Tibetan
ད་ཀྱང་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཚེ་འདི་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། སྒྲུབ་ཕོད་པ་དང༌། ཀུན་ནས་བསྲུང་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། མཐུན་པས་འཚོ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་བཟོ་དང༌། ལས་ཀྱི་གནས་རྣམས་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཡོ་དང་སྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་འདྲིད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ངོ་ཚ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་པ་དེ་ལྷུར་ལེན་ཅིང་བསྲུང་བས་ན་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་རྫས་ཡིད་བརྟན་ཏེ་གཏམས་པ་ལ་གཡོ་མི་བྱེད་པ་ཡིན། གཞན་གྱི་བུ་ལོན་ཆགས་པ་ལ་དོར་མི་བྱེད་པ་ཡིན། བགོ་སྐལ་གཅིག་པ་ལ་མི་འདྲིད་པ་ཡིན། རིན་པོ་ཆེའམ། རིན་པོ་ཆེར་སྨོས་པ་མན་ཆད་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ཡན་ཆད་ལ་རྨོངས་པ་དེ་ལ། བསླུ་བ་དག་གིས་མི་བསླུ་བ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚུལ་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་རྣམས་ལ་གཡར་བ་ཡིན། དོན་བྱ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ལ་གཞན་དག་གིས་བཅོལ་ན་གྲོགས་སུ་འགྲོ་སྟེ། མི་འགྱུར་ཞིང་གཏམ་རླུང་ལ་སྐུར་བར་མི་བྱེད་པ་ཡིན། ལས་ཀྱི་མཐའ་བཟང་པོ་དང་ལྡན་ཏེ། ལས་ཀྱི་མཐའ་ངན་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན། ཡང་རྒྱལ་པོ་བྱེད་ན་ཡང་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱེད་ཀྱི། ཆོས་མ་ཡིན་པས་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཆད་པས་གཅོད་པ་ལ་དགའ་བར་མི་བྱེད་ཅིང༌། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བཟློག་ནས། ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ལ་ཡང་དག་པར་འཛུད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་ཐ་སྙད་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་ལ་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང༌། མ་མཐོང་བ་ལ་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང༌། མ་ཐོས་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་མ་ཕྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་མ་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པར་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་སྟེ། དེ་དག་དང་དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པ་ཆོས་རྣམས་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གནས་པར་བྱ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོན་པ་བཞི་པོ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དོན་འདོད་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་ཆོས་ཉན་པར་བྱེད་ཀྱི། ཚིག་འབྲུ་ལེགས་པར་སྦྱར་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དོན་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉན་གྱི།
Chinese
現在也應當如經中所說的那樣去理解。為了今生的利益，首先要具備財物，並且能夠實行，具備完全的守護，能夠和睦相處，精通世間的工藝和事業。沒有虛偽和欺騙，不具有引誘他人的行為。對於一切不應當做的事情，也具有羞恥之心。因為重視並守護這些行為，所以行為非常圓滿。 不欺騙他人信任而交付的財物。不拋棄他人所欠的債務。不欺騙相同的分配。對於珍寶或者提到珍寶以下，直到卡爾沙帕納（karṣāpaṇa）為止的愚昧，不以欺騙來欺騙。同樣，對於世間的俗語，也借用來利益世間。如果他人委託那些事情，就成為朋友，不改變，也不把話語傳到風中。具有良好的事業結果，不具有惡劣的事業結果。如果做國王，也如法而行，不以不如法的方式行事，不喜歡用懲罰來懲罰，從普遍百姓放蕩的戒律中扭轉過來，使他們正確地進入戒律之中。同樣，具有八種聖者的稱謂，即對於見到的事物說見到了，對於聽到的、區分的、認識到的事物說認識到了，對於沒有見到的事物不說見到了，對於沒有聽到的、沒有區分的、沒有認識到的事物說沒有認識到，與這些以及類似的法相應的菩薩，對於如何了解世間以及如何在世間安住，所有這些都能如實地完全了解，因此稱為了解世間。那麼，菩薩如何與四種宣說相結合呢？對於此，菩薩為了義理而從他人處聽聞佛法，不是為了想要好好地組織詞句，而是為了義理而聽聞佛法。
English
Now, it should also be understood as it is stated in the sutras. For the benefit of this life, one should begin by possessing wealth, and be able to practice, possess complete protection, be able to live harmoniously, and be skilled in worldly crafts and occupations. One should be without deceit and trickery, and not have the behavior of enticing others. One should also have a sense of shame for all things that should not be done. Because one values and protects these behaviors, one's conduct is very complete. One does not deceive others regarding property entrusted in confidence. One does not abandon debts owed to others. One does not deceive regarding equal shares. One does not deceive with deception those who are ignorant about precious jewels or anything mentioned below precious jewels, down to a karṣāpaṇa. Similarly, one borrows worldly terms to benefit the world. If others entrust those tasks, one becomes a friend, does not change, and does not send words to the wind. One possesses good results of actions and does not possess bad results of actions. Even if one becomes a king, one acts according to the Dharma, not in an unlawful way, and does not delight in punishing with penalties. One turns the general populace away from dissolute discipline and leads them correctly into discipline. Similarly, one possesses the eight designations of the noble ones, that is, one says "I have seen" when seeing, and one says "I have understood" regarding what is heard, distinguished, and known. One does not say "I have seen" what has not been seen, and one says "I have not understood" regarding what has not been heard, distinguished, or known. A Bodhisattva who possesses these and similar qualities of Dharma knows completely and accurately how to understand the world and how to abide in the world. Therefore, he is called "knower of the world." How then does a Bodhisattva connect with the four pronouncements? Here, a Bodhisattva listens to the Dharma from others for the sake of meaning, not because he wants to arrange the words well, but he listens to the Dharma for the sake of meaning.
Tibetan
ཚིག་འབྲུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པས་ན། ཕལ་པའི་སྐད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་ལ་རྟོན་པ་ནི་གུས་པར་བྱས་ཏེ་ཉན་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ནག་པོ་བསྟན་པ་དང༌། ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། རབ་ཏུ་ཤེས་ནས་ཀྱང་རིགས་པ་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། གནས་བརྟན་ ནམ། ཤེས་པའི་གང་ཟག་གམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའམ། དགེ་འདུན་གྱིས་ཆོས་འདི་དག་བཤད་དོ་ཞེས་གང་ཟག་ལ་རྟོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རིགས་པ་ལ་རྟོན་གྱི་གང་ཟག་ལ་མི་རྟོན་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་ཆོས་རྣམས་ལ་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དད་པ་ཞེན་ཅིང་དགའ་བ་ཞེན་ཏེ། གསུང་ལ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་རྟོན་གྱི། དྲང་བའི་དོན་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་རྟོན་ན། ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་མི་འཕྲོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ནི་སྒོ་སྣ་ཚོགས་ནས་ཞུགས་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་ངེས་པས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་ཡང་ངེས་པ་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི་དེ་ལྟར་ན་དེ་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་འཕྲོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྙིང་པོ་ལྟ་བ་ཡིན་གྱི། ཐོས་པ་དང་བསམས་པས་ཆོས་དང་དོན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་བསྒོམས་པའི་ཤེས་པས་ཤེས་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམས་པས་དོན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་མི་ནུས་པར་རིག་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཆོས་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་དག་ཐོས་ན་ཡང་སྤོང་བར་མི་བྱེད་ཅིང་སྐུར་པ་མི་འདེབས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོན་པ་བཞི་པོ་དག་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོན་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལས་ནི། མདོར་བསྡུ་ན། ཚད་མ་ཉིད་བཞི་བསྟན་ཏེ་བསྟན་པའི་དོན་དང༌། རིགས་པ་དང༌། སྟོན་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྟོན་པ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་བརྩོན་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ངེས་པར་འབྱིན་པར་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་
Chinese
非为词句之故，纵以俗语说法，菩萨亦当恭敬谛听，以重义理故。复次，菩萨应如实了知黑品与白品，既了知已，应依于理，非依补特伽罗，谓非依长老，或有智者，或如来，或僧伽，以其宣说此等法故。如是，应依于理，不依补特伽罗，是即不离彼真实义，亦不于诸法中依仗于他。又，菩萨应信乐如来，于其言教一心决定而生欢喜，应依如来之了义经，非依不了义经。若依了义经，则不离此正法，如不了义经，由其门户众多，义类不定，故生疑惑。若菩萨于了义经亦无定解，则彼亦将离于此正法。又，菩萨应以证悟之智慧为心要，非仅以闻思而了知法与义。彼既知以修习之智所应知者，非仅以闻思了知义理所能知，故纵闻如来所说极甚深之法，亦不应舍弃，不应诽谤。如是，菩萨应修习此四依。如是则为善入。总而言之，此四依即是显示四种正量，所谓教法之义、正理、导师、及从修习生起之证悟智慧。由一切此四依，则能令菩萨于正勤精进之行中，决定无谬，显明开示。是为菩萨之菩萨戒。
English
Not for the sake of words and phrases, even if the Dharma is taught in common language, Bodhisattvas should listen respectfully, valuing the meaning. Furthermore, Bodhisattvas should truly understand the black and white qualities. Having understood, they should rely on reason, not on individuals, such as not relying on elders, or wise persons, or the Tathagata, or the Sangha, because they expound these teachings. Thus, one should rely on reason, not on individuals, which means not deviating from that true meaning, nor relying on others in regard to all Dharmas. Moreover, Bodhisattvas should have faith and joy in the Tathagata, delighting in their teachings with a single-minded determination, and should rely on the definitive meaning Sutras of the Tathagata, not on the provisional meaning Sutras. If one relies on the definitive meaning Sutras, one will not stray from this true Dharma, as the provisional meaning Sutras, due to their numerous entrances and uncertain meanings, cause doubt. If Bodhisattvas have no certainty even in the definitive meaning Sutras, then they will also stray from this true Dharma. Furthermore, Bodhisattvas should regard the wisdom of realization as the essence, not merely understanding the Dharma and meaning through hearing and thinking. Knowing that what should be known through the wisdom of practice cannot be known merely by understanding the meaning through hearing and thinking, even if they hear the extremely profound teachings spoken by the Tathagata, they should not abandon them, nor should they slander them. Thus, Bodhisattvas should cultivate these four reliances. In this way, one enters well. In summary, these four reliances are the display of four valid cognitions, namely, the meaning of the teachings, reason, the teacher, and the wisdom of realization arising from practice. Through all these four reliances, Bodhisattvas are definitely and clearly shown to be without error in engaging in diligent effort. This is the Bodhisattva's Bodhisattva vows.