Tibetan
ཞི་གནས་ལ་རྗེས་སུ་བརྩོན་པའི་དགེ་སློང་གི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་སྤང་པའི་གཉེན་པོ་ནི་རྣམ་པ་ལྔར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མུན་པའི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་གནས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཛིན་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། རིགས་པས་ལྟ་བ་འཇོམས་པ་དང༌། ལྟ་བ་སྤྱོད་པ་དང༌། ལྟ་བའི་གནས་སྤྱོད་པའོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་སྤངས་པ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉེ་བར་རྟོག་པ་ནི་ལྔ་ཁོ་ནར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། རབ་ཏུ་དབེན་ཞིང་རབ་ཏུ་དབེན་པར་གནས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པའི་གཏམ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་དང༌། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ལས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་འཐོབ་པར་བཀའ་བློ་བདེ་པ་ཉིད་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་ལ་རོ་མྱང་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ཟག་པ་མེད་པའི་རྣམ་པས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ལྷག་པའི་སེམས་ལ་བརྩོན་པའི་དགེ་སློང་གིས་ནི། རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་སོ་སོར་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཡང་དག་པར་སུན་དབྱུང་བ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་ལས་སོ། ། དེ་ལ་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། གཉེན་པོའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་ནི་ལན་ཅིག་གིས་སོ། །གཉེན་པོའི་སྟོབས་དང་མི་ལྡན་པ་དབང་པོ་འབྲིང་གི་ནི་ཚེ་རིམ་ལས་རིམ་གྱིས་སོ། །གཉེན་པོའི་སྟོབས་དང་མི་ལྡན་པ་དབང་པོ་རྟུལ་པོའི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ཟང་ཟིང་ལས་ཤས་ཆེར་སྐྱོན་དུ་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་ལས་སོ། །གང་ཟག་གསུམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ལྷག་པའི་སེམས་ལ་བརྩོན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་ཅན་རྣམ་པ་བཞི་པོ་གནོད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་དང༌། སྡིག་པ་བྱེད་པ་རྣམས་དང། དགེ་བ་བྱེད་པ་རྣམས་དང༌། ཕན་པ་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ལ་བརྩོན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་བརྩོན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆེན་པོས་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། རྟོགས་ནས
Chinese
致力于止观的僧侣，为了断除近分的烦恼，应知有五种对治法：完全断除黑暗的征相，与应正确地完全执取的、极喜的处所相应的法，以理智摧毁见解，见解的行为，以及见解的处所的行为。断除近分的烦恼后，近分的禅定唯有五种应知。何为五种？极度寂静且安住于极度寂静之处，禅定成就的言谈，与非遍染污之心的随顺的生活资具，从精通梵行者处获得随顺的教诲和随顺的开示而心满意足，完全断除对世间禅定和等至的品尝后，以无漏的方式如理作意。致力于增上心的僧侣，应以三种因寻找遍生的染污分别：完全断除所缘，正确地驳斥自性，以及完全断除自性。 其中，以三种因则能完全断除自性：具有对治力的利根者一次即可。不具有对治力的中根者则从一生到一生渐次断除。不具有对治力的钝根者则从分别的因，即杂染中，多半从正确地观察过患而断除。三种人的禅定应知有三种：致力于增上心的禅定，其所缘是四种有情，即损害者、造罪者、行善者和利益有情者。致力于趋向究竟的禅定，其所缘是法。致力于现观的禅定，其所缘唯是法。以三种大，即以大禅定，唯速速地证悟真如，证悟后
English
For a monk striving in tranquility, it should be known that there are five antidotes for abandoning the afflictions of proximity: completely abandoning the signs of darkness, properly applying oneself to the dharmas that are in accordance with the supremely delightful place that should be properly and completely grasped, destroying views with reason, the conduct of views, and the conduct of the place of views. When those afflictions of proximity are abandoned, it should be known that there are only five proximate samādhis. What are the five? Dwelling in extreme solitude and extreme solitude, talk that accomplishes samādhi, the requisites of life that are in accordance with a mind that is not entirely afflicted, being content to obtain advice and instructions that are in accordance with those skilled in practicing the same conduct as Brahma, and after completely abandoning the taste of worldly samādhis and attainments, properly attending to them in a manner that is without outflows. A monk striving in higher mind should individually seek out the arising of afflicted conceptualizations through three causes: completely abandoning the object, correctly refuting the essence, and completely abandoning the essence. Thereby, through three causes, the essence will be completely abandoned: for one with sharp faculties who possesses the power of an antidote, it is done in one instance. For one with middling faculties who does not possess the power of an antidote, it is done gradually from lifetime to lifetime. For one with dull faculties who does not possess the power of an antidote, it is done from the cause of conceptualization, which is primarily from correctly seeing faults in entanglement. The samādhi of three types of individuals should be known as three: the samādhi of one striving in higher mind has as its object the four types of sentient beings, namely those who harm, those who commit sins, those who do good, and those who benefit sentient beings. The samādhi of one striving to go to the ultimate has as its object the Dharma. The samādhi of one striving for realization has as its object only the Dharma. Through the three great ones, with the great samādhi, one will quickly, quickly realize Suchness, and having realized it,
Tibetan
་ཀྱང་ཟག་པ་ཟད་པར་འགྱུར་ཏེ། དམིགས་པ་ཆེན་པོ་དང་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ཆེན་པོ་དང༌། ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཆེན་པོས་སོ། །དབེན་པ་གཉིས་ནི་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་བར་གྱུར་པ་ནི་འདུ་འཛི་ལས་དབེན་པ་དང༌། གནས་པར་གྱུར་པ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ངན་པ་ལས་དབེན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་ནི་ལྔ་སྟེ། ལྟུང་བ་དང་རྟག་ཏུ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། གུས་པར་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཞུམ་པ་དང༌། གཞན་ལས་ཀུན་དུ་གནོད་པ་འབྱུང་བའོ། །དབེན་པ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གནས་པ་དབེན་པ་དང༌། ལྟ་བ་དབེན་པ་དང༌། ཉན་པ་དབེན་པའོ། །སེམས་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ལ་ཞུགས་པའི་དགེ་སློང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མི་མཐུན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དུ་གཅོད་པའི་སྙིང་ཐག་པའི་སྐྱོན་ནི་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མི་བཟོད་པའོ། །སྙིང་ཐག་པ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་ནི་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དེ་དག་གི་ གཉེན་པོར་གནས་པ་ཡིན་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་སྙིང་ཐག་པའི་སྐྱོན་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་མ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཡོ་བྱད་ངན་དོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པ་དང༌། དགེ་བ་གང་ཡིན་ཞེས་ཚོལ་བ་དང༌། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ལྟ་བ་དང༌། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་གནོད་པ་བཟོད་པའོ། །དེ་ལ་ཁྲོས་ཤིང་ཁྲོ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གལ་ཏེ། ཁྱིམ་རྣམས་སུ་རྙེད་པ་དང༌། རྙེད་པར་བྱ་བ་མ་རྙེད་དམ། ཆུང་ངུའམ་ངན་པའམ། བསྐྱོངས་ཏེའམ། གུས་པར་མ་བྱས་པར་རྙེད་པར་གྱུར་ན། དེ་དེས་ཁྲོ་བ་དང་འཁྲུག་པར་འགྱུར་ཞིང༌། གཞི་དེ་ལས་གནོད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། འཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ལན་མང་དུ་རྗེས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད། རྗེས་སུ་དཔྱོད་པར་བྱེད་དེ། དེས་ན་དེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་པོ་ཉིད་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། སྐྱེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ང་རྒྱལ་གྱིས་མངོན་པར་ཟིན་ཅིང་ང་རྒྱལ་གྱི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ལ་གུས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སློབ་དཔོན་དང་བླ་མ་དང་སྦྱིན་གནས་རྣམས་ལ། དུས་དུས་སུ་ལུས་འདུད་པར་མི་བྱེད། སེམས་འདུད་པར་མི་བྱེད་ཅིང༌། འདི་ལྟ་སྟེ་དགེ་བ་གང་ཡིན་ཞེས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་
Chinese
也使烦恼止息，即以大目标、大精进，以及善巧方便所摄持的大作意。两种寂静能迅速地证悟真如，作为因的是远离喧嚣，作为处所的是远离恶劣分别念。与三摩地相违的法有五种：即不恒常地行持堕罪，不行持恭敬，怯懦，以及从他处产生一切损害。寂静有三种：处所寂静，见解寂静，听闻寂静。趋入调伏自心的比丘，与三摩地相违，以及断绝三摩地的根本过患有五种，即：忿怒、我慢、贪欲、坏聚见、不忍。从根本上说，三摩地的相有五种，因为它们安住于那些的对治品中，因此称为根本的过患。哪五种相呢？即以微劣的受用而知足，寻求何者是善，不顾及身体和受用，视轮回和涅槃为过患和功德，以及堪忍行持的损害。其中，如果愤怒且怀有愤怒之念，如果在各个家庭中没有获得利养，或者没有获得应获得的，或者微少或低劣，或者被阻止，或者没有恭敬地获得，那么他会因此而愤怒和激动，并且从那个基础上，多次随念损害心的分别念和损害性的分别念，随念并且进行观察，因此他的三摩地，最初没有生起的将会生起，生起的将会完全退失。其中，如果被我慢所控制且怀有我慢之念，那么他自然不会对诸法生起恭敬，即对于堪为导师、上师和布施处的人们，不时时以身体恭敬，不以心恭敬，并且为了寻求何者是善而完全
English
Also, afflictions cease through great aims, great diligence, and great attention sustained by skillful means. Two kinds of solitude quickly realize Suchness: as a cause, solitude from busyness, and as a place, solitude from bad thoughts. There are five things that are incompatible with samadhi: not constantly engaging in transgressions, not engaging in respect, timidity, and the arising of all harm from others. There are three kinds of solitude: solitude of place, solitude of view, and solitude of hearing. For a monk who has entered into taming his mind, there are five faults of the heart that are incompatible with samadhi and that cut off samadhi: namely, anger, pride, desire for sensual pleasures, the view of the perishable aggregate, and impatience. From the heart, there are five signs of samadhi, because they abide as antidotes to those, therefore they are called faults of the heart. What are the five signs? Namely, being content with meager provisions, seeking what is virtuous, not looking to body and possessions, seeing faults and virtues in samsara and nirvana, and enduring the harm of practice. Among them, if one is angry and has thoughts of anger, if one does not obtain offerings in various households, or does not obtain what should be obtained, or obtains little or inferior offerings, or is prevented from obtaining them, or does not obtain them respectfully, then one will become angry and agitated because of that, and from that basis, one will repeatedly contemplate thoughts of harming and thoughts of injuring. One contemplates and examines them, and therefore one's samadhi, which has not arisen from the beginning, will arise, and that which has arisen will completely decline. Among them, if one is overcome by pride and has thoughts of pride, then one will naturally not generate respect for the dharmas, that is, for those who are worthy to be teachers, lamas, and objects of generosity, one will not constantly show respect with the body, nor respect with the mind, and one will completely [not do so] in order to seek what is virtuous.