Tibetan
ས་བྱའོ། །དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཆགས་པ་ནི། བར་ཆད་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། ཟས་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ཟས་མང་པོ་ལ་ཆགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཟས་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། བསོད་སྙོམས་ པ་ཡིན་ནོ། །ཟས་མང་པོ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། སྟན་གཅིག་པ་དང༌། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆོས་གོས་ལ་ཆགས་པ་ནི་བར་ཆད་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གོས་མང་པོ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། འཇམ་ཞིང་རེག་ན་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་དང། བཟང་པོ་ལ་ཆགས་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་གོས་མང་པོ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གོས་འཇམ་ཞིང་རེག་ན་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། ཕྱིང་པ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གོས་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་མལ་ལ་ཆགས་པ་ནི་བར་ཆད་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་འཛི་ལ་ཆགས་པ་དང༌། གནས་ལ་ཆགས་པ་དང༌། གློས་འབེབས་པའི་བདེ་བ་དང་ཉལ་བའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། སྟན་དང་གཏིང་བ་དང༌། དགབ་པ་ལ་ཆགས་པའོ། །དེ་ལ་འདུ་འཛི་ལ་ཆགས་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར། དགོན་པ་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། ཤིང་དྲུང་པ་དང༌། བླ་གབ་མེད་པ་དང༌། དུར་ཁྲོད་པ་ཡིན་ནོ། །དུར་ཁྲོད་པ་ནི་འཁྲིག་པ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཡང་ཡིན་ནོ། །གློས་འབེབས་པའི་བདེ་བ་དང་ཉལ་བའི་བདེ་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར། ཅོག་པུ་པ་ཡིན་ནོ། །སྟན་དང༌། གདིང་བ་དང་དགབ་པ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་མཛེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མཛེས་པར་འགྲོ་བ་དང༌། ལྡོག་པ་དང༌། ཅུང་ཟད་བལྟ་བ་དང༌། རྣམ་པར་བལྟ་བ་དང༌། བསྐུམ་པ་དང༌། བརྐྱང་བ་དང༌། སྣམ་སྦྱར་དང༌། ཆོས་གོས་དང༌། ལྷུང་བཟེད་བཅང་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་མཛེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་དྲོད་རིགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ན་བྲམ་ཟེ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་དད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་གོས་དང༌། བསོད་སྙོམས་དང༌། མལ་ཆ་དང༌། སྟན་དང༌། ནད་ཀྱི་གསོས་སྨན་དང༌། ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་མགྲོན་དུ་གཉེར་བ་ན། དེ་ལ་སློང་བའི་ཆོག་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དྲོད་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རིགས་མཐོན་པོ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའམ། ཕྱུག་པོའི་ ཁྱིམ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའམ། གཟུགས་བཟང་བའམ། བལྟ་ན་སྡུག་པའམ། མཛེས་པ་དང༌། མང་དུ་ཐོས་པའམ། ཚིག་གི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནམ། ཡེ་ཤེས་ཙམ་མམ། མཐོང་བ་ཙ
Chinese
ས་བྱའོ། །关于乞食的贪执，有两种障碍：贪执好的食物和贪执多的食物。因此，为了舍弃对好的食物的贪执，才要乞食。为了舍弃对多的食物的贪执，才要独坐一席和不事后取食。关于对法衣的贪执，有三种障碍：贪执多的法衣，贪执柔软且触感舒适的法衣，以及贪执好的法衣。因此，为了舍弃对多的法衣的贪执，才要有三件法衣。为了舍弃对柔软且触感舒适的法衣的贪执，才要穿毡衣。为了舍弃对好的法衣的贪执，才要穿百衲衣。对于住所的贪执，有四种障碍，即：贪执喧嚣，贪执住所，贪执放松的舒适和睡眠的舒适，以及贪执坐垫、褥子和覆盖物。因此，为了舍弃对喧嚣的贪执，才要住在寂静处。为了舍弃对住所的贪执，才要住在树下、无遮蔽处和坟墓。住在坟墓也是为了舍弃对性行为的贪执。为了舍弃放松的舒适和睡眠的舒适，才要坐着。为了舍弃对坐垫、褥子和覆盖物的贪执，才要如实而住，这样就具有了修习的功德。怎样才算庄严呢？庄严地行走、返回、稍微观看、四处观看、收缩、伸展、穿着僧裙、法衣，以及持有钵，这样才算庄严。怎样才算知足呢？在这里，婆罗门和有信仰的居士们，用如下的法衣、乞食、卧具、坐垫、疾病的治疗药物和用具来好好地招待时，能够知足于所求，这样才算知足。怎样才算具有大丈夫的法呢？是从高种姓出家，或是从富裕的家庭出家，或是相貌端庄，或是令人喜爱，或是美丽，或是博学多闻，或是具有言辞的能力，或是仅仅具有智慧，或是仅仅具有见
English
sa bya'o. Regarding attachment to alms, there are two obstacles: attachment to good food and attachment to much food. Therefore, in order to abandon attachment to good food, one begs for alms. In order to abandon attachment to much food, one sits alone on one seat and does not take food afterward. Regarding attachment to Dharma robes, there are three obstacles: attachment to many Dharma robes, attachment to soft and comfortable Dharma robes, and attachment to good Dharma robes. Therefore, in order to abandon attachment to many Dharma robes, one has three Dharma robes. In order to abandon attachment to soft and comfortable Dharma robes, one wears felt robes. In order to abandon attachment to good Dharma robes, one wears patched robes. Regarding attachment to dwelling places, there are four obstacles, namely: attachment to noise, attachment to dwelling places, attachment to the comfort of relaxation and the comfort of sleep, and attachment to cushions, mattresses, and coverings. Therefore, in order to abandon attachment to noise, one dwells in solitude. In order to abandon attachment to dwelling places, one dwells under trees, in uncovered places, and in cemeteries. Dwelling in cemeteries is also for abandoning attachment to sexual activity. In order to abandon the comfort of relaxation and the comfort of sleep, one sits. In order to abandon attachment to cushions, mattresses, and coverings, one dwells as is, and thus possesses the qualities of practice. How is one adorned? One is adorned by walking gracefully, returning, looking slightly, looking around, contracting, stretching, wearing the monastic skirt, Dharma robes, and holding the alms bowl. Thus, one is adorned. How is one content? Here, when Brahmins and faithful householders entertain one well with Dharma robes, alms, bedding, cushions, medicine for treating illnesses, and utensils, one is content with what is requested. Thus, one is content. How does one possess the Dharma of a great person? One is ordained from a high caste, or ordained from a wealthy family, or has a handsome appearance, or is pleasing to look at, or is beautiful, or is learned, or possesses the ability of speech, or possesses only wisdom, or possesses only sight.
Tibetan
མ་མམ། བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཙམ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ཡང། དེས་བདག་ལ་སྟོད་པར་མི་བྱེད་ཅིང༌། གཞན་ལ་སྨོད་པར་མི་བྱེད་ལ། ཆོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རིག་ནས། ཆོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་མཁས་པའི་རྟགས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བྱིས་པ་ཡིན་ལ། ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཁས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བྱིས་པ་ནི་ཉེས་པར་བསམ་པ་སེམས་པ་དང༌། ཉེས་པར་སྨྲ་བ་བརྗོད་པ་དང༌། ཉེས་པར་བྱ་བའི་ལས་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། མཁས་པ་ནི་ལེགས་པར་བསམ་པ་སེམས་པ་དང༌། ལེགས་པར་སྨྲ་བ་བརྗོད་པ་དང༌། ལེགས་པར་བྱ་བའི་ལས་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་མཁས་པའི་རྟག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་བཟོད་པ་ཆེ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གཤེ་ཡང་ཕྱིར་མི་གཤེ་བ་དང༌། ཁྲོས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ཁྲོ་བ་དང༌། བརྡེགས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་བརྡེག་པ་དང༌། མཚང་བྲུས་ཀྱང་ཕྱིར་མཚང་མི་འབྲུ་ཞིང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་གྲང་བ་དང༌། ཚ་བ་དང༌། བཀྲེས་པ་དང༌། སྐོམ་པ་དང༌། ཤ་སྦྲང་དང༌། སྦྲང་བུ་མཆུ་རིངས་དང༌། རླུང་དང༌། ཉི་མ་དང༌། སྡིག་སྦྲུལ་གྱི་རེག་པ་རྣམས་དང༌། གཞན་ལས་ངན་དུ་བརྗོད་པ་དང༌། ངན་པ་འོངས་པའི་ཚིག་གི་ལམ་དག་བཟོད་པ་དང༌། ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པ་རྩུབ་པ་ཚ་བ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ། སྲོག་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་བཟོད་ཅིང༌། དང་དུ་ལེན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བཟོད་པ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་སྟོན་པ་དང༌། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་མཁས་པ་རྣམས་ལ་བྱམས་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་ལྡན་པ་དང༌། བྱམས་པའི་ངག་གི་ལས་དང་ལྡན་པ་དང༌། བྱམས་པའི་ཡིད་ཀྱི་ལས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཆོས་དང་ལྡན་ཞིང་ཆོས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་རྙེད་པ་ལྷུང་བཟེད་དུ་བླུགས་ཤིང༌། ལྷུང་བཟེད་དུ་ཆུད་ཟིན་པ་རྣམས་ ཀྱང། ཐུན་མོང་དུ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཟས་མི་བསྲི་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་མཐུན་པར་ཞུགས་པ་དང༌། ལྟ་བ་མཐུན་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་འགྱུར་བ། སྡུག་པར་བྱེད་པ། བླ་མར་བྱེད་པ། རྩོད་པར་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་དྲུག་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་པས། འགྲོགས་ན་བདེ་ཞིང་རྣམ་པར་ཐོ་འཚམས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ལ། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་ལྷ
Chinese
嘛嘛，即使获得了任何一种能够触及安乐的境界，他也不会赞美自己，也不会诽谤他人，而是认识到唯一应该做的是修行与佛法相符的法，并且进入与佛法相符的法。这样，他就是一个具备圣士之法的人。怎样才算是具备智者的特征呢？以业的特征来说，是孩童；以业的特征来说，是智者。那又是怎样呢？孩童是心思恶念，口出恶语，行为恶事；而智者则是心思善念，口出善语，行为善事。这样，他就是一个具备智者特征的人。怎样才算是具有大忍辱呢？被辱骂也不回骂，被激怒也不回怒，被殴打也不还手，被揭短也不反揭，而且有生命者能够忍受寒冷、炎热、饥饿、干渴、蚊蝇、长喙虻、风、太阳、毒蛇的触碰，以及他人恶语相向，恶语来袭的言语之道，并且能够忍受身体上难以忍受的痛苦感受，粗糙、炎热、不悦意、夺人性命之苦，并且具有接受的本性。这样，他就是一个具有大忍辱的人。怎样才算是和合呢？就像对导师和梵行者贤者们，具有慈爱的身体行为，具有慈爱的语言行为，具有慈爱的心意行为，拥有佛法，并且将通过佛法获得的供养放入钵中，对于已经放入钵中的东西，也共同享用，不吝惜食物，进入戒律的和谐，进入见解的和谐。也就是说，因为具备那六种令人真正欢喜、爱戴、尊敬、不争执的法，所以是相处安乐且没有丝毫损害的本性，而且梵行者贤者们也与他相
English
Mama, even if one obtains any state that leads to the experience of happiness, one does not praise oneself or slander others. Instead, one recognizes that the only thing to do is to practice the Dharma in accordance with the teachings, and one enters into the Dharma that is in accordance with the teachings. In this way, one is endowed with the qualities of a noble person. How does one possess the characteristics of a wise person? In terms of the characteristics of action, one is a child; in terms of the characteristics of action, one is a wise person. How is that? A child thinks evil thoughts, speaks evil words, and does evil deeds. A wise person thinks good thoughts, speaks good words, and does good deeds. In this way, one possesses the characteristics of a wise person. How does one possess great patience? One does not retaliate when insulted, one does not become angry when provoked, one does not strike back when beaten, and one does not expose the faults of others when one's own faults are exposed. Moreover, one who has life can endure cold, heat, hunger, thirst, mosquitoes, horseflies, wind, sun, and the touch of poisonous snakes, as well as the harsh words of others and the path of words that bring evil. One can also endure the unbearable painful sensations of the body, which are rough, hot, unpleasant, and life-threatening, and one has the nature of acceptance. In this way, one possesses great patience. How does one possess harmony? Like having loving physical actions, loving verbal actions, and loving mental actions towards the teacher and the wise practitioners of the Brahmachari. One possesses the Dharma and places the offerings obtained through the Dharma into the alms bowl. One shares what has been placed in the alms bowl, without being stingy with food, entering into harmony of discipline, and entering into harmony of views. That is to say, because one possesses those six qualities that bring true joy, love, respect, and non-contention, one is of a nature that is comfortable to be around and without any harm. And the wise practitioners of the Brahmachari are also with him.