Tibetan
འབྲེལ་པར་མཐོང་ན་རྒུད་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེས་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་ན་འདི་ལྟར་ཡང་དག་པར་སློབ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་ཕྱིར། བདག་གིས་བཙལ་བར་བྱའི་སྡུག་བསྔལ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ནི་མི་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་ནི་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུ་ཤེས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས། གཞན་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པར་བྱེད། བཟོད་པར་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གནོད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་འདུ་ཤེས་ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདི་ལྟར་ཡང་དག་པར་སློབ་སྟེ། བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བདག་གིས་བྱའོ་ཞེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆུང་མའི་ཚུལ་དུ་བཟུང་སྟེ། བདག་གིས་འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས། དེ་དག་གི་དོན་བྱའོ་ཞེས་བྱས་པ་ལས་གནོད་པ་བྱེད་ཅིང༌། གནོད་པ་བྱེད་པ་ལས་ཇི་མི་སྙམ་པར་མི་བྱེད་པ་འདི་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། སེམས་ཅན་གནོད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་གཞན་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་འདུ་ཤེས་ནི་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་འདུ་ཤེས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ། ཇི་མི་སྙམ་པར་བྱེད་བཟོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་བཟོད་པ་གང་ཞེ་ན། མི་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཕྱིར་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ལ་ཡང་ཁོ་ན་དུ་མི་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདི་ལྟར་ཡང་དག་པར་སློབ་སྟེ། བདག་སྔོན་འདོད་པ་སྤྱོད་པ་དག་ལ་གནས་ཤིང་འདོད་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཚོར་བཞིན་དུ། འདོད་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར། ཞིང་ལས་དང༌། ཚོང་དང༌། རྒྱལ་པོ་ལ་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་ལ་ཞུགས་ནས། སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་དྲག་པོ་དག་ཉམས་སུ་བླངས་ཤིང་དང་དུ་བླངས་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དེ་ལྟར་དོན་མེད་དེ། སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་ཚོར་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པའི་ཉེས་པས་བདག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་བླངས་ནས། ད་ནི་བདག་བདེ་བསྒྲུབ་པ
Chinese
如果看到与衰败相关联的众生，更不用说了。他这样看到后，就应如是正确地学习：为了遣除恒时与痛苦相伴的众生的痛苦，我应寻求，但不应为了成就痛苦。他如是如理作意，则不会有安乐的觉受，而会生起痛苦的觉受。他依靠那痛苦的觉受，对于他人所作的一切损害，都无所谓，能够忍受。菩萨如何修习对于损害众生的众生，视为应守护的觉受呢？在此，菩萨应如是正确地学习： 我发起菩提心时，就应为一切众生做利益，应视一切众生如妻室般守护。我如是亲近守护一切众生后，为他们做利益，如果他们反而加害，我却不能无所谓，这不应是我的行为。他如是如理作意，则对于损害众生的众生，不会有视为他人的觉受，而会安住于应守护的觉受。他依靠那应守护的觉受，对于他人所作的一切损害，都无所谓，能够忍受。什么是安忍呢？就是不嗔怒，不反过来损害，心中也不执著于怨恨，这称为安忍。什么是菩萨接受痛苦的安忍呢？在此，菩萨应如是正确地学习：我以前处于享受欲乐的行为中，并到处寻求欲乐时，明明知道那是痛苦之因，却为了欲乐这些痛苦的自性之物，而从事农业、商业、为国王服务等营生，从而承受和接受了许多剧烈的痛苦，并亲身经历。那些都是毫无意义的，明明知道那是为了痛苦，却因为无知的过失，我承受了巨大的痛苦。现在我应成就安乐
English
What need is there to mention those who are seen to be associated with decline? When he sees it in this way, he should train correctly in this way: In order to eliminate the suffering of sentient beings who are always associated with suffering, I should seek it, but I should not do it in order to accomplish suffering. When he attends to it properly in this way, the perception of happiness will disappear, and the perception of suffering will arise. Relying on that perception of suffering, he does not care about all the harm that others do, and he can endure it. How does the Bodhisattva cultivate the perception of cherishing sentient beings who harm sentient beings? Here, the Bodhisattva should train correctly in this way: When I generate the mind of enlightenment, I should benefit all sentient beings, and I should cherish all sentient beings as if they were my wives. After I have cherished all sentient beings in this way, and I do good for them, if they harm me instead, and I cannot be indifferent to the harm, this should not be my behavior. When he attends to it properly in this way, he will not have the perception of seeing others as sentient beings who harm sentient beings, but he will abide in the perception of cherishing them. Relying on that perception of cherishing, he does not care about all the harm that others do, and he can endure it. What is patience? It is not being angry, not harming back, and not holding on to hatred in the mind. This is called patience. What is the Bodhisattva's patience of accepting suffering? Here, the Bodhisattva should train correctly in this way: When I was previously engaged in the practice of enjoying desires, and I was seeking desires everywhere, even though I knew that it was the cause of suffering, I engaged in agriculture, commerce, and serving the king for the sake of desires, which are the nature of suffering, and thus I endured and accepted many intense sufferings, and I experienced them myself. Those were all meaningless, and even though I knew that it was for suffering, I endured great suffering because of the fault of ignorance. Now I should accomplish happiness.
Tibetan
འི་དགེ་བ་ལ་ཞུགས་པར་ཚོར་བཞིན་དུ་དེ་ལས་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་འགྱུར་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་བླང་ཞིང་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ནི་ཆ་ཡིན་ན། དེ་བས་ཆུང་དུ་ལྟ་ལ་ཅི་སྨོས་སྙམ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང༌། གཞི་ཐམས་ཅད་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །གཞི་ཐམས་ཅད་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གནས་ལ་བརྟེན་པ་ དང། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། སློང་མོས་ཡོངས་སུ་འཚོ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། མངོན་པར་བརྩོན་པས་དུབ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་ལ་བརྟེན་པའོ། །གནས་ནི་གཞི་སྟེ། གང་ལ་བརྟེན་ནས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་གོས་དང༌། བསོད་སྙོམས་དང༌། མལ་ཆ་དང༌། སྟན་དང༌། ན་བའི་གསོས་སྨན་དང་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ངན་པ་དང༌། ཉུང་བ་དང༌། མ་གུས་པ་དང༌། བརྒྱངས་པས་ཐོབ་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དགའ་བར་མི་འགྱུར། ཡོངས་སུ་ཡི་ཆད་པར་མི་འགྱུར་ལ། གཞི་ངེས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱང་གཏོང་བར་མི་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གནས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ནི་དགུ་སྟེ། མ་རྙེད་པ་དང༌། མི་སྙན་པ་དང༌། སྨད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་འཇིག་པ་དང༌། ཟད་པའི་ཆོས་ཅན་ཟད་པ་དང༌། རྒ་བའི་ཆོས་ཅན་རྒ་བ་དང༌། ན་བའི་ཆོས་ཅན་ན་བ་དང༌། འཆི་བའི་ཆོས་ཅན་འཆི་བ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་འདི་དག་མཐའ་དག་གམ། སོ་སོར་འོང་ཞིང་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེས་ཐེབས་ཀྱང་གཞི་དེས་བརྩོན་འགྲུས་གཏོང་བར་མི་བྱེད། སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་ཅིང་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །སྤྱོད་ལམ་ནི་བཞི་སྟེ། འཆག་པ་དང༌། འགྲེང་བ་དང༌། འདུག་པ་དང༌། ཉལ་བའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འཆག་པ་དང༌། འདུག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཉིན་མཚན་དུ་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དེ། གཞི་དེ་ལས་ངལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་ཀྱི་དུས་མ་ཡིན་པར་ཁྲིའམ། ཁྲིའུ་
Chinese
如果感觉到进入善行，由此而承受和经历千百万倍的痛苦都是微不足道的，更何况是看作更小的呢？菩萨进入菩提道就是这样如理作意，并且承受从一切基础产生的痛苦。从一切基础产生的痛苦是什么呢？简而言之，可以认识为八种：依赖于住所，依赖于世间法，依赖于行为，依赖于受持佛法，依赖于乞食为生，依赖于精进疲劳，依赖于利益众生，依赖于临时的事务。住所是基础，依靠它，从善说的律藏中出家和受具足戒，成为比丘的物品，例如：法衣、食物、卧具、坐垫、医药和用具等，菩萨不会因为这些不好、稀少、不恭敬、勉强得到而不高兴，也不会完全灰心，也不会因此放弃根本的精进。像这样，承受住所的依赖的痛苦。世间法有九种：未获得、不悦意、诽谤、痛苦、坏灭之法坏灭、穷尽之法穷尽、衰老之法衰老、生病之法生病、死亡之法死亡。这些世间法全部或者个别到来和显现时，产生痛苦，这就是依赖于世间法。菩萨虽然被这些击中，也不会因此放弃根本的精进，分别观察后受持和承受。行为有四种：行走、站立、坐着、睡觉。菩萨通过行走和坐着两种行为，日夜调伏被遮蔽的法，由此产生疲劳的痛苦也承受，不会在不适当的时候躺在床上或小床上。
English
If one feels that entering into virtuous deeds, enduring and experiencing suffering hundreds of millions of times greater than that is insignificant, what need is there to consider it smaller? A Bodhisattva who has entered the path to enlightenment thus properly directs his mind and endures the suffering arising from all bases. What is the suffering arising from all bases? In short, it can be recognized as eight types: relying on dwelling, relying on worldly dharmas, relying on conduct, relying on upholding the Dharma, relying on living by begging, relying on fatigue from diligent effort, relying on benefiting sentient beings, and relying on temporary affairs. Dwelling is the basis, relying on which, having renounced and taken full ordination from the well-spoken Vinaya, one becomes the property of a Bhikshu, such as: Dharma robes, food, bedding, cushions, medicine and utensils for the sick. The Bodhisattva will not be displeased if these are bad, scarce, disrespectful, or obtained with difficulty, nor will he be completely discouraged, nor will he abandon the fundamental diligence. Thus, he endures the suffering of relying on dwelling. Worldly dharmas are nine: not obtaining, displeasure, slander, suffering, the dharma of destruction being destroyed, the dharma of exhaustion being exhausted, the dharma of aging aging, the dharma of sickness being sick, the dharma of death dying. When all or individual of these worldly dharmas come and manifest, whatever suffering arises from that is called relying on worldly dharmas. Although the Bodhisattva is struck by these, he will not abandon the fundamental diligence because of it, but will separately examine, uphold, and endure. Conduct is four: walking, standing, sitting, and sleeping. The Bodhisattva, through the two conducts of walking and sitting, purifies his mind day and night from the obscured dharmas, and endures the suffering of fatigue arising from that, and does not lie down on a bed or small bed at an inappropriate time.