Tibetan
་ཆེ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ། ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་ན་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒོད་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མ་ཞི་ཞིང༌། རྣམ་པར་མ་ཞེ་བ་ལ་དགའ་བ་རྟ་གད་དུ་དགོད་པ་དང༌། ཀུན་ཏུ་རྩེ་ཞིང༌། ཀུན་ཏུ་ཅ་ཅོ་འདོན་ལ། དགོད་ཅིང་གཡེང་བ་སྟོན་པ་དང༌། གཞན་ལ་ལ་དག་དགོད་དུ་གཞུག་པར་འདོད་ཅིང་དགའ་བར་བྱ་བར་འདོད་ན། རྐྱེན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བརྗེད་པས་བྱས་ན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བསྩལ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེས་པ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དག་གི་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་སྐྱེས་པ་ཐབས་དེས་ཕྱིར་བསྩལ་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ།། གཞན་དག་གི་མྱ་ངན་སྐྱེས་པ་བསལ་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་བསྡུ་བའམ། གཙུག་པ་བསྲུང་བའམ། དེ་དང་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་དགའ་བར་གྱུར་དུ་དོགས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་དང༌། རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་གྱུར་དུ་དོགས་པ་རྣམས་ལ་དགའ་བའི་བཞིན་གྱིས་ནང་གི་བསམ་པ་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བས་གནས་པར་མི་བྱའི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱས་ཕྱོགས་ཏེ་གནས་པར་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འཇིགས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་དག་ལས་སེམས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་དབེན་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བསྐལ་ པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་འཁོར་བ་ན་འཁོར་ཞིང༌། བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང་དེ་སྐད་སྨྲ་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཇི་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱ་ཞིང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་སེམས་སྐྱོ་བར་བྱ་བ་དེ་ལས་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་འགྱུར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་སེམས་སྐྱོ་བ་བསྒོམ་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ནི་བདག་གཅིག་པུའི་དོན་ལ་བརྩོན་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན་ལ། དེས་དེ་ལྟར་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པས་ཟག་པ་ཟད་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་གི་ཚིག་མི་བཙན་པར་འགྱུར་བའི་དྲི་ངས་དང༌། མི་སྙན་པ་དང༌། གཏམ་ངན་པར་འགྱུར་བ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མི་སྲུང་ཞིང་སྤེལ་བར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བདེན་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་མི་སྲུང་ཞིང་སེལ་བར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །ཕ་རོལ་མུ་སྟེགས་ཅན་ཡིན་ནམ། གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། སློང་མོ་སྤྱོད་པ་དང༌། དགེ་བ་སྤྱོད་པའི་གཞིས་མི་སྙན་པར་བརྗོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཁྲོ་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཅིང་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པས་བརྗོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གནོད་པའི་ཐབས་དང་ཐབས་དྲག་པོ་གང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་མཐོང་བཞིན་དུ་ཡིད་མི་དགའ་བར་འགྱུར་བ་བསྲུང་ བའི་ཕྱིར་ཐབས་དེ་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཚེ་འདིའི་དོན་ཆུང་ངུ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ལ། གཞི་དེས་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དག་གཤེ་བ་ལ་ཕྱིར་གཤེ་བ་དང༌། ཁྲོ་བ་ལ་ཕྱིར་ཁྲོ་བ་དང༌། རྡིག་པ་ལ་ཕྱིར་རྡོག་པ་དང༌། མཚང་འབྲུ་བ་ལ་ཕྱིར་མཚང་འབྲུ་བར་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཞན་དག་ལ་ཉེས་པར་བྱས་སམ། ཉེས་པ་བྱས་སུ་དོགས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་གྱིས་ནོན་པས་མཐུན་པར་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་མི་བྱེད་དེ། ཡལ་བར་འདོར་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་སམ། ལེ་ལོའམ། བག་མེད་པས་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་མ་བྱས་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་ནི་འགྱུར་ལ། ཉོན་མོངས་པ
Chinese
由于伟大之故，心被压制，如果总是那样行事，就没有过错。菩萨以傲慢完全占据的心没有完全寂静，喜欢没有完全寂静，像马一样大笑，总是嬉戏，总是发出嘈杂的声音，显出欢笑和散乱，想要让别人欢笑并喜欢这样做，由于那个因缘，就会变成有过错和相违的，会变成烦恼的过错。如果因遗忘而做，就会变成非烦恼的过错。为了舍弃它而生起意愿，就没有过错，如前一样。如果想要用那个方法舍弃其他人产生的苦恼，就没有过错。如果想要消除其他人产生的忧伤，就没有过错。为了聚集喜欢其他具有那种自性的人，或者守护顶髻，或者为了与他们相合而做，就没有过错。如果因为担心其他人对菩萨不欢喜，以及苦恼和背离，为了以欢喜的表情显示内心的清净而做，就没有过错。任何菩萨都不应以对涅槃的喜爱而安住，而应背离涅槃而安住。也不应害怕烦恼和近烦恼。也不应使心完全远离它们，因为菩萨要在无数劫中流转，并且必须圆满证得菩提，如果这样认为和说，就会变成有过错和相违的，会变成烦恼的过错。那是什么缘故呢？因为菩萨应当像声闻那样，对于涅槃的喜爱应当总是修习，对于烦恼和近烦恼应当使心厌离，比那多千百万倍地应当总是修习对于涅槃的喜爱，并且必须修习对于烦恼和近烦恼的厌离。因为声闻只为自己一个人的利益而努力。
English
Because of greatness, the mind is suppressed, and if one always acts in that way, there is no fault. A Bodhisattva whose mind is completely occupied by arrogance is not completely pacified, and who likes not being completely pacified, laughs like a horse, always plays, always makes noisy sounds, shows laughter and distraction, and wants to make others laugh and likes to do so, due to that cause, it will become faulty and contradictory, and will become a fault of affliction. If done through forgetfulness, it will become a non-afflictive fault. If the desire arises to abandon it, there is no fault, as before. If one wants to abandon the suffering that others have generated by that method, there is no fault. If one wants to eliminate the sorrow that others have generated, there is no fault. To gather those who like others with that nature, or to protect the crest jewel, or to act in accordance with them, there is no fault. If one fears that others will become displeased with the Bodhisattva, and suffer and turn away, and does so in order to show the purity of inner thought with a joyful expression, there is no fault. Any Bodhisattva should not abide with a fondness for Nirvana, but should turn away from Nirvana and abide. One should not be afraid of afflictions and near afflictions. One should not make the mind completely separate from them, because the Bodhisattva must wander in countless eons, and must perfectly accomplish enlightenment, and if one thinks and says that way, it will become faulty and contradictory, and will become a fault of affliction. Why is that? Because the Bodhisattva should always cultivate fondness for Nirvana as the Hearers do, and should make the mind weary of afflictions and near afflictions, and a hundred million times more than that, one should always cultivate fondness for Nirvana, and must cultivate weariness of afflictions and near afflictions. Because the Hearer strives only for the benefit of himself alone.
Chinese
菩萨是为了一切众生的利益而精进的。因此，他必须如是如实地修习使心完全没有烦恼，因为即使他不是阿罗汉，他也比阿罗汉更殊胜，因为他具有完全没有烦恼的心，并且享用具有漏尽的事物。菩萨如果不能守护和传播真实的言语，即那些可能导致自己言语不被信任、不受欢迎或变成恶语的言语，那就会有罪且有违背，会成为烦恼的过失。如果不能守护和消除非真实的言语，就不会有罪且没有违背，也不会成为烦恼的过失。如果对方是外道，或者任何其他执着的人，就没有过失。如果对出家人、乞丐或行善者说不好的话，就没有过失。如果因愤怒而受压制，心颠倒错乱而说，就没有过失。菩萨见到任何能利益众生的有害方法或强力方法，却为了守护自己的不悦而不用该方法，那就会有罪且有违背，会成为非烦恼的过失。如果只是为了今生的小利益，或者因为该事会导致极大的不悦，就没有过失。菩萨如果对辱骂自己的人反过来辱骂，对愤怒的人反过来愤怒，对责骂的人反过来责骂，对揭短的人反过来揭短，那就会有罪且有违背，会成为烦恼的过失。菩萨如果对他人做了错事，或者怀疑他人做了错事，却因为怀有普遍的恼怒心和被傲慢压制，而不和谐地用责罚来净化，并加以忽略，那就会有罪且有违背，会成为烦恼的过失。如果因为懒惰、懈怠或放逸而不和谐地用责罚来净化，那就会有罪且有违背，而且是烦恼
English
A Bodhisattva is diligent for the benefit of all sentient beings. Therefore, he must truly cultivate the habit of keeping his mind completely free from afflictions. Even if he is not an Arhat, he is superior to an Arhat because he possesses a mind completely free from afflictions and enjoys things that are exhausted of outflows. If a Bodhisattva does not guard and propagate truthful words that may cause his words to be distrusted, unwelcome, or become evil speech, then he will be at fault and in violation, and it will become a fault of affliction. If he does not guard and eliminate untrue words, then he will not be at fault and not in violation, and it will not become a fault of affliction. If the other person is a heretic or any other attached person, there is no fault. If one speaks unfavorably of renunciants, beggars, or those who practice virtue, there is no fault. If one speaks because one is overwhelmed by anger and the mind is perverted, there is no fault. If a Bodhisattva sees any harmful or forceful method that will benefit sentient beings, but does not use that method to protect his own displeasure, then he will be at fault and in violation, and it will become a non-afflictive fault. If it is only for a small benefit in this life, or if the matter will cause great displeasure, there is no fault. If a Bodhisattva retaliates with abuse against those who abuse him, retaliates with anger against those who are angry, retaliates with scolding against those who scold, and retaliates with exposing shortcomings against those who expose shortcomings, then he will be at fault and in violation, and it will become a fault of affliction. If a Bodhisattva has done wrong to others, or suspects that others have done wrong, but because he harbors a generally resentful mind and is overwhelmed by arrogance, he does not harmoniously purify with punishment and neglects it, then he will be at fault and in violation, and it will become a fault of affliction. If one does not harmoniously purify with punishment because of laziness, indolence, or carelessness, then one will be at fault and in violation, and it is an affliction.