Tibetan
ལྡན་ཡང་རུང་སྟེ། མི་འགྲོ་ཞིང་བོས་པ་བདག་གིར་མི་བྱེད་ན། ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོའི་དབང་གིས་མ་སོང་ན་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ན་སྟེ་མི་ནུས་པའམ། སེམས་འཁྲུགས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡུལ་མཛད་མ་རིང་དུ་གྱུར་པའམ། ལམ་ན་འཇིགས་པ་ཡོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐབས་དེས་དེ་དུལ་བར་བྱེད་འདོད་ཅིང་འདུལ་བར་འདོད་ལ་མི་དགེ་བའི་གནས་ནས་བསླང་སྟེ། དགེ་བའི་གནས་སུ་འཇོག་པར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཚེ་སྔར་གཞན་ལ་ཁས་བླངས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རྒྱུན་དུ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་མ་སོང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དོན་དང་ལྡན་པ་སྔོན་མ་ཐོས་པ་ཉན་པ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་པའི་ཕྱིར་མ་སོང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དོན་མཉན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབྲེལ་པའི་གཏམ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཐོ་འཚམས་པའི་བསམ་པས་བོས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཆེས་མང་བ་དག་གི་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་བསྲུང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ཁྲིམས་བསྲུང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དག་ལ་གསེར་དང༌། དངུལ་དང༌། ནོར་བུ་དང༌། མུ་ཏིག་དང། བཻ་ཌཱུ་ཪྻ་ལ་སོགས་པ་ནོར་གྱི་སྣ་གྲངས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མང་པོ་མཆོག་རྣམས་ཐོབ་ཅིང༌། དུས་ཀྱིས་བསྟབས་པ་ལས་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་ནམ། ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་ལེན་དུ་མི་བཏུབ་ཅིང་སྤོང་བར་བྱེད་ན། ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་ཡལ་བར་འདོར་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་ལེན་པར་མི་བྱེད་ན། ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་ནི་འགྱུར་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །སེམས་ འཁྲུགས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་བླངས་པས་སེམས་ཆགས་པར་འགྱུར་བར་མཐོང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ཕྱིས་འགྱོད་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེས་སྦྱིན་པ་འཁྲུལ་དུ་དོགས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་བཏང་བ་དེའི་རྒྱུས་སྦྱིན་བདག་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་འདུན་གྱིའམ། མཆོད་རྟེན་གྱི་ཡིན་དུ་དོགས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་ལས་མི་རིགས་པར་ཕྲོགས་པ་ཡིན་དུ་དོགས་ཏེ། རྒྱུ་དེས་བསད་པའམ། བཅིང་བའམ། ཆད་
Chinese
即使答应了，如果不去，并且被叫唤也不接受，就会构成有罪和违犯，会构成烦恼的罪过。如果因为懈怠和懒惰而不去，就会构成非烦恼的罪过。如果生病而不能去，或者心烦意乱，就没有罪过。如果所做的事情的地方变得遥远，或者路上有危险，就没有罪过。如果想要用那种方法调伏他，并且想要调伏，从不善之处唤醒，想要安置在善之处，就没有罪过。如果前世对其他人承诺过，就没有罪过。为了守护经常成为善法方面的障碍，而不去，就没有罪过。如果因为担心听闻具有佛法意义的、以前没有听过的法义会退失，而不去，就没有罪过。听闻佛法意义之后，对于如何如理作意地进行相关的讨论，也应当像那样理解。如果因为怀有敌意而被叫唤，就没有罪过。如果守护其他众多人的普遍苦恼之心，就没有罪过。如果守护僧团的戒律，就没有罪过。其他菩萨获得黄金、白银、珍宝、珍珠、琉璃等各种各样众多的殊胜财物，由于时机不当，具有普遍苦恼之心，或者具有愤怒之心，不能接受并且舍弃，就会构成有罪和违犯，因为舍弃有情，会构成烦恼的罪过。如果因为懈怠和懒惰而不接受，就会构成有罪和违犯，但不会构成烦恼的罪过。心烦意乱就没有罪过。如果看到接受了那些东西会产生贪恋，就没有罪过。如果担心之后会后悔，就没有罪过。如果担心那会扰乱布施，就没有罪过。如果因为普遍执着而放弃，担心那会导致施主贫穷困苦，就没有罪过。如果怀疑那是僧团的或者佛塔的，就没有罪过。如果怀疑那是从其他人那里不合理地抢夺来的，并且因为那个原因而被杀害、捆绑或者惩罚
English
Even if promised, if one does not go and does not accept when called, it becomes a fault and a violation, and it becomes a fault of affliction. If one does not go due to laziness and sloth, it becomes a non-afflictive fault. If one is sick and unable to go, or if one's mind is disturbed, there is no fault. If the place of the task becomes distant, or if there is danger on the road, there is no fault. If one wants to tame him with that method, and wants to tame him, awakening him from the state of non-virtue, and wants to place him in the state of virtue, there is no fault. If one has promised others in a previous life, there is no fault. If one does not go in order to protect what constantly becomes an obstacle to the side of virtue, there is no fault. If one does not go because one fears that listening to the meaning of the Dharma, which one has not heard before, will lead to deterioration, there is no fault. It should also be understood in the same way regarding how to properly engage in related discussions after listening to the meaning of the Dharma. If one is called with a hostile intention, there is no fault. If one protects the minds of many others from universal suffering, there is no fault. If one protects the monastic discipline of the Sangha, there is no fault. If other Bodhisattvas obtain various kinds of numerous excellent riches such as gold, silver, jewels, pearls, and lapis lazuli, and due to inappropriate timing, they have a mind of universal suffering, or they have a mind of anger, and they cannot accept and abandon them, it becomes a fault and a violation, and because they abandon sentient beings, it becomes a fault of affliction. If one does not accept due to laziness and sloth, it becomes a fault and a violation, but it does not become a fault of affliction. There is no fault in being mentally disturbed. If one sees that accepting those things will lead to attachment, there is no fault. If one fears that one will regret it later, there is no fault. If one fears that it will disrupt the giving, there is no fault. If one abandons universal clinging, fearing that it will lead to the benefactor becoming poor and destitute, there is no fault. If one suspects that it belongs to the Sangha or the stupa, there is no fault. If one suspects that it was unreasonably seized from others, and because of that reason, they were killed, bound, or punished.
Tibetan
པས་བཅད་པའམ། གནོད་པར་འགྱུར་བའམ། སད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་ཆོས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་ནམ། ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་ནམ། རང་བཞིན་གྱིས་ཕྲག་དོག་ཅན་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། ཆོས་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་ན། ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་ནི་འགྱུར་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་གླགས་ཚོལ་བ་ལ་མ་བྱིན་ན་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ནད་ཚབས་ཆེ་བ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐབས་དེས་འདུལ་བར་བྱེད་འདོད་ཅིང་འདུལ་བར་འདོད་ལ། མི་དགེ་བའི་གནས་ནས་བསླང་སྟེ། དགེ་བའི་གནས་སུ་འགོད་པར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཆོས་མི་ཤེས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་མ་གུས་ཤིང་ཞེས་མེད་ལ་སྤྱོད་ལམ་ངན་པས་ནོད་པ་ལ་མ་བྱིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྟན་པས། ཆོས་ཐོས་པས་སྐྲག་ཅིང་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལོག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། གནོད་པ་དང༌། ཉམས་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེའི་ལག་ཏུ་སོང་ན་གཞན་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་འཕེལ་དུ་དོགས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་མ་རུངས་པ་རྣམས་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་རྣམས་མ་རུངས་པ་ཡིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ཡིན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཀུན་ནས་མནར་ སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་ནམ། ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་ཡལ་བར་འདོར་བའམ། ཁྱད་དུ་གསོད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་ཡལ་བར་འདོར་བ་དང༌། བརྗོད་པས་ཁྱད་དུ་བསད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་ནི་འགྱུར་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་མ་རུངས་པ་རྣམས་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་རྣམས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་བྱེད་འདོད་པས་ཉེ་བར་གནས་པ་ལྟ་བུར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང༌། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞི་བ་ལ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་འཁྲུགས་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐབས་དེས་དེ་འདུལ་བར་བྱེད་འདོད་པ་ལས་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་ཉེས་པ་མེད་
Chinese
如果（以暴力）切断，或者造成损害，或者使其惊醒，就没有罪过。菩萨对于其他想要佛法的人，总是怀有恼怒之心，或者怀有愤怒之心，或者天生就是嫉妒之人，如果不布施佛法，就会有罪过，并且会有违犯，会成为烦恼的罪过。如果因为懈怠和懒惰而不布施，就会有罪过，并且会有违犯，但不会成为烦恼的罪过。如果不给那些寻找机会的外道，也没有罪过。如果患有重病，以及心烦意乱，就没有罪过。如果想要用那种方法调伏，并且想要调伏，从不善之处劝离，想要安置在善之处，就没有罪过。如果不了解佛法，就没有罪过。如果对于不恭敬且没有礼貌，以恶劣行为索取的人，不给予，就没有罪过。如果根器迟钝，宣讲广大的佛法，因为听到佛法而害怕，并且邪见，以及邪见现行执着，以及担心损害和衰败，就没有罪过。如果落入他的手中，担心佛法会增长到其他非器之人那里，就没有罪过。菩萨对于凶暴的众生，以及破戒者，因为是凶暴者，以及因为是破戒者的缘故，总是怀有恼怒之心，或者怀有愤怒之心而舍弃，或者轻蔑，就会有罪过，并且会有违犯，会成为烦恼的罪过。如果因为懈怠和懒惰而舍弃，以及用言语轻蔑，就会有罪过，并且会有违犯，但不会成为烦恼的罪过。那是什么原因呢？菩萨对于凶暴的众生，以及破戒者，以及处于痛苦之因的人们，想要如何生起慈悲之心而亲近，就像对于具有戒律，以及身语意行为寂静的人们那样，因为不是那样。对于心烦意乱，就没有罪过。想要用那种方法调伏他，和前面一样，就没有罪过。
English
If (it is cut off) by force, or causes harm, or causes awakening, there is no fault. If a Bodhisattva, towards others who desire the Dharma, always has a mind of annoyance, or has a mind of anger, or is naturally jealous, if he does not give Dharma, there will be fault and violation, and it will become a fault of affliction. If one does not give due to laziness and sloth, there will be fault and violation, but it will not become a fault of affliction. If one does not give to those heretics who seek opportunities, there is also no fault. If one has a serious illness, and is mentally disturbed, there is no fault. If one wants to subdue with that method, and wants to subdue, to dissuade from the place of non-virtue, and wants to place in the place of virtue, there is no fault. If one does not understand the Dharma, there is no fault. If one does not give to those who are disrespectful and impolite, and demand with bad behavior, there is no fault. If one's faculties are dull, and one teaches the vast Dharma, if one is afraid of hearing the Dharma, and has wrong views, and manifest attachment to wrong views, and fears harm and decline, there is no fault. If it falls into his hands, and one fears that the Dharma will increase to others who are not vessels, there is no fault. If a Bodhisattva, towards fierce beings and those who have broken their vows, because they are fierce and because they have broken their vows, always has a mind of annoyance, or abandons or despises with a mind of anger, there will be fault and violation, and it will become a fault of affliction. If one abandons due to laziness and sloth, and despises with words, there will be fault and violation, but it will not become a fault of affliction. Why is that? Bodhisattvas, towards fierce beings, and those who have broken their vows, and those who abide in the cause of suffering, how do they want to generate a mind of compassion and be close, just like those who have discipline, and whose actions of body, speech, and mind are peaceful, because it is not like that. For mental disturbance, there is no fault. Wanting to subdue him with that method, as before, there is no fault.