Tibetan
ན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཕྱོགས་འདིའི་གཞུང་ནི་དེ་ལས་མི་སྣང་ངོ༌། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདས་སའི་རྒྱལ་པོ་འཆར་བྱེད་ལས་བརྩམས་ནས། བདས་སའི་རྒྱལ་པོ་འཆར་བྱེད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་གསོལ་ཞེས་གྲག་སྟེ། བཙུན་པ་འདི་ན་དགེ་སྦྱོང་དང༌། བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་ བདག་ག་ལ་བ་དེར་མཆིས་ནས། བདག་ལ་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་དག་པ་མ་ལགས་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་མ་ལགས་པའི་སྐྱོན་དག་གིས་སྨ་འབེབས་པར་བགྱིད་དེ། ཡང་དག་པ་མ་ལགས་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་མ་ལགས་པའི་སྐྱོན་དག་གིས་སྨ་འབེབས་པར་བགྱིད་པ་ན། བདག་ལ་སེམས་ཞུམ་པ་མ་སྐྱེས་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཡང་དག་པ་མ་ལགས་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་མ་ལགས་པའི་སྐྱོན་དེ་དག་བདག་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་ན་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བའི་སླད་དུའོ། །གཞན་ཡང་དགེ་སྦྱོང་དང། བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་བདག་ག་ལ་བ་དེར་མཆིས་ནས། བདག་ལ་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་དག་པ་མ་ལགས་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་མ་ལགས་པའི་ཡོན་ཏན་དག་གིས་སྤྲོ་བར་བགྱིད་དེ། ཡང་དག་པ་མ་ལགས་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་མ་ལགས་པའི་ཡོན་ཏན་དག་གིས་སྤྲོ་བར་བགྱིད་པ་ན་ཡང་བདག་ལ་དགའ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་དང་སེམས་ཡེང་ཡེང་བ་ཉིད་མ་སྐྱེས་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཡང་དག་པ་མ་ལ་ལགས་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་མ་ལགས་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་བདག་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་ན། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བའི་སླད་དུའོ། །དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་སླར་མཆིས་ནས་བདག་གཅིག་པུ་དབེན་པར་མཆིས་པ་ན་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་འདི་ལྟ་བུ་སྐྱེས་ལགས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་རྒྱལ་པོའི་སྐྱོན་ཡང་དག་པ་དག་འཚལ་བར་གྱུར་ཅིང༌། རྒྱལ་པོའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ་དག་ཀྱང་འཚལ་བར་གྱུར་ན། བདག་གིས་རྒྱལ་པོའི་སྐྱོན་རྣམས་ནི་མངོན་པར་སྤངས་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བགྱི་ན། གང་བདག་ལ་རྒྱལ་པོའི་སྐྱོན་ཡང་དག་པ་དང༌། རྒྱལ་པོའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ་དག་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་རྔོ་ཐོགས་པའི་དགེ་སྦྱོང་ངམ། བྲམ་ཟེ་དེ་གང་ལགས་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་སྐྱེས་ལགས་སོ། །དེ་ནས་བདག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ལགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ལགས་པས། དེས་ནི་རྒྱལ་པོའི་སྐྱོན་ཡང་དག་པ་དག་དང༌། རྒྱལ་པོའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ་དག་མཁྱེན་གྱི། བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་མཆིས་ཏེ། དོན་
Chinese
应当如是知晓。 此处的正文与彼处不同。 世尊从调伏地的国王显现开始，调伏地的国王显现前往世尊所在之处，据说向世尊如此禀告： “尊者，此处有些沙门和婆罗门来到我所在之处，他们公开地以不真实和非真实的过失来指责我。当他们以不真实和非真实的过失来指责我时，我并没有感到沮丧。这是为什么呢？因为我仔细地审查了这些不真实和非真实的过失，并没有发现它们是真实的。另外，有些沙门和婆罗门来到我所在之处，他们公开地以不真实和非真实的功德来赞扬我。当他们以不真实和非真实的功德来赞扬我时，我也没有感到高兴、快乐或心神荡漾。这是为什么呢？因为我仔细地审查了这些不真实和非真实的功德，并没有发现它们是真实的。那些沙门和婆罗门离开后，我独自一人静处时，心中生起了这样的念头：如果我能够找到国王真实的过失，也能够找到国王真实的功德，那么我就会舍弃国王的过失，接受国王真实的功德。那么，谁能够为我广泛而真实地指出国王真实的过失和国王真实的功德呢？我心中生起了这样的念头。 然后，我这样想：世尊是全知者、全见者，他知道国王真实的过失和国王真实的功德。我应该前往世尊面前，
English
It should be known accordingly. The text here is different from there. The Blessed One, starting from the King Manifest in the Subdued Land, the King Manifest in the Subdued Land went to where the Blessed One was. It is said that he addressed the Blessed One as follows: "Venerable, some ascetics and Brahmins come to where I am, and they openly criticize me with faults that are not true and not real. When they criticize me with faults that are not true and not real, I do not feel discouraged. Why is that? Because when I examine those faults that are not true and not real separately, I do not see them as true. Furthermore, some ascetics and Brahmins come to where I am, and they openly praise me with virtues that are not true and not real. When they praise me with virtues that are not true and not real, I do not feel joy, happiness, or excitement. Why is that? Because when I examine those virtues that are not true and not real separately, I do not see them as true. When those ascetics and Brahmins leave and I am alone in solitude, such a thought arises in my mind: If I could find the true faults of the king, and also find the true virtues of the king, then I would abandon the faults of the king and accept the true virtues of the king. Then, who is the ascetic or Brahmin who can extensively and truly show me the true faults of the king and the true virtues of the king? Such a thought arises in my mind. Then, I thought to myself: The Blessed One is all-knowing and all-seeing, so he knows the true faults of the king and the true virtues of the king. I should go before the Blessed One,
Tibetan
དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཞུའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ལགས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བདག་དོན་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཞུ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་སྐྱོན་ཡང་དག་པ་དང། རྒྱལ་པོའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ་དེ་དག་གང་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བད་སའི་རྒྱལ་པོ་འཆར་བྱེད་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་སྐྱོན་དག་ཀྱང་རིག་པར་བྱ། རྒྱལ་པོའི་ཡོན་ཏན་དག་ཀྱང་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་པོས་ནི་ཉམས་པའི་སྒོ་དག་ཀྱང་རིག་པར་བྱ། ཐབས་ཀྱི་སྒོ་དག་ཀྱང་རིག་པར་བྱ། འདོད་པའི་ཆོས་དག་ཀྱང་རིག་པར་བྱ། འདོད་པ་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དག་ཀྱང་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོའི་སྐྱོན་རྣམས་གང་ཞེ་ན། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་རྒྱལ་པོའི་སྐྱོན་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་དང་ལྡན་ན་རྒྱལ་པོ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་ཞིང་རྩ་འཇིང་ཆེ་ལ་འཁོར་མང་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། སྐྱབས་ཀྱི་འོས་མ་ཡིན་ཞིང་སྐྱབས་སུ་འགྱུར་བའི་འོས་མ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། རིགས་མི་བཙུན་པ་ཡིན། རང་དབང་མེད་པ་ཡིན། རང་བཞིན་གྱིས་གཏུམ་པ་ཡིན། འཁྲུགས་པའི་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན། བྱ་དགའ་ཆུང་བ་ཡིན། དམ་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ངག་ཉན་པ་ཡིན། མ་བརྟགས་པར་བྱེད་ཅིང་ཆོས་ལུགས་དང་མི་ལྡན་པ་ཡིན། ཆོས་ལ་མི་ལྟ་བ་ཡིན། བྱེ་བྲག་མི་ཤེས་ཤིང་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་ཡིན། རབ་ཏུ་མྱོས་ཤིང་གཅིག་ཏུ་བག་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་རིགས་མི་བཙུན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་པོའི་རིགས་ཤིན་ཏུ་དམན་པ་རྐྱེན་དུ་འབབ་པ་མ་ཡིན་པར་སྐྱེས་པའམ། རྒྱལ་པོའི་རིགས་དེ་ཉིད་དུ་བྲན་མོའི་བུའམ། མི་འདྲ་བའི་བུར་སྐྱེས་པའམ། ཚལ་ཟའམ། བློ་གྲོགས་སམ། བློན་པོའམ། གྲོས་གྲོགས་ཀྱི་བུར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རིགས་མི་བཙུན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་རང་དབང་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་རྒྱལ་པོ་ལ་ལས་ཚལ་ཟ་དང༌། བློ་གྲོགས་དང༌། བློན་པོ་དང༌། གྲོས་གྲོགས་ དག་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཐབས་སྟོན་པས་དེ་རང་གི་བྱ་བ་དག་བྱ་བ་དང༌། ཚལ་ཟ་རྣམས་གསོ་བ་དང༌། ཅི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་དག་གིས་རྩེ་བའམ། དགའ་བའམ། དགའ་དགུར་སྤྱོད་པ་ལ་འདོད་དགུར་བྱེད་དུ་མི་སྟེར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྒྱལ་པོ་རང་དབང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྒྱལ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གཏུམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་རྒྱལ་པོ་ཚལ་ཟ་རྣམས་སམ། གཞན་དག་གིས་གཞི་འགའ་ཁོ་ན་ཞིག་ལ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་དངོས་པོ་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཅུང་ཞིག་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་པ་ན། མངོན་སུམ་དུ་སྨྲ་འབེབས་པར་བྱེད། ཚིག་རྩུབ་པོ་རྗོད་པར་བྱེད། ངན་པར་བྱེད། འཁྲུག་པར་བྱེད། གནོད་པར་བྱེད། ཡུལ་ཡུལ་པོར་གནས་པར་བྱེད་ཅིང༌། འཁྲུག་པ་ཀུན་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་མ་ཡིན་ན་ཡང་ལྐོག་ཏུ་གཞན་དག་གི་དྲུང་དུ་བརྗོད་པ་དང༌། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་མ་ཡིན། ལྐོག་ཏུ་གཞན་དག་གི་དྲུང་དུ་ན་ཡང་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ནང་དུ་ཡིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་འཁྲུག་པ་མི་མངོན་པར་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང༌། ཁོན་དུ་འཛིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ། འཁྲུག་པའི་བསམ་པ་ཡུན་རིང་པོར་ནི་མི་བསྐྱེད་མི་འཛིན་པ་དང༌། གཞན་ཡང་ནང་དུ་ཡིད་ཀྱིས་འཁྲུག་པ་མི་མངོན་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་ལ། ཁོན་གྱི་བསམ་པ་དང༌། འཁྲུག་པའི་བསམ་པ་ཡུན་རིང་པོར་སྐྱེད་ཅིང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་དེ་དག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་གཏུམ་པ་དང༌། ལྐོག་ན་གཏུམ་པ་དང༌། མི་མངོན་པར་གཏུམ་པ་དང༌། ཡུན་ཐུང་ངུར་གཏུམ་པ་དང༌། ཡུན་རིང་པོར་གཏུམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རྒྱལ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གཏུམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ཡུན་རིང་པོར་གཏུམ་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་འཁྲུག་པའི་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་རྒྱལ་པོ་ཚལ་ཟ་རྣམས་ཉེས་པ་ཆུང་ངུ་དང་འགལ་བ་ཆུང་ངུ་དག་གིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དག་དང་བྲལ་བར་བྱེད། ཆུང་མ་དག་དང་བྲལ་བར་བྱེད་ཅིང༌། ཆད་པ་མཆོག་གིས་ཀྱང་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྒྱལ་པོ་འཁྲུག་པའི་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་བྱ་དགའ་ཆུང་བ་ ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་རྒྱལ་པོ་ཚལ་ཟ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་དང། བསྙེན་བཀུར་གྱིས་དགའ་བར་བྱས་མགུ་བར་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཚིག་འཇམ་པོ་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལས་མི་བརྗོད་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་བགོ་བཤའ་ཡང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། ཚུལ་དང་མཐུན་པར་མི་བྱེད། འཚོ་བའི་བགོ་བཤའ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། ཚུལ་དང་མཐུན་པར་མི་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་དབྲི་བསྐྱུང་བྱས་བསྐྱང་བ་བྱས། གྱ་གྱུ་བྱས། ཡི་ཆད་པར་བྱས་ནས་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྒྱལ་པོ་བྱ་དགའ་ཆུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ངག་ཉན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་རྒྱལ་པོ་གང་ཟག་མཁས་པ་མ་ཡིན་པར་མཁས་པར་རློམ་པ། བརྐམ་ཆགས་ཅན། ཉེ་མགོན་བྱེད་
Chinese
因此心中想道：我应当全部禀告。于是向世尊禀告此事。世尊，国王的过失和国王的功德究竟是什么？如此请问之后，世尊对跋娑国的国王善明如此说道：大国王，因此你应当知道国王的过失，也应当知道国王的功德。国王应当知道衰败之门，也应当知道方便之门，应当知道欲望之法，也应当知道引导欲望之法。那么，国王的过失是什么呢？这十种大国王的过失是国王的过失。与这些过失相应，国王即使拥有巨大的财富和深厚的根基，以及众多的眷属，也不是值得依赖的，也不是可以作为依靠的。这十种是什么呢？种族不尊贵，没有自主权，天性凶暴，争斗心强，赏赐微薄，听信恶人之言，不加考察而行事，不符合法度，不重视正法，不明辨是非，不感恩图报，过度沉迷于享乐，行为放荡不羁。 如何算是种族不尊贵呢？在此，国王并非出生于极其低贱的国王种姓，而是生为奴隶之子，或生为异类之子，或生为弄臣、智者、大臣、谋士之子，这样就是种族不尊贵。 如何算是没有自主权呢？在此，国王被弄臣、智者、大臣、谋士等人以各种手段摆布，他们自行处理事务，供养弄臣，随心所欲地享受五欲之乐，国王无法随意行事，这样就是国王没有自主权。 如何算是天性凶暴呢？在此，国王因为一些小事就对弄臣或其他人生起不悦之情。
English
Therefore, the thought arose in my mind: I should report everything. Then, I reported this matter to the Blessed One. Blessed One, what exactly are the faults of a king and the merits of a king? After asking this, the Blessed One spoke to King Shànmíng of the Bhasa country as follows: Great King, therefore you should know the faults of a king, and you should also know the merits of a king. A king should know the gates of decline, and should also know the gates of skillful means, should know the Dharma of desire, and should also know the Dharma that leads to desire. So, what are the faults of a king? These ten great faults of a king are the faults of a king. Corresponding to these faults, even if a king possesses great wealth and deep foundations, as well as many retinues, he is not worthy of reliance, nor can he be relied upon. What are these ten? Of ignoble lineage, without autonomy, naturally violent, prone to strife, meager in rewards, listening to the words of evil people, acting without investigation, not conforming to the Dharma, not valuing the Dharma, not distinguishing right from wrong, ungrateful, excessively indulging in pleasure, and behaving licentiously. How is one of ignoble lineage? Here, the king is not born into an extremely low kingly lineage, but is born as the son of a slave, or born as the son of a different kind, or born as the son of a jester, wise man, minister, or advisor, this is being of ignoble lineage. How is one without autonomy? Here, the king is manipulated by jesters, wise men, ministers, advisors, and others through various means, they handle affairs themselves, support the jesters, and indulge in the pleasures of the five desires as they please, the king cannot act as he wishes, this is the king being without autonomy. How is one naturally violent? Here, the king becomes displeased with jesters or others over some trivial matters.
Chinese
无论什么事物稍微使用一点，就会公开地进行斥责，说粗暴的话，做坏事，争斗，加害，使地方成为争斗之地，到处引发争斗。如果不是公开的，也会在暗地里向其他人说。如果不是公开的，也不是暗地里向其他人说，而是在内心深处，以不显露的方式，产生极度的烦恼心和怀恨心，并且长时间不产生和不持有争斗的想法。另外，在内心深处，以不显露的方式进行争斗，始终怀有烦恼心，长时间产生和持有怀恨的想法和争斗的想法。像这样，以这些方式，无论是公开的暴戾，还是暗中的暴戾，还是不显露的暴戾，还是短暂的暴戾，还是长期的暴戾，这被称为国王本性暴戾。对于伟大的国王来说，长期的暴戾是伴随着极大的过失的，其他的则应该知道不是这样。怎样算是争斗的成分大呢？比如，国王的侍从们，即使是小小的罪过和小小的违逆，也会被剥夺一切的一切享受，与妻子分离，甚至受到最严厉的惩罚。像这样，国王就是争斗的成分大。怎样算是奖赏小
English
When anything is used even a little, they openly rebuke, speak harshly, do evil, quarrel, harm, make the place a place of strife, and cause strife everywhere. If it is not openly, they speak secretly to others. If it is not openly, nor secretly to others, but deep inside, in an unmanifest way, they generate extreme vexation and resentment, and do not generate or hold onto thoughts of strife for a long time. Furthermore, deep inside, they engage in unmanifest strife, always possessing a vexed mind, and for a long time generate and hold onto thoughts of resentment and strife. Thus, in these ways, whether it is open violence, or secret violence, or unmanifest violence, or short-term violence, or long-term violence, this is called a king who is violent by nature. For a great king, long-term violence is accompanied by great faults, and others should know that it is not so. How is it that the element of strife is great? For example, the king's attendants, even for small faults and small transgressions, are deprived of all enjoyments, separated from their wives, and even subjected to the most severe punishments. In this way, the king is one in whom the element of strife is great. How is it that the reward is small?