Tibetan
་བྲལ་བ་དང༌། འགོག་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་དང༌། ཕན་ཡོན་དུ་ལྟ་བ་དང༌། དད་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་དང༌། ཆ་ཅུང་ཟད་ཙམ་དང༌། ངན་ངོ་ཙམ་ཡང་མ་བསྐྱེད་བསྐྱེད་པར་མི་འགྱུར། སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ནི་རིགས་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་རྟག་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རིགས་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང༌། ཁྲེལ་མེད་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་དེ་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་དང༌། བག་ཚ་བ་མེད་པའི་སེམས་དང༌། རབ་ཏུ་རངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅིང༌། གཞི་དེས་ལན་འགའ་འང་འགྱོད་པར་མི་བྱེད་ལ། གཞི་དེས་ཚེ་དེའི་ཟང་ཟིང་དང་བཅས་པའི་བདག་ཉིད་ཉམས་པ་ཁོ་ན་ཙམ་དུ་མཐོང་བར་ཟད་དེ། དེ་ནི་རིགས་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་རྟགས་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རིགས་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལམ། ཀུན་འབྱུང་བའམ། འགོག་པའམ་། ལམ་ལས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གསལ་བ་རིགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་གོ་སླ་བའི་དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་ཅིང་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ན། ཅུང་ཟད་སེམས་གཏོད་པ་ཙམ་དང༌། མོས་པ་ཙམ་ཡང་མ་ཐོབ་ན། འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་པའམ། མཆི་མ་དཀྲུག་ཅེས་བྱེད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་རིགས་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་རྟགས་བཞི་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རིགས་མེད་པ་ལ་གནས། པའི་གང་ཟག་ནི་གལ་ཏེ་བརྒྱ་ལ་བརྒྱ་ལམ་ན་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་དེར་རྒྱལ་པོས་གཙེས་པའམ། ཆོམ་རྐུན་པས་གཙེས་པའམ། བུ་ལོན་གྱིས་ཉམ་ཐག་པའམ། འཇིགས་པས་ཉམ་ཐག་པའམ། མི་འཚོ་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི་བདག་ཉིད་དུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། བདག་ཉད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། དགེ་སྦྱོང་གི་ཕྱིར་མ་ཡིན། བྲམ་ཟེའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཀྱང་ཁིམ་ན་གནས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་དང་འདྲེན་མར་གནས་ཤིང༌། ལྷའམ་ལྷ་གང་ཡང་རུང་བ་དག་ཏུ་སྨོན་པའི་ཕྱིར་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། བསླབ་པ་ཕུལ་ནས་སྤངས་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་དང༌། ནང་མྱགས་པ་དང༌། ཉེས་འཛག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། ཤིང་རུལ་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དང༌། ལུང་བོང་ལྟར་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་ཅིང་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་པར་དགེ་སྦྱོང་དུ་ཁས་འཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། རིགས་མེད་པ་ལ་གནས་པའི
Chinese
不离，视止息为功德，视利益为功德，些微的信心，些微的部分，哪怕是些微的恶念也不生起，不生起，不令生起，这是安住于无种姓的第二个标志。此外，安住于无种姓的补特伽罗，从一开始就具有无惭和极大的无愧，因此，他以无有慈悲、无有羞耻之心和极度欢喜之心，特别地造作一切罪业，并且他一次也不后悔，他仅仅视此生的财富和自身衰败而已，这是安住于无种姓的第三个标志。此外，安住于无种姓的补特伽罗，从痛苦、集、灭、道出发，以各种方式完整、清晰、易懂地宣说殊胜的正法，并且如实宣说时，哪怕是些微的倾心和信解也无法获得， 更不用说依靠过去、未来和现在的时间而获得所谓的“毛发竖立”或“眼泪婆娑”了，这是安住于无种姓的第四个标志。此外，安住于无种姓的补特伽罗，如果他在百中之一的道路上，于善说之律中出家，那么在那里，他是因为国王的逼迫，或盗贼的逼迫，或债务的困扰，或恐惧的困扰，或因无法生存而恐惧和害怕，而不是为了调伏自身。不是为了寂静自身，不是为了令自身完全从痛苦中解脱，不是为了沙门，不是为了婆罗门，像这样出家后，也与在家者和出家者们交往，为了祈愿天或任何天而行梵行，舍弃学处后进入放弃，成为破戒者、内心腐烂者、堕落者、如同朽木般、像葫芦一样到处游荡，自称是沙门却不是沙门，是安住于无种姓的
English
not separated, viewing cessation as virtue, viewing benefit as virtue, a little bit of faith, a little bit of part, even a little bit of evil thought does not arise, does not arise, does not cause to arise, this is the second mark of abiding in the absence of lineage. Furthermore, a person who abides in the absence of lineage is endowed with shamelessness and great impudence from the very beginning, therefore, he especially commits all sins with a heart without compassion, without shame, and with extreme joy, and he never regrets it, he only sees the wealth of this life and his own decline, this is the third mark of abiding in the absence of lineage. Furthermore, a person who abides in the absence of lineage, starting from suffering, origin, cessation, and path, fully, clearly, and easily expounds the excellent Dharma in various ways, and when he expounds it truthfully, he cannot obtain even a little bit of inclination and faith, Not to mention obtaining so-called "hair standing on end" or "tears welling up" based on the past, future, and present times, this is the fourth mark of abiding in the absence of lineage. Furthermore, a person who abides in the absence of lineage, if he renounces in the Vinaya that is well-spoken in one out of a hundred paths, then there, he is because of the oppression of the king, or the oppression of thieves, or the distress of debt, or the distress of fear, or because of fear and fear of not being able to survive, not for the sake of taming himself. Not for the sake of pacifying himself, not for the sake of completely liberating himself from suffering, not for the sake of a śrāmaṇa, not for the sake of a Brahmin, having renounced in this way, he also associates with householders and renunciates, practices brahmacharya for the sake of praying to a god or any god, abandons the training and enters abandonment, becomes a breaker of vows, a rotten person inside, a fallen person, like rotten wood, wandering everywhere like a gourd, claiming to be a śrāmaṇa but not a śrāmaṇa, is abiding in the absence of lineage
Tibetan
་གང་ཟག་ནི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་རྣམས་སུ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པར་རིགས་པར་བྱའོ། །བསླབ་པ་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་གང་ཟག་གི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་དེ་དང་བསམ་པ་དེས་ན་དེའི་དེ་ནི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བམ་ཡིན་གྱི། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་དང་ཆ་ལུགས་འཛིན་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ན་ཟད་དེ། དེ་ནི་རིགས་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གི་རྟགས་ལྔ་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཡང་རིགས་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ནི་ལུས་སམ་ངག་གམ་ཡིད་ཀྱི་དགེ་བའི་ལས་གང་ཅུང་ཟད་ཅི་ བྱེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་སྲིད་པའི་བསམ་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་འབྱུང་བའི་སྲིད་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དག་འདོད་ཕྱིར་རམ། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དགའ་འདོད་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རིགས་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གི་རྟགས་དྲུག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་དང་ལྡན་ན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ལ་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བ་དེའི་རྟགས་ནི་དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པ་མང་དུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་རིགས་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་གང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རིགས་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ནི་རིགས་ལ་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། མ་ཞུགས་ཤིང་ངེས་པར་མ་བྱུང་བ་ཡང་ཡོད་དོ། རིགས་ལ་གནས་ལ་ཞུགས་ཤིང་ངེས་པར་མ་བྱུང་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །རིགས་ལ་གནས་ལ་ཞུགས་ཤིང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང༌། དབང་པོ་འབྲིང་པོ་དང༌། དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང༌། འདོད་ཆགས་སྤྱད་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་སྤྱད་པ་དང༌། གཏི་མུག་སྤྱད་པ་དང༌། མི་ཁོམ་པར་སྐྱེས་པ་དང༌། ཁོམ་པར་སྐྱེས་པ་དང༌། བག་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བག་ཡོད་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ལོག་པར་ཞུགས་པ་དང༌། ལོག་པ་མ་ཡིན་པར་ཞུགས་པ་དང༌། བསྒྲིབས་པ་དང༌། ཡུན་རིང་བ་དང༌། ཐག་ཉེ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང༌། རྣམ་པར་མ་དག་པ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་རིགས་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་རིགས་ལ་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན། མ་ཞུགས་ཤིང་ངེས་པར་མ་བྱུང་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདི་ན་གང་ཟག་ལ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བོན་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན། ད་དུང་སྐྱེས་བུ་དམ
Chinese
应认为，众生在过去、未来和现在的所有时期都同样出家。不欲受戒者的出家，以及不具足比丘之体者，并非真实出家。因此，以该名称和该意图来看，那并非从意义上的出家，仅仅是持有出家的标志和装束，就完全被算作是出家之列。那是无种姓者的第五个标志。此外，安住于无种姓者，无论是身、语、意所做的任何微小的善业，都是为了存在的意图，即为了来世也能获得殊胜的存在，或者为了享乐的意图，即为了喜爱殊胜的享乐而做。那是无种姓者的第六个标志。如果具备了哪些条件，就将具有不超越轮回之法性的众生，算作是不超越轮回之法性的众生呢？其标志有很多与此相似。那么，安住于种姓的众生有哪些呢？回答说：安住于种姓的众生仅仅是安住于种姓者，也有尚未进入且尚未决定者；也有安住于种姓但已进入尚未决定者；也有安住于种姓、已进入且已决定者。有根器迟钝者、根器中等者、根器敏锐者；有行贪欲者、行嗔恚者、行愚痴者；有生于无暇处者、生于有暇处者；有具放逸者、具不放逸者；有入于邪道者、入于非邪道者；有被遮蔽者、时间长久者、时间短促者；有尚未成熟者、已经成熟者；有尚未清净者、已经清净者。那么，安住于种姓的众生仅仅是安住于种姓者，尚未进入且尚未决定者是谁呢？例如，在此，有些众生仅仅具有超越世间的法性之种子，但尚未成为大丈夫。
English
It should be understood that beings are similarly ordained in all periods of the past, future, and present. The ordination of one who does not desire precepts, and one who is not a fully ordained bhikshu, is not a true ordination. Therefore, with that name and that intention, it is not an ordination in the sense of the meaning. Merely holding the signs and attire of ordination is completely counted as being among the ordained. That is the fifth sign of one who abides in the absence of lineage. Furthermore, one who abides in the absence of lineage, whatever small virtuous deeds they do with body, speech, or mind, it is all for the intention of existence, that is, to desire to have a particularly excellent existence in the future as well, or for the intention of enjoyment, that is, to do it because they desire to enjoy particularly excellent enjoyments. That is the sixth sign of one who abides in the absence of lineage. With what qualities, then, is a being who has the nature of not transcending samsara counted as a being who has the nature of not transcending samsara? There are many signs similar to that. So, who are the beings who abide in lineage? It is said: The beings who abide in lineage are only those who abide in lineage, and there are also those who have not entered and have not been determined; there are also those who abide in lineage but have entered and have not been determined; there are also those who abide in lineage, have entered, and have been determined. There are those with dull faculties, those with medium faculties, and those with sharp faculties; those who practice desire, those who practice hatred, and those who practice delusion; those who are born in unfavorable circumstances and those who are born in favorable circumstances; those who possess heedlessness and those who possess heedfulness; those who have entered the wrong path and those who have entered the non-wrong path; those who are obscured, those who are of long duration, and those who are of short duration; those who are not yet mature and those who are already mature; those who are not yet purified and those who are already purified. So, the beings who abide in lineage are only those who abide in lineage, who has not entered and has not been determined? For example, here, some beings only possess the seed of the dharma that transcends the world, but have not yet become great beings.