Tibetan
གནོད་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་དང༌། བརྟན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་རྒྱལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་དང༌། མི་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་དང༌། ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་དང༌། དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས་དུས་བཅུ་དག་ཏུ་བག་ཡོད་པར་བྱ་སྟེ། བཅུ་པོ་གང་དག་ཏུ་ཞེ་ན། ལྟུང་བ་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པ་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་བསམ་པ་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དབེན་པ་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། རྟོགས་པའི་མཐའ་ལས་བརྩམས་པའི་དུས་སུའོ། །ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས་ལྟུང་བ་ལས་བརྩམས་ནས། དུས་དང་པོ་འདི་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ན་དགེ་སློང་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བསྟན་པ་ཡན་ལག་ལྔས་བསྡུས་པའི་བག་ཡོད་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟར། དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས། ལྟུང་བ་ལས་བརྩམས་ནས། དུས་དང་པོ་འདི་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་བརྩམས་ནས། དུས་གཉིས་པ་འདི་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ན་དགེ་སློང་དགོན་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང༌། ཤིང་དྲུང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་སྟེ། འདོད་པ་ལ་འདུན་པའི་སྒྲིབ་པ་ནས། ཐེ་ཚོམ་གྱི་བར་གྱི་སྒྲིབ་པ་བྱུང་ངོ་ཅོག་དང་དུ་མི་ལེན་པར་སྤོང་བར་བྱེད། སེལ་བར་བྱེད། བྱང་བར་བྱེད་ཅིང༌། དེའི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་བའི་བར་དག་སྤངས་ནས། དུས་དུས་སུ་ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡང་སྒོམ་པར་བྱེད། དུས་དུས་སུ་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་མཚན་མ་ཡང་སྒོམ་པར་བྱེད། དུས་དུས་སུ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡང་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་དེ་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་མཁས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་མཚན་མ་ལ་མཁས་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་མཁས་པས་སེམས་ཞུབ་པའམ། ཞུབ་དུ་དོགས་པར་རིག་པ་ན། ལེགས་པ་ཁོ་ནར་རབ་ཏུ་འཛིན་པར་ཡང་བྱེད། སེམས་རྒོད་དམ། རྒོད་དུ་དོགས་པར་རིག་པ་ན། ལེགས་པ་ཁོ་ནར་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་ཞི་བར་ཡང་བྱེད། སེམས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ན། བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པར་ཡང་བྱེད་ལ་དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ན། རོ་མྱོང་བར་ཡང་མི་བྱེད་ཅིང༌། མཇུག་སྡུད་པར་ཡང་མི་བྱེད། ལྷག་པར་ཆགས་པར་ཡང་མི་བྱེད། ལྷག་པར་ཆགས་ཤིང་གནས་པར་ཡང་མི་བྱེད་པ། དེ་ལྟར་དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས་དུས་གཉིས་པ་དེ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས་སྐྱེ་བ་ལས་བརྩམས་ནས་དུས་གསུམ་པ་འདི་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ན་དགེ་སློང་འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་པའི་ཚེ་ན། འདི་ལྟར་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བའི་སེམས་དྲག་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དེ། ཅི་བདག་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་དྲན་པས་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པར་འགྱུར་རམ། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དགེ་བ་ལ་དམིགས་པས་དགེ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པར་འགྱུར་རམ་སྙམ་དུ་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དེའི་སེམས་ཀུན་དུ་བསྲུང་བ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་དྲན་པས་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་ནས། རྒྱས་པར་དགེ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་བར་གྱིས་འཆེ་བའི་དུས་བྱེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་དྲན་པས་འཆེ་བའི་དུས་བྱེད་པ་ནས་རྒྱས་པར་དགེ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་བར་ གྱིས་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་དེའི་འཆེ་བ་ནི་བཟང་བ་ཡིན། འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་ཡང་བཟང་བ་ཡིན། ཚེ་ཕྱི་མ་ཡང་བཟང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས་དུས་གསུམ་པ་དེ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས། བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པ་ལས་བརྩམས་ནས་དུས་བཞི་པ་འདི་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ན་དགེ་སློང་གྲོང་ངམ། གྲོང་རྡལ་གང་ན་ཉེ་པར་བརྟེན་ཅིང་གནས་པའི་གྲོང་ངམ་གྲོང་རྡལ་དེ་ཉིད་དུ་དེ་བསོད་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མདོ་ལས། ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར། དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས་དུས་བཞི་པ་དེ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པས་འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་ལས་བརྩམས་ནས། དུས་ལྔ་པ་འདི་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ན་དགེ་སློང་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ལས་དང་ཆོས་གོས་ཀྱི་ལས་དང༌། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ཞལ་ཏ་བྱ་བའི་ལས་སམ། འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཅི་ནས་ཀྱང་མི་ཚིག་པ་དང༌། མི་རུལ་པ་དང༌། མི་བརླག་པ་དང༌། མི་ཞི
Chinese
无害之戒律，稳固之戒律，决定出离之戒律，胜过不顺方之戒律，不退转之戒律，不共之戒律，无上之戒律。比丘勤于调伏之学，于十时中当谨慎。何为十时？谓从堕罪而起，从等至而起，从生而起，从行乞而起，从暂时之事业而起，从利养与恭敬之受用而起，从听闻圆满寻求而起，从思惟圣法而起，从极寂静处而起，从证悟之边际而起之时也。如何比丘勤于调伏之学，从堕罪而起，于此第一时中当谨慎耶？此处比丘具足先前之边际，名为等等，如先前所示，具足五支所摄之谨慎者，如是比丘勤于调伏之学，从堕罪而起，于此第一时中当谨慎也。如何比丘勤于调伏之学，从等至而起，于此第二时中当谨慎耶？此处比丘，或住于兰若，或住于树下，从欲欲之盖障乃至疑之盖障，凡所生起之盖障，一切皆不领受，而作断除，作遣除，作清净。彼之五盖，令心亲近烦恼，乃至不能出离痛苦之间，断除之后，时时亦修止观之相，时时亦修胜观之相，时时亦修舍之相。如是彼于止观之相善巧，于胜观之相善巧，于舍之相善巧，若知心沉没或恐沉没时，唯善于胜观。若知心掉举或恐掉举时，唯善于内中如实寂静。若心已平等，则舍
English
The discipline of harmlessness, the discipline of steadfastness, the discipline of definite departure, the discipline of victory over adverse forces, the discipline of non-retrogression, the discipline of non-commonality, the discipline of unsurpassedness. A monk, diligent in the training of discipline, should be mindful in ten times. What are the ten times? Namely, arising from offenses, arising from meditative absorption, arising from birth, arising from the practice of alms-seeking, arising from immediate activities, arising from the enjoyment of gains and honor, arising from the complete seeking of learning, arising from thinking about the sacred Dharma, arising from extreme solitude, and arising from the limit of realization. How does a monk, diligent in the training of discipline, being based on offenses, be mindful in this first time? Here, a monk possessing the previous boundary, called and so on, as previously shown, possessing mindfulness gathered by the five branches, thus, a monk diligent in the training of discipline, being based on offenses, should be mindful in this first time. How does a monk, diligent in the training of discipline, being based on meditative absorption, be mindful in this second time? Here, a monk, whether dwelling in a forest hermitage or dwelling at the foot of a tree, from the obscuration of desire-desire up to the obscuration of doubt, whatever obscurations arise, he does not accept them all, but abandons them, dispels them, and purifies them. Having abandoned those five obscurations that closely afflict the mind, until one cannot escape from suffering, he also meditates on the sign of calm abiding from time to time, he also meditates on the sign of superior seeing from time to time, and he also meditates on the sign of equanimity from time to time. Thus, being skilled in the sign of calm abiding, skilled in the sign of superior seeing, and skilled in the sign of equanimity, if he knows that the mind is sinking or fears sinking, he is only skilled in superior seeing. If he knows that the mind is agitated or fears agitation, he is only skilled in truly pacifying it inwardly. If the mind has become equal, then equanimity.
Chinese
也作意安住，如是获得等持时，也不受用其味，也不作终结，更不贪著，更不贪著而安住。如是，比丘勤于调伏之学，应对第二时保持正念。比丘如何勤于调伏之学，从出生开始，应对第三时保持正念呢？即是，比丘于临终之际，应如是发起猛利作意之心：我是否能以忆念佛陀而临终？忆念法，忆念僧伽，忆念善法，从而以具善心而临终？如是发起心意，如是如是守护其心，并使正念现前。何以故？以忆念佛陀而临终，乃至广而言之，以具善心而临终，以忆念佛陀而临终，乃至广而言之，以具善心而临终，其临终是美好的，临终之时也是美好的，来世也是美好的。如是，比丘勤于调伏之学，应对第三时保持正念。比丘如何勤于调伏之学，从行乞开始，应对第四时保持正念呢？即是，比丘于村落或城镇，无论依止何处而住，于该村落或城镇中，如《行乞清净经》中所说，一切皆应行持。如是，比丘勤于调伏之学，应对第四时保持正念。比丘如何勤于调伏之学，从当下的事务开始，应对第五时保持正念呢？即是，比丘对于钵的事务、法衣的事务，以及对于与梵行者交往的智者们的劝导事务，或任何其他的当下事务，都应保持正念，务必使其不被烧毁，不腐烂，不遗失，不
English
Also, one makes an effort to abide in mindfulness, and when one obtains such samadhi, one does not savor its taste, nor does one bring it to an end, nor does one especially cling to it, nor does one especially cling to it and abide in it. Thus, a bhikshu, diligent in the training of discipline, should be mindful in the second time. How should a bhikshu, diligent in the training of discipline, be mindful in this third time, starting from birth? Here, when a bhikshu is about to die, he should generate a strong mind of intention, thinking: 'Will I die with the mindfulness focused on the Buddha? Or with the mindfulness focused on the Dharma, the Sangha, and virtue, will I die with a virtuous mind?' Thus, he generates his mind, and in this way, he guards his mind and establishes mindfulness. Why? Because dying with mindfulness focused on the Buddha, and extensively, dying with a virtuous mind, dying with mindfulness focused on the Buddha, and extensively, dying with a virtuous mind, that death is good, the time of death is also good, and the future life is also good. Thus, a bhikshu, diligent in the training of discipline, should be mindful in the third time. How should a bhikshu, diligent in the training of discipline, be mindful in this fourth time, starting from the practice of alms-seeking? Here, in whatever village or town a bhikshu dwells, he should practice everything as it is said in the Sutra of Pure Alms-seeking. Thus, a bhikshu, diligent in the training of discipline, should be mindful in the fourth time. How should a bhikshu, diligent in the training of discipline, be mindful in this fifth time, starting from immediate tasks? Here, a bhikshu should be mindful of the tasks related to the alms bowl, the tasks related to the Dharma robes, and the tasks of advising the wise who engage in the same practice of pure conduct, or any other immediate tasks, ensuring that they are not burned, do not rot, do not get lost, and do not...