Tibetan
པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་མཉན་པར་མི་བྱའོ། །གཟུང་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ལ་བསླབ་པར་ཡང་མི་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་མཉན་པ་དང༌། བཟུང་བས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བསླབ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང༌། དེ་སྐད་སྨྲ་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་ འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལ་ཡང་བརྩོན་པར་བྱ་དགོས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ལྟ་ལ་ཅི་སྨོས། གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་དེ་ལྷུར་ལེན་པའི་འདུན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཡོད་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་བརྩོན་པར་མ་བྱས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཡལ་བར་བོར་ནས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཡོད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ལ་བརྩོན་པ་མ་བྱས་པར་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བསྟན་བཅོས། ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་དག་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཤིན་ཏུ་ཡིད་གཞུངས་པ་དང༌། ལོ་བས་སྐྱེན་པ་དང༌། ཡུན་རིང་དུ་མི་བརྗེད་པར་ནུས་པ་དང༌། དོན་སེམས་པ་དང༌། རྟོགས་པར་བྱེད་ནུས་པ་དང། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ལ་རིག་པས་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པས་བློ་མི་འགྱུར་བ་དང་ལྡན་ཏེ། དེ་ལས་ཉིས་འགྱུར་དུ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དང་ཡང་མ་འགལ་བར་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་དག་ལ་མཁས་པར་བྱེད་པ་ན། དེར་མངོན་པར་དགའ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བྱེད་ཅིང་དེས་དགའ་བར་འཛིན་ལ་དེས་རངས་པར་བྱེད་དེ། སྨན་ཚ་བ་བསྟེན་པ་བཞིན་དུ་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ནམ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཟབ་པ་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་གནས་དག་ཐོས་ནས། མ་མོས་ཤིང་སྐུར་པ་འདེབས་ཏེ། འདི་ དག་ནི་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡི
Chinese
因此，不应听闻具有声闻乘的法，不应受持，也不应于此修学。菩萨听闻具有声闻乘的法，受持又有何用？不需于此修学，若如是见，如是说，则成有过失，成有相违，且成烦恼之过失。如是，菩萨对于外道之论典亦需勤学，何况是佛陀之语藏？为遣除唯一决定而执取之意乐，故无过失。菩萨具有菩萨之藏，若未勤学菩萨之藏，而将菩萨之藏一切之所有皆弃舍，而勤学声闻之藏，则成有过失，成有相违，且成烦恼之过失。菩萨具有佛陀之语藏，若未勤学佛陀之语藏，而勤学外道之论典，外道之论典等，则成有过失，成有相违，且成烦恼之过失。若极调柔，聪慧敏捷，能长时忆持不忘，能思择义理，能证悟，且以智慧通达佛陀之语藏，具有不退转之智，于此之上，双倍地如一日般勤学佛陀之语藏，则无过失。菩萨不违背如是之理，而善巧于外道之论典，外道之论典等时，若以显现欢喜之相而行，且以此而欢喜执取，以此而欣然，而不像服用热性药物般，则成有过失，成有相违，且成烦恼之过失。菩萨从菩萨之藏中，唯为此义，或从佛陀与菩萨之威力所生，听闻甚深，极甚深之处后，不信受且诽谤说：此等不具义理。
English
Therefore, one should not listen to the Dharma that possesses the Hearer Vehicle, should not uphold it, and should not train in it. What is the use of a Bodhisattva listening to the Dharma that possesses the Hearer Vehicle and upholding it? There is no need to train in it. If one sees and speaks in this way, it becomes a fault, becomes contradictory, and becomes a fault of affliction. Thus, a Bodhisattva must also diligently study the treatises of non-Buddhists, let alone the scriptures of the Buddha. There is no fault in order to dispel the intention of exclusively determining and clinging to it. A Bodhisattva possesses the treasury of the Bodhisattva, and if one does not diligently study the treasury of the Bodhisattva, but abandons all of the treasury of the Bodhisattva, and diligently studies the treasury of the Hearers, it becomes a fault, becomes contradictory, and becomes a fault of affliction. A Bodhisattva possesses the scriptures of the Buddha, and if one does not diligently study the scriptures of the Buddha, but diligently studies the treatises of non-Buddhists, the treatises of outsiders, etc., it becomes a fault, becomes contradictory, and becomes a fault of affliction. If one is extremely gentle, quick-witted, able to remember for a long time without forgetting, able to contemplate the meaning, able to realize, and possesses unwavering intelligence by understanding the scriptures of the Buddha with wisdom, then on top of that, diligently studying the scriptures of the Buddha twice as much as in a single day, there is no fault. When a Bodhisattva is skilled in the treatises of non-Buddhists, the treatises of outsiders, etc., without contradicting such principles, if one acts with an appearance of manifest joy, and clings to it with joy, and is pleased with it, and does not act like taking hot medicine, it becomes a fault, becomes contradictory, and becomes a fault of affliction. A Bodhisattva, from the treasury of the Bodhisattva, only for this meaning, or arising from the power of the Buddha and Bodhisattvas, after hearing the profound, extremely profound places, does not believe and slanders, saying: These are not meaningful.
Tibetan
ན། ཆོས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་མ་ཡིན། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ། གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་སྐུར་བ་འདེབས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟབ་ཅིང་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་གནས་དག་ཐོས་ནས། སེམས་མོས་པར་གྱུར་ན། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དད་པ་དང་གཡོ་མེད་པས་འདི་ལྟར་བདག་ནི་ལོང་བར་གྱུར་ཏེ། མིག་མེད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་གྱིས་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པར་ཟད་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་སྤངས་པ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་བདག་ཉིད་མི་ཤེས་པར་བརྩིས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཆོས་དེ་དག་ལ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པར་ཡང་དག་པར་ལྟ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །མོས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྐུར་བ་མི་འདེབས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟང་ཟིང་དང་བཅས་པའི་སེམས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་ཀྱིས་གཞན་དག་ལ་བདག་ལ་བསྟོད་ཅིང་གཞན་དག་ལ་སྨོད་པར་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བསྟན་པ་གནས་པར་བྱ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་འདོད་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐབས་དེས་གང་ཟག་དེ་ཉིད་འདུལ་བར་འདོད་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རྒྱས་པར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །མ་དད་པ་རྣམས་དད་པར་བྱ་བ་དང༌། དད་པ་རྣམས་ཕྱིར་ཞིང་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་སྒྲོགས་པ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་འབེལ་བའི་གཏམ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ན། ང་རྒྱལ་གྱིས་ནོན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་མི་འགྲོ་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་ དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་མི་འགྲོ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །མཚོར་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ན་སྟེ་མི་ནུས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ལོག་པར་སྟོན་དུ་དོགས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཆོས་སྨྲ་བའི་སེམས་བསྲུང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཐོས་ཤིང་བཟུང་ལ་ཤེས་ཟིན་པའི་དོན་གྱི་གཏམ་ཡིན་པར་ཤེས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །མང་དུ་ཐོས་
Chinese
若说：‘不合于法，非如来所说，于诸有情无利无乐。’由其自为不如理作意，或随他转而兴诽谤，则为有罪，为有违犯，是染污罪。菩萨听闻甚深极甚深处，若心信解，菩萨于此应以信心及无动摇，如是学云：‘我今成盲，无眼唯应随如来眼而行，如来所许而弃舍者，非我之分。’如是菩萨自视为无知，如来于彼诸法实无隐匿而善观察，如是乃为善入。虽全无信解，然不诽谤，则无有罪。菩萨若以杂染心及嗔恚心，于他人所，自赞毁他，则为有罪，为有违犯，是染污罪。为令圣教久住，欲摧伏异论者，则无有罪。以是方便，欲调伏彼补特伽罗，亦无有罪。广说如前。为令未信者信，已信者增长广大故，而行此事，则无有罪。菩萨宣说正法，及以圣法充满之语而善决定时，若为我慢所制伏，及以遍计苦恼之心，并以嗔恚之心而不前往，则为有罪，为有违犯，是染污罪。若以懈怠及懒惰而不前往，则为非染污罪。若疲倦则无有罪。若病而不能，则无有罪。若恐颠倒宣说，则无有罪。若守护说法者之心，则无有罪。若知是已数听闻、受持及已了知之义语，则无有罪。多闻。
English
If it is said: 'It is not in accordance with the Dharma, it was not spoken by the Tathagata, it is of no benefit or happiness to sentient beings.' Whether it is because one's own mind is not properly applied, or because one follows others and engages in slander, then it is sinful, it is a transgression, it is a defiled sin. When a Bodhisattva hears of a profound and extremely profound place, if the mind believes and understands, the Bodhisattva should learn with faith and unwaveringness, saying: 'I am now blind, without eyes, I should only follow the eyes of the Tathagata, and what the Tathagata has permitted, but I abandon, is not my share.' Thus, the Bodhisattva regards himself as ignorant, and the Tathagata truly has no concealment in those dharmas and observes them well, thus it is a good entry. Even if there is no faith or understanding at all, but one does not slander, then there is no sin. If a Bodhisattva, with a defiled mind and an angry mind, praises himself and slanders others, then it is sinful, it is a transgression, it is a defiled sin. In order to make the Holy Dharma abide long, if one wishes to subdue the heretics, then there is no sin. If one wishes to subdue that individual by this means, then there is also no sin. The detailed explanation is as before. If one acts in order to make the unbelievers believe, and to increase and expand the believers, then there is no sin. When a Bodhisattva proclaims the Dharma, and when he makes a good decision with words full of the Holy Dharma, if he is subdued by arrogance, and with a mind of pervasive suffering, and with a mind of anger, and does not go, then it is sinful, it is a transgression, it is a defiled sin. If one does not go because of laziness and sloth, then it is a non-defiled sin. If one is tired, then there is no sin. If one is sick and cannot, then there is no sin. If one fears to proclaim it in a reversed way, then there is no sin. If one protects the mind of the Dharma speaker, then there is no sin. If one knows that it is a word of meaning that has been heard, received, and understood many times, then there is no sin. Much hearing.