开始，应对这第八时保持谨慎呢？ 即是，比丘独自前往寂静处，思惟如所听闻、如所开示、如所通晓的一切法义。衡量，并且详细地了知，他应当思惟的就思惟，不应当思惟的就舍弃。对某些，也以信心而信解；对某些，则以智慧而分别观察，思惟依于义，而不思惟依于词句。并且，对于黑色开示，也如实了知；对于广大的开示，也如实了知，并且用心思惟。思惟开示，思惟广大，并且使那思惟达到究竟，而不半途而废，像这样，比丘精勤于调伏的学处，应对第八时保持谨慎。比丘如何精勤于调伏的学处，从极度寂静开始，应对这第九时保持谨慎呢？ 即是，比丘不住于在家之人，以及出家之人中，不与他们混杂，也不一同欢笑，也不一同悲伤，乃至对于如何兴盛的一切事情，都如实地接受，不最终随顺，并且住在寂静的森林、边地的住所中，远离有情，以及远离境和散乱，以及懈怠，以及止观，以及止观的近烦恼，像这样，比丘精勤于调伏的学处，应对第九时保持谨慎。比丘如何精勤于调
English
Regarding the meaning of the conduct of Oṃ, and the meaning of the Brahmin, and starting from the attainment of the supreme meaning, to comprehend all dharmas, and he listens to those dharmas, holds them well, recites them completely, reflects on them with his mind, and understands them very well through seeing, in this way, a monk, diligent in the training of discipline, should be mindful in the seventh time. How should a monk, diligent in the training of discipline, starting from thinking about the holy Dharma, be mindful in this eighth time? That is, a monk goes alone to a solitary place, and contemplates the meaning of all the dharmas as he has heard, as he has been taught, and as he has comprehended. He measures, and knows in detail, he contemplates what should be contemplated, and abandons what should not be contemplated. For some, he also believes with faith; for some, he analyzes with wisdom, contemplates relying on the meaning, and does not contemplate relying on the words. And, for the black teaching, he also knows it as it is; for the great teaching, he also knows it as it is, and contemplates it with his heart. He contemplates the teaching, contemplates the vastness, and makes that contemplation reach the ultimate, without giving up halfway, in this way, a monk, diligent in the training of discipline, should be mindful in the eighth time. How should a monk, diligent in the training of discipline, starting from extreme solitude, be mindful in this ninth time? That is, a monk does not dwell among householders, and among renunciates, does not mix with them, does not laugh together, does not grieve together, and even for all the things that happen to prosper, he accepts them as they are, does not ultimately follow them, and dwells in solitary forests, remote dwellings, away from sentient beings, and away from objects and distractions, and laziness, and tranquility and insight, and the near afflictions of tranquility and insight, in this way, a monk, diligent in the training of discipline, should be mindful in the ninth time. How should a monk, diligent in the training of