Tibetan
་པར་ལྟ་བ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། འཇིག་པར་ལྟ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་ལྟ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་བདག་དང་བདག་གི་དང་བྲལ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་དེ་དག་ཉིད་ལ་བདག་དང་བདག་གིས་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ལྟ་བ་ནི་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ལ་རྒྱུ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྐྱེན་དུ་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་འགོག་པའི་བདེན་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྲལ་བར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ལམ་དང༌། རིག་པ་དང༌། བསྒྲུབ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྲལ་བར་བྱེད་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ལམ་གྱི་བདེན་པ་འབྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་སྔར་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་སྐྱེ་བ་ལ། ཕྱིས་ནད་དང༌། འབྲས་དང༌། ཟུག་རྔུ་དང༌། སྡིག་པར་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་སྔར་ནད་ལ་སོགས་པ་སྟོན་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། གང་ཟག་ལམ་ཐོབ་པ་ལས་དགོངས་ནས་ནད་ལ་སོགས་པ་སྔར་སྟོན་ཏེ། འདི་ལྟར་སློབ་པ་ལམ་མཐོང་བ་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་ནད་དང་སྡིག་པའི་བར་དུ་ལྟ་ལ། དེ་ལྟར་ལྟ་བ་དེའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལྷག་མ་རྣམས་སྤང་པའི་ཕྱིར། གོང་དུ་མི་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང༌། བདག་མེད་པར་ལྟ་བའི་བར་དག་ཆེས་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་དེ་ཡང༌། མདོར་བསྡུ་ན། རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ནད་ལ་ སོགས་པར་ལྟ་བ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། དེ་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་ནད་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་དང༌། ནད་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཞིང་འབྱུང
Chinese
应当依次理解这些观察方式。观察诸行生起和坏灭，即是观察无常。观察与三种痛苦相关联，即是观察痛苦。观察与此不同的，脱离了我和我所，即是观察空性。观察诸行本身没有我和我所的特征，即是观察无我。如此，这是以苦谛为目标的正确观察。对于集谛，观察其为因、集起、生起和缘，这被称为观察为系缚，因为集谛使苦谛完全被烦恼和系缚。对于灭谛，观察其为灭谛、寂静、殊胜和决定出离，这被称为观察为解脱，因为灭谛与烦恼和所有蕴分离，因此是完全不同的。对于道谛，观察其为道、智、修习和决定引导，这被称为观察为解脱之因，因为道谛是为了解脱而行进的。当先前生起了观察无常、痛苦、空性和无我，之后又生起了观察疾病、肿瘤、痛苦和罪恶时，为什么先前要先展示疾病等呢？回答说：考虑到证悟了道的人，所以先展示疾病等，因为正在学习且已见到道的人，会以殊胜的意乐将诸蕴视为疾病和罪恶。为了舍弃如此观察所产生的剩余系缚，为了使先前观察无常和无我之间更加清净。简而言之，对无常等的观察有两种方式：为了使尚未获得观察疾病等的人获得它，所以先进行引导，并且引导他们进入观察疾病等的状态，使其尚未完全清净；以及为了已经获得观察疾病等的人，从而生起
English
These ways of seeing should be understood in order. Seeing the arising and destruction of conditioned things is seeing impermanence. Seeing what is associated with the three sufferings is seeing suffering itself. Seeing what is different from that, free from self and what belongs to self, is seeing emptiness itself. Seeing that conditioned things themselves have no characteristics of self and what belongs to self is seeing selflessness itself. Thus, this is the correct view that focuses on the truth of suffering. For the truth of origin, seeing it as cause, origin, arising, and condition is called seeing as binding, because the truth of origin completely afflicts and binds the truth of suffering. For the truth of cessation, seeing it as the truth of cessation, peace, excellence, and definite departure is called seeing as separation, because the truth of cessation is completely separated from afflictions and all aggregates. For the truth of the path, seeing it as the path, wisdom, practice, and definite guidance is called seeing as the cause of separation, because the truth of the path goes for the sake of separation. When the view of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness arises first, and later the view of disease, tumors, pain, and sin arises, why show disease and so on first? It is said that considering the person who has attained the path, disease and so on are shown first, because the student who has seen the path sees the aggregates as disease and sin with special intention. In order to abandon the remaining bonds of such a view, in order to make the previous view of impermanence and selflessness more completely pure. In short, there are two ways of seeing impermanence and so on: in order to make those who have not yet obtained the view of disease and so on obtain it, so it goes before and leads them into the state of seeing disease and so on, making it not completely pure; and for those who have already obtained the view of disease and so on, thereby arising
Tibetan
་བ་དང༌། སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནད་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་དེ་དག་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་བརྒྱད་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་གཅིག་བུ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་སློབ་པ་གཞི་མཐོང་བས་སྔོན་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དང༌། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྟོགས་ནས། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཤིང་ཆ་གཅིག་ཏུ་བྱས། ཚོགས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་གིས་ལྟ་བར་ཟད་ཀྱི། འདི་དག་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའོ། །འདི་དག་ནི་གཟུགས་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའོ། །འདི་དག་ནི་མངོན་སུམ་མོ། །འདི་དག་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ན་ས་འོག་མ་དང༌། ས་གོང་མ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །འཕགས་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ན། མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དག་གིས་མཚན་མ་མེད་པའི་དམིགས་པ་མང་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་བདེ་བར་གནས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་ནས་ཤེས་པ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ནི་ལམ་གྱི་རྗེས་ལས་འཐོབ་ཅིང་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་དག་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པས་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་བདེན་པ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དག་ཡིན་པའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནི་མཚན་
Chinese
，以及为了使心完全解脱，依赖于观察疾病等而完全清净。这十一种相中，空性之相和无我之相两种是空性之相。其余八种是无愿之相。灭谛中唯一的离系之相是无相之相。修道方面，虽然一切出世间道都以四谛为对境，但要知道它们是三界中烦恼的对治。如此，学习者通过根本见，以先前的法知和随后的了知两种智慧，现量和隐蔽的一切行都现前证悟。在修道上，一切行都汇集为一，成为一个部分，成为一个集合。仅仅以无常等相来观察。这些是在欲界中行持的。这些是在色界和无色界中行持的。这些是现量的。这些是隐蔽的，不作如此分别。因此，要知道，出世间道被修道所涵盖的一切，都是下地和上地一切烦恼的对治。圣者大多在修道上，以出世间道随行时，以无相之相多次作意无相之境。为什么呢？因为作意能使在此生中安乐住，并且能舍弃烦恼。五神通，无烦恼，他心智，正知正见， 如来十力，无畏等佛陀的不共之法，是从道之后获得的，是清净的，是依赖于道的，但它们不是被道谛所涵盖的。当一切四谛都应完全了知时，为什么说唯有苦谛应完全了知呢？回答说：如此，苦谛是
English
, and in order to completely liberate the mind, it is completely purified by relying on observing diseases and so on. Among these eleven aspects, the aspect of emptiness and the aspect of selflessness are the two aspects of emptiness. The remaining eight are the aspects of no aspiration. The only aspect of separation in the truth of cessation is the aspect of no characteristics. In terms of the path of cultivation, although all transcendental paths take the four truths as their objects, it should be known that they are the antidotes to the afflictions in the three realms. In this way, the learner, through the fundamental view, with the two wisdoms of prior Dharma knowledge and subsequent understanding, directly and indirectly realizes all actions. On the path of cultivation, all actions are gathered into one, becoming one part, becoming one collection. It is only observed with aspects such as impermanence. These are practiced in the desire realm. These are practiced in the form and formless realms. These are manifest. These are hidden, and no such distinctions are made. Therefore, it should be known that all that is encompassed by the transcendental path and the path of cultivation are the antidotes to all afflictions of the lower and upper grounds. Noble ones mostly, when the transcendental path follows the path of cultivation, repeatedly contemplate the object of no characteristics with the aspects of no characteristics. Why is that? Because contemplation enables one to live happily in this life and to abandon afflictions. The five supernormal cognitions, freedom from afflictions, telepathy, perfect knowledge, The ten powers of the Tathagata, the fearlessnesses, and other unmixed qualities of the Buddha are obtained after the path, are pure, and are dependent on the path, but they are not encompassed by the truth of the path. When all four truths should be completely known, why is it said that only the truth of suffering should be completely known? The answer is: Thus, the truth of suffering is
Tibetan
ཉིད་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནས་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ལ་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དེ་ཡང་དེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ། འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དེ་ཡང་དེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དེ་ཡང་དེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཡང་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ཁོ་ན་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་གསུངས་ཤེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་སྤོང་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་སྤོང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ཁོ་ན་སྤོང་བར་བྱ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། སྤང་བ་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་དག་ལ་ཤེས་པ་འབྱུང་བས་གོ་རིམས་སུ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་ངོ། །སྤོང་བ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡང་མཐར་གྱིས་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བ་མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ།། །།བམ་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པ། ཡང་དག་པར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ལྔ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་དང༌། རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་འགྲོགས་པ་དང༌། ལེ་ལོ་དང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བ་དང་ཕན་ཡོན་དུ་ལྟ་བའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་སྟོབས་དང༌། རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང༌། སྔ་ཕྱིའི་ཁྱད་པར་འཐོབ་པའོ། །སྤོང་བ་མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། ས་བོན་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་སྤོང་བ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང༌། ས་བོན་གཏན་ནས་འཇོམས་པའི་སྤོང་བ་མངོན་དུ་བྱ་བའོ། །དྲལ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་གཞིའི་འཆིང་བ་དང་བྲལ་བའོ། །དགེ་སློང་གཡོ་མེད་པ་དང༌། སྒྱུ་མེད་པ་ཚུར་ཤོག་ཅེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གཡོའི་ཉེས་དམིགས་དུ་ཞིག་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་གཟིགས་ན། གཡོན་ཅན་ལ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་མི་མཛད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། བཅུ་གཉིས་ཏེ། གཡོན་ཅན་ནི་གཡོའི་གཞིའི་རྒྱུས
Chinese
你们二者应当完全知晓，即以自相和共相来知晓。其他那些则仅仅以自相来知晓，即对集谛以因等行相来完全知晓，那也是它的自相；对灭谛以灭等行相来完全知晓，那也是它的自相。对道谛以道等行相来完全知晓，那也是它的自相。因此说，唯有苦谛应当完全知晓。当苦谛也应当断除时，为何说唯有集谛应当断除呢？断除苦谛是通过断除集谛来区分的，因此说唯有集谛应当断除。对诸谛的现观有两种，即知现观和断现观。其中，知现观是对诸谛的不同自性生起了知，从而次第产生。断现观也是逐渐转变的，因为断除烦恼的显现依赖于生起了知。第二十七品。精进努力的原因有五种，即宣说圣法，与具足理智者交往，对懈怠和精进努力视为过患和利益的各自辨别的力量，相续完全成熟，以及获得前后差别。断除的显现有两种，即使种子衰败的断除显现，以及彻底摧毁种子的断除显现。解脱有两种，即脱离烦恼的行相，以及脱离烦恼之基的束缚。对于所说的“比丘，无谄诳，来吧”，如来正确地观察到谄诳的哪些过患，而不对谄诳者正确地教导呢？回答说：有十二种，即谄诳者是谄诳之基的原因。
English
You two should fully understand, that is, to understand by means of self-characteristics and general characteristics. The others are only understood by their own characteristics, that is, to fully understand the truth of arising with aspects such as causes, which is also its own characteristic; to fully understand the truth of cessation with aspects such as cessation, which is also its own characteristic. To fully understand the truth of the path with aspects such as the path, which is also its own characteristic. Therefore, it is said that only the truth of suffering should be fully understood. When the truth of suffering should also be abandoned, why is it said that only the truth of arising should be abandoned? Abandoning the truth of suffering is distinguished by abandoning the truth of arising, therefore it is said that only the truth of arising should be abandoned. The realization of the truths is of two kinds, namely the realization of knowledge and the realization of abandonment. Among them, the realization of knowledge is the sequential arising of knowledge of the different self-natures of the truths. The realization of abandonment is also a gradual transformation, because the manifestation of abandoning afflictions depends on the arising of knowledge. Chapter Twenty-Seven. There are five reasons for striving diligently, namely, teaching the holy Dharma, associating with those who possess reason, viewing laziness and diligent effort as faults and benefits respectively with the power of discernment, the complete maturation of the continuum, and obtaining the difference between before and after. There are two manifestations of abandonment, namely the manifestation of abandonment that causes the seed to deteriorate, and the manifestation of abandonment that completely destroys the seed. There are two liberations, namely liberation from the aspects of afflictions, and liberation from the bonds of the basis of afflictions. Regarding what was said, "Monk, without deceit, come," what faults of deceit did the Thus-Gone-One correctly observe, that he does not correctly teach the deceitful? The answer is: There are twelve, namely, the deceitful one is the cause of the basis of deceit.