Tibetan
ན་ལས་འདས་པ་ཡང་མི་འཐོབ་བོ། །གང་གི་ཚེ་སྨིན་པ་འབྲིང་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་འདུན་པ་འབྲིང་དང་སྦྱོར་བ་འབྲིང་ཡིན་ཏེ། ངན་སོང་རྣམས་སུ་ཡང་མི་འགྲོ་ལ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་འདི་ནི་འདུན་པ་ཆེ་བ་དང༌། སྦྱོར་བ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། ངན་སོང་རྣམས་སུ་ཡང་མི་འགྲོ་ལ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཡང་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །རང་སངས་རྒྱས་ནི་ཉན་ཐོས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང༌། ལམ་གྱི་རང་བཞིན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་ཐ་མ་ལ་ལུས་ཐ་མ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་སློབ་དཔོན་མེད་པར་སྔོན་གོམས་པའི་དབང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་རྣམས་བསྒོམས་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བས་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་གནས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཆུང་ངུ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པ་ནི་སྨིན་པ་འབྲིང་པོ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པ་དང་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་ནི་སྨིན་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྨིན་པ་ཆུང་ངུ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདུན་པ་ཆུང་ངུ་དང༌། སྦྱོར་བ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ཏེ། ངན་སོང་རྣམས་སུ་ཡང་འགྲོ་ལ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དང་པོར་གཏོགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་བའི་ཆོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སྦྱངས་པ་དང༌། མི་གཡོ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐམས་ཅད་དང་མི་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སྨིན་པ་འབྲིང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདུན་པ་འབྲིང་དང་སྦྱོར་བ་འབྲིང་ཡིན་ཏེ། ངན་སོང་རྣམས་སུ་ཡང་མི་འགྲོ་ལ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གཉིས་པར་གཏོགས་ཏེ། དགེ་བའི་ཆོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སྦྱངས་པ་དང༌། མི་གཡོ་བ་རྣམས་དང་མི་ལྡན་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་དང་ནི་མི་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདུན་པ་ཆེ་བ་དང་སྦྱོར་བ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། ངན་སོང་རྣམས་སུ་ཡང་མི་འགྲོ་ལ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་པར་གཏོགས་ཏེ། དགེ་བའི་ཆོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སྦྱངས་པ་དང༌། མི་གཡོ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་བརླིང་བ་དང། གསལ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་དང་ཕན་ཡོན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་མི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའི་ནང་ན་གོང་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཟང་ཟིང་ལས་གྱུར་པའི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འདུན་པར་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། གསང་སྟེ་ཆོས་བརྗོད་པ་ལས་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་ཆུང་ངུ་ལས་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཐོས་པ་ཙམ་ལས་གྱུར་པའི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཡུན་རིང་པོར་གོམས་པར་བྱས་ཀྱང་ཆུང་ངུ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ཡུན་ཐུང་ངུར་གོམས་པར་བྱས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་རྒྱུ་དེ་ལས་གཞན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཆུང་དུ་གོམས་པས་ནི་ཆུང་ངུར་འགྱུར་རོ། །འབྲིང་དུ་གོམས་པས་ནི་འབྲིང༌། ཆེར་གོམས་པས་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཆེ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོ་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཆུང་ངུ་ལ་ཡང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་པོ་དང༌། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་དང༌། འབྲིང་པོ་ལ་ཡང་འབྲིང་པོའི་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་པོའི་འབྲིང་པོ་དང༌། འབྲིང་པོའི་ཆེན་པོ་དང༌། ཆེན་པོ་ལ་ཡང་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆེན་པོའི་འབྲིང་པོ་དང༌། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པར་སངས་ རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གོང་ནས་གོང་དུ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཚད་མེད་པར་མཛད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཐབས་དེ་དག་གིས་གཞན་གསོལ་བ་འདེབས་པ་མ་གཏོགས་པའི་བདེ་བ་གཉིས་ལ་རྒྱུད་ལ་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནས་ཉེས་པ་སྨིན་པའི་བར་དང༌། སྨིན་པ་ཆུང་ངུ་ནས་ཆེན་པོའི་བར་གྱིས་བུདྡྷའི་ཆོས་རྣམས་རྒྱུ་འབྲས་སྨིན་པ་ནི་གང་སྨིན་པའི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་དང༌། གང་ཟག་གཞན་རྣམས་ཞེས་པ་གསུམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གཞན་དང་གང་ཟག་གཞན་ཡང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔ
Chinese
也不能从中解脱。当成熟度处于中等时，那是意愿中等和努力中等。也不会堕入恶道，而且在当世也能获得沙门的果位，但在当世也不会完全从痛苦中解脱。处于完全成熟状态的是意愿强大和努力强大。也不会堕入恶道，而且在今生也能获得沙门的果位，并且在今生也能完全从痛苦中解脱。对于独觉佛，也应当像声闻那样去理解。那是什么原因呢？因为他们与声闻们在道的自性上是相同的。声闻与独觉佛的区别在于：在最后一生获得最后之身，由于没有老师，凭借先前的串习力，修习三十七菩提分法，从而现证断除一切烦恼的阿罗汉果位。因此，被称为独觉佛。安住于菩萨信行地的，应当理解为是完全成熟度小的。殊胜的意乐清净是成熟度中等的。决定和达到究竟的是成熟度大的。其中，安住于小成熟度的菩萨是意愿小和努力小。也会堕入恶道，并且被认为是属于最初的无数劫。仅仅是不具备修习菩提分法的善法、不动摇和极其清净的一切。中等成熟度的菩萨是意愿中等和努力中等。也不会堕入恶道。 属于第二个无数劫，不具备修习菩提分法的善法和不动摇，也不具备极其清净。安住于完全成熟状态的菩萨是意愿强大和努力强大。也不会堕入恶道。属于第三个无数劫，修习菩提分法的善法和
English
Nor can one be liberated from it. When maturity is in the middle state, it is moderate aspiration and moderate effort. One will not go to the lower realms, and in that very life, one will attain the fruit of a renunciate, but in that very life, one will not be completely liberated from suffering. One who abides in great maturity has great aspiration and great effort. One will not go to the lower realms, and in this very life, one will attain the fruit of a renunciate, and in that very life, one will also be completely liberated from suffering. A solitary buddha should be understood in the same way as a hearer. Why is that? Because they are the same as the hearers in the nature of the path. The distinction between hearers and solitary buddhas is this: in the last existence, one obtains the last body, and without a teacher, through the power of prior habituation, one meditates on the thirty-seven factors of enlightenment, and thus directly realizes the state of an arhat who has abandoned all defilements. Therefore, one is called a solitary buddha. A bodhisattva who abides in the stage of conduct based on faith should be understood as having small complete maturity. Pure superior intention is medium maturity. That which is definite and ultimate is great maturity. Among them, a bodhisattva who abides in small maturity has small aspiration and small effort. One will also go to the lower realms and should be known as belonging to the first countless eon. It is only that one does not possess all of the virtuous qualities of the path to enlightenment, immovability, and complete purity. A bodhisattva of medium maturity has medium aspiration and medium effort. One will also not go to the lower realms. Belongs to the second countless eon, does not possess the virtuous qualities of the path to enlightenment and immovability, and does not possess complete purity. A bodhisattva who abides in great complete maturity has great aspiration and great effort. One will also not go to the lower realms. Belongs to the third countless eon, cultivates the virtuous qualities of the path to enlightenment and
Chinese
是不动摇，并且具有非常清净的特性。因为其自性稳固、明晰、果实极大、利益极大，所以称为“精进”。因为不退转、不衰退、特别殊胜，所以称为“不动摇”。因为在菩萨的地位中是无上的，所以称为“非常清净”。其中，由财物所产生的成熟，由神通所作意产生的成熟，由秘密宣说佛法所产生的成熟，由微小努力所产生的成熟，以及仅由听闻所产生的成熟，这五种成熟，即使长期修习这些善法，也只是微小的，更何况是短期修习呢？除了成熟之因以外，所有其他的都应理解为三种成熟的方式：习惯于小，则变得小；习惯于中等，则为中等；习惯于大，则应理解为成熟广大。小、中、大这三种成熟，每一种又应理解为三种方式：小之中有小之小、小之中等、小之大；中等之中有中之小、中之中等、中之大；大之中有大之小、大之中等、大之大。与此类似，应理解为佛和菩萨以越来越殊胜的方式，对众生的成熟进行无量的区分。如前所述，通过这些方法，除了祈求他人之外，对于两种安乐，从相续中根器的成熟到罪业的成熟，以及从微小成熟到广大成熟，佛陀的法，因果成熟，即所谓“谁成熟的主人”，以及“所有其他众生”，以及“其他补特伽罗”这三种。同样，其他众生和其他补特伽罗也获得了根器等等。其中，菩萨
English
is unwavering and possesses exceedingly pure qualities. It is called "exertion" because it is inherently firm, clear, its fruit is exceedingly great, and its benefit is exceedingly great. It is called "unwavering" because it is irreversible, undiminishing, and particularly excellent. It is called "exceedingly pure" because it is unsurpassed within the bodhisattva grounds. Among these, whatever maturation arises from material possessions, whatever arises from intentional actions through magical powers, whatever arises from secretly proclaiming the Dharma, whatever arises from small efforts, and whatever maturation arises merely from hearing—these five types of maturation, even if one cultivates these virtuous dharmas for a long time, are only small; what need is there to mention cultivating them for a short time? Everything other than the cause of maturation should be understood as the nature of three types of maturation: by becoming accustomed to smallness, it becomes small; by becoming accustomed to the middle, it is middling; by becoming accustomed to greatness, it should be understood as maturation being great. Each of those small, middling, and great maturations should also be understood as being of three types: within the small, there is the small of the small, the middling of the small, and the great of the small; within the middling, there is the small of the middling, the middling of the middling, and the great of the middling; within the great, there is the small of the great, the middling of the great, and the great of the great. In accordance with this, it should be understood that the Buddhas and bodhisattvas, in an increasingly excellent manner, perform immeasurable distinctions of the maturation of sentient beings. As explained previously, through these methods, apart from requesting others, regarding the two kinds of happiness, from the maturation of faculties in the continuum to the maturation of faults, and from small maturation to great maturation, the Buddha's dharmas, the maturation of cause and effect, namely, what is called "the owner of who matures," and "all other sentient beings," and "other individuals," these three. Similarly, other sentient beings and other individuals also obtain faculties and so forth. Among these, the bodhisattva