Tibetan
་ནོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལས་ནི་མིང་གི་ཕུང་པོ་བཞི་པོ་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་རང་གི་ཡུལ་གྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ལ། ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་ནི་ཐ་སྙད་ལས་འབྱུང་བའི་མིང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་དེའི་རྟེན་གྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཏོ། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡི་པའི་ཕུང་པོ་བཞི་པོ་དག་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་ལ། ཐ་སྙད་ལས་བྱུང་བའི་མིང་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །དེ་གཉི་ག་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ན་ཡུལ་གྱི་མཚན་མ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་སློང་བ་དང༌། རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་གྱི་མཚན་མའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དེའི་དབང་གིས་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལས་དགོངས་ནས་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ལས་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་རྟོགས་པས་ནི་དེ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་རྟོགས་ན་དེ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དམིགས་པ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པ་དང༌། མཁས་པའི་དམིགས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པའོ། །དམིགས་པ་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཡང་འབྱུང་བའི་ལས་དང༌། ཉོན་མོངས་པས་བསྐྱེད་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་ལུས་དེ་དང་དེ་དག་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་དང་མཐུན་པ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་གནས་ངན་ལེན་དུ་གཏོགས་པ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་ངན་ལེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་
Chinese
诺。因此，由于对补特伽罗的无我有所了解，从而完全知晓四蕴，舍弃自身境的一切相，便能胜伏。由于完全知晓遍计所执自性的法无我，从而完全知晓从名言产生的名称，便能胜伏其所依的一切相。从有色四蕴之外，不可得我之体性的事物；从名言产生的名称之外，也不可得遍计所执自性的体性的事物。如果不能完全了解这两者，便会生起和随逐境之相的一切烦恼，因为境之相的一切烦恼是由它的力量而产生的缘故。世尊也因此而认为，执著于法之自性，便会产生我执，如果证悟了它，也就能证悟它。如果证悟了它，它就会止息。世尊如是说。与瑜伽相应的作意之所缘，简而言之有四种，即：周遍的所缘、修习清净行之所缘、智者的所缘、清净烦恼之所缘。这些所缘的差别，如声闻地中所说。其中，清净烦恼之所缘，世尊说是四圣谛和真如。其中，所说的三种苦，什么是行苦呢？又，从产生的业和烦恼所生的诸行之身，在那些身体上，与一切烦恼和痛苦的产生相符，普遍存在的属于恶趣的处所，即称为恶趣，这就是行苦。世尊就是考虑到行苦，才说总而言之，五取蕴是痛苦的。也就是随逐于快乐的感受、痛苦的感受、非苦非乐的感受的一切感受。
English
No. Therefore, by understanding the selflessness of the person, one completely knows the four aggregates, abandons all the characteristics of one's own realm, and is able to subdue. By completely understanding the selflessness of phenomena, which are the nature of what is completely imputed, one completely knows the names that arise from terminology, and is able to subdue all the characteristics of their basis. Apart from the four aggregates of form, the entity of the nature of self is not found. Apart from the names that arise from terminology, the entity of the nature of what is completely imputed is also not found. If these two are not completely understood, then all the afflictions of the characteristics of the realm will arise and follow, because all the afflictions of the characteristics of the realm arise from its power. The Blessed One also thought from this that clinging to the nature of phenomena will cause the arising of self-grasping, and by realizing it, one will also realize it. If one realizes it, it will cease. The Blessed One spoke thus. The object of attention that is associated with yoga is, in short, of four kinds: the pervasive object, the object of purifying conduct, the object of the wise, and the object of purifying afflictions. The distinctions of these objects are as explained in the Hearer's Ground. Among them, the Blessed One said that the object of purifying afflictions is the four noble truths and suchness. Among them, what is said to be the three kinds of suffering, what is the suffering of conditioning? Also, the bodies of actions arising from karma and afflictions, on those bodies, in accordance with the arising of all afflictions and sufferings, the universally existing places belonging to the bad realms are called bad realms, and this is the suffering of conditioning. The Blessed One, considering the suffering of conditioning, said that in short, the five aggregates of grasping are suffering. That is, following all feelings of pleasure, feelings of pain, and feelings that are neither painful nor pleasant.
Tibetan
ཡིན་ནོ། །གནས་ངན་ལེན་དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ལ་ནི་གསལ་བ་དང་མངོན་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དག་གིས་རྣམ་པར་དཀྲུགས་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ལ་ལ་ཞིག་གིས་འབྲས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང་བཅས་པ་ལ། བསིལ་བའི་རེག་པ་དང་ཕྲད་པས་ནི་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། འགྱུར་བྱེད་ཀྱི་རེག་པ་དང་ཕྲད་པས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་པར་ བྱེད་དོ། །འབྲས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང་བཅས་པ་དེ་ལ་རེག་པ་དེ་གཉི་ག་མེད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ན་འབྲས་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཙམ་གསལ་བ་དང་མངོན་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་འདུ་བྱེད་གནས་ངན་ལེན་དུ་གཏོགས་པ་གནས་པ་འབྲས་ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་གནས་ལྟ་བུ་དེ་ལ་ཡང༌། རེག་པ་བསིལ་བ་དང་ཕྲད་པའི་གནས་ལྟ་བུར་ནི་བདེ་བའི་ཚོར་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །འགྱུར་བྱེད་ཀྱི་རེག་པ་དང་ཕྲད་པའི་གནས་ལྟ་བུར་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །རེག་པ་དེ་གཉིས་ཀ་མེད་པར་འབྲས་ཙམ་གྱི་གནས་ལྟ་བུར་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ལ་ནི་ལྷག་པར་ཆགས་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ནི་འདོད་ཆགས་བག་ལ་ཉལ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ལ་ནི་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་སུ་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བ་བག་ལ་ཉལ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་གནས་ངན་ལེན་དུ་གཏོགས་པ་འདུ་བྱེད་གནས་པའི་ལུས་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བ་དང༌། མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ལ་ནི་མ་རིག་པ་བག་ལ་ཉལ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་བྱིས་པ་ནི་གཞི་དེས་ཚེ་འདི་ལ་ལུས་ཀྱིས་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་དང༌། ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱད་ནས་ལུས་ཞིག་སྟེ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡང་འབྱུང་བའི་སྲེད་པ
Chinese
是的。那个苦受也是，对于非痛苦也非快乐的感受是明了和显现的，因此，非痛苦也非快乐的感受，就叫做是行苦本身所带来的痛苦。对于快乐和痛苦的感受，被贪恋和嗔恨所扰乱的心之苦受，是不容易完全断除的。例如，某人患有严重的痢疾，接触到凉爽的触感会产生快乐的感觉，接触到刺激性的触感会产生痛苦的感觉。 如果患有严重痢疾的人没有这两种触感，那么，那时痢疾本身的痛苦就会变得清晰和明显。同样，由烦恼和业所产生的、属于苦受的行，就像患有严重痢疾的状态一样。对于接触到凉爽触感的状态，应该视为快乐的感受。对于接触到刺激性触感的状态，应该视为痛苦的感受。如果两种触感都没有，就像只有痢疾的状态一样，应该视为非痛苦也非快乐的感受。对于快乐的感受，会特别执着，因此，称之为贪欲随眠。对于痛苦的感受，会变得非常苦恼，因此，称之为嗔恨随眠。对于非痛苦也非快乐，被区分开来的属于苦受的行，存在着身体的无常，却颠倒地认为是常，痛苦认为是快乐，不净认为是清净，无我认为是我的颠倒。因此，对于非痛苦也非快乐的感受，称之为无明随眠。对于快乐的感受特别执着的凡夫，由于这个原因，今生以身体造作恶业，以语言和意念造作恶业，身体坏死之后，堕入恶趣恶道，转生到有情地狱之中，以及再次产生的渴爱。
English
Yes. That suffering of conditioned existence is also, the feeling that is neither suffering nor happiness is clear and manifest, therefore, the feeling that is neither suffering nor happiness is called suffering because of the suffering of conditioned existence itself. The suffering of conditioned existence of the mind, which is disturbed by attachment and anger to happiness and suffering, is not easy to completely cut off. For example, when someone is suffering from severe dysentery, contact with a cool touch creates a feeling of happiness, and contact with an irritating touch creates a feeling of suffering. If someone suffering from severe dysentery does not have these two touches, then at that time, the suffering of the dysentery itself becomes clear and manifest. Similarly, the conditioned existence belonging to the suffering of conditioned existence, which is produced by afflictions and karma, is like the state of suffering from severe dysentery. The state of contact with a cool touch should be regarded as a feeling of happiness. The state of contact with an irritating touch should be regarded as a feeling of suffering. If both touches are absent, like the state of just having dysentery, it should be regarded as a feeling that is neither suffering nor happiness. For the feeling of happiness, one becomes particularly attached, therefore, it is called the latent tendency of desire. For the feeling of suffering, one becomes completely tormented, therefore, it is called the latent tendency of anger. For the feeling that is neither suffering nor happiness, which is distinctly separated and belongs to the suffering of conditioned existence, the impermanent body is mistakenly regarded as permanent, suffering as happiness, impurity as purity, and selflessness as self. Therefore, the feeling that is neither suffering nor happiness is called the latent tendency of ignorance. The child who is particularly attached to the feeling of happiness, because of this basis, in this life engages in misconduct with the body, speech, and mind, and after the body breaks down and dies, falls into the lower realms and evil destinies, and is born in the hells of sentient beings, and also the craving for existence.
Tibetan
ས་ཕྱི་མ་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀུན་དུ་གནས་པས་ཕྱི་མ་ལ་འགྲོ་བ་ལྔར་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ནི་མི་འདོད་པས་རེག་པ་ནས་དེས་མྱ་ངན་བྱེད་སྒྱིད་ལུག་པར་བྱེད། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་བྱེད་པ་ནས་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་ བར་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། གཞི་དེས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་གསུམ་ཆར་སྤྱད་ནས་ངན་སོང་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་ཀུན་དུ་གནས་པས་ཚེ་འདི་པ་དང༌། ཚེ་ཕྱི་མ་པའི་སྡུག་བསྔལ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ལ་དེ་ལྟར་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་སྐྱེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བས་སྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་སེམས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མང་པོ་ཡོད་པ་དེ་དག་གི་རྩ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གསུམ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ཉིད་ལས་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དུ་བལྟ་བར་བྱ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ནི་ཟུག་རྡུར་བལྟ་བར་བྱ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ནི་མི་རྟག་པ་དང༌། འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མི་རྟག་པར་ལྟ་བ་ནི་རིམ་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་ཡང་དག་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེ་ན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་གཟིགས་པ་རྣམས་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་པའི་ཕུང་པོ་མཆོག་ཏུ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དག་ལ་ཡང་དགའ་བ་མི་འཐོབ་ན། ཤིན་ཏུ་དམན་པ་དག་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཡང་འབྱུང་པ་བའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་འདུ་བྱེད་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེའི་ཚུལ་གྱིས་གཙོར་ནི་སྲིད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དེ་སྤངས་པ་ནི་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འགོག་
Chinese
在后世产生等痛苦得以显现成就，这样，对快乐的感受贪著常在，导致后世在五道中产生痛苦。对于痛苦的感受，总是怀有苦恼的心，因为不想要，从接触开始，就因此悲伤、沮丧。从发出哀号到完全愚痴之间转变，以此为基础，造作一切三种恶行，从而投生于恶趣。这样，对痛苦的感受愤怒常在，导致今生和来世的痛苦得以显现成就。对于非苦非乐的感受，如此心颠倒错乱，是因为对快乐的感受由贪著所生，以及对痛苦的感受由愤怒所生的两种痛苦都不舍弃的缘故，心因此而动，因为不舍弃而趋入。因此，世尊说，烦恼和近烦恼众多，但它们的根本是这三种：贪、嗔、痴。从那一点出发，世尊说，快乐的感受应当视为痛苦，痛苦的感受应当视为箭镞，非苦非乐的感受应当视为无常和坏灭之法。观察无常，将逐渐舍弃一切颠倒。这是真实痛苦的安乐之物，圣者以圣者的智慧见到这些，即使是对有顶天的蕴也无法获得喜悦，更何况是极其低劣的呢？此外，由地界的业和烦恼所产生的行，从体性的角度来说是集谛的真谛，但世尊以经部的形式主要开示了是存在本身。舍弃了烦恼方面的恶趣，就成了有余依涅槃，从而灭尽。
English
Suffering, such as being born in future lives, is manifestly accomplished. Thus, attachment to feelings of pleasure constantly abides, causing suffering in the five realms in future lives. Being constantly afflicted with a tormented mind towards feelings of suffering, one becomes sorrowful and despondent from contact because one does not want it. From uttering laments to becoming completely deluded, one transforms, and based on that, one commits all three misdeeds, thus being born in the lower realms. Thus, anger constantly abides towards feelings of suffering, causing suffering in this life and future lives to be manifestly accomplished. With regard to feelings that are neither painful nor pleasant, the mind is thus perverted because one does not abandon the two kinds of suffering that arise from attachment to feelings of pleasure and from anger towards feelings of suffering. Therefore, the mind moves, and because one does not abandon them, one enters into them. Therefore, the Blessed One stated that although there are many afflictions and near afflictions, their root is only these three: desire, hatred, and ignorance. Based on that, the Blessed One said that feelings of pleasure should be regarded as suffering, feelings of suffering should be regarded as a dart, and feelings that are neither painful nor pleasant should be regarded as impermanent and subject to cessation. Observing impermanence will gradually lead to the abandonment of all perversions. This is truly a painful object of pleasure, and those who see it with the wisdom of the noble ones cannot find joy even in the aggregates of the peak of existence, let alone in the extremely inferior ones. Furthermore, the actions and afflictions of the elements that generate formations are, in terms of their characteristics, the truth of the origin, but the Blessed One mainly taught that it is existence itself in the form of sutras. Abandoning the negative aspects of afflictions becomes nirvana with remainder, thus cessation.