English
It should be known that this is the reality of the sphere of activity of the earth. What is it? All dharmas originate from the inexpressible nature, and the wisdom of the Bodhisattvas and the Buddhas, the Bhagavat, enters into the selfless dharma, and after entering, it is extremely pure. The nature of the imputed words is non-conceptual, and because it is the same, whatever can be done as the object of the sphere of activity is the supreme and unsurpassed Suchness, the ultimate of what is to be known. From that, the complete and accurate discernment of all dharmas will be accomplished, and it will not change. It should also be known that such a nature of Suchness is also completely distinguished by non-duality through establishment. What is called two is existence and non-existence. Among them, existence is whatever is established as the nature of the imputed words, just like that, it has been clung to by the world for a long time, and it is the root of the world's discriminations and all elaborations, such as form, or feeling, or perception, or formation, or consciousness, or eye, or ear, or nose, or tongue, or body, or mind, or earth, or water, or fire, or wind, or form, or sound, or smell, or taste, or touch, or good, or non-good, or neutral, or birth, or destruction, or dependent origination, or past, or future, or present, or conditioned, or unconditioned, or this world and the other world, or these two sun and moon, and whatever is seen, heard, distinguished, and known, and whatever is obtained, sought, mentally recollected, and investigated, even up to Nirvana. Like this, things that conform to the nature of the fame of the imputed words are called worldly existence. Among them, non-existence is from the imputed word called form, even up to Nirvana.
Tibetan
ས་འདའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་འདོགས་པའི་ཚིག་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་དེ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་འདོགས་པའི་ཚིག་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་འདོགས་པའི་ཚིག་གི་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་དང༌། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དངོས་པོ་སྔ་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ། བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་སློབ་པའི་ལམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱས་ཏེ། ཤེས་རབ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཆེན་པོ་ ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པ་དེས་ན། སྐྱེ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་སྦྱོར་བ་ན་སེམས་ཅན་དང༌། རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ན་འཁོར་ཏེ། འཁོར་བ་དེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ལ། འཁོར་བ་དེ་ལས་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་གིས་ཡིད་སྐྱོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་འཁོར་བ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུམ་ཤེས་ན་ནི། །འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེས་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་ལྷག་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པར་མི་ནུས་སོ། །ལྷག་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་མ་བྱས་ན་ནི། སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ལ། འཁོར་བ་ན་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་འཁོར་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་གིས་འཁོར་བ་ལས་སེམས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མྱུར་བ་མྱུར་བར་ཡོངས་སུ་མྱ་ནན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མྱུར་བ་མྱུར་བར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་མི་ནུས་ན། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོ
Chinese
将“是虚空”作为连接词，其本身就是无事物，就是无相，依靠什么而使用连接词呢？连接词所依赖的一切，在一切中都不存在，也不是存在，这就是所谓的无事物。之前的那个事物，和这个无事物，这两者的存在和不存在中解脱出来的，以法之体性所包含的事物，就是无二。所谓无二，就是舍弃二边的中道，是无上的。唯有如此，才能理解诸佛世尊的智慧是极其清净的。菩萨们的智慧，要理解为是通过学习之道而彻底区分的。智慧也是菩萨获得无上正等觉的伟大方法。 为什么呢？因为菩萨对空性有信，所以在一次又一次的转生中，为了使众生和自己的佛法圆满成熟，而在轮回中流转。对于轮回，要如实地彻底了解，并且不要因为轮回中的无常等相而感到厌倦。如果不能如实地彻底了解轮回，那么对于贪欲、嗔恨、愚痴等一切烦恼，就无法使心特别地保持平静。如果不能特别地保持平静，那么心就会充满烦恼，并在轮回中流转。以充满烦恼的心在轮回中流转，就无法使佛法和众生圆满成熟。如果因为无常等相而对轮回感到厌倦，那么菩萨就会迅速地趋入寂灭。如果菩萨迅速地趋入寂灭，那么也无法使佛法和众生圆满成熟，也就无法证得无上正等觉。
English
The term 'being empty' is used as a connecting word, but it is itself devoid of substance and characteristics. Upon what does the connecting word rely to be applied? The basis of the connecting word, in all respects, is neither existent nor non-existent; this is what is called 'being without substance.' That which was the previous substance, and this 'being without substance,' the substance that is encompassed by the nature of dharma, which is liberated from existence and non-existence, is non-duality. That which is non-duality is the Middle Way, abandoning the two extremes, and is called unsurpassed. Only then can one understand that the wisdom of the Buddhas, the Blessed Ones, is utterly pure. The knowledge of Bodhisattvas should be understood as being thoroughly distinguished by the path of learning. This wisdom is also the great method for Bodhisattvas to attain the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. Why is that? Because Bodhisattvas have faith in emptiness, and therefore, in each and every rebirth, they revolve in samsara in order to fully ripen sentient beings and their own Buddha-dharmas. They thoroughly understand samsara as it truly is, and they do not become disheartened by the aspects of impermanence and so forth within samsara. If one does not thoroughly understand samsara as it truly is, then one will not be able to maintain a particularly equanimous mind towards all afflictions such as attachment, hatred, and ignorance. If one does not maintain particular equanimity, then the mind becomes afflicted and revolves in samsara. With an afflicted mind revolving in samsara, one cannot fully ripen the Buddha-dharmas and sentient beings. If one becomes disheartened by samsara due to the aspects of impermanence and so forth, then the Bodhisattva will quickly pass into complete nirvana. If the Bodhisattva quickly passes into complete nirvana, then they will also be unable to fully ripen the Buddha-dharmas and sentient beings, and will not attain unsurpassed, perfectly complete enlightenment.