Tibetan
ར་བྱེད་པ་དང༌། འདོམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་དང༌། ལྷག་པའི་ཆོ་ག་མཆོག་ཉམས་པས་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། དོགས་པའི་སྒོ་ནས་བདེན་པས་ཡིན་གྱི་མི་བདེན་པས་མ་ཡིན་པ་དང༌། དུས་སུ་ཡིན་གྱི་དུས་སུ་མ་ཡིན་པར་མ་ཡིན་པ་དང༌། དོན་དང་ལྡན་པས་ཡིན་གྱི་དོན་དང་མི་ལྡན་པས་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཚིག་འཇམ་པོས་ཡིན་གྱི་རྩུབ་མོས་མ་ཡིན་པ་དང༌། མཛའ་བཤེས་ཀྱི་དངོས་པོས་ཡིན་གྱི་ཞེ་སྡང་གི་སྐབས་ཀྱིས་མ་ཡིན་པར་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟར་ན་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ལྟུང་བ་དང༌། ཆོས་དང༌། དོན་དྲན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་ལྟུང་བ་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ལྟུང་བ་བྱུང་བ་མི་དྲན་ན། དེ་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡུལ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་གཞི་མང་གེ་མོ་ཞིག་ལ། དུས་ག་གེ་མོ་ཞིག་གི་ཚེ་ལྟུང་བ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་ངོ་ཞེས་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ལྟུང་བ་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རྒྱས་པར་སྔ་མ་བཞིན་དུ། འདི་ལྟ་སྟེ། མདོའི་སྡེ་དང༌། དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེ་དང༌། ལུང་བསྟན་པའི་སྡེའི་ཆོས་ཉན་ཅིང་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་རྣམས་གཅིག་པུས་མི་དྲན་ནམ། དྲན་པར་འདོད་པ་ལས་མི་དྲན་ན་དེ་ལ་དྲན་པར་བྱེད་པའམ། དྲན་པ་བརྗེད་པ་ཕྱིར་དྲན་པར་བྱ་བ་དང༌། ཀུན་དྲི་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་དྲིང་བ་རྗེས་སུ་སྦྱིན་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་དོན་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དོན་ཐོས་པ་བརྗེད་ན། དེ་ལ་དྲན་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཡང་དང་ཡང་དུ་སད་པར་བྱེད། གསལ་བར་བྱེད། སྟོན་པར་བྱེད། ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། དགེ་བ་དོན་དང་ལྡན་པ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་བྱས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་པ་དང༌། སྨྲས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་འདོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རབ་ཏུ་དབེན་པ་དང༌། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་དང༌། རྣལ་འབྱོར་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་ལ་དུས་དུས་སུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གདམས་ངག་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། དུས་དུས་སུ་དེ་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་ཟེར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བ་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་བའི་གཏམ་མམ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཏམ་མམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གཏམ་མམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་གཏམ་མམ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་གཏམ་མམ། ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་གཏམ་མམ། འདོད་པ་ཆུང་བའི་གཏམ་མམ། ཆོག་ཤེས་པའི་ག་ཏམ་མམ། སྤོང་བའི་གཏམ་མམ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་གཏམ་མམ། འགོག་པའི་གཏམ་མམ། མི་སྩོགས་པའི་གཏམ་མམ། འདུ་འཛི་མེད་པའི་གཏམ་མམ། རྐྱེན་འདི་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གཏམ་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འདོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྟོན་པའི་བསྟན་པའི་ཆོས་འདུལ་བས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། མཁན་པོའམ། སློབ་དཔོན་ནམ། ཆོས་མཐུན་པའི་བླ་མའམ། བླ་མ་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་རྩོད་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བྱུང་ཞིང་འདས་པར་རིག་ནས། དེ་ལ་དུས་དུས་སུ་སྨོད་པར་བྱེད། ཆད་པས་གཅོད་པར་བྱེད། སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་ཆོས་དང་མཐུན་པས་ལོངས་སྤྱོད་མཉམ་པར་བློན་གདབ་པ་འཛིན་དུ་འཇུག་ཅིང་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དང༌། བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལྷག་པར་སྤྱད་པར་བྱ་བ་དང༌། ལྷག་པར་སྤྱད་པར་མི་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལྷག་པར་སྤྱད་པ་དང༌། ལྷག་པར་མ་སྤྱད་པ་ཡང་སྟོན་ཅིང༌། རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱ་བ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུས་དུས་སུ་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་གཏམ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྦྱིན་བའི་གཏམ་མམ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ གཏམ་དང༌། མཐོ་རིས་ཀྱི་གཏམ་དང༌། འདོད་པ་དག་གི་རོ་མྱོང་བའི་ཉེས་དམིགས་ལས། ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། དུས་དུས་སུ་སྡུག་བསྔལ་ལམ། ཀུན་འབྱུང་བའམ། འགོག་པའམ། ལམ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཡང་དག་པར་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་ཚིག་འབྲུ་འབྱོར་པ་དང༌། འབྲེལ་པ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང༌། རྗེས་སུ་འབྲོང་པ་དང༌། ཐབས་དང་ལྡན་པ་དང༌། འཚམ་པ་དང༌། མཐུན་པ་དང༌། འགྲུས་སྐྱོང་གི་ཡན་ལག་གི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་དག་ཟེར་ཞིང་གཏམ་དེ་ཡང་དུས་ལ་བབས་པ་དང༌། གུས་པར་བྱས་པ་དང༌། སྔ་ཕྱི་འཚམ་པ་དང༌།
Chinese
是劝勉，是教诫，是随顺开示，是宣说佛法。那么，如何是劝勉呢？例如，对于增上戒律，因戒律退失，以及增上殊胜威仪退失，通过见、闻、疑的途径，以真实为依据，而非以不真实为依据；以适时为依据，而非以不适时为依据；以具义为依据，而非以不具义为依据；以柔和的言辞为依据，而非以粗暴的言辞为依据；以友善的态度为依据，而非以嗔恨的情绪为依据来进行劝勉。像这样就是劝勉。如何是忆念呢？应当忆念堕罪、佛法和意义。如何是忆念堕罪呢？例如，如果不记得自己曾犯过堕罪，就对那位具寿说，在某某地方的某某处，在某某时候，曾发生过如此这般的堕罪，这样来让他忆念。像这样就是忆念堕罪。如何是忆念佛法呢？就像前面详细说的那样，例如，对于听闻并受持的经藏、应颂藏、记别藏的佛法，如果独自一人无法忆念，或者想要忆念却无法忆念，就为他忆念，或者为了使他忆起遗忘的内容而忆念，全面提问，完全背诵并随顺布施。像这样就是忆念佛法。如何是忆念意义呢？例如，如果忘记了听闻的意义，就为他忆念，并且再三地提醒、阐明、开示、正确地开示。对于已经做了很久的、说了很久的，与善、与意义相应、与梵行相应的那些事情，也让他忆念。像这样就是忆念。如何是教诫呢？对于极度寂静处、内心如实安住、瑜伽、作意、止和胜观，时时给予随顺相应的教导，并且时时与此相
English
It is encouragement, it is admonishment, it is subsequent instruction, it is teaching the Dharma. So, how is it encouragement? For example, regarding the higher discipline, due to the loss of discipline, and the loss of higher excellent conduct, through the means of seeing, hearing, and doubt, based on truth, not based on untruth; based on timeliness, not based on untimeliness; based on meaningfulness, not based on meaninglessness; based on gentle words, not based on harsh words; based on a friendly attitude, not based on anger, encouragement is given. This is how it is encouragement. How is it remembrance? One should remember transgressions, the Dharma, and the meaning. How is it remembering transgressions? For example, if one does not remember having committed a transgression, one says to that venerable one, in such and such a place, at such and such a time, such and such a transgression occurred, thus causing him to remember. This is how it is remembering transgressions. How is it remembering the Dharma? Just as described in detail before, for example, regarding the Dharma of the Sutra Pitaka, the Geya Pitaka, and the Vyakarana Pitaka, which have been heard and upheld, if one cannot remember it alone, or if one wants to remember it but cannot, one causes him to remember, or to recall what has been forgotten, one asks questions thoroughly, recites completely, and bestows accordingly. This is how it is remembering the Dharma. How is it remembering the meaning? For example, if one forgets the meaning that has been heard, one causes him to remember, and repeatedly awakens, clarifies, instructs, and correctly instructs. Those things that have been done for a long time, spoken for a long time, that are in accordance with virtue, in accordance with meaning, and in accordance with pure conduct, one also causes him to remember. This is how it is remembering. How is it admonishment? Regarding extreme solitude, truly abiding within, yoga, attention, tranquility, and insight, giving instructions that are in accordance with them from time to time, and from time to time with this
Chinese
被称为具意义之语，即是说，与舍弃心的障碍相符之语，或戒律之语，或禅定之语，或智慧之语，或解脱之语，或见智慧之语，或少欲之语，或知足之语，或舍弃之语，或离欲之语，或止息之语，或不杂染之语，或无喧嚣之语，是指与此等因缘之缘起及随顺之语。如是则为劝诫。如何为随顺教导耶？谓导师之教法毗奈耶能真实随顺教导，以及堪布或阿阇梨或与法相应之上师，或如上师般之人，知晓任何争端已生且已过去，则于彼时时加以呵责，以惩罚加以制裁，加以舍弃。又以与法相应故，共同受用，劝请执持、聚集，对于应行与不应行之事，应特别行持，以及为了不应特别行持，而宣说特别行持与特别不行持，即是随顺教导，如是则为随顺教导。如何为说法耶？为了令有情成熟，为了令有情清净，为了令正法久住，故应时时宣说往昔所说之语，即是说，布施之语，或戒律之语，以及生天之语，以及于诸欲之味受用之过患中，决定生起清净解脱之诸法，广大而真实地善加宣说。又应时时从痛苦或集起或止息或道出发，以四圣谛之语，词句圆满，关联，随顺，随行，具方便，适宜，相应，具足勤奋修行之支分等，而称说之，且彼语亦应合时宜，恭敬，前后相应。
English
It is called meaningful speech, that is to say, speech that is in accordance with abandoning the obscurations of the mind, or speech of discipline, or speech of samadhi, or speech of wisdom, or speech of liberation, or speech of seeing wisdom, or speech of few desires, or speech of contentment, or speech of renunciation, or speech of detachment, or speech of cessation, or speech of non-contamination, or speech of non-disturbance, which refers to the speech that is in accordance with the dependent arising and conformity of these conditions. Thus, it is admonishment. How is it to teach accordingly? It is said that the teacher's teachings and Vinaya truly teach accordingly, and that the Khenpo or Acharya or the Dharma-conforming Lama, or someone like a Lama, knows that any dispute has arisen and passed, then at that time, he rebukes him from time to time, punishes him with penalties, and abandons him. Also, because it is in accordance with the Dharma, they enjoy it together, exhort them to hold and gather, and for what should and should not be done, they should practice especially, and in order not to practice especially, they should explain especially practicing and especially not practicing, which is teaching accordingly, thus it is teaching accordingly. How is it to teach the Dharma? In order to ripen sentient beings, in order to purify sentient beings, and in order for the holy Dharma to abide for a long time, one should always speak the words spoken in the past, that is to say, the words of generosity, or the words of discipline, and the words of rebirth in higher realms, and from the faults of enjoying the taste of desires, one should extensively and truly explain the Dharma of purification and liberation that will definitely arise. Also, one should always start from suffering or origin or cessation or path, and speak of the four noble truths with complete words and sentences, connection, conformity, following, skillful means, appropriateness, harmony, and the assembly of diligent practice, and that speech should also be timely, respectful, and consistent from beginning to end.