Tibetan
བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་དེ། བག་ཡོད་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ལུས་དང་ངག་གིས་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པས་ཀུན་ནས་སྲུང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་བསྲུང་ཤིང་ཟས་ཀྱི་ ཚོད་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་གི་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཤིང་ཉེས་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་ཤིང་ཉེས་པར་མཐོང་ནས་ཀྱང་གཏོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམས་དང༌། ཆོས་མཐུན་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་པ་འཆགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྒྲུབ་པ་དང༌། སྲུང་བ་དང༌། རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་དོན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་གྲོགས་བྱེད་ཅིང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནད་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ངོ་ཅོག་ལ་ནད་གཡོག་ལ་སོགས་པས་གྲོགས་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་དང༌། ཐབས་བསྟན་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བའི་རིགས་པ་སྟོན་པ་དང༌། ཕན་འདོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱས་པ་གཟོ་བ་རྗེས་སུ་བསྲུང་ཞིང་འཚམ་པར་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པས་ཉེ་བར་གནས་པ་དང༌། སེང་གེ་དང༌། སྟག་དང༌། རྒྱལ་པོ་དང༌། ཆོམ་རྐུན་དང༌། ཆུ་དང་མེ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པའི་གནས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནས་བསྲུང་བ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་དང༌། གཉེན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བར་གནས་པ་རྣམས་ལ་མྱ་ངམ་སེལ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་རིགས་པས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྟེན་སྦྱིན་པས་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་སྡུད་པ་དང༌། སྨྲ་བ་དང༌། ཀུན་ཏུ་སྨྲ་བ་དང༌། སོ་སོར་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱ་བས་དུས་དུས་སུ་ཐད་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། གཞན་ལས་ཟས་དང༌། སྐོམ་ལ་སོགས་པ་ལེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་དོན་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། བོས་ན་འོང་ཞིང་འགྲོ་བ་དང༌། མདོར་བསྡུ་ན་ དོན་དང་ལྡན་པ་མ
Chinese
精进努力，安住于不放逸。以身语所学的诸法为所缘，以正念和正知而行持，从而完全守护。守护诸根之门，并且知量饮食。夜晚的上半夜和下半夜不睡眠，而精勤于瑜伽。依止贤善之人，依止善知识。也完全了知自己的错误，并且视为过患，了知并且见到过患之后也舍弃。对于错误，也向佛、菩萨以及与法相应者忏悔罪过，成办、守护、增长与此相符的善法，此等戒律即名为菩萨摄善法戒。何为菩萨饶益有情戒？简而言之，应知有十一种。何为十一种？对于有情有意义的各种事业提供帮助，对于有情众生所生起的疾病等痛苦，以照顾病人等方式提供帮助，同样，对于世间和出世间之事，先行宣说佛法，先行宣说方法，开示道理，对于饶益的众生，忆念恩德，随后守护，以恰当的方式报恩，安住于亲近，从狮子、老虎、国王、盗贼、水和火等各种各样的怖畏之处完全救护有情众生，遣除处于受用和亲友痛苦之中的众生的忧恼，对于缺乏资具的有情，以合理的方式成办一切资具，以布施清净的所依，从而完全积聚佛法之聚，以言说、普遍言说、分别令欢喜的方式，时时前往，从他人处获取饮食等，行为与世间法相符，呼唤即来，遣往即去，简而言之，具有意义。
English
One should strive with diligence and abide in conscientiousness. One should fully protect oneself by practicing mindfulness and awareness with regard to the objects of learning through body and speech. One should guard the doors of the senses and be mindful of moderation in food. One should not sleep during the first and last watches of the night, but be diligent in practicing yoga. One should rely on virtuous individuals and rely on spiritual friends. One should also fully know one's own mistakes and regard them as faults, and having known and seen the faults, one should abandon them. One should confess one's faults to the Buddhas, Bodhisattvas, and those who are in accordance with the Dharma. Whatever discipline there is that accomplishes, protects, and increases virtuous qualities in accordance with this, that is called the Bodhisattva's discipline of gathering virtuous qualities. What is the Bodhisattva's discipline of benefiting sentient beings? In brief, it should be known as eleven aspects. What are the eleven aspects? Assisting in various meaningful activities of sentient beings, helping sentient beings who are suffering from illnesses and other afflictions by providing nursing and other forms of assistance, similarly, in matters of both worldly and transcendental significance, prioritizing the teaching of the Dharma, prioritizing the teaching of methods, explaining the reasons, remembering the kindness of those sentient beings who are being benefited, subsequently protecting them, dwelling in closeness by benefiting them in an appropriate manner in return, completely protecting sentient beings from various fearful situations such as lions, tigers, kings, thieves, water, and fire, dispelling the sorrow of those who are in the midst of suffering from possessions and relatives, for those sentient beings who lack resources, accomplishing all resources in a reasonable manner, by giving pure support, thereby completely accumulating the collection of Dharma, by speaking, speaking universally, and making them individually happy, going directly at all times, receiving food and drink etc. from others, behaving in accordance with worldly matters, coming when called, and going when sent, in short, being meaningful.
Tibetan
་ཡིན་པ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་མ་གཏོགས་པ་ལ་སེམས་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལྐོག་གམ། མིང་སྔར་བསྒྲགས་པས་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱ་བ་དང༌། འདི་ལྟ་སྟེ། མི་དགེ་བའི། གནས་ནས་བསླང་སྟེ། དགེ་བའི་གནས་ལ་ཡང་དག་པར་གཟུང་པའི་ཕྱིར་ནང་གི་སེམས་འཇམ་ཞིང་ཕན་པ་དང༌། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་ཚར་གཅད་པར་བྱ་བ་སྨ་དབབ་པ་དང༌། ཆད་པའི་ལས་བྱེད་དུ་གཞུག་པའམ། བསྐྲད་པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་པས་མི་དགེ་བ་ལས་སྐྱོ་བར་བྱེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པར་བྱེད་མགུ་བར་བྱེད་ཡ་མཚན་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་དང༌། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་ཇི་ལྟར་ན་ལེགས་པར་གདམས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་དང༌། དགེ་བ་ལེགས་པར་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ། གལ་ཏེ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་བོར་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ན། དེ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་དེ་ལ་འདི་ལྟར་མི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྩྭའམ། མི་གཙང་བ་ལ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་མི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་མི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་མི་ངན་པ་འཚོ་བའི་བསམ་པ་ཅན་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདོད་པ་ཐ་ཆད་དེ་དག་ལ་མི་ལྟ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདོད་པ་དེ་དག་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་སྣ་ཚོགས་གཟིང་གཟིང་བར་འཇུག་པ་ལྟ་བུར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། མ་འོངས་པ་དག་ན་ཡང་བདུད་ཀྱི་གནས་སུ་གཏོགས་པའི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་མངོན་པར་ དགའ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་དོན་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་ཚངས་པར་སྤྱད་པར་སྤྱོད་པར་མི་བྱེད་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་རྫས་རྣམས་ལྟ་ལ་ཅི་སྨོས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ན་ཡང་སེམས་ཅན་རྒྱ་ཆེན་པོ་དག་གི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་ཁ་ཟས་ཀྱི་སྐྱུགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཡང་དག་པ
Chinese
除了所有不悦意的行为之外，与心意相合，并且对于那真实的功德，或暗中、或名字早已宣扬，而真实地感到欢喜。例如，从不善之处奋起，为了真实地掌握善良之处，内心柔和且有益，并且以殊胜的意乐加以调伏，施以责罚，或者施以刑罚，或者驱逐，并且以神通力将众生地狱等处境如实地展现出来，使他们厌恶不善，为了进入佛陀的教法而心生向往，感到满足，并且感到惊奇。菩萨安住于律仪戒，安住于摄善法戒，安住于饶益有情戒，如何才能成为善于教诫的持戒者，善于积聚善法的持戒者，以及行持一切利益有情之事的持戒者呢？在此，菩萨安住于别解脱戒。如果即使舍弃了转轮王的王位而出家，那么他不会像看待转轮王的王位那样，而是像看待草或不净之物一样。正如菩萨依赖于清净的意乐，不去看待所有不想要的至高之物——转轮王的欲妙，同样，恶劣之人怀着生存的意念，完全舍弃了所有的欲望，也不会不去看待那些低劣的欲望。菩萨视那些欲望如同进入各种恐怖的深渊一般，如实地看待它们，因此，即使在未来，对于属于魔境的欲望也不会感到欢喜，如果他们不为了那些欲望而立下誓愿并修持梵行，那又何必提及其他的神物呢？菩萨出家即使在现在，对于广大众生的巨大利养和恭敬，也如实地看待它们如同食物的呕吐物一般。
English
Apart from all unpleasant behaviors, being in harmony with the mind, and truly rejoicing in the true qualities, whether secretly or with the name already proclaimed. For example, rising from the state of non-virtue, in order to truly grasp the state of virtue, being gentle and beneficial in the heart, and subduing with superior intention, inflicting punishment, or imposing penalties, or expelling, and using miraculous powers to vividly show sentient beings the realms of hell and so on, making them disgusted with non-virtue, and inspiring them to enter the Buddha's teachings, making them feel satisfied, and making them feel amazed. How does a Bodhisattva who abides in the discipline of vows, abides in the discipline of gathering virtuous dharmas, and abides in the discipline of benefiting sentient beings, become a holder of discipline who is good at teaching, a holder of discipline who is good at accumulating virtue, and a holder of discipline who performs all kinds of deeds for the benefit of sentient beings? Here, the Bodhisattva abides in the Pratimoksha vows. If even abandoning the kingdom of a Chakravartin and becoming ordained, he does not look at the kingdom of a Chakravartin in this way, but as one looks at grass or impure things. Just as the Bodhisattva relies on pure intention and does not look at the desires of a Chakravartin, which are the highest of all undesirable things, similarly, an evil person with the intention of survival, having completely abandoned all desires, will not fail to look at those inferior desires. The Bodhisattva sees those desires as entering various terrifying abysses, and truly sees them as they are, therefore, even in the future, he will not rejoice in desires that belong to the realm of Mara, and if they do not make vows and practice celibacy for those desires, then what need is there to mention other divine objects? Even now, a Bodhisattva who has renounced sees the great gains and respect of vast sentient beings as truly like vomit of food.