Tibetan
ས་དང་ནི་སྨོན་ལམ་དང༌། །ཏིང་འཛིན་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཆོས་ཀྱི་མདོ་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང༌། ཁྲེལ་ཡོད་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་གནས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ན་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་འཛེམ་པ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་གཞན་དག་ལ་འཇིགས་ཤིང་གུས་པས་འཛེམ་པ་ནི་ཁྲེལ་ཡོད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཛེམ་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་ན་གོམས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང༌། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གནས་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱ་བ་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པ་ལ་འཛེམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་དང་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ལ་འཛེམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་གཉིས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྡིག་པ་འཆབ་པ་ལ་འཛེམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་གསུམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པ་སྐྱེས་པ་སྟོན་པ་དང་བཅས་པ་ཞར་ལས་བྱུང་བ་ལ་འཛེམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་བཞི་པ་སྟེ། གནས་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྟན་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་གནས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཉིད་དང༌། འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མང་པོ་མི་བཟད་པ་མངོན་དུ་བྱུང་བ་དག་གིས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལས་མི་གཡོ་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་སྙིང་སྟོབས་དང་ ལྡན་པའམ། སོ་སོར་བརྟགས་པས་བརྟན་པ་འདི་ནི་བརྟན་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྟན་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་དེའི་གནས་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་ལྔ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་ཕྲད་པ་དང། འདུལ་བ་ལས་གྱུར་པའི་ལོག་པར་འཇུག་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང༌། ཡུན་རིང་པོར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཁས་བླངས་པ་དང༌། ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་དག་གིས་ཉམས་བསྐྱོད་ཀྱང་འཁོར་ཕལ་པོ་ཆེའི་ནང་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་དང
Chinese
土地和愿望，以及禅定，应当知晓为三者。法的经是四种。其中菩萨们的知惭和有愧是什么呢？那如果简而言之，应当知晓为两种，即自性和处所。菩萨在普遍行持罪过时，知晓不是自己的一部分而产生的羞愧就是知惭。在那之上，因畏惧他人和恭敬而产生的羞愧就是有愧。菩萨的羞愧如果自性上占多数，那么习惯就更不用说了。菩萨的知惭和有愧的自性应当知晓就是那样。处所如果简而言之，有四种，对于菩萨的事业不努力而产生的羞愧，那就是第一处所。同样，对于不是菩萨的事业努力而产生的羞愧，那就是第二处所。同样，对于菩萨自身的罪恶隐瞒而产生的羞愧，那就是第三处所。同样，对于菩萨自身的欲望生起，连同显露一起，顺便产生的羞愧，那就是第四处所，处所应当知晓就是那样。其中菩萨的坚固力生起是什么呢？那也应当视为两种，即自性和处所。调伏烦恼的心，不随烦恼而转，具有承受痛苦的姿态，以及恐惧和害怕各种各样众多不悦意显现，也不能从正确的修行中动摇，或者自性具有勇气，或者通过分别观察而坚固，这应当知晓是坚固力生起的自性。菩萨的坚固力生起的处所如果简而言之，应当知晓有五种，即遇到轮回的各种痛苦，以及从调伏变化而来的各种邪行，以及为了长久利益众生而承诺轮回，以及他方的论敌们即使动摇，也在众多眷属中说法，
English
The ground and aspiration, and also meditation, should be known as three. The sutra of Dharma is four kinds. Among them, what are the shame and embarrassment of Bodhisattvas? That, if briefly stated, should be known as two kinds, namely nature and place. When a Bodhisattva universally engages in transgressions, the shame that arises from knowing that it is not a part of oneself is shame. On top of that, the shame that arises from fearing others and being respectful is embarrassment. If the Bodhisattva's shame is predominantly by nature, then habit goes without saying. The nature of the Bodhisattva's shame and embarrassment should be known to be like that. If the place is briefly stated, there are four kinds: the shame that arises from not striving in the activities of a Bodhisattva is the first place. Similarly, the shame that arises from striving in activities that are not those of a Bodhisattva is the second place. Similarly, the shame that arises from concealing the sins of the Bodhisattva himself is the third place. Similarly, the shame that arises from the Bodhisattva's own desire arising, together with its manifestation, incidentally, is the fourth place; the place should be known to be like that. Among them, what is the generation of the Bodhisattva's steadfast strength? That should also be regarded as two kinds, namely nature and place. Subduing the afflicted mind, not being swayed by afflictions, having the attitude of enduring suffering, and even when various unpleasant fears and terrors manifest, not wavering from correct practice, or naturally possessing courage, or being steadfast through discriminating observation, this should be known as the nature of the generation of steadfast strength. If the place of the Bodhisattva's generation of steadfast strength is briefly stated, it should be known to be five kinds: encountering various sufferings of samsara, and various wrongdoings arising from transformation of discipline, and vowing to remain in samsara for the sake of benefiting beings for a long time, and even when opponents from other sides cause disturbance, teaching the Dharma in the midst of a large retinue,
Tibetan
༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཁས་བླངས་ཏེ། རྒྱ་ཆེ་ཞིང་ཟབ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་ནི་གནས་ལྔ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུ་ལྔས་ཡིད་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་དེས་ཡིད་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་དེ་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྔ་ཕྱི་བྱེ་བྲག་ཡང་དག་པར་མཐོང་བས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་སྟོབས་དྲག་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་སྙིང་རྗེའི་སེམས་དང་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་དྲག་པོ་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིག་པའི་གནས་ལྔ་པོ་དག་ལས་བརྩམས་ཏེ། མིང་གི་ཚོགས་དང༌། ཚིག་གི་ཚོགས་དང༌། ཡི་གེའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་གཞན་ལས་ལེགས་པར་བཟུང་སྟེ། ཁ་དོན་ལེགས་པར་བྱང་བ་ཡིན། ཆོས་ཀྱི་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱང་གཞན་ལས་ལེགས་པར་ཐོས་པ་ཡིན། ཡང་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལགས་པར་བསམས་ཤིང༌། ལེགས་པར་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཤེས་ཤིང་དོན་ཤེས་པས་ཆོས་དང་དོན་ དེ་ཉིད་མི་བརྗེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་དང་དོན་གྱི་བྱེ་བྲག་སར་པ་སར་པ་དག་གོང་ནས་གོང་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་མི་གཏོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་མཐར་ཐུག་པ་དེས་ཆོས་དང་དོན་དེ་ལ་དུས་གཞན་ན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པའི་དད་པ་ཐོབ་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་དག་གིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་ཚད་མེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ལས་བརྩམས་ནས། འདི་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་ཉམ་ང་བར་ཞུགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྐྱེ་ཡང་སྐྱེ། རྒ་ཡང་རྒ། འཆི་ཡང་འཆི། འཆི་འཕོ་ཡང་འཆི་
Chinese
因此，菩萨的所有学处都承诺后，听闻广阔而深奥的佛法，应知这是第五处。于此，菩萨们的一切真实修行，应知以五种原因不会完全厌倦。于此，菩萨是自性具有力量者，因此不会完全厌倦。又，他已反复串习那不完全厌倦之心，因此不会完全厌倦。又，他具有以方便完全摄持的精进，因此能正确地看到前后差别，不会完全厌倦。他具有以智慧分别观察的强大力量，因此不会完全厌倦。对于众生，那位菩萨的慈悲心和慈爱心强烈地、恒常地、不间断地安住，因此不会完全厌倦。那么，什么是菩萨的论典知识呢？于此，菩萨从五种明处开始，善于掌握具有名称集合、词句集合、字母集合的佛法，善于通达词义。佛法的意义，也善于从他人处听闻。或者自己善于思考，善于观察。如此，菩萨了知佛法，了知意义，为了不忘失佛法和意义，为了逐渐增进对佛法和意义差别的了解，而不放弃修行。通过听闻和思考的究竟，也获得了对佛法和意义在其他时间完全成熟的信心。以这些方式，应知菩萨的论典知识是无限的、圆满的、不颠倒的。那么，什么是菩萨的世间知识呢？于此，菩萨从有情世间开始，如实地彻底了解，唉！这个世间已陷入困境，如此生也生，老也老，死也死，死后也死。
English
Therefore, having promised all the grounds of learning of a Bodhisattva, listening to the vast and profound Dharma should be known as the fifth place. Here, all the true practices of Bodhisattvas should be known as not being completely weary due to five causes. Here, a Bodhisattva is naturally endowed with strength, therefore he will not be completely weary. Also, he has repeatedly familiarized himself with that very mind that is not completely weary, therefore he will not be completely weary. Also, he possesses diligence that is completely seized by skillful means, therefore he sees the difference between before and after correctly, and will not be completely weary. He possesses the powerful strength of discriminating with wisdom, therefore he will not be completely weary. Towards sentient beings, that Bodhisattva's mind of compassion and mind of loving-kindness abide strongly, constantly, and uninterruptedly, therefore he will not be completely weary. So, what is the Bodhisattva's knowledge of treatises? Here, a Bodhisattva, starting from the five places of knowledge, is good at grasping the Dharma that possesses collections of names, collections of sentences, and collections of letters, and is good at understanding the meaning of words. The meaning of the Dharma is also good at hearing from others. Or, he himself is good at thinking and good at observing. Thus, a Bodhisattva knows the Dharma and knows the meaning, and in order not to forget the Dharma and the meaning, and in order to gradually increase the understanding of the differences between the Dharma and the meaning, he does not abandon practice. Through the ultimate of hearing and thinking, he also obtains faith that the Dharma and the meaning will be fully matured at other times. In these ways, the Bodhisattva's knowledge of treatises should be known as limitless, complete, and non-inverted. So, what is the Bodhisattva's knowledge of the world? Here, a Bodhisattva, starting from the world of sentient beings, thoroughly understands as it is, alas! This world has fallen into distress, thus it is born and born, ages and ages, dies and dies, and dies after death.