Tibetan
་བའི་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་བྱས་པ་གང་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་འབྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་བར་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྔ་པོ་དག་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་འདས་པ་གང་ཞེ་ན། འབྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་འབྱོར་བའི་སྒོམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་དང༌། བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། རབ་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། དྲོ་བར་གྱུར་པ་དང༌། རྩེ་མོ་དང༌། བདེན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ན་ནི་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་ཅིང༌། བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་ལ། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལ་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་ཅིང༌། གཞན་གྱིས་བསླུར་མི་ཟུག་པ་དེའི་ཚེ་ན་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ཤིང༌། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ལ་བྱེད་ལ་ལས་འདས་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལ་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་ས་འོག་མ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བརྩོན་པ་སྤོང་པའི་དབྱིངས་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ བྲལ་བའི་དབྱིངས་དང༌། འགོག་པའི་དབྱིངས་ལ་ཞི་བར་ལྟ་བ་ནི་སྤང་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། འགོག་པའི་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཞི་གནས་ལ་བརྩོན་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་སྟོད་དང༌། སྨད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ལྷག་མཐོང་ལ་བརྩོན་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་རྒྱབ་དང༌། མདུན་གྱི་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་སྟོད་དང་སྨད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་འདི་ཉིད་ལ་རྐང་པའི་མཐིལ་ནས་སྟོད་ཀྱི་བར་དང༌། སྐྲ་དང་གླད་པ་ནས་སྨད་ཀྱི་བར་དུ་མི་གཙང་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་ལུས་འདི་ལ་སྐྲ་དང་སྤུ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་རྒྱས་པར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱབ་དང་མདུན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ལ་ལ་ཞིག་གིས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་བཟུང་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱས་ཤིན་ཏུ་བསྟེན། ཤིན་ཏུ་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་འགྲེང་པས་འདུག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང༌། འདུག་པས་ཉལ་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང༌། མདུན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཕྱི་ནས་འོང་བས་སོ་སོར་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་དུས་གསུམ་གྱི་འདུ་བྱེད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྣམ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་རྣམ་པས་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་འགྲེང་བས་འདུག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མ་འོངས་པའི་ཤེས་བྱ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་བསྟན་ཏེ། ད་ལྟར་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ནི་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྲེང་བ་ཞེས་བྱའོ། །མ་འོངས་པའི་ཤེས་བྱའི་གནས་སྐབས་ནི་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདུག་པས་ཉལ་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེས་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འདས་པའི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་བསྟན་ཏེ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ནི་འགག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདས་པའི་ཤེས་བྱའི་ གནས་སྐབས་ནི་འགགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །མདུན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཕྱི་ནས་འོང་བས་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པས་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེས་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འགག་མ་ཐག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བྱུང་ཞིང་བྱུང་ཞིང་འགག་མ་ཐག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མདུན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མཇུག་ཐོགས་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྐྱེས་པ། གསར་དུ་གསར་དུ་འགགས་མ་ཐག་གོ་ཅོག་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱི་ནས་འོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན། སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱོགས་དེ་
Chinese
是最初的行者。那么，什么是完全的修习呢？就是除了分别认识自性的作意之外，对于从那以外直到获得究竟成就之间的五种作意，都进行了非常彻底的修习。那么，什么是超越作意呢？应当了知，就是获得究竟成就之果的作意。因为它远远超越了获得的禅修作意，并且安住于禅修之果，因此称为超越作意。此外，从对善法的希求开始，精进努力，直到不生起与决择分相应的善根为止，都是最初的行者。当生起与决择分相应的，例如：暖位、顶位、忍位和世间法的最胜位时，就是完全的修习。当进入真实无垢之境，现证诸真谛，不依赖于导师的教诲，不被他人所欺骗时，就是超越作意，因为不依赖于导师，远远超越作意，并且安住于不依赖的状态，因此称为超越作意。那么，什么是瑜伽禅修呢？回答说：有两种，两种是什么呢？即：修习想和修习菩提分。那么，什么是修习想呢？例如：致力于世间道，就是修习对一切下地的过患之想。致力于超越痛苦，寂静地观察舍弃之界、离贪之界和止息之界，就是修习舍弃之想、离贪之想和止息之想。致力于止观，就是修习止观的上品和下品之想。致力于胜观，就是修习胜观的后方和前方之想。
English
is the first practitioner. So, what is complete training? It is the thorough training of the five mental activities from that point onwards until the attainment of ultimate achievement, except for the mental activity of individually recognizing characteristics. So, what is beyond mental activity? It should be understood that it is the mental activity of the fruit of ultimate achievement. Because it is far beyond the mental activity of the attainment meditation and abides in the fruit of meditation, therefore it is called beyond mental activity. Furthermore, from the desire for virtue onwards, diligent effort is the first practitioner as long as the roots of virtue that are in accordance with the decisive part are not generated. When the part that is in accordance with the decisive part arises, such as: warmth, peak, tolerance in accordance with truth, and the best of worldly dharmas, then it is complete training. When one enters into the truly flawless state, realizes the truths, does not rely on the teacher's teachings, and is not deceived by others, then it is beyond mental activity, because one does not rely on the teacher, is far beyond mental activity, and abides in the state of non-reliance, therefore it is called beyond mental activity. So, what is yoga meditation? It is said that there are two types: What are the two? They are: the meditation of perception and the meditation of the aspects of enlightenment. So, what is the meditation of perception? For example, striving on the worldly path is to meditate on the perception of the faults of all lower grounds. Striving for transcendence of suffering, observing peacefully the realm of abandonment, the realm of detachment, and the realm of cessation, is to meditate on the perception of abandonment, the perception of detachment, and the perception of cessation. Striving for tranquility is to meditate on the perception of the upper and lower aspects of tranquility. Striving for insight is to meditate on the perception of the rear and front aspects of insight.
Chinese
再者，关于上下之想，就是对于这个身体，从脚底到上部，以及从头发和脑髓到下部，充满各种不净之物如何存在，如何构成，就像这样，这个身体有头发和体毛等等，像前面一样详细地分别进行观察。 其次，关于前后之想，是这样的：有些人对于分别观察的特征非常完美地掌握，非常在意，非常依赖，非常仔细地进行分析。例如，站立时分别观察坐姿，坐着时分别观察躺卧，向前行走时分别观察从后面来的情况。 此外，还全面展示了以观的形态来分别观察三时之中的行，即缘起。其中，所说的“站立时分别观察坐姿”，是指用现在的作意来分别观察未来的所知。现在的作意状态是已生的，所以称为站立。未来的所知状态是未生的，并且正面向生起，所以称为坐。 所说的“坐着时分别观察躺卧”，是指用现在产生的作意来分别观察过去的所知事物。现在产生的作意状态是正面向灭亡，所以称为坐。 过去的所知状态是已灭的，所以称为躺卧。 所说的“向前行走时分别观察从后面来的情况”，是指分别观察现在产生的作意刚刚灭亡的状态。 其中，作意生起又生起，刚刚灭亡的状态就是向前行走。 其中，作意接连不断地生起，不断地、新近地抓住刚刚灭亡的事物，这就是从后面来的情况。因此，在修习止观时，显现之想的那一方面……
English
Furthermore, the notion of "above and below" refers to how this very body, from the soles of the feet to the upper part, and from the hair and brain to the lower part, is filled with various impure things, how it exists, and how it is constituted. Just like that, this body has hair and body hair, etc., and one should examine them in detail, just as before. Secondly, the notion of "front and back" is as follows: Some people grasp the characteristics of analytical observation very perfectly, pay close attention to it, rely on it greatly, and analyze it very carefully. For example, when standing, one analyzes the posture of sitting; when sitting, one analyzes the posture of lying down; when walking forward, one analyzes the situation of coming from behind. Moreover, it is fully shown that one analyzes the activities of the three times, which are interdependent arising, in the form of insight. Among them, what is said, "When standing, one analyzes the posture of sitting," refers to using the present attention to analyze future objects of knowledge. The state of present attention is born, so it is called standing. The state of future objects of knowledge is unborn and is facing towards arising, so it is called sitting. What is said, "When sitting, one analyzes the posture of lying down," refers to using the present arising attention to analyze past objects of knowledge. The state of present arising attention is facing towards cessation, so it is called sitting. The state of past objects of knowledge is ceased, so it is called lying down. What is said, "When walking forward, one analyzes the situation of coming from behind," refers to analyzing the state of present arising attention that has just ceased. Among them, the attention that arises and arises, and has just ceased, is walking forward. Among them, the attention that arises continuously, constantly and newly grasping the things that have just ceased, is coming from behind. Therefore, when practicing shamatha and vipashyana, that aspect of the appearance of perception...