Tibetan
་སྤྱོད་པ་དང༌། ཆོས་མཐུན་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པར་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་འདོད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། དེ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ལ་རང་དབང་ཡོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཀྱང་ལེགས་པར་བྱ་བ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་རོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོའི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གཉེན་པོ་མེད་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། ལུས་དང་སེམས་ལ་གནོད་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། སེམས་ཕྱི་རོལ་དུ་འཕྲོ་བ་ཉེ་བར་མ་ཞི་བའི་གཉེན་པོའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་འདོད་པ་རྣམས་ལས་དབེན་པ་ཞེས་གསུངས་ནས། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་ཞེས་གསུངས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉེས་དམིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཀུན་ནས་བསླང་ནས་འོག་ཏུ་ལྟུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྡིག་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བ་སྐྱེ་བ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་དགེ་བ་དེ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྔོན་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་འདོད་པ་སྤང་བ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་དེ་སྤང་བ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གནོད་སེམས་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ཕྱི་རོལ་པའི་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་འཐོབ་པའི་རྟགས་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང། ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་རྣམས་ཀྱི་དམོད་པ་འདོར་བ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་མ་སྤངས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། དེ་ལ་དེའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་གནས་ངན་ལེན་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་སྤངས་པར་གྱུར་ན། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང༌། གནས་པའི་ཁྱད་པར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་མ་སྤངས་པ་ཁོ་ནར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དག །བསམ་གཏན་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཡོ་བའི་མིང་དུ་བསྟན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། གཞན་གྱི་ས་ལ་ལྟོས་ཏེ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་ས་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བར་ནས་བཟུང་སྟེ། གོང་ནས་གོང་དུ་ཡན་ལག་དག་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། མདོར་བསྡུ་ན་རྒྱུ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་དང༌། རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་དང༌། རྟོགས་པས་སོ། །རྒྱུ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པོ་དག་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དག་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་བྱའོ། །བསམ་གཏན་དར་པོ་དང༌། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་ བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། ཕན་འདོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ།། །།བམ་པོ་ཉི་ཤུ་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང་མཐོང་བ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཟག་པ་ཟད་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་རྣམ་པ་བཞི་ལས་བརྩམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་བཞི་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཟག་བཞི་གང་ཞེ་ན། བདེན་པ་མཐོང་བ་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་ལ་དཀའ་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལམ་མ་ཐོབ་པ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཚད་མེད་པ་ཐོབ་པ་དང༌། བདེན་པ་མཐོང་བ་མངོན་པར་ཤེས་བ་བུལ་ལ་སླ་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་དང༌། བདེན་པ་མཐོང་བ་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་ལ་སླ་བའི་ལམ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འདོད་
Chinese
应当视其行为是否与佛法相符。对于享用欲望的人来说，正确行事有三点，这三点区分了享用欲望的人。哪三点呢？即：善于寻求享乐，善于享用所寻求之物，以及有自主权支配享乐。同样，禅定者的支分也应知晓，依赖于三种善行而安立，这也要视情况而定。另一种说法是，禅定者的支分被认为是强烈苦行的对治。这些对治也有三种：无对治的对治，损害身心的对治，以及心向外散乱未能平息的对治。为什么初禅中说远离了欲望，又说远离了罪恶不善之法呢？答：为了完全显示欲望的自性，以及完全显示过患的自性。其中，过患的自性是：欲望会引发恶行，导致堕落，因此是罪恶。它与善的产生相违背，因此是不善。另一种说法是，为了完全显示舍弃了烦恼的遍计烦恼，以及为了完全显示舍弃了先前积累的业的遍计烦恼。另一种说法是，为了完全显示在家之人通过享用事物来舍弃欲望，以及为了完全显示出家之人通过分别念来舍弃欲望。另一种说法是，为了完全显示舍弃了欲望的分別念，以及为了完全显示舍弃了害心和恼害的分別念。另一种说法是，为了完全显示外道仙人获得的征相，以及为了完全显示舍弃了退失者的诅咒。为什么初禅中有苦…
English
One should regard whether the conduct is in accordance with the Dharma. For those who enjoy desires, there are three things that are correct, and these three distinguish those who enjoy desires. What are the three? They are: being good at seeking enjoyment, being good at enjoying what is sought, and having the autonomy to control enjoyment. Similarly, the limbs of meditators should also be understood to be established based on three good deeds, and this should be done as appropriate. Another way of saying it is that the limbs of meditators are considered to be the antidote to intense asceticism. These antidotes are also of three types: the antidote to no antidote, the antidote that harms body and mind, and the antidote to the mind scattering outwards without being pacified. Why is it said in the first dhyana that one is separated from desires, and also that one is separated from sinful and unwholesome dharmas? Answer: In order to fully show the nature of desires themselves, and to fully show the nature of faults. Among them, the nature of faults is: desires incite evil deeds and cause one to fall, therefore they are sinful. It is contrary to the arising of virtue, therefore it is unwholesome. Another way of saying it is, in order to fully show the abandonment of afflictive pervasive afflictions, and in order to fully show the abandonment of pervasive afflictions of previously accumulated karma. Another way of saying it is, in order to fully show that householders abandon desires through enjoying things, and in order to fully show that renunciants abandon them through conceptual thoughts. Another way of saying it is, in order to fully show the abandonment of conceptual thoughts of desires, and in order to fully show the abandonment of conceptual thoughts of harmful intent and malice. Another way of saying it is, in order to fully show the signs obtained by non-Buddhist sages, and in order to fully show the abandonment of the curses of those who have fallen away. Why is there suffering in the first dhyana...
Chinese
如果未舍弃苦受之自在，答：因为于彼未离与彼方相符之恶趣处故。如果于彼舍弃苦受之自在，则第二禅与安住之差别将不成为所缘，故因此应知唯未舍弃。何时于第一禅等，有寻有伺等之等持作饶益耶？诸禅之于自地作饶益，及为令完全清净之故而进入。何故薄伽梵说为动摇之名耶？答：是就他地而说，非就自地而说。何故于第一禅等，从欲界之中间开始，由上而上安立支分耶？答：总而言之，以三种因，即不顺品之对治，及证得之利益，及证得故。彼三种因，于彼等四禅，于五支完全摄持者，亦应如其所应而作。第一禅与第二禅有何差别耶？答：有等持完全圆满之差别。第二禅与第三禅有何差别耶？答：有作饶益完全圆满之差别。第三禅与第四禅有何差别耶？答：有等持完全清净完全圆满之差别。第二十品。等持修习有四种，即为于此生获得安乐住之故，及为获得智慧与见之故，及为获得智慧之极差别之故，及为获得漏尽之故。应知从四种补特伽罗出发而安立四种等持修习，何为四种补特伽罗耶？即见谛者现证迅速而艰难之道者，及异生离贪未获得道者获得缘有情之无量者，及见谛者现证迟缓而容易之道者，及见谛者现证迅速而容易之道者。其中异生贪
English
If the power of suffering is not abandoned, the answer is: Because in that, one has not separated from the unfavorable state that is in accordance with that side. If the power of suffering were abandoned in that, the distinction between the second dhyana and abiding would not become an object of focus, therefore, it should be understood that it is only not abandoned. When do the samadhis such as investigation and analysis in the first dhyana and so on provide benefit? The dhyanas enter to benefit their own ground and to become completely pure. Why did the Bhagavan teach it as the name of agitation? Answer: It is taught in relation to another ground, but not in relation to one's own ground. Why are the limbs arranged from above to above, starting from the intermediate realm of desire in the first dhyana and so on? Answer: In summary, it is due to three causes: the antidote to the unfavorable side, the benefit of realization, and because of realization. Those three causes should also be applied as appropriate to those four dhyanas in which the five limbs are fully grasped. What is the difference between the first dhyana and the second dhyana? Answer: There is a difference in the complete perfection of samadhi. What is the difference between the second dhyana and the third dhyana? Answer: There is a difference in the complete perfection of providing benefit. What is the difference between the third dhyana and the fourth dhyana? Answer: There is a difference in the complete perfection of the complete purification of samadhi. Twentieth fascicle. There are four types of samadhi meditation: to obtain a happy abode in this life, to obtain wisdom and vision, to obtain the ultimate distinction of wisdom, and to obtain the exhaustion of defilements. It should be understood that the four samadhi meditations are established based on four types of individuals. What are the four types of individuals? They are: those who have attained the path of seeing the truth, who have quick and difficult direct knowledge; ordinary beings who are free from desire and have not attained the path, who have attained the immeasurable focused on sentient beings; those who have attained the path of seeing the truth, who have slow and easy direct knowledge; and those who have attained the path of seeing the truth, who have quick and easy direct knowledge. Among them, ordinary beings desire