Tibetan
པ་དང༌། ཐོས་པ་འཛིན་པ་དང༌། ཐོས་པ་བསགས་པ་ཡིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རྟག་ཏུ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་གནས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཤིན་ཏུ་ཤེས་རབ་རྟུལ་ཏེ་ཆོས་ལེན་པ་ལ་ཞན། འཛིན་པ་ལ་ཞན་ཅིང་དམིགས་པ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ལ་ཞན་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་ལ་བསམས་བཞིན་དུ་ཁྱད་དུ་གསོད་ཅིང་བཀུར་སྟི་མི་བྱེད་ལ། འཕྱ་ཞིང་སྟིང་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཚིག་འབྲུ་ལ་རྟོན་གྱི་དོན་ལ་རྟོན་པར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའམ། ལམ་དུ་འགྲོ་ཞིང་འོང་བའམ། ཡང་དག་པའི་ཐ་སྙད་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་སྦྱོར་བའམ། ལོངས་སྤྱོད་བསྲུང་བའམ། བྱེ་བ་བསྡུམ་པའམ། དགའ་སྟོན་ནམ། བསོད་ནམས་བྱེད་པ་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་གྲོགས་བྱེད་དུ་མི་འགྲོ་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་གྲོགས་བྱེད་དུ་མི་འགྲོ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ན་སྟེ་མི་ནུས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རང་བྱེད་ནུས་པ་དང༌། རྟེན་ཡོད་དེ་མི་འཆོལ་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གནོད་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཆོས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་བྱ་བ་ལ་མ་སོང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐབས་དེས་འདུལ་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ་རྒྱས་པར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། ། གཞན་ལ་ཆེས་སྔར་ཁས་བླངས་ཟིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ནུས་པ་གཞན་ལ་བཅོལ་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རྟག་ཏུ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་དག་པར་བརྩོན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཡིད་རྟུལ་ཞིང་ལུང་འབོགས་མི་མཁས་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཆེས་མང་བ་དག་གི་སེམས་བསྲུང་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ཁྲིམས་བསྲུང་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནད་པ་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པ་དང་ཕྲད་པ་ན་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་རིམ་གྲོ་དང་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་མི་བྱེད་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་ཉིད་ན་སྟེ་མི་ནུས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཕ་རོལ་ནུས་ཤིང་མཐུན་པ་ལ་བཅོལ་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ནད་པ་མགོན་ཡོད་ཅིང་རྟེན་ཡོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་གི་རིམ་གྲོ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ནུས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ནད་རྒྱུན་རིངས་ཀྱིས་ཐེབས་ཏེ་སོ་ཙམ་དུ་འདུག་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་རྟག་ཏུ་བརྩོན་ཏེ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བར་ཚད་དུ་འགྱུར་བ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཤིན་ཏུ་ཤེས་རབ་རྟུལ་ཞིང་ལེགས་པར་ཆོས་སྟོན་མི་ནུས་ལ། ལེགས་པར་འཛིན་མི་ནུས་ཤིང་དམིགས་པ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་མི་ནུས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་ལ་ཆེས་སྔར་ཁས་བླངས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ནད་གཡོག་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་གྲོགས་བྱ་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚེ་འདི་དང་ཚེ་ཕྱི་མའི་དོན་ལ་ཚུལ་མ་ཡིན་པར་ཞུགས་པ་དག་མཐོང་ན། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་རིགས་པ་དང་ཚུལ་བཞིན་སྟོན་པར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་སྟོན་པར་མི་བྱེད་ན་ ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་གིས་མི་ཤེས་ཏེ་མི་ནུས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་ནུས་པ་ལ་བཅོལ་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནུས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གཞན་གྱིས་ཟིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐབས་དེས་གདུལ་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རྒྱས་པར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གང་ལ་རིགས་པས་བསྟན་པར་བྱ་བ་དེ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་ཞིང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བས་ལོག་པར་འཛིན་པ་དང༌། དགའ་ཞིང་གུས་པ་མེད་པས་དམུ་རྒོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ཕན་འདོགས་པ་རྣམས་ལ་བྱས་པ་མི་གཟོ་ཤིང་བྱས་པ་མི་ཚོར་ཏེ། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་མཐུན་པའི་ཕན་གདགས་པས་ལན་དུ་ཕན་མི་འདོགས་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་མི་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བསྒྲིམས་བཞིན་དུ་མ་ནུས་ཤིང་མ་ལྕོགས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐབས་དེས་འདུལ་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ། སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལན་དུ་ཕན་
Chinese
并且，如果是听闻受持，听闻积聚，则没有罪过。如果恒常心安住于所缘，精勤于现证菩萨的等持，则没有罪过。如果智慧非常迟钝，不善于受取法，不善于忆持，并且不善于令心平等安住于所缘，则没有罪过。菩萨对于说法者，若明知而轻蔑，不恭敬，加以嘲笑和轻侮，不依于义而依于词句，则成为有罪和有违犯，成为烦恼的罪过。菩萨对于安住于律仪的有情的事业，例如：决定事业，或者道路上的往来，或者正确的名称，或者事业的边际的施设，或者守护受用，或者调解争端，或者喜庆，或者作功德，若以普遍的苦恼之心和嗔恚之心而不去帮助，则成为有罪和有违犯，成为烦恼的罪过。如果以懈怠和懒惰而不去帮助，则成为非烦恼的罪过。如果生病而不能，则没有罪过。如果自己能够作，并且有资具而不作，则没有罪过。如果对于具有损害和不具有佛法的行为不去作，则没有罪过。如果想要以彼方便调伏，则没有罪过，广说如前。如果已经事先答应了他人，则没有罪过。如果将能力委托于他人，则没有罪过。如果恒常对善法方面精进，则没有罪过。如果自性愚钝并且不善于讽诵，则没有罪过，如前一样。如果想要守护众多他人的心，则没有罪过。如果想要守护僧团的内规，则没有罪过。菩萨遇到患病为疾病所困扰者，若以普遍的苦恼之心和嗔恚之心而不作服侍和恭敬，则成为有罪和有违犯，成为烦恼的罪过。如果以懈怠和懒惰而不作，则成为非烦恼的
English
And, if it is hearing and holding, hearing and accumulating, then there is no fault. If the mind constantly abides in the object of focus, and one strives to manifest the samadhi of a Bodhisattva, then there is no fault. If one's wisdom is very dull, unskilled in receiving the Dharma, unskilled in retaining it, and unskilled in keeping the mind evenly on the object of focus, then there is no fault. If a Bodhisattva knowingly despises a speaker of the Dharma, does not respect him, mocks and insults him, and relies on the words but not on the meaning, then it becomes a fault and a transgression, becoming a fault of affliction. If a Bodhisattva, regarding the activities of sentient beings abiding in vows, such as: deciding on activities, or going and coming on the road, or correct terminology, or applying to the limits of activities, or protecting possessions, or reconciling disputes, or celebrations, or doing meritorious deeds, does not help with a mind of pervasive distress and a mind of anger, then it becomes a fault and a transgression, becoming a fault of affliction. If one does not help due to idleness and laziness, then it becomes a non-afflictive fault. If one is sick and unable, then there is no fault. If one is able to do it oneself and has the resources but does not do it, then there is no fault. If one does not engage in activities that are harmful and do not possess the Dharma, then there is no fault. If one wants to subdue with that method, then there is no fault, as explained extensively before. If one has already promised others beforehand, then there is no fault. If one entrusts the ability to others, then there is no fault. If one constantly strives correctly in the direction of virtue, then there is no fault. If one is naturally dull-witted and unskilled in reciting, then there is no fault, as before. If one wants to protect the minds of many others, then there is no fault. If one wants to protect the internal rules of the Sangha, then there is no fault. If a Bodhisattva encounters a sick person afflicted by illness, and does not provide service and respect with a mind of pervasive distress and a mind of anger, then it becomes a fault and a transgression, becoming a fault of affliction. If one does not do it due to idleness and laziness, then it becomes a non-afflictive
Chinese
是为有罪。自己生病不能做，没有罪过。委托他人能做且随顺者，没有罪过。病人有依怙且有依靠，没有罪过。自己能够做自己的服侍和恭敬，没有罪过。长期被疾病缠身，只能勉强支撑，没有罪过。对于广大的善行方面，经常勤奋，为了守护成为善行方面的障碍而不做，没有罪过。如果非常愚钝，不能很好地讲法，不能很好地领会，并且不能将心专注在所缘上，没有罪过。如果很早以前就答应了别人，没有罪过。对于病人的侍奉，如同解除痛苦的痛苦之友，也应当像那样理解。菩萨如果看到众生以不如法的方式参与今生和来世的事务，如果以普遍的苦恼之心和愤怒之心，不以理性和如法的方式教导，那将是有罪且违背的，成为烦恼的罪过。如果因为懈怠和懒惰而不教导，那将成为非烦恼的罪过。如果我不知道且不能做，没有罪过。如果委托给有能力的人，没有罪过。如果他自己能做到，没有罪过。如果被其他的善知识所摄持，没有罪过。如果想要用那种方法调伏，没有罪过。详细的如同前面所说。如果对于应当以理智教导的人，他具有普遍的苦恼之心，并且因为不高兴而邪见，以及没有欢喜和恭敬，是刚强难化的自性，就没有罪过。菩萨对于帮助众生的行为不感恩，也不觉察，以普遍的苦恼之心，对于随顺的帮助不回报帮助，那将是有罪且违背的，成为烦恼的罪过。如果不是因为懈怠和懒惰而不做，那将成为非烦恼的罪过。如果尽力了仍然不能做到，没有罪过。如果想要用那种方法调伏，没有罪过，如同前面所说。如果他自己回报帮助
English
It is a fault. If one is sick and unable to do it, there is no fault. If one entrusts it to another who is capable and compliant, there is no fault. If the patient has a protector and a support, there is no fault. If one is able to perform one's own service and reverence, there is no fault. If one is afflicted with a chronic illness and can only barely manage, there is no fault. If one is constantly diligent in the vast aspects of virtue, and does not do it in order to protect what becomes an obstacle to the aspects of virtue, there is no fault. If one is very dull-witted and unable to teach the Dharma well, unable to comprehend well, and unable to focus the mind on the object, there is no fault. If one has promised another long ago, there is no fault. Regarding the service of the sick, one should understand that being a friend who alleviates the suffering of suffering is also similar to that. If a Bodhisattva sees beings engaging in this life and future lives in an improper manner, if, with a mind of universal torment and a mind of anger, they do not teach in a rational and proper manner, it will be faulty and contradictory, becoming a fault of affliction. If one does not teach due to laziness and indolence, it will become a non-afflictive fault. If I do not know and cannot do it, there is no fault. If one entrusts it to someone capable, there is no fault. If he himself is capable, there is no fault. If one is seized by another virtuous friend, there is no fault. If one wishes to tame with that method, there is no fault. In detail, it is as before. If the person to whom one should teach with reason has a mind of universal torment and, due to displeasure, holds wrong views, and is of a stubborn nature without joy and respect, there is no fault. If a Bodhisattva does not appreciate or recognize the help given to sentient beings, and with a mind of universal torment, does not reciprocate the help given with compliance, it will be faulty and contradictory, becoming a fault of affliction. If one does not do it due to laziness and indolence, it will become a non-afflictive fault. If one has tried one's best but is still unable to do it, there is no fault. If one wishes to tame with that method, there is no fault, as before. If he himself reciprocates the help