Tibetan
མ་ཡིན་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན་པ་ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ གནས་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཕུང་པོ་མེད་པ་ཕུང་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་མི་ལྡན་པ་ཞིག་ཡིན་གྲང་སྟེ་བདག་ཡོད་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ནས་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལས་གོང་ན་ཡང་མེད་ལ་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཡང་མེད་དེ། བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བདག་ཕུང་པོ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་གདགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པར་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་རིགས་ན། འདི་ལྟར་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཞན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་དེ་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། དེ་ཡང་མི་རྟག་པའམ། རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་གྲང་ན། གལ་ཏེ་མི་རྟག་ན་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་བདག་གཞན་སྐྱེ་ཞིང་གཞན་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། འདིར་གཞན་འཆི་ཞིང་དེར་གཞན་སྐྱེ་བ་དང༌། གཞན་བྱེད་ཅིང་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་རིགས་ན། ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན་པའི་བདག་སྐྱེ་བའམ་འགག་ལས་གཞན་པའི་བདག་སྐྱེ་བའམ་འགག་པ་ནི་ནང་ངམ་ཕྱི་རོལ་ལམ་གཉི་ག་མེད་པར་ཡང་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་རྟག་ན་གི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འགྱུར་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །བདག་དེ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་ན། རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་འགྱུར་བ་མི་རུང་སྟེ། ཕྱི་མ་ལ་ཡང་མི་རུང་བ་དང༌། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཡང་མི་རུང་བའོ། །བདག་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རྒ་བར་མི་འགྱུར་འཆི་བར་མི་འགྱུར་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བས། རེས་འགའ་ལྷར་སྐྱེ་བ་དང༌། རེས་འགའ་མི་དང༌། རེས་འགའ་དུད་འགྲོ། རེས་འགའ་ཡི་དགས་དང༌། རེས་འགའ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཚེ་འདི་ལ་ཡང་ཡུལ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་དག་གིས་བདེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར། སྡུག་བསྔལ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཆགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་སྡང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རྨོངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། མདོར་ན་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དག་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་དག་གིས་ཀྱང་འགྱུར་བར་མི་ བྱེད་དོ། །དེ་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་ཚེ་ཕྱི་མ་དང༌། ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བས་ཕན་འདོགས་པ་མེད་ན། དེ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་ཀྱང་ཉེ་བར་ཉོན་
Chinese
不是蕴之外的，与蕴的意义相异的法是什么呢？虽然不是安住于那些，然而没有蕴，不具有一切蕴的法，是有的，从我存在本身开始进行思择，这四种方式之上也没有，超过那之上也没有，我作为实有本身，以一切方式都是不行的。那是什么缘故呢？如果我仅仅是蕴，那就不是蕴之外的，我仅仅是安立于蕴之上，如果那样成立的话，像这样，蕴不是无常的，也不具有其他的自性，因此，那是不合理的。如果我是蕴之外的，那也是无常的，或者是常有的，如果无常，那么刹那刹那之间，其他的我生起，其他的我灭亡，在这里其他的我死亡，在那里其他的我生起，其他的我造作，其他的我感受，如果那样成立的话，蕴之外的我生起或者灭亡之外的我生起或者灭亡，在内或者在外或者二者都没有，什么也见不到，因此，那是不合理的。如果是常有，那么常有的自性是这样的，凡是不变化的。如果我是不变的，那么以两种原因不能变化，在后世也不能变化，在今生也不能变化。如果我是不变的，那么在后世也不能生，也不能老，也不能死，也不能损害，有时生为天，有时为人，有时为畜生，有时为饿鬼，有时生为地狱众生，也是不行的。如果是不变的，那么在今生，对于可意和不可意的对境，也不会变为快乐，也不会变为痛苦，也不会贪恋，也不会嗔恨，也不会愚痴，总之，快乐和痛苦，以及烦恼和近烦恼任何一个，也不能使之变化。如果那样不变，对于后世和今生，不能以快乐利益，那么与它相关的烦恼也接近烦
English
What are the phenomena that are not other than the aggregates, that are different in meaning from the aggregates? Although they do not abide in those, nevertheless, there is something that is without aggregates, that does not possess all the qualities of the aggregates, and that is conceived from the very existence of a self. These four modes are not above that, nor is there anything beyond that. The very existence of a self as a substance is not possible in any way. Why is that? If the self were merely the aggregates, then it would not be other than the aggregates. The self would merely be imputed upon the aggregates. If that were the case, then the aggregates are not impermanent and do not possess other characteristics of their own. Therefore, that is not reasonable. If the self were other than the aggregates, then it would be either impermanent or permanent. If it were impermanent, then in each moment, another self would arise and another would cease. Here, another would die and there, another would be born. Another would act and another would experience. If that were the case, then the arising of a self other than the aggregates or the cessation of a self other than the aggregates is not observed either internally or externally or in both. Therefore, that is not reasonable. If it were permanent, then the characteristic of permanence is this: whatever is unchanging. If that self is unchanging, then it cannot change for two reasons: it cannot change in the future life, and it cannot change in this very life. If the self is unchanging, then in the future life, it will not be born, will not age, will not die, and will not be harmed. Sometimes it is born as a god, sometimes as a human, sometimes as an animal, sometimes as a hungry ghost, and sometimes it is born as a hell being, which is also not possible. If it is unchanging, then in this life, it will not change to happiness with desirable and undesirable objects, nor will it change to suffering, nor will it be attached, nor will it be hateful, nor will it be deluded. In short, it will not be changed by happiness and suffering, and by any afflictions and near afflictions. If it is unchanging in that way, and it does not benefit from happiness in the future life and in this life, then the afflictions associated with it also closely afflict.
Tibetan
མོངས་པར་མི་འགྱུར་ལ། གཞི་དེས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྤྱོད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་སྡུག་བསྔལ་བས་གནོད་པ་མེད་ན་ཡང༌། དེ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་ཀྱང་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ལ། གཞི་དེས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྤྱོད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཚེ་འདི་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དེ། ཕྱི་མ་ལ་ཡང་གང་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་རྟག་བཞིན་དུ་དེའི་སོ་སོའི་བདག་གི་ལུས་མི་རྟག་པ་འགྱུར་བ་ལས་གྱུར་པ་ཕྱི་མ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་ལ་སོགས་པས་འགྱུར་བར་རྟོགས་པའི་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་ལུས་ཀྱང་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་འདི་སོ་སོའི་བདག་དང་ལུས་ལས་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་ལ་རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་དང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་གཏན་གྲོལ་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་གང་དག་ལ་བདག་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན་པ་ཕུང་པོ་ལས་བདག་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་བདག་གནས་སོ་ཞེ་ན། དེས་ན་ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དེ་དག་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མི་དམིགས་ན་དེ་དག་ལ་བདག་གནས་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ལ་ལ་ཞིག་འདི་སྐད་ཅེས་མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་མགོ་ལ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཅིངས་བ་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དང་འདྲ་བར་འདི་ཡང་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་མེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། ད་ཕུང་པོ་མེད་པ་ཡིན་པས་གཟུགས་ཅན་ཡང་མ་ཡིན། ལུས་དང་མི་ལྡན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དག་དང་ཡང་མི་ལྡན། མིང་མང་པོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་ཡང་མི་ལྡན། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་པ་དང་ཡང་མི་ལྡན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ དག་དང་ཡང་མི་ལྡན་པས། དེ་ལྟར་ན་བདག་ནི་ལུས་མེད་པ་དང༌། ཚོར་བ་མེད་པ་དང༌། མིང་མེད་པ་དང༌། སེམས་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་བདག་ནི་ཚེགས་ཆུང་ངུས་གྲོལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བདག་རྟག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྟགས་ན་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བཏགས་པ་ཙ
Chinese
也不会被烦恼所染污，而且那个基础也不会去行持正法和非法。即使它不受痛苦的损害，也不会被与它相关的烦恼所染污，而且那个基础也不会去行持正法和非法。像这样，今生不具备正法和非法，来世也同样，依靠什么而使它恒常如是，它的各自的自性之身，从无常的变化中产生，来世的生、老、病、死等所转变，认识到想要和不想要的身体，也不会从无因中产生。因此，这个自性既没有从各自的自性和身体中产生，也没有老、病、死、快乐和痛苦，即使有烦恼，也只会获得永久的解脱，因此这也是不合理的。如果有人认为，在哪些事物中，自性是与蕴不同的，哪些是蕴之外的自性之法，自性就存在于那些事物中。那么，如果那些与蕴不同的事物，不能以自己的特征来确定，怎么能认为自性存在于那些事物中呢？例如，就像有人说：“我看见一个无生儿子的头上戴着虚空之花的项链。”应该像这样理解，因此这也是不合理的。如果自性在一切的一切中，因为不具备一切的蕴，所以会变成没有蕴。既然没有蕴，也就不是有色，不具备身体，也不具备快乐和痛苦。不具备多种多样的名称，也不具备善、不善和无记的心。因为完全享受色等对境，所以也不具备意的分别念。这样一来，自性就变成无身、无受、无名、无心、无分别念。这样一来，自性就不是完全被烦恼所染污的，自性就会轻易地获得解脱，因此这也是不合理的。因为像这样，无论用什么方式来观察常恒的自性都是不合理的，因此，自性只是在蕴上的假立而已。
English
Nor will it be defiled by afflictions, and that basis will not practice Dharma and non-Dharma either. Even if it is not harmed by suffering, it will not be defiled by the afflictions associated with it, and that basis will not practice Dharma and non-Dharma either. Like this, if one does not possess Dharma and non-Dharma in this life, then in the next life, relying on what will it remain constant as such? Its respective self-nature body, arising from impermanent changes, transformed by birth, old age, sickness, death, etc. in the next life, the desire to recognize the body that is wanted and unwanted will not arise from a causeless origin. Therefore, this self-nature neither arises from its respective self-nature and body, nor does it have old age, sickness, death, happiness, and suffering, and even if there are afflictions, it will only attain permanent liberation, therefore this is also unreasonable. If someone thinks that in which things the self-nature is different from the aggregates, and which are the Dharma of the self-nature outside the aggregates, the self-nature exists in those things. Then, if those things that are different from the aggregates cannot be determined by their own characteristics, how can one think that the self-nature exists in those things? For example, it is like someone saying, "I saw a garland of sky flowers tied on the head of a barren woman's son." It should be understood like this, therefore this is also unreasonable. If the self-nature is in everything of everything, because it does not possess all the aggregates, it will become without aggregates. Since there are no aggregates, it is not form either. It does not possess a body, nor does it possess happiness and suffering. It does not possess many diverse names, nor does it possess virtuous, non-virtuous, and unspecified minds. Because it completely enjoys objects such as form, it does not possess mental discriminations either. In this way, the self-nature becomes without a body, without feeling, without a name, without a mind, and without discrimination. In this way, the self-nature is not completely defiled by afflictions, and the self-nature will easily attain liberation, therefore this is also unreasonable. Because like this, no matter in what way one examines the permanent self-nature, it is unreasonable, therefore, the self-nature is merely imputed on the aggregates.