Tibetan
་བ་ཐ་མའི་ཆར་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་མ་གཏོགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་འདུ་བྱེད་གང་ཅི་ཡང་རུང་བར་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བླ་ན་ཡོད་པའི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །རྒ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡང་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ལུས་རྒ་བ་དང༌། སེམས་རྒ་བ་དང༌། ཚེ་རྒ་བ་དང༌། འགྱུར་བ་རྒ་བ་དང༌། ལུས་འགྱུར་བ་རྒ་བའོ། །དེ་ལ་སྤྱི་ཅེར་དུ་གྱུར་པ་དང༌། མགོ་སྐྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་ཇི་སྐད་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་དག་གིས་ལུས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་ལུས་རྒ་བ་ཞེས་བྱའོ། །བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་ནས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དགེ་བའི་སེམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། འདོད་པའི་དོན་རྣམས་ལ་རེ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་རེ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་སེམས་རྒ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཉིན་མཚན་དེ་དང་དེ་དག་འདས་པ་དང་སྐད་ཅིག་དང་ཐང་ཅིག་དང་ཡུད་ཙམ་དེ་དང་དེ་དག་འདས་པས་ཚེ་འགྲིབས་པའི་རིམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་གྱུར་པ་ནི་ཚེ་རྒ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དབང་ཕྱུག་གི་བདག་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉམས་པ་དང༌། ནད་མེད་པ་དང༌། ཁ་དོག་དང༌། སྟོབས་དང༌། བརྟས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གྱུར་པ་ནི་འགྱུར་བ་རྒ་བ་ཞེས་བྱའོ། །བདེ་འགྲོར་སྐྱེས་ཤིང་ལེགས་པར་འབྱོར་པའི་ལུས་དག་ལས་ཤི་འཕོས་ནས་ངན་འགྲོ་ངན་པའི་རིས་རྣམས་སུ་ལུས་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ནི་ལུས་འགྱུར་བ་རྒ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་རྒ་བའི་རྣམ་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རྒ་བ་གཅིག་པ་ཡང་ཡོད་དེ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ལ་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་རྒ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །གནས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡང་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྐད་ཅིག་གནས་པ་དང༌། རྒྱུན་གནས་པ་དང༌། རྐྱེན་དང་འབྲེལ་པས་གནས་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་གཡེང་བར་གནས་པ་དང༌། ལུགས་གནས་པའོ། ། དེ་ལ་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བའི་དུས་ཙམ་ལ་གནས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དང་དེར་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ལུས་དེ་དང་དེ་དག་ཟས་དེ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚེ་ཇི་སྲིད་པར་གནས་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་བསྐལ་པ་ཆེན་པོའི་མཐར་ཐུག་པར་གནས་པ་ནི་རྒྱུན་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ
Chinese
最后的有分（bhava-agga）所包括的蕴之外的，其他任何行（saṃskāra）的显现成就，所有这些都称为无上的生。衰老的种种差别也应知有多种，即身体衰老、心衰老、寿命衰老、变异衰老、身体变异衰老。其中，头发变白、头顶秃等如经中所说的那样，身体完全变化称为身体衰老。与快乐感受相应的心完全变化为与痛苦相应，善心完全变化为烦恼，对欲妙之事怀有希望的心完全变化为希望落空，这称为心衰老。日日夜夜、刹那刹那、瞬间瞬间的流逝，寿命逐渐减少，直至完全耗尽，这称为寿命衰老。权势圆满衰退，无病、容色、力量、强壮等变异，这称为变异衰老。从善趣出生并获得良好身体后，死亡并转生到恶趣，身体显现成就，这称为身体变异衰老。依靠什么而使如上所说的衰老显现，也有一种单一的衰老，即行（saṃskāra）的刹那刹那变化为异的衰老。存在的种种差别也应知有多种，即刹那存在、持续存在、与缘相关的存在、不散乱存在、规律存在。 其中，行（saṃskāra）产生时仅存在于生起之时，这称为刹那存在。显现成就的这个或那个身体，依靠这个或那个食物而存在直至寿命终结，以及外在的器世间存在直至大劫的终结，这称为持续存在。快乐和痛苦以及非乐非苦
English
All manifestations of any formations (saṃskāra) other than the aggregates included in the final existence (bhava-agga) are called supreme birth. The various distinctions of aging should also be understood to be manifold, namely, aging of the body, aging of the mind, aging of life, aging of change, and aging of bodily change. Among these, the complete transformation of the body, such as the whitening of hair and baldness, as described in detail in the sutras, is called aging of the body. The complete transformation of the mind from being associated with pleasant feelings to being associated with painful feelings, the complete transformation of a virtuous mind into an afflicted one, and the complete transformation of a mind filled with hope for desirable things into one where hope is fruitless, this is called aging of the mind. The passing of each day and night, each moment and instant, gradually diminishing life until it is completely exhausted in every way, this is called aging of life. The deterioration of all the perfections of power, and the transformation of health, complexion, strength, and robustness, etc., this is called aging of change. The manifestation of the body in the lower realms, after dying and transmigrating from a body born in a happy realm and well-endowed, is called aging of bodily change. There is also a single aging upon which all the aforementioned aspects of aging depend and occur, namely, the aging of formations (saṃskāra) that changes from moment to moment into something different. The various distinctions of existence should also be understood to be manifold, namely, momentary existence, continuous existence, existence dependent on conditions, existence without distraction, and existence according to law. Among these, the existence of a formation (saṃskāra) only at the time of its arising is called momentary existence. The existence of this or that manifested body, dependent on this or that food, for as long as life lasts, and the existence of the external world of containers until the end of the great kalpa, this is called continuous existence. Pleasure and pain, and neither pleasure nor pain,
Tibetan
་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་རྣམས་དང༌། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་རང་རང་གི་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་ན་རེ་ཞིག་གནས་པ་ནི་རྐྱེན་དང༌། འབྲེལ་བས་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བར་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡུལ་གཞན་དུ་གྲོང་དང་གྲོལ་རྡལ་དང་ཡུལ་འཁོར་དང༌། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་རྣམས་དང༌། རྒྱལ་པོ་བཞུགས་ས་དང། བསྐོས་པ་འདུ་བའི་ས་དང༌། བཟོ་སྦྱངས་ཀྱི་གནས་རྣམས་དང༌། ལག་རུབ་བྱེད་པ་དག་དང༌། འཁོར་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ཚུལ་རྙིང་པ་དང་བཅས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི་ལུགས་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡང་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། སྐྱེ་བའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། འགྱུར་བའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། འབྲལ་བའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། བྱུང་ཟིན་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་འདུ་བྱེད་སྐྱེས་པ་རྣམས་འཇིག་པ་ནི་འཇིག་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །འདུ་བྱེད་འདོད་པ་དེ་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་མི་འདྲ་བ་འབྱུང་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་འགྱུར་བའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཡོ་བྱད་སྡུག་པ་མ་གྱུར་པ་རྣམས་དང་བྲལ་ཞིང་དེ་ལ་དབང་ཉམས་པ་ནི་འབྲལ་བའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཉིད་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གྱི་དུས་ན་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་བྱུང་ཟིན་པའི་ མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འདོད་པ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་པ་བག་མེད་པར་གྱུར་བ་རྣམས་ནི་འགྱུར་བའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་འབྲལ་བའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་ཕྲད་དེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་རྒྱས་པར་མྱ་ངན་བྱེད་སྒྱིད་ལུག་པར་བྱེད་ཀྱང་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་སྐྱོ་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དེ་དག་ཉིད་ཤས་ཆེར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་སྐྱོ་ཞིང་འདོད་པ་ལས་དབེན་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ཀྱང་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་འགའ་ལས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་གྱི་གཏན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་གཏན་སྐྱོ་བ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བར་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ།
Chinese
既非乐受亦非苦受之感受等，以及善法与不善法和无记法等，各自的近取因存在时，暂时存在是因，称为联系而存在。心平等安住的等持现前，称为不散乱而安住。在其他地方，村庄和聚落以及地方和王宫等，以及国王居住的地方和委任者聚集的地方，以及工巧学习之处等，以及合伙做事者等，对于眷属们伴随旧有行为方式的随行，称为习俗安住。还应了知无常性的种种差别，例如：坏灭的无常性，出生的无常性，变化的无常性，分离的无常性，将要发生的无常性，已经发生的无常性。其中，有为法生起后坏灭，称为坏灭的无常性。诸有为法从没有产生而产生，称为出生的无常性。有为法所希望的那样的时间里，出现不同的显现，所有这些都是有为法的变化的无常性。与尚未变得令人厌恶的财物分离，并且失去对它们的支配，称为分离的无常性。这四种无常性，在未来的时间里将要发生，称为将要发生的无常性。在那样的时间里显现出来，称为已经发生的无常性。其中，那些从欲望中放纵享受的人，与变化的无常性和分离的无常性相遇，忆念时会极度悲伤，感到沮丧，但对于有为法却不会感到厌倦。其他外道徒，在很大程度上忆念这些无常性时，会感到厌倦，即使仅仅依靠远离欲望，也会对有为法的某些方面感到厌倦，但并非永远如此。圣者声闻，则完全忆念所有的无常性，并且对于有为法会彻底厌倦，甚至会转变为解脱。
English
Feelings that are neither pleasant nor unpleasant, as well as virtuous, non-virtuous, and neutral dharmas, when their respective immediate causes are present, their temporary existence is a cause, and it is called existence through connection. When the samadhi of equanimity of mind manifests, it is called abiding without distraction. In other places, villages and settlements, regions and royal palaces, as well as the places where kings reside, the places where appointees gather, the places for learning crafts, and those who work together, following the old customs of behavior towards retinues is called abiding by custom. Furthermore, the various distinctions of impermanence should be understood, such as: the impermanence of destruction, the impermanence of birth, the impermanence of change, the impermanence of separation, the impermanence of what will occur, and the impermanence of what has already occurred. Among these, the destruction of conditioned phenomena that have arisen is called the impermanence of destruction. The arising of conditioned phenomena from non-existence is called the impermanence of birth. The manifestation of differences in conditioned phenomena at the desired time, all of these are called the impermanence of change of conditioned phenomena. Separating from possessions that have not become unpleasant, and losing control over them, is called the impermanence of separation. These four types of impermanence, which will occur in the future, are called the impermanence of what will occur. Manifesting at that time is called the impermanence of what has already occurred. Among these, those who indulge in enjoyment from desires encounter the impermanence of change and the impermanence of separation. When they remember, they grieve greatly and become discouraged, but they do not become weary of conditioned phenomena. Other non-Buddhists, when they remember these impermanences to a great extent, become weary, and even if they rely only on detachment from desires, they become weary of some aspects of conditioned phenomena, but not permanently. Noble Hearers, on the other hand, fully remember all impermanence, and they become completely weary of conditioned phenomena, and even transform into liberation.