Tibetan
ན་ཅིག་གནས་པར་དགའ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་གྱ་ནོམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁྲོ་གཉེར་མེད་པ་དང༌། བཞིན་གྱི་མདོག་གསལ་བ་དང༌། འཛུམ་པ་སྔར་གཏོང་བ་དང༌། གསོང་པོར་སྨྲ་བ་དང༌། དགའ་བར་སྨྲ་བ་དང༌། སྡུད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དང༌། རྒྱུད་རབ་ཏུ་དང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་གྱ་ནོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཆོས་དེ་དག་དང་ལྡན་པས་ཆོས་འདོད་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་འདོད་པ་དང༌། རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་དང༌། སྙན་པའི་སྒྲའི་ཚོགས་མི་འདོད་པ་ཡིན་ཞིང༌། སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལོག་པའི་ལྟ་བ་དང་མི་ལྡན་ལ། དེ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་སྒྲོ་འདོགས་པར་མི་བྱེད་ཅིང༌། ཡོད་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་སྐུར་པ་འདེབས་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། དེ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རང་བཟོ་དང༌། སྙན་དང་གས་སུ་བྱས་པ་ཡིག་འབྲུ་སྣ་ཚོགས་དང༌། ཚིག་སྣ་ཚོགས་དང༌། ཡི་གེ་སྣ་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་དོན་མེད་པ་ཡིན་པར་རིག་ནས། ཐག་རིང་དུ་སྤོང་བར་བྱེད་ཅིང༌། དེས་སྤྱོད་པར་མི་བྱེད། དེས་བདག་དགའ་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ལྷག་པ་མི་འཆང་བ་དང༌། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་པའི་འདུ་འཛིན་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་པར་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང༌། འཕགས་པ་རྣམས་དང༌། ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་པའི་ཚོགས་པ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་དང༌། གང་གི་གཞི་ལས་འཁྲུག་ལོང་དང་གནོད་སེམས་སྐྱེ་ཞིང༌། དེ་དག་རྣམ་པར་གྱུར་ཅིང༌། གཞན་དུ་གྱུར་པ་ལས། མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། འཁྲུག་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མཛའ་སྡེ་དག་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་སོ་ཅོག་ལ་ཡང༌། གཞི་འདིས་བདག་ལ་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མར་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་ཞེས་དང་དུ་མི་ལེན་ཅིང་སྦོང་བར་བྱེད། སེལ་བར་བྱེད། བྱང་བར་བྱེད་པ་དང༌། དད་པས་བྱིན་པ་ཆུད་མི་གསོན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་པ་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་མ་ཞིག་པས་དད་པས་བྱིན་པ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། དད་པས་བྱིན་པ་སྤོང་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། བསླབ་པ་འབུལ་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པའི་སྐབས་དང༌། འཁྲུལ་པ་ཚོལ་ཞིང་དགེ་བ་མི་སྤྱོམས་ལ། སྡིག་པ་འཆགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། གཞན་དག་གི་ཉེས་པའི་སྐབས་དང༌། འཁྲུལ་པ་ལ་ལྷུག་པར་འཇོག་པ་དང༌། བསམས་བཞིན་དུ་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ལྟུང་བ་མི་འབྱིན་ཅིང༌། བྱུང་ན་ཡང་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱེད་པ་དང༌། འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་དག་ལ་ཡང་མཁས་ཤིང་ལེ་ལོ་མེད་པ་དང༌། རང་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་ཅིང་གཞན་ལས་ལུས་ཀྱི་བསྙེན་བཀུར་ཡོངས་སུ་མི་ཚོལ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། ཟབ་མོ་བསྟན་པ་དག་ལ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པ་ཡིན་གྱི། བདག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས། དེ་ལ་མོས་པ་སྤྱོད་ཅིང་སྦོང་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། རང་གི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་གནས་པར་མ་བྱེད་ཅིང༌། ཅལ་ཅོལ་དུ་འཛིན་པ་དང༌། སྤང་དཀའ་བར་མི་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོན་ཏན་དེ་དག་དང་ལྡན་ཞིང་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །དེ་ལྟར་བསླབ་པ་ན། དགེ་སྦྱོང་གི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཅིང་མཛེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་འདོད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལོང་ཚོལ་བབ་པ། ཆ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ལ་ལ་ཞིག་ཁྲུས་བྱས་ཤིང་བྱུག་པས་བྱུགས་ཏེ། གོས་དཀར་པོ་བགོས་ལ། རྒྱན་སྣ་ཚོགས་འདི་ལྟ་སྟེ། མགུལ་གདུབ་དག་དང༌། གདུ་བུ་རྒྱན་ཅན་དག་དང༌། དབུང་རྒྱན་དག་དང༌། སོར་གདུབ་དག་དང༌། རྒྱན་དག་དང༌། གསེར་དང་དངུལ་གྱི་ཕྲེང་བ་དག་གིས་བརྒྱན་ན་མཛེས་པ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་ཡང་དགེ་སྦྱོང་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་དེ་དག་གིས་བརྒྱན་ན་མཛེས་ཤིང་ལྷམ་མེ། ལྷན་ནེ། ལྷང་ངེར་འགྱུར་བས་ན། དེའི་ཕྱིར་དགེ་ སྦྱོང་གི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་རྒྱན་ཞེས་བྱའོ།། །།བར་གྱི་སྡོམ་ནི། །དད་ལྡན་གཡོ་མེད་ནད་ཉུང་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཤེས་རབ་འདོད་ཆུང་དང༌། ཆོ་ག་ཤེས་གསོ་སླ་དགེང་སླ་དང༌། །སྦྱངས་དང་མཛེས་དང་དྲོད་རིག་དང༌། །སྐྱེས་བུ་དམ་ཆོས་མཁས་རྟགས་དང༌། །བཟོད་དང་དེས་དང་གྱ་ནོམ་ཡིན། །སྡོམ་ནི། བདག་དང་གཞན་གྱི་འབྱོར་པ་དང༌། །མདུན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དབང་པོ་དང༌། །དེ་བཞིན་ཟས་དང་མི་ཉལ་དང༌། །ཤེས་བཞིན་དུ་ནི་སྤྱོད་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང༌། །དམ་ཆོས་ཉན་དང་སེམས་པ་དང༌། །བར་ཆད་མེད་དང་གཏོང་བ་དང༌། །དགེ་སྦྱོང་རྒྱན་ནི་ཐ་མ་ཡིན། །བསྡུས་པའི་སྡོམ་ནི། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཆགས་བྲལ་དང༌། །དེ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་དང༌། །དེ་དག་ཉིད་ཚོགས་ངེས་འབྱུང་བའི། །ས་ཡི་མིང་དུ་བྱས་པ་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སར་གཏོགས་པ་ལས། རྣལ་འབྱོར་གྱི་གནས་དང་པོ་རྫོགས་སོ།། །།བམ་པོ་བདུན་པ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཆགས་བྲལ་
Chinese
安住于寂静处是令人欢喜的，像那样就是适宜的。如果问怎样才是庄严，那就是没有怒容，面色明亮，先露出笑容，坦诚说话，高兴地说话，具有摄受的态度，内心非常调顺，像那样就是庄严的。他具有那些法，不贪求法，不贪求功德，不贪求利养，不贪求恭敬，不贪求悦耳的声音，不具有增益和诽谤的邪见，对于不存在的法也不增益，对于存在的法也不诽谤，他了知世间上具有名声的自造之物，以及悦耳动听的各种文字、各种词语、各种书信都是没有意义的，从而远远地舍弃，不使用它们，它们不会使自己感到高兴，不持有剩余的钵和法衣，完全舍弃与在家者和出家者一起交往的、会增长烦恼的喧嚣，与圣者们一起交往的集会能够清净智慧，不结交那些会成为争吵和害心之根源，并且由于那些变异和改变，会产生悲伤和哀号、痛苦、不悦和争吵的友伴。 对于所有生起的烦恼和近烦恼，也不接受和舍弃这样的想法：如果这个根源使我在今生和来世产生痛苦，那是不行的，而是要抛弃它，消除它，净化它，不浪费信施，不破坏戒律，不舍弃誓言，从而享用信施，不舍弃信施，不奉献学处，在自己的过失和错误时寻求，不炫耀善行，而是忏悔罪业，在别人的过失和错误时放任，即使为了生命，也不会故意舍弃堕罪，并且
English
It is delightful to dwell in a solitary place, and that is how it should be. If asked how one is adorned, it is by having no frown, a clear complexion, offering a smile first, speaking frankly, speaking joyfully, having a receptive attitude, and a very harmonious mind; that is how one is adorned. Possessing those qualities, one does not desire the Dharma, does not desire merit, does not desire gain, does not desire respect, and does not desire a collection of pleasant sounds. One does not possess the wrong views of addition and defamation, and one does not add to non-existent things, nor does one defame existent things. Knowing that self-made things with fame in the world, and various pleasant and harmonious letters, words, and writings are meaningless, one abandons them from afar and does not use them. They do not make oneself happy, one does not carry extra bowls and robes, and one completely abandons the noisy gatherings that increase afflictions by associating with householders and renunciates. The assemblies that associate with noble ones purify wisdom, and one does not make friends with those who are the root of quarrels and harmful thoughts, and from those changes and alterations, sorrow and lamentation, suffering, displeasure, and quarrels arise. For all the afflictions and near afflictions that arise, one does not accept and abandon the thought: "If this root causes me suffering in this life and the next, that is not good," but rather one must abandon it, eliminate it, and purify it. One does not waste the offerings given in faith, one does not break the precepts, and one does not abandon the vows, thereby enjoying the offerings given in faith. One does not abandon the offerings given in faith, one does not offer the training, and when one's own faults and errors occur, one seeks them out, does not boast of virtuous deeds, but confesses sins, and when others' faults and errors occur, one lets them go. Even for the sake of life, one does not intentionally abandon the downfall, and
Chinese
即使年幼，也能迅速地如法行事，對於緊急事務也能精通且不懈怠，親力親為，不向他人尋求身體上的侍奉，諸佛和諸佛的聲聞弟子的威力不可思議，對於深奧的教法，應知這是如來所知所見，而非我所能及，從而對此產生信仰並實踐，不應懈怠，不應固守自己的觀點，不輕率地堅持，不說難以捨棄的話語，具備這些功德並如此行事。如此學習，便能以沙門的莊嚴來裝飾自己，變得美麗。例如，一個享受慾望的男子，穿著華麗的服飾，用香水塗抹身體，穿著白色的衣服，佩戴各種飾品，如項鍊、手鐲、臂環、戒指和金銀項鍊等，會顯得非常美麗。同樣，如果以沙門的各種功德莊嚴來裝飾自己，也會變得美麗、閃耀、光彩奪目。因此，這被稱為沙門的莊嚴，這就是沙門的莊嚴。 中間的總結是：具信、不欺、少病，精進、智慧、少欲，知儀軌、易養、易滿足，已淨、美麗、知冷暖，大丈夫、正法、智者之相，忍耐、堅定和富饒。總結是：自己和他人的財富，面前和戒律根，同樣食物和不睡眠，如實地行事，同樣善知識，聽聞正法和思考，沒有障礙和捨棄，沙門的莊嚴是最後一個。簡略的總結是：世間的離欲，同樣超世間的，這些都是集合和出離的，土地的名字已經確定。屬於瑜伽行者地的聲聞地，瑜伽的第一个位置完成了。第七卷。世間的離欲
English
Even if young, one should act swiftly and in accordance with the Dharma, be skilled and diligent in urgent matters, act on one's own and not seek bodily service from others, and understand that the power of the Buddhas and their Shravaka disciples is inconceivable. Regarding the profound teachings, one should know that these are known and seen by the Tathagatas, not by oneself, and thereby develop faith and practice them without being lazy. One should not cling to one's own views, not hastily insist, and not speak of things that are difficult to abandon. One possesses these qualities and acts accordingly. By learning in this way, one can adorn oneself with the adornment of a Shramana and become beautiful. For example, a man who enjoys desires, wearing splendid clothes, anointing his body with perfumes, wearing white garments, and adorned with various ornaments such as necklaces, bracelets, armlets, rings, and gold and silver chains, would appear very beautiful. Similarly, if one adorns oneself with the various qualities of a Shramana, one will also become beautiful, radiant, and dazzling. Therefore, this is called the adornment of a Shramana, and that is the adornment of a Shramana. The intermediate summary is: having faith, being undeceitful, having few illnesses, being diligent, wise, having few desires, knowing rituals, being easy to nourish, being easy to satisfy, being purified, beautiful, knowing hot and cold, being a great person, the true Dharma, the signs of a wise person, being patient, steadfast, and rich. The summary is: one's own and others' wealth, presence and the roots of discipline, likewise food and not sleeping, acting with mindfulness, likewise a virtuous friend, listening to and contemplating the true Dharma, being without obstacles and abandoning, the adornment of a Shramana is the last. The concise summary is: worldly detachment, likewise transcendent, these are the collection and renunciation, the name of the land has been determined. Belonging to the Shravaka-bhumi of the Yogachara-bhumi, the first position of Yoga is completed. Seventh fascicle. Worldly detachment.