Tibetan
འདོགས་པར་མི་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ཉེ་དུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མྱ་ངན་བྱུང་བ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་སེལ་བར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་སེལ་བར་མི་བྱེད་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱ་བ་དག་ལ་གྲོགས་མི་བྱེད་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟས་དང་སྐོམ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་སློང་བ་ལ་ཟས་དང་སྐོམ་ལ་སོགས་པ་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་མ་བྱིན་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོ་དང་བག་མེད་པས་མ་བྱིན་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ལོངས་སྤྱོད་དག་མེད་དེ་མི་བདོག་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རུང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། མི་འཕྲོད་པ་སློང་བ་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐབས་དེས་གདུལ་བར་བྱ་བར་འདོད་ཅིང་འདུལ་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ལ་གནོད་པ་བསྲུང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ཁྲིམས་བསྲུང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་བསྡུས་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་དུས་དུས་སུ་ལེགས་པར་མི་འདོམས་ཤིང་ལེགས་པར་རྗེས་སུ་མི་སྟོན་པ་དང༌། ཕོངས་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་རྣམས་ལས་གོས་དང༌། ཟས་དང་མལ་ཆ་དང༌། སྟན་དང་ན་བའི་གསོས་སྨན་དང༌། ཡོ་བྱད་རྣམས་ཆོས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་ན། ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་སམ་ལེ་ལོའམ། བག་མེད་པས་མི་འདོམས་ཤིང་རྗེས་སུ་མི་སྟོན་ལ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐབས་དེས་དུལ་བར་བྱ་བར་འདོད་ཅིང་དུལ་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ཁྲིམས་བསྲུང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ན་སྟེ་སྦྱོར་མི་བཟོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ནུས་པ་གཞན་དག་ལ་བཅོལ་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འཁོར་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའམ། ཡང་ན་བདག་ཉིད་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་ནུས་པར་ཤེས
Chinese
如果不願意承擔，就沒有罪過。如果菩薩對於親友和因受用而產生的痛苦中的眾生，因生起悲傷，具有完全的折磨心，而不去消除，那將是有罪過和違背的，將會變成煩惱的罪過。如果因懈怠和懶惰而不去消除，那將會變成非煩惱的罪過。不變成罪過的情況是這樣的：從不幫助做事開始，應如先前一樣理解。如果菩薩對於想要食物和飲料等的人們，沒有以完全的折磨心和憤怒心給予如法的食物和飲料等物品，那將是有罪過和違背的，將會變成煩惱的罪過。如果因懈怠、懶惰和放逸而不給予，那將會變成非煩惱的罪過。如果沒有受用，也就是沒有財產，就沒有罪過。如果索要不適合的和不適宜的，就沒有罪過。如果想要用那個方法調伏，並且想要調伏，就沒有罪過，如先前一樣。如果守護對國王的損害，就沒有罪過。如果守護僧團的內部戒律，就沒有罪過。如果菩薩對於所攝受的眷屬，因具有完全的折磨心，而不時常好好地教誡和好好地隨順開示，並且不為了那些貧困的人們，如法地從婆羅門和居士信徒那裡尋求衣服、食物、臥具、坐墊、醫藥和用品，那將是有罪過和違背的，將會變成煩惱的罪過。如果因懈怠或懶惰或放逸而不教誡、不隨順開示，也不去尋求，那將會變成非煩惱的罪過。如果想要用那個方法調伏，並且想要調伏，就沒有罪過，如先前一樣。如果守護僧團的內部戒律，就沒有罪過。如果生病而無法忍受治療，就沒有罪過。如果委託給其他有能力的人，就沒有罪過。如果眷屬具有大福德，或者自己知道能夠尋求到法衣等物品
English
If one does not wish to undertake it, there is no fault. If a Bodhisattva, due to the suffering of sentient beings who are relatives and those arising from possessions, does not eliminate the sorrow that arises, being endowed with a mind of complete torment, it will be with fault and contradictory, and will become a fault of affliction. If one does not eliminate it due to laziness and indolence, it will become a non-afflictive fault. Not becoming a fault is as follows: starting from not helping with tasks, it should be understood as before. If a Bodhisattva, when someone desires food and drink, does not give food and drink and other necessities with a mind of complete torment and a mind of anger, it will be with fault and contradictory, and will become a fault of affliction. If one does not give due to laziness, indolence, and carelessness, it will become a non-afflictive fault. If there are no possessions, that is, if one does not have wealth, there is no fault. If one asks for what is unsuitable and inappropriate, there is no fault. If one wishes to tame with that method and wishes to tame, there is no fault, as before. If one protects against harm to the king, there is no fault. If one protects the internal discipline of the Sangha, there is no fault. If a Bodhisattva, being endowed with a mind of complete torment towards the retinue he has gathered, does not properly admonish and properly instruct them from time to time, and does not seek clothing, food, bedding, cushions, medicine, and supplies from Brahmins and believing householders for the sake of those who are poor, it will be with fault and contradictory, and will become a fault of affliction. If one does not admonish, does not instruct, and does not seek due to laziness or indolence or carelessness, it will become a non-afflictive fault. If one wishes to tame with that method and wishes to tame, there is no fault, as before. If one protects the internal discipline of the Sangha, there is no fault. If one is sick and cannot endure treatment, there is no fault. If one entrusts it to others who are capable, there is no fault. If the retinue is endowed with great merit, or if oneself knows that one is able to seek Dharma robes and other items.
Tibetan
་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་གདམས་ངག་རྗེས་སུ་བསྟན་པས་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་བྱ་བ་བྱས་ཟིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །སྔོན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཡིན་པ་ལས་ཆོས་རྐུར་འོངས་པ་དེར་ཡང་འདུལ་བའི་སྐལ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་གཞན་དག་གི་སེམས་དང་མཐུན་པར་མི་བྱེད་ན། ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་ པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོ་དང༌། བག་མེད་པས་མཐུན་པར་མི་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་གི་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་འཕྲོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ན་སྟེ་སྦྱོར་མི་བཟོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ཁྲིམས་བསྲུང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེའི་འདོད་པ་འཕྲོད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། གཞན་ཆེས་མང་བ་དག་གི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མི་འཕྲོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་ཚར་གཅད་པའི་ཕྱིར་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐབས་དེས་དུལ་བར་བྱ་བར་འདོད་ཅིང་དུལ་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་གཞན་དག་གི་ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་རྗོད་པར་མི་བྱེད་ཅིང༌། ཡང་དག་པའི་བསྔགས་པ་མི་བརྗོད་པ་དང༌། ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་མ་བྱིན་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོ་དང༌། བག་མེད་པས་མ་སྨྲས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་འདོད་པ་ཆུང་དུ་ཡིན་པར་དཔགས་ཏེ། དེ་དང་མཐུན་པར་བྱེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ན་སྟེ་མི་ནུས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐབས་དེས་འདུལ་བར་བྱ་བར་འདོད་ཅིང་འདུལ་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ཁྲིམས་བསྲུང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞི་དེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྒྱགས་པ་དང༌། ཁེངས་པ་དང༌། གནོད་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་ཏེ། དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ཡོན་ཏན་ལྟར་བཅོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཡང་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ལྟར་བཅོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་ཚར་གཅད་པའི་ཕྱིར་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཏམ་རྫོགས་རྫོགས་སུ་སྡོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་སྨ་དབབ་པའི་རིགས་པ་དང༌། ཆད་པ
Chinese
，并且他们已经展示了窍诀，如果已经做了窍诀和展示窍诀的行为，就没有罪过。以前是外道，后来偷法而来的人，如果是没有调伏的根性，就没有罪过。菩萨具有普遍的恼害心，如果不随顺其他人的心，就会有罪过和违背，会成为烦恼的罪过。如果因为懈怠、懒惰和放逸而不随顺，就会成为非烦恼的罪过。如果与其他人所希望的不一致，就没有罪过。如果生病而无法忍受，就没有罪过。如果守护僧团的内部戒律，就没有罪过。即使符合他的意愿，但不符合其他大多数人的意愿，就没有罪过。为了制服外道，就没有罪过。如果想要用那种方法调伏，并且想要调伏，就没有罪过，就像之前一样。菩萨具有普遍的恼害心，如果不称赞其他人的真实功德，不说真实的赞叹，对于说得好的人不给予“好”的评价，就会有罪过和违背，会成为烦恼的罪过。如果因为懈怠、懒惰和放逸而不说，就会成为非烦恼的罪过。如果考虑到自性是少欲的，并且随顺他，就没有罪过。如果生病而不能，就没有罪过。如果想要用那种方法调伏，并且想要调伏，就没有罪过，就像之前一样。如果守护僧团的内部戒律，就没有罪过。如果因为那个基础会普遍产生烦恼、傲慢、骄傲和损害的疑虑，为了消除它，就没有罪过。功德被视为功德一样，如果不是真实的，以及说得好也被视为说得好一样，如果不是真实的，就没有罪过。为了制服外道，就没有罪过。如果让话语说完就停止，就没有罪过。菩萨呵斥众生的道理和惩罚
English
, and they have shown the key instructions. If the actions of key instructions and showing key instructions have been done, there is no fault. If someone who was previously a heretic and came to steal the Dharma is inherently incapable of being tamed, there is no fault. If a Bodhisattva, possessing a mind of universal torment, does not conform to the minds of others, it will be with fault and contradiction, and will become a fault of affliction. If one does not conform due to laziness, indolence, and carelessness, it will become a non-afflictive fault. If it becomes incompatible with what others desire, there is no fault. If one is sick and cannot endure, there is no fault. If one protects the internal discipline of the Sangha, there is no fault. Even if it conforms to his wishes, but does not conform to the wishes of the majority of others, there is no fault. There is no fault in order to subdue heretics. If one wants to tame with that method and wants to tame, there is no fault, just like before. If a Bodhisattva, possessing a mind of universal torment, does not speak of the true qualities of others, does not utter true praise, and does not give a "good" evaluation to those who speak well, it will be with fault and contradiction, and will become a fault of affliction. If one does not speak due to laziness, indolence, and carelessness, it will become a non-afflictive fault. If one considers that the nature is of small desire and conforms to it, there is no fault. If one is sick and cannot, there is no fault. If one wants to tame with that method and wants to tame, there is no fault, just like before. If one protects the internal discipline of the Sangha, there is no fault. If there is doubt that that basis will universally generate afflictions, arrogance, pride, and harm, there is no fault in order to eliminate it. Qualities are treated as qualities, if they are not true, and good speech is also treated as good speech, if it is not true, there is no fault. There is no fault in order to subdue heretics. There is no fault in letting the words finish and stop. The Bodhisattva's reasons for rebuking sentient beings and punishment