Tibetan
༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་དེ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ལ་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསླབས་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་སློབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཕྱོགས་བཅུ་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ད་ལྟར་སློབ་པ་རྣམས་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་བླང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བརྗོད་ནས་ལྡང་བར་བྱའོ། །ལྷག་མ་ཐམས་ཅད་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉེས་པའི་ལམ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་ལྷག་མ་ཡང་མེད་པ་ནི་མེད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉེས་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཞེ་སྡང་ལས་འབྱུང་གི །འདོད་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ལ་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་ཤིང་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གང་ཅི་སྤྱོད་ཀྱང་རུང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། མི་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་བྱ་བའི་རིགས་པ་བྱེད་པ་ནི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་མི་རིགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྡང་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་རྣམས་ལ་ཕན་པར་སྤྱོད་པ་ མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ་ནི་ཉེས་པར་འགྱུར་བར་རིགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉེས་པ་རྣམས་ནི་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གཞི་བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་གི་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུམ་པོ་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་སོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་འདྲལ་བར་མི་བྱེད་ཅིང་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། ཉེས་པ་རྒྱུན་དུ་མི་བྱེད་པ་དང༌། སྡིག་པ་འཆགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་བསམ་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི། འཚོ་བའི་བསམ་པས་མ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་གྱི། དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་མ་ཡིན། ད
Chinese
所有菩萨的戒律，即摄律仪戒、摄善法戒和饶益有情戒，过去所有菩萨所学，未来所有菩萨将学，十方现在出现的所有菩萨现在所学，我皆如实受持。应如是说，说二遍三遍后起身。其余一切应如前了知。菩萨的过患道中，没有其余过患是不存在的。世尊说，菩萨的过患大多由嗔恨产生，要知道不是由贪欲产生。对此所说的意旨应如此看待：菩萨对有情生起贪恋，受有情慈爱的支配，无论作何行为，那些都是菩萨应作的，对不应作的事作应作的道理是不合理的。菩萨对有情生起嗔恨，不是利益自己和他人的行为，那也不是菩萨的行为，像那样作不应作的事，成为过患是合理的。菩萨的过患应知有小、中、大，就像从地基聚集产生一样。如是菩萨精勤于自己的调伏之学，以三种圆满——加行圆满、意乐圆满、先前的因圆满而安住于触及安乐。何为加行圆满？即菩萨不毁坏清净的戒律，身语意三门的行为完全清净，恒常不做罪业，积聚善业，这称为加行圆满。何为意乐圆满？即以法的意乐出家，不是以生活的意乐。是大菩萨寻求意义，不是不寻求意义。
English
All the moral disciplines of Bodhisattvas, namely, the discipline of vows, the discipline of gathering virtuous dharmas, and the discipline of benefiting sentient beings, which all past Bodhisattvas have learned, all future Bodhisattvas will learn, and all Bodhisattvas who have appeared in the ten directions now learn, I will truly take them. One should say this, repeating it two or three times, and then rise. All the rest should be understood as before. On the path of a Bodhisattva's faults, there is no absence of other faults. The Blessed One said that a Bodhisattva's faults mostly arise from hatred, and one should know that they do not arise from desire. The intention of what was said should be viewed as follows: When a Bodhisattva develops attachment to sentient beings and is influenced by love for sentient beings, whatever actions they perform, all of those are actions that a Bodhisattva should do. It is unreasonable to make a case for doing what should not be done, as that would become a fault. A Bodhisattva's hatred towards sentient beings is not an action that benefits oneself and others, and that is not the action of a Bodhisattva. It is reasonable that doing what should not be done in that way becomes a fault. The faults of a Bodhisattva should be known as small, medium, and large, just as they arise from the accumulation of a foundation. Thus, when a Bodhisattva diligently studies their own discipline, they abide in touching happiness with the three perfections: the perfection of application, the perfection of intention, and the perfection of prior cause. What is the perfection of application? It is when a Bodhisattva does not break pure moral discipline, their actions of body, speech, and mind are completely pure, they constantly do not commit sins, and they accumulate virtuous deeds. This is called the perfection of application. What is the perfection of intention? It is to renounce with the intention of dharma, not with the intention of livelihood. It is to seek the meaning of a great Bodhisattva, not to not seek meaning.
Tibetan
གེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་གྱི། དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་དེ་ལྟར་དོན་དུ་གཉེར་བས་ལེ་ལོས་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། བརྩོན་འགྲུས་མི་ཞན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཡང་འབྱུང་བ་པ་དང༌། རིམས་ནད་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཕྱི་མ་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་ཤིར་འགྱུར་བའི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་མ་འདྲེས་པ་སྟེ། དེ་ནི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྔོན་གྱི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྔོན་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་བསོད་ནམས་བྱས་ཤིང་དགེ་བ་བྱས་ཏེ། དེས་ད་ལྟར་བདག་ཉིད་ཀྱང་གོས་དང༌། ཟས་དང༌། མལ་ཆ་དང༌། སྟན་དང༌། ན་བའི་གསོས་སྨན་དང༌། ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་མི་འགྱུར་ལ། གཞན་དག་ལ་ཡང་བགོ་བཤའ་བྱེད་ནུས་པ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྔོན་གྱི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པ་བརྩོན་པ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་པ་ནི་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་སོ། །དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕོངས་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མདོ་དང་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་དཀའ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་འདིའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀའ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞེ་ན། འདི་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་ལ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལ་དབང་བྱེད་ཅིང་འདུག་པ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་སྤངས་ཤིང༌། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལ་དབང་བྱེད་པ་སྤངས་ནས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀའ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚུལ་ཁྲིམས་བླངས་ནས་ཉམ་ཐག་སྟེ། སྲོག་ལ་ཐུག་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དེ་ཉམས་པར་ཡང་མི་བྱེད་ན་མེད་པར་ལྟ་ག་ལ་བྱེད་དེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀའ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ་གཉིས་པའོ། །ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཅི་ནས་ཉེས་པ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་མི་འབྱུང་ཞིང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡང་མི་འབྱུང་ན་ལྕི་བ་ལྟ་འབྱུང་བར་ག་ལ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བྱ
Chinese
这是关于修习和追求涅槃的方法，而不是不追求。像这样追求，就不会懒惰，而且精进不减退，不与一切烦恼、再生、瘟疫、异熟果的痛苦、来世的生、衰老死亡的罪恶和不善之法相混杂，这被称为圆满的发心。什么是先前圆满的因呢？例如，菩萨在先前的其他世中积累了福德和善根，因此现在自己也不会缺乏衣服、食物、卧具、坐垫、疾病的医药和资具，并且还能分给其他人，这应该被理解为菩萨先前圆满的因。菩萨努力学习调伏，与这三种圆满相伴随，就能安住在快乐之中。与此相反，与三种匮乏相伴随，应该被理解为安住在痛苦之中。这是菩萨属于在家方面和出家方面的一切戒律的广说之经。除此之外，其他的苦行戒等，应该被理解为所有戒律的详细分类。那么，什么是菩萨的苦行戒呢？这应该从三个方面来看待：菩萨安住在拥有巨大的财富和权力之中，然后舍弃财富，舍弃对巨大权力的支配，如法受持戒律，这被称为菩萨的苦行戒。菩萨受持戒律后，变得贫困，即使面临生命危险，也不会违犯如法受持的戒律，更何况是舍弃呢？这被称为菩萨的苦行戒，这是第二种。乃至尽其一生，即使是极微小的过失也不会发生，对戒律的错乱也不会发生，更何况是严重的过失呢？应该这样去做。
English
This is about the method of practicing and pursuing Nirvana, not about not pursuing it. Pursuing it in this way, one will not be lazy, and one's diligence will not diminish. One will not be mixed with all defilements, rebirth, epidemics, the suffering of ripening results, future births, the sins of aging and death, and non-virtuous dharmas. This is called perfect intention. What is the perfect cause from the past? For example, a Bodhisattva accumulates merit and virtue in previous lives, so that in this life, he himself will not lack clothes, food, bedding, cushions, medicine for illness, and necessities, and he will also be able to share with others. This should be understood as the Bodhisattva's perfect cause from the past. A Bodhisattva strives to learn discipline, and being accompanied by these three perfections, he dwells in happiness. Conversely, being accompanied by the three deficiencies, it should be understood that he dwells in suffering. This is the extensive sutra on the precepts of all Bodhisattvas, whether belonging to the householder's side or the renunciant's side. Other difficult precepts, etc., should be understood as detailed classifications of all precepts. So, what is the Bodhisattva's difficult precept? This should be viewed in three ways: A Bodhisattva dwells in great wealth and power, and then abandons wealth, abandons the dominion over great power, and properly takes the vows of precepts. This is called the Bodhisattva's difficult precept. A Bodhisattva, having taken the precepts, becomes impoverished, and even if faced with a life-threatening situation, he will not violate the precepts he has properly taken, let alone abandon them. This is called the Bodhisattva's difficult precept, the second one. For as long as he lives, even the slightest fault will not occur, and confusion about the precepts will not occur, let alone a serious fault. It should be done in that way.
Tibetan
ང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱོད་པ་དང་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་ཤིང་བག་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀའ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ་གསུམ་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞེ་ན། འདི་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གོམས་པ་དང༌། ཐབས་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སེམས་ ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་རང་བཞིན་གྱིས་དགེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པར་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པའོ།། དེ་ལ་གོམས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྔོན་གྱི་རྒྱུའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་དེས་སྡིག་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དགའ་ཞིང་སྡིག་པ་ལས་ཡིད་བྱུང་ལ། དགེ་བ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལ་དགའ་ཞིང༌། དགེ་བ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་ཐབས་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྣམ་པ་ལྔར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཞན་དག་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་པ་དང། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་ཡང་བརྗོད་པ་དང༌། ཆོས་དང་མཐུན་པ་མཐོང་ན་ཡིད་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ཉེས་པ་བྱུང་ན་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་འཆོས་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་དང༌། རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ན་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བསླབ་པའི་གཞི་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། འདོད་པའི་བསོད་ནམས་དང༌། བདག་ཉིད་དུབ་པར་བྱེད་པའི་
Chinese
我对于菩萨的一切行为和住处都加以忆念，并且安住于正念和谨慎。这就是菩萨的难行之戒，称为第三。那么，从菩萨的一切方面来说，什么是戒呢？这应当从四个方面来观察：如理受持，自性之戒，串习，以及具足方便。其中，如理受持之戒是指以何种方式如理受持菩萨的三种戒律，即律仪戒、摄善法戒和饶益有情戒。自性之戒是指安住于菩萨种姓者的心相续，其自性唯是善，从而使身语之业完全清净。串习之戒是指菩萨在过去的生世中，已经串习了如前所述的三种戒律。由于先前串习的力量，对于一切恶行都极度厌恶，并且从恶行中生起厌离心，对于一切善行都感到欢喜，并且只希望行持一切善行。具足方便之戒是指菩萨依靠四摄事，使众生进入身语的善业之中。那么，什么是菩萨大丈夫之戒呢？这应当从五个方面来理解：即菩萨自己也具有戒律，也使其他众生受持戒律，也宣说戒律的功德，见到与法相应的行为就心生欢喜，如果出现过失，就如法忏悔。那么，什么是菩萨的一切种类的戒律呢？那就是六种和七种，总合起来应当理解为十三种，为了完全受持广大的学处，为了完全回向于大菩提，所以是广大的，以及对于欲妙的福德和使自己疲惫的
English
I keep in mind all the actions and abodes of the Bodhisattvas, and abide in mindfulness and vigilance. This is the difficult discipline of the Bodhisattva, called the third. So, from all aspects of the Bodhisattva, what is discipline? This should be viewed from four aspects: properly taken, the discipline of nature, habituation, and possessing skillful means. Among these, the discipline of properly taken is that by which the Bodhisattva's three types of discipline, the discipline of vows, the discipline of gathering virtuous dharmas, and the discipline of benefiting sentient beings, are properly taken. The discipline of nature is that the mind-stream of one who abides in the lineage of the Bodhisattva is inherently only virtuous, so that whatever causes the actions of body and speech to be completely pure. The discipline of habituation is that the Bodhisattva has habituated himself to all three types of discipline as taught in previous lifetimes. Because of the power of that previous cause, he is displeased with all indulgence in sin, and turns away from sin, and delights in all indulgence in virtue, and desires only to indulge in virtue. The discipline of possessing skillful means is this: relying on the four objects of gathering of the Bodhisattva, whatever causes sentient beings to engage in virtuous actions of body and speech. So, what is the discipline of the noble person of the Bodhisattva? This should be understood in five aspects: the Bodhisattva himself possesses discipline, and also causes others to take discipline properly, and also speaks of the praise of discipline, and if he sees something in accordance with the Dharma, he becomes delighted, and if a fault occurs, he corrects it according to the Dharma. So, what is the discipline of all aspects of the Bodhisattva? That is six types and seven types, which together should be understood as thirteen types, because of completely taking the vast basis of training, because of completely dedicating to the great Bodhi, so it is vast, and the merit of desirable things, and making oneself weary.