Tibetan
ད་པ་དེ་ནི་དེའི་དམིགས་པ་མེད་པའི་བྱམས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པའི་བྱམས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུ་དག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེའི་སྙིང་རྗེའི་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུ་དག་ཏུ་བདེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེའི་དགའ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱོགས་བཅུ་དག་ཏུ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཏི་མུག་དང་ཞེས་སྡང་དང་འདོད་ཆགས་བསལ་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་དེའི་བཏང་སྙོམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་པ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་གྱི། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚད་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། མུ་སྟེགས་ཅན་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚད་མེད་པ་བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་གསུམ་ནི་བདེ་བར་བྱ་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཚད་མེད་པ་གཅིག་ནི་ཕན་པ་བྱ་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བཏང་སྙོམས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚད་མེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སྙིང་བརྩེ་བཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྙིང་བརྩེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ན་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་མཐོང་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གཅིག་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འཇུག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བརྩམས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཇུག་པར་གཏོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་འདུན་པའི་རྩ་བ་ཅན་ཏེ། དགའ་བའི་དངོས་པོ་གང་དག་འགྱུར་ཞིང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྨོངས་པ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་དྲག་པོ་གང་དག་གིས་ཐེབས་ནས། ལུས་དེ་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདག་གི་ཞེས་བྱ་བར་རྨོངས་ནས་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་གང་གིས་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་ཚོར་བའི་ཟུག་རྔུ་གཉིས་མྱོང་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་འབྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། སྡུག་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བ་ལས་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། རྒྱུན་ཆད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། རིས་མཐུན་པ་འདོར་པ་འཆི་བ་ལས་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། རྒྱུན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་སྐྱེ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། གཏན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་སྟེ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་འདོད་པ་ལ་འདུན་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་རྐྱེན་ཅན་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། རྨུགས་པ་དང༌། གཉིད་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། འགྱོད་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་རྐྱེན་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་དྲུག་ནི་ངན་སོང་གི་རྒྱུ་རྟེན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། བསྲུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཆོག་མི་ཤེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། མེད་པར་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། དེ་དག་བསྡུས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་བདུན་ནི་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། ན་བ་དང༌། འཆི་བ་དང༌། མི་སྡུག་པ་དང་ཕྲད་པ་དང༌། སྡུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། འདོད་པ་བཙལ་ཏེ་མ་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ནི་གྲང་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཚ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། བཀྲིས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། སྐོམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། རང་དབང་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། བདག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་སྟེ། གཅེར
Chinese
因此，应当认识到，那是无缘之慈。如同缘众生之慈、缘法之慈、无缘之慈一样，悲、喜、舍也应当认识到与此相同。其中，菩萨从具有痛苦的众生开始，在十方中修持息灭痛苦的增上意乐，即具有悲心的心，那是他的悲心。从具有安乐的众生开始，在十方中随喜安乐的增上意乐，即具有喜悦的心，那是他的喜。在十方中，对于非苦非乐的众生，以及具有痛苦和具有安乐的三种众生，通过这三种众生，依次息灭烦恼，即愚痴、嗔恨和贪欲的增上意乐，修持具有舍心的心，这是他的舍。其中，菩萨的慈等无量，凡是缘众生的，都是与其他外道共同的。凡是缘法的，是与声闻、缘觉共同的，但应当认识到与外道不共同。菩萨的无缘之无量，应当认识到与外道、声闻、缘觉一切都不共同。其中，菩萨的无量慈、悲、喜三种，应当认识到是被给予安乐的增上意乐所摄持。一个无量，应当认识到是被利益的增上意乐所摄持，即舍。菩萨的那些无量都是应作怜悯的，因此，具有那些无量的菩萨们被称为具有怜悯者。其中，菩萨们在众生界中见到一百一十种痛苦，因此对众生修持悲心。一百一十种痛苦是什么呢？一种痛苦是
English
Therefore, it should be recognized that that is impartial love. Just as love focused on sentient beings, love focused on Dharma, and impartial love are, so too should compassion, joy, and equanimity be understood to be the same. Among these, the Bodhisattva, starting with sentient beings who are afflicted with suffering, cultivates the mind endowed with compassion, which is the superior intention to eliminate suffering in the ten directions; that is their compassion. Starting with sentient beings who possess happiness, they cultivate the mind endowed with joy, which is the superior intention to rejoice in happiness in the ten directions; that is their joy. In the ten directions, for sentient beings who are neither suffering nor happy, as well as for the three types of beings who possess suffering and possess happiness, through these three types of beings, they eliminate afflictions in order, namely ignorance, hatred, and attachment, with the superior intention endowed with equanimity; this is their equanimity. Among these, the Bodhisattva's immeasurable qualities such as love, which are focused on sentient beings, are common to other non-Buddhists. Those that are focused on Dharma are common to Hearers and Solitary Buddhas, but it should be recognized that they are not common to non-Buddhists. The Bodhisattva's impartial immeasurable qualities should be recognized as not being common to non-Buddhists, Hearers, and Solitary Buddhas at all. Among these, the Bodhisattva's immeasurable qualities of love, compassion, and joy should be recognized as being encompassed by the superior intention to bring about happiness. One immeasurable quality should be recognized as being encompassed by the superior intention to bring about benefit, namely equanimity. All of the Bodhisattva's immeasurable qualities are to be regarded with compassion, and therefore, Bodhisattvas who possess those qualities are called compassionate ones. Among these, Bodhisattvas, seeing one hundred and ten types of suffering in the realm of sentient beings, therefore cultivate compassion for sentient beings. What are the one hundred and ten types of suffering? One type of suffering is
Chinese
从不间断地进入的痛苦开始，一切众生都具有进入其中的痛苦。两种痛苦是欲望的根源：从令人愉悦的事物变化和变异中产生的痛苦；以及成熟的无明之苦，即当身体感受到剧烈的感受时，对身体产生“我”或“我的”的错觉，从而极度悲伤，并因此体验到身体和精神的双重痛苦。三种痛苦是痛苦的痛苦，行苦和变苦。四种痛苦是分离的痛苦，即从与所爱之人的分离中产生的痛苦；断灭的痛苦，即从舍弃同类死亡中产生的痛苦；持续的痛苦，即从死亡之后一个接一个地传递的生命中产生的痛苦；以及永久的痛苦，即那些无法从悲伤中解脱出来的有情众生的五取蕴。五种痛苦是与对欲望的渴望紧密相关的痛苦；嗔恨；昏沉；睡眠；掉举；后悔；以及与怀疑紧密相关的痛苦。六种痛苦是：由于依赖恶趣之因而产生的因之苦；由于生于恶趣而产生的果之苦；从享受开始而产生的彻底寻求之苦；守护之苦；不知足之苦；以及消失之苦。简而言之，这些是六种痛苦。七种痛苦是：出生的痛苦；衰老；疾病；死亡；与不悦之物相遇；与悦意之物分离；以及寻求却无法获得的愿望，这也是痛苦。八种痛苦是：寒冷的痛苦；炎热的痛苦；饥饿的痛苦；口渴的痛苦；不自由的痛苦；以及伤害自身的痛苦，例如裸体。
English
Beginning with the suffering of entering without interruption, all sentient beings possess the suffering of belonging to that entry. The two kinds of suffering are rooted in desire: the suffering that arises from the change and alteration of pleasurable things; and the suffering of maturation that is ignorance, namely, when the body is afflicted by intense feelings, there is delusion about the body as being "I" or "mine," thereby causing extreme sorrow, and thus experiencing the dual pain of physical and mental feelings. The three kinds of suffering are the suffering of suffering, the suffering of conditioning, and the suffering of change. The four kinds of suffering are the suffering of separation, which is what arises from separation from loved ones; the suffering of cessation, which is what arises from death, the abandonment of similar beings; the continuous suffering, which is what arises from the passing from one life to another after death; and the perpetual suffering, which is the five aggregates of appropriation of sentient beings who are of a nature that does not transcend sorrow. The five kinds of suffering are the suffering that is closely associated with the causes of craving for desire; hatred; torpor; sleep; excitement; regret; and the suffering that is closely associated with the causes of doubt. The six kinds of suffering are: the suffering of cause, due to relying on the cause of bad destinies; the suffering of result, due to being born in bad destinies; the suffering of thoroughly seeking, beginning with enjoyment; the suffering of guarding; the suffering of not knowing satisfaction; and the suffering of disappearing. In brief, these are the six kinds of suffering. The seven kinds of suffering are: the suffering of birth; aging; sickness; death; encountering unpleasant things; being separated from pleasant things; and the desire that is sought but not found, that too is suffering. The eight kinds of suffering are: the suffering of cold; the suffering of heat; the suffering of hunger; the suffering of thirst; the suffering of not being free; and the suffering of harming oneself, such as nakedness.