Tibetan
པ་དེ་དག་ཀྱང་འདྲེན་པའི་རྒྱུ་དེས་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་གང་དག་གིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དེ་ཡང༌། འདྲེན་པའི་རྒྱུ་དེས་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་དག་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་གིས་ནི་རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་དེས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་འབྱུང་བའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་དེས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གནས་གསུམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དྲོད་གཤེར་ཉེ་བར་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། སྒོ་ངའི་སྦུབས་ཆགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། མིག་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གསུམ་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རང་རང་གི་དབང་གི་འབྲས་བུས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གནས་པ་དང༌། ལོག་པར་རྩོལ་བའི་ཡོངས་སུ་ངལ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པས་ཚེ་འདི་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བར་གནས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་གནས་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་རྩོལ་བའི་ཡོངས་སུ་ངལ་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པས་ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བར་གནས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དེས་འབྲས་བུ་བཅས་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ལམ་ནི་བྲལ་བ་དང༌། དབང་གི་འབྲས་བུ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་འདྲེན་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འཕགས་པའི་ལམ་ནི་བྲལ་བའི་འབྲས་བུས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་གཏན་དུ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ནི་གཏན་དུ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པར་བལྟ
Chinese
那些也是牵引之因，因此是有因的。以超世间的法，即圣道所摄持的，哪些能使涅槃显现，那涅槃所要显现的，也是牵引之因，因此是有因的。如所显示的那样，应当了知以那些方式来安立有因之法。其中，产生、显现、成就之因，如所显示的那样，是其自因同类之果，因此应说为有果的。还有，生起之业和烦恼，那些是其自之异熟果，因此应说为有果的。三种处所显现的，以及暖湿相近住的，以及卵壳形成的，以及眼和色等等，以及心和心所同时生起的法，以及依于非士夫圣者的等等，以及依于士夫圣者的等等，这三种法，所有那些都应说为以各自的增上果为有果的。其中，安住于遍染污的，以及邪勤精进的劳累，以无果故，于此生中痛苦和不适，安住于此的，以及不安住于遍染污的，以及正勤精进的劳累，以有果故，于此生中安乐和适意，安住于此的，那应视为士夫所作之果，因此是有果的。能生起出离世间贪欲的道是出离，以及增上果是有果的，应如是观。超世间的牵引世间道，以及显现涅槃的超世间圣道，应说为以出离之果为有果的。此乃以恒常与一切分离之果为有果的。世间法则不应视为以恒常与一切分离之果为有果的。
English
Those are also causes of attraction, so they are with cause. With the transcendental Dharma, which is held by the noble path, those that make Nirvana manifest, that which is to be manifested by Nirvana, are also causes of attraction, so they are with cause. As shown, it should be understood that the Dharma with cause is established in those ways. Among them, the cause of generating, manifesting, and accomplishing, as shown, is its own cause, the fruit of the same kind, so it should be said to be with fruit. Also, the arising karma and afflictions, those are their own ripening fruit, so they should be said to be with fruit. Whatever manifests in the three places, and whatever dwells near warmth and moisture, and whatever forms the eggshell, and whatever are eyes and forms, etc., and whatever are mind and mental events arising simultaneously, and whatever depend on non-noble persons, etc., and whatever depend on noble persons, etc., all those three dharmas should be said to be with fruit by their respective dominant fruits. Among them, dwelling in complete defilement, and the exhaustion of wrong effort, because of no fruit, causing suffering and discomfort in this life, and not dwelling in complete defilement, and the exhaustion of right effort, because of having fruit, causing happiness and comfort in this life, that should be regarded as the fruit of the actions of a person, so it is with fruit. The path that can generate detachment from worldly desire is detachment, and the dominant fruit is with fruit, it should be viewed as such. The transcendental path that attracts the worldly path, and the transcendental noble path that manifests Nirvana, should be said to be with the fruit of detachment. This is with the fruit of permanent separation from everything. Worldly dharmas should not be regarded as with the fruit of permanent separation from everything.
Tibetan
་བར་བྱ་སྟེ། འདིར་དེ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་དེ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། དབང་གི་འབྲས་བུ་དང༌། སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དེ་དག་གིས་ནི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །རྒྱུ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་པོ་མེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པའི་སྐབས་སུ་གང་དག་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་གིས་ནང་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྒྱུ་ལྔས་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཉེ་བར་འདོགས་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེ་ན། པ་དང༌། དབང་དང༌། ས་བོན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། དངོས་པོས་སོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་གང་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་ཅེའམ། སེམས་ཅན་ཞེའམ། འདི་ལྟར་དེའི་མིང་ནི་འདི་ཞེས་བྱ། རིགས་ནི་འདི་ཞེས་བྱ། རུས་ནི་འདི་ཞེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། ཚེའི་མཐའ་ནི་འདི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཐུབ་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་འདོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་འདོགས་པ་ལས་ནང་ཞེས་བྱའོ། །གང་ལ་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ་ངར་འཛིན་པ་དང༌། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་ནང་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་དབང་གིས་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དབང་ལས་ནང་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་ནང་ཞེས་བྱའོ། །དང་བའི་གཟུགས་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་གང་ཡིན་པ་དང༌། སེམས་དང་ཡིད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ལས་ནང་ཞེས་བྱའོ། །དམིགས་པ་ལས་ནང་ཡིན་པར་བརྡར་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ཡང་ནང་ན་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནང་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ
Chinese
应当这样做。这里，那二者的差别就在于此。如是，如所说示的相状是这样的：与因相应的果、异熟果、增上果、与士夫作用相离的果，那些果就是，应当了知以具有果的诸法之差别而如是安立，那也应各随其类而结合。不是具有因，不是具有果的诸法，应当了知那是与此相违的。其中，名为缘起之法，就是无主和无作者，就像这样：于以意而如是决定的缘起善巧之时，哪些如前所说示的那样。其中，以何者为内，名为内的诸法之差别，若略而言之，则以五因而如是安立，五者为何？即近取、现前耽著、自在、执持种子、事物。其中，暂时于何者，就像这样：名为我耶？名为有情耶？如是，他的名字名为此，种姓名为此，族名为此等等，乃至寿命的边际唯能至此为止，如是，凡是近取者，那是由近取而名为内。于何者，就像这样：执著于我，以及生起我所之慢的现前耽著，凡是生起如是现前耽著者，那是由现前耽著而名为内。以何者的自在，为了近取色和声等外境诸处而生起者，那是由自在而名为内。凡是善、不善、以及无记的一切诸法之执持种子者，那是由执持种子而名为内。凡是五种最初之色，以及心和意和识，那是由事物而名为内。还有从所缘而安立为内的其他分别，就像这样：虽然属于外境诸处，但在内所缘者，那就像名为内一样。
English
This should be done. Here, the difference between the two lies in this. Thus, the aspects as shown are as follows: the fruit corresponding to the cause, the ripening fruit, the dominant fruit, the fruit separate from the action of the person, those fruits are, one should know that the distinctions of the dharmas with fruits are established as such, and that should be combined according to their respective categories. Dharmas that are not with cause and not with fruit, one should know that they are contrary to this. Among them, the dharmas called dependent origination are masterless and authorless, just like this: at the time of being skilled in dependent origination that is determined by the mind, those that were previously shown as before. Among them, by what is internal, the distinctions of the dharmas called internal, if briefly stated, are established by five causes, what are the five? Namely, close attachment, manifest attachment, freedom, holding seeds, and things. Among them, for a while, to whom, like this: is it called self? Is it called sentient being? Thus, his name is called this, the caste is called this, the clan is called this, and so on, until the limit of life can only reach this far, thus, whoever is closely attached, that is called internal from close attachment. To whom, like this: clinging to self, and the manifest attachment of the pride of thinking 'I', whoever arises as such manifest attachment, that is called internal from manifest attachment. By whose freedom, those that arise in order to closely take the external realms of form and sound, etc., that is called internal from freedom. Whatever holds the seeds of all dharmas that are virtuous, non-virtuous, and unspecified, that is called internal from holding seeds. Whatever are the five initial forms, and mind, intellect, and consciousness, that is called internal from things. There are also other distinctions established as internal from the object, like this: although belonging to the external realms, but whatever is the object within, that is like being called internal.
Tibetan
འོ། །དེ་ལ་མིང་དང་གཟུགས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་གིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ཡུལ་དེ་དང་དེར་སྐྱེ་བ་དང༌། འཕེལ་བར་ཡང་སྣང་ལ། ལག་པ་དང་བོང་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དག་གིས་གཟུགས་སུ་ཡང་རུང་བས། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་གཟུགས་ཞེས་བྱའོ། །ཕུང་པོ་ལྷག་མ་བཞི་པོ་དག་ནི་སྣ་ཚོགས་སུ་འདོགས་པའི་དབང་དང༌། སྣ་ཚོགས་སུ་འདོགས་པའི་གནས་ཀྱིས་ཕལ་ཆེར་དམིགས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་འཇུག་ཅིང་གཞོལ་བར་བྱེད་པས། དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་བཞི་པོ་དག་ནི་མིང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཟིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན། རྣམ་པ་ལྔས་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་དང་པོར་གཟུགས་འབའ་ཞིག་ཟིན་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཟིན་པ་མ་ཡིན་པར་དེ་དག་བསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ནང་གི་དབང་པོ་དང་འབྲེལ་པའི་གཟུགས་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་ཟིན་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དབང་པོ་དང་མ་འབྲེལ་པ་ཕྱིར་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཟིན་པ་མ་ཡིན་པར་དེ་བསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་གནས་སུ་བྱས་ཤིང་ མ་སྤངས་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟིན་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེས་ནི་དབང་པོ་དང་མ་འབྲེལ་པ་ནང་གི་སྐྲ་དང༌། སྤུ་དང༌། སེན་མོ་དང༌། སོ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཤི་བའི་རོ་དག་ཟིན་པ་མ་ཡིན་པར་དེ་བསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཟིན་པའི་གཟུགས་དེ་ཡང་རྒྱུ་བཞིས་རྣམ་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་རེག་པ་དང་ཕྲད་པ་དང་ནང་གི་ཁམས་འཁྲུགས་པ་དང་མཉམ་པར་གྱུར་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་དང། དམིགས་པ་ལ་ཉེ་བར་གཏོད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཟིན་པའི་གཟུགས་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་གནོད་པར་བྱེད་པས་གནོད་པར་གྱུར་པ་ན། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ན་བ་དང༌། གནོད་པར་འགྱུར་ལ། ཕན་འདོགས་པས་རིག་པ་ན་བདེ་བ་དང༌། ཕན་པ་དང༌། མི་གནོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཁམས་འཁྲུགས་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། གནོད་པར་འགྱུར་ལ་སྙོམས་པས་ཕན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཉེས་རྩོམ་དང༌། ཡོངས་སུ་གདུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དམིགས་པ་ལ་ལོག་པར་ཉེ་བར་གཏོད་པ་དག་གིས་ཀྱང་སྡུག་
Chinese
哦！ 那么，名和色应被理解为由五蕴所包含。 色蕴在那个地方和那个地方显现为生起和增长，并且由于手和脚等聚集的触碰而成为色，因此它被称为色。 其余的四个蕴，由于各种各样的施设和施设之处，大多趋向和专注于那个和那个所缘，因此，这四个非色蕴被称为名。 那么，简而言之，对于所摄之法的详细分类，应被理解为以五种方式进行区分。 五种是什么呢？ 首先，应被视为仅仅是色被摄取。 因此，它不是心和心所法被摄取，而是将它们排除在外。 应被视为与内在根（六根）相关的色被摄取。 因此，它不是与根不相关的外在色被摄取，而是将它排除在外。 应被视为心和心所法所依止且未舍弃的色被摄取。 因此，它不是与根不相关的内在的头发、体毛、指甲、牙齿等等，以及尸体被摄取，而是将它们排除在外。 那个被摄取的色也因四种原因而转变，因此被称为被摄取。 四种是什么呢？ 与外在色的触碰相遇，内在的元素紊乱和不平衡，贪欲和嗔恨等烦恼的普遍生起，以及对所缘的错误引导。 如此，对于被摄取的色，当外在色造成损害时，就会感到痛苦、生病和受到伤害。 当提供帮助时，就会感到快乐、有益和不受伤害。 由于元素紊乱，就会感到痛苦和受到伤害，而平衡则会有益。 由于对欲望的渴望等近取烦恼，也会感到痛苦、造作罪业和完全被折磨。 由于对所缘的错误引导，也会感到痛苦。
English
Oh! Then, name and form should be understood as being encompassed by the five aggregates. The aggregate of form appears to arise and grow in that place and that place, and because it can be form by the touch of the assembled hand, foot, and so on, therefore it is called form. The remaining four aggregates, due to the power of various designations and the place of various designations, mostly engage and focus on that and that object. Therefore, the four non-form aggregates are called name. Then, to summarize the detailed classification of the phenomena that are grasped, it should be understood that they are distinguished in five ways. What are the five? First, it should be regarded that only form is grasped. Therefore, it is not that mind and mental phenomena are grasped, but they are excluded. It should be regarded that whatever forms are related to the internal sense faculties are grasped. Therefore, it is not that external forms unrelated to the sense faculties are grasped, but they are excluded. It should be regarded that whatever form is relied upon and not abandoned by mind and mental phenomena is grasped. Therefore, it is not that internal hair, body hair, nails, teeth, and so on, which are unrelated to the sense faculties, and corpses are grasped, but they are excluded. That grasped form is also transformed by four causes, therefore it is called grasped. What are the four? Contact and encounter with the touch of external forms, imbalance and disharmony of the internal elements, the universal arising of afflictions such as desire and hatred, and misdirected attention to the object. Thus, for the grasped form, when the external form causes harm, there is suffering, sickness, and harm. When help is provided, there is happiness, benefit, and non-harm. Due to elemental imbalance, there is suffering and harm, while equilibrium is beneficial. Due to the near afflictions such as desire and longing, there is also suffering, wrongdoing, and complete torment. Due to misdirected attention to the object, there is also suffering.