Tibetan
པས་རྣམ་པར་དབྱེ་ཞིང་བརྟགས་ན་རིགས་པས་བརྟགས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ལ་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་འགྱུར་རོ། །ལ་ལ་ཞིག་མོས་པའི་ཚེ་ཆོས་ཟབ་མོ་གང་དག་ལ་དེའི་བློ་འཇུག་པར་མ་གྱུར་ན་ཡང་ཆོས་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱི། བདག་གི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་དེ་དག་མི་སྤོང་ན་བདག་ཉིད་མ་སྨས་མ་ཉམས་པར་བསྲུང་ཞིང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་ལ་རྟོན་གྱི་ཚིག་འབྲུ་ལ་མི་རྟོན་ན་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནག་པོ་བསྟན་པ་དང༌། ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ལ་སུས་ཀྱང་རྣམ་པར་བསྐྱོད་པའམ། རྣམ་པར་བསྐུལ་བར་ཇི་ལྟར་ཡང་མི་ནུས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོག་མ་ནས་སེམས་དཔའ་ལ་འཇུག་པ་ནི་བཟོད་པ་སྔོན་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་དེ་ཉིད་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་སྟེ། བསམ་པར་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཞིར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་གོམས་པ་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །དེ་ལ་ཞི་གནས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསམ་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་པོ་དག་ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་དང༌། དོན་ཙམ་གྱི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ངེས་པར་བཏགས་ནས། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང༌། སེམས་ཡོངས་སུ་གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མོས་པས་ན། ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་རྣམས་ལ་སེམས་འཇོག་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ན། རྒྱས་པར་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱེད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་ཅིང་མཉམ་པར་འཇོག་པ་འདི་ནི་ཞི་གནས་ཞེས་བྱའོ། །ལྷག་མཐོང་གང་ཞེ་ན། ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསམ་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་འབྱེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནས། རྒྱས་པར་མཁས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་འཇུག་པའི་བར་གང་ཡིན་ པ་འདི་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱའོ། །ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་ལ་གོམས་པ་གང་ཞེ་ན། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་རྟག་ཏུ་སྦྱོར་ཞིང་གུས་པར་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་གང་ཞེ་ན། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་མ་དེ་དག་གཉིས་ལས་སེམས་མི་གཡོ་ལ་རང་གི་ངང་གིས་མངོན་པར་འདུ་ཤེས་མེད་པར་འཇུག་ཅིང་གནས་པ་དང༌། སྡུད་ཅིང་མི་འཕྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་གནས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཞི་གནས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཆེ་བ་དང༌། འཕེལ་བ་དང་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཆེ་བ་དང་འཕེལ་བ་དང་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །བསྒོམ་པའི་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཟད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྟེན་ལ་ཡོད་པའི་གནས་ངན་ལེན་བསལ་བར་བྱ་བ་དང༌། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྒོམ་པའི་ལས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྒོམ་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གདམས་ངག་གང་ཞེ་ན། མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གང་དག་ལ་འདོམས་པར་འདོད་པའམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་ནམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་འདོམས་པར་མཛད་པ་གང་ཡང་རུང་སྟེ། དེས་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ཏམ། འགྲོགས་པའི་རྒྱུས་སེམས་བཙལ་ནས་མཁྱེན་ཏོ། །སེམས་བཙལ་ནས་དབང་པོ་བཙལ་ཏེ་མཁྱེན་ཏོ། །དབང་པོ་བཙལ་ནས་བསམ་པ་བཙལ་ཏེ་མཁྱེན་ཏོ། །བསམ་པ་བཙལ་ནས་བག་ལ་ཉལ་བཙལ་ཏེ་མཁྱེན་ཏོ། །བག་ལ་ཉལ་བཙལ་ནས་ཅི་རིགས་ཅི་འོས་པར་འཇུག་པའི་སྒོ་སྣ་ཚོགས་དག་ཏུ་ཡང་ན་ནི་མི་སྡུག་པ་ འམ། ཡང་ན་ནི་བྱམས་པའམ། ཡང་ན་ནི་རྐྱེན་འདི་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའམ། ཡང་ན་ནི་ཁམས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའམ། ཡང་ན་ནི་དབུགས་འབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་དྲན་པས་འཛུད་པར་མཛད་དོ། །ཅི་རིགས་ཅི་འོས་པར་འཇུག་པའི་སྒོ་དག་ལ་བཙུད་ནས་ལེགས་པར་བཟུང་བ་མ་ཡིན་པའི་རྟག་པའི་མཐའི་གཉེན་པོར་དབུ་མ
Chinese
以智慧区分和观察，那么以理智观察的那些法，就不会依赖于其他。有些人信仰时，对于某些深奥的法，即使他们的智慧无法理解，但那些法也是如来的行境。如果他们不舍弃那些法，认为“这不是我的智慧所能理解的”，那么他们就能守护自己而不受指责和损害，并且不会有过失。菩萨依于意义，不依于词句，那么就能遵循诸佛世尊所说的一切。菩萨善于阐述黑色教法和伟大教法，对于那唯一的意义，任何人也无法动摇或劝导。菩萨从一开始就进入菩萨道，就能获得先前未获得的忍耐。菩萨获得忍耐，并以之为核心，就是随顺于禅修。以这八种思维方式，就能进入修持与菩萨之法相符的法。何为禅修？简而言之，可以认识为四种：止、观、止观的习练、以及对止观的喜悦。何为止？例如，菩萨因为那八种思维方式非常圆满，所以将心专注于不可言说的事物和意义之上，通过忆念远离一切戏论和一切心之散乱的觉知，对一切所缘境生起信乐，从而将心安住于内在的禅定之相，并如实安住，广大地相续不断，一心专注于禅定，这就是所谓的止。何为观？以完全修习止的作意，忆念和区分那些如理思维的法，并且详细地辨别法，从详细地辨别法，到广大地精通和智慧的入处之间的一切，这就是观。
English
When distinguished and examined with wisdom, those dharmas examined by reason will not depend on others. When some people have faith, even if their minds do not enter into certain profound dharmas, those dharmas are the realm of the Tathagata. If they do not abandon those dharmas, thinking, "This is not the realm of my mind," then they will protect themselves without being blamed or harmed, and they will be without fault. If a Bodhisattva relies on meaning and not on words, then he will follow all that the Buddhas, the Bhagavat, have spoken. A Bodhisattva who is skilled in expounding the black dharma and the great dharma cannot be moved or persuaded by anyone regarding that sole meaning. A Bodhisattva who enters the Bodhisattva path from the beginning will obtain the patience that he had not previously obtained. The Bodhisattva who obtains patience and makes it his essence is following meditation. With these eight ways of thinking, one enters the practice of dharmas that are in accordance with the Bodhisattva's dharma. What is meditation? In short, it can be understood as four aspects: calm abiding (shamatha), insight (vipashyana), familiarizing oneself with calm abiding and insight, and delighting in calm abiding and insight. What is calm abiding? For example, because the eight ways of thinking of a Bodhisattva are very complete, he fixes his mind on the object of the inexpressible thing and meaning, and through mindfulness that is free from all elaboration and all mental wandering, he generates faith in all objects. Thus, he places his mind on the signs of inner samadhi, and when he places it correctly, he continuously expands it, makes it one-pointed in samadhi, and establishes it evenly. This is called calm abiding. What is insight? By that very mindfulness of completely cultivating calm abiding, one remembers and distinguishes the signs of those dharmas that are thought about in accordance with reason, and one thoroughly distinguishes the dharmas. From thoroughly distinguishing the dharmas to extensively mastering and entering into wisdom, all that is insight.
Chinese
称之为“嗡”。什么是串习止和胜观呢？就是对于止和胜观恒常地结合并且恭敬地结合。什么是对止和胜观的极度欢喜呢？就是对于止和胜观的相，从那两者之上心不摇动，并且自性地没有显现的觉知而进入并安住，以及收摄且不散乱，这被称为对于止和胜观的极度欢喜。因此，菩萨如何串习止和胜观，就如何安住于对止和胜观的极度欢喜。如何安住于对止和胜观的极度欢喜，就如何使止和胜观完全清净。如何使止清净，就如何使身极度调柔，以及心极度调柔广大，并且增长和广大。如何使胜观清净，就如何使智慧见广大，并且增长和广大。修习的事务在此完结，即是说，要消除依处上存在的恶劣之处，并且对于一切所知也要使智慧见完全清净，菩萨的一切修习事业，也都能由这四种修习而成办。什么是教诫呢？简而言之，应当了知为八种，即是说，菩萨无论是想要教诫谁，或者其他的菩萨，或者如来，无论教诫谁，他首先都要依靠三摩地，或者通过交往的因缘来寻觅心，从而了知。寻觅心之后，寻觅根，从而了知。寻觅根之后，寻觅意乐，从而了知。寻觅意乐之后，寻觅随眠，从而了知。寻觅随眠之后，在各种各样适合的入门之处，或者是不净，或者是慈爱，或者是仅由这个因缘而生的缘起，或者是界差别，或者是出入息念而引入。在各种各样适合的入门之处安置之后，作为没有很好执取的常边的对治，中
English
It is called "Om." What is familiarity with tranquility and insight? It is constantly combining tranquility and insight and respectfully combining them. What is extreme joy in tranquility and insight? It is that from the characteristics of tranquility and insight, the mind does not waver, and naturally, without manifest awareness, it enters and abides, and gathers without scattering. This is called extreme joy in tranquility and insight. Therefore, as the Bodhisattva becomes familiar with tranquility and insight, so he abides in extreme joy in tranquility and insight. As he abides in extreme joy in tranquility and insight, so tranquility and insight become completely purified. As tranquility becomes purified, so the body becomes extremely pliable, and the mind becomes extremely pliable, vast, increasing, and expanding. As insight becomes purified, so the wisdom vision becomes vast, increasing, and expanding. The activities of meditation end here, that is to say, to eliminate the negative aspects existing in the support, and also to purify the wisdom vision for all knowable things. All the activities of meditation of the Bodhisattva will be accomplished by these four meditations. What is the instruction? In short, it should be understood as eight aspects, that is to say, whether the Bodhisattva wants to instruct someone, or another Bodhisattva, or the Tathagata, whoever he instructs, he must first rely on Samadhi, or search for the mind through the cause of association, and thus know it. After searching for the mind, search for the faculties and know them. After searching for the faculties, search for the intention and know it. After searching for the intention, search for the latent tendencies and know them. After searching for the latent tendencies, in various suitable entrances, either impurity, or loving-kindness, or dependent arising arising from this very cause, or the differentiation of elements, or mindfulness of breathing in and out, he introduces them. After placing them in various suitable entrances, as an antidote to the extreme of permanence that is not well grasped, the Middle