Tibetan
སོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཉལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེས་སྣང་བའི་མཚན་མ་ལེགས་པར་ཤིན་ཏུ་བཟུང་ཞིང་ལེགས་པར་ཡིད་ལ་བྱས། ལེགས་པར་བསྟེན། ལེགས་པར་སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ། དེ་དེ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་བཞིན་དུ་དེ་འོད་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཉལ་བར་བྱེད་ཅིང༌། དེས་ན་དེ་གཉིད་ལོག་ན་ཡང་སེམས་ལ་མུན་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྣང་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཉལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་དྲན་པས་ཉལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེས་ཆོས་དགེ་བ་དོན་དང་ལྡན་པ་གང་དག་མཉན་པ་དང་བསམས་པ་དང༌། བསྒོམས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ཉལ་ཀའི་བར་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེས་ན་དེ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་ན་ཡང་ཆོས་དེ་དག་གཉིད་མ་ལོག་པ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྗོད་པར་བྱེད་ལ། ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ལ་སེམས་དེ་ལན་མང་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་དྲན་པས་དགེ་བའི་སེམས་སམ། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་དྲན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཉལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དྲན་པས་ཉལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཉལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་དྲན་པར་གྱུར་པ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ཉལ་བ་ན། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡང་རུང་བས་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་ན། དེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ལེགས་པ་ཁོ་ནར་རབ་ཏུ་ཤེས་ཤིང༌། ད་དུང་མི་ལེན་པ་སྟོང་པར་བྱེད། རྟོག་པར་བྱེད། སེམས་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་བཞིན་དུ་ཉལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ལྡང་བ་ཁོ་ནའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་བཞིན་དུ་ཉལ་བར་མི་བྱེད་ཅིང༌། དེ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་ཟིན་པའི་སེམས་སུ་བྱས་ནས། མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཐུམས་ཕྲས་ཀྱིས་ཉལ་བར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་དགོན་པའི་རི་དགས་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་པ་ལ་སེམས་གཞོལ་བར་མི་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ལ་འབབ་པར་མི་བྱེད། བབ་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཨེ་མ་ཧོ་ཀྱེ་མ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་མི་ཉལ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེས་དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་འབད་པ་ཆེན་པོ་དང༌། མངོན་པར་བརྩོན་པའི་སྦྱོར་བས་མཐུན་པ་སྐྱེད་དེ། གནས་པར་བྱེད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བདག་གིས་དེད་མི་ཉལ་བ་དང་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར། མཁ
Chinese
索！如何以光明想而入睡呢？即善妙地、极其执持光明的相，善妙地作意，善妙地修习，善妙地个别观察，如此作意彼光明，以具光明的意而入睡。因此，即使入睡，心也不会变成黑暗。如是，以光明想而入睡。如何以忆念而入睡呢？即忆念由听闻、思惟、修习之因所生的善法和有意义之法，直至入睡之间跟随。因此，即使入睡，也能如未入睡般明显地说出那些法，并且心多次随顺那些法。如是，如何以忆念而入睡呢？无论是善心，还是无记心，都如是忆念而入睡。如是，以忆念而入睡。如何以正知而入睡呢？如是，成为忆念者。何时入睡时，若任何近分的烦恼使心完全被烦恼染污，则他会彻底了知那生起的烦恼完全是恶的，并且不再接受，使其空虚，进行观察，使心返回。因此，称为以正知而入睡。如何以唯有起身的想法作意而不入睡呢？即以精进使心完全被掌握，迅速地、迅速地、以小步幅地入睡。例如，如同寂静处的山鹿一般，以各种方式、在所有情况下，都不会让心沉溺于睡眠的压迫，不会落入其中，不会落入其中。此外，他这样想：唉玛火！奇哉！我应当以各种方式、在所有情况下，成办佛陀所开许的不睡眠。如此想后，为了成办此事，他会生起极大的努力和相应的精进之行，并安住其中。此外，他这样想：我如何为了驱逐不睡眠和修习善法，
English
So! How does one fall asleep with the perception of light? That is, one holds the characteristic of light well and very firmly, attends to it well, cultivates it well, and individually examines it well. While attending to that very light, one falls asleep with a mind that possesses light. Therefore, even if one falls asleep, the mind will not become darkness. Thus, one falls asleep with the perception of light. How does one fall asleep with mindfulness? That is, the mindfulness that arises from the causes of listening to, contemplating, and meditating on virtuous and meaningful Dharma will follow until one falls asleep. Therefore, even if one falls asleep, one will clearly speak those Dharmas as if one has not fallen asleep, and the mind will repeatedly follow those very Dharmas. Thus, how does one fall asleep with mindfulness? Whether it is a virtuous mind or an unspecified mind, one falls asleep with mindfulness in the same way. Thus, one falls asleep with mindfulness. How does one fall asleep with awareness? Thus, one becomes mindful. When one is about to fall asleep, if any of the near afflictions cause the mind to be completely defiled, then one thoroughly knows that the arisen defilement is completely evil, and one no longer accepts it, makes it empty, examines it, and turns the mind away. Therefore, it is called falling asleep with awareness. How does one not fall asleep while attending to the thought of only getting up? That is, one makes the mind completely seized by diligence, and falls asleep quickly, quickly, with small steps. For example, like a mountain deer in a secluded place, in every way and in all circumstances, one does not let the mind indulge in the oppression of sleep, does not fall into it, does not fall into it. Furthermore, one thinks like this: Emaho! How wonderful! I should accomplish the non-sleeping that is permitted by the Buddha in every way and in all circumstances. Having thought like this, in order to accomplish this, one will generate great effort and corresponding diligent practice, and abide in it. Furthermore, one thinks like this: How can I, in order to dispel non-sleeping and cultivate virtuous Dharmas,
Tibetan
ས་ཤིང་ལེ་ལོ་མེད་ལ། སྒྲུབ་ཕོད་པས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཏེ། གནས་བཞིན་དུ་སང་ནམ་ལངས་པའི་ནང་པར་ཡང་སྒྲུབ་ཕོད་པས། རྒྱ་ཆེར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཏེ་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །དེ་ལ་ལྡང་བའི་འདུ་ཤེས་གཅིག་གིས་ནི་གཉིད་སྡུག་པོར་མི་བྱེད་དེ། དེས་ནི་དེ་ལྡང་བའི་དུས་སུ་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་ལྡང་ཞིང་དུས་ལས་མི་ཡོལ་བར་སད་པར་ནུས་སོ། །ལྡང་བའི་འདུ་ཤེས་གཉིས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་སེང་གེའི་ཉལ་སྟངས་ལས་ལྷག་ཆད་མེད་པར་ཉལ་བར་བྱེད་དོ། །ལྡང་བའི་འདུ་ཤེས་གསུམ་པས་ནི་འདུན་ པ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་བྱེད་དོ། །བརྗེད་པས་ན་ཡང་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྡང་བ་ཁོ་ནའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་བཞིན་དུ་ཉལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་མཚན་མོའི་ཐུན་ཐ་མ་ལ་ཡང་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་སད་པར་བྱས་ནས། འཆག་པ་དང༌། འདུག་པ་དག་གིས་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས། སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཚན་མོའི་ཐུན་ཐ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནམ་གྱི་ཐོ་རངས་ཀྱི་ཆ་ལས་མེ་ལ་ཚེ་ཐུན་གཅིག་ལྷག་ཙམ་གང་ཡིན་པའོ།། དེ་ཡང་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་བཞིན་དུ་མཚན་མོའི་གུང་ཚིགས་ཀྱི་ཐུན་ལ་མེལ་ཚེ་ཐུན་གཅིག་ལྷག་ཙམ་གཉིད་བསད་པར་བྱས་ནས་གང་གི་ཚེ་ལྡང་བ་དེའི་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ཀྱི་ཀུན་ནས་བཀྲིས་པ་ཆེན་པོས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཅིང༌། དེས་ལྡང་བ་ན་བུལ་བ་ཉིད་དམ། ཞེན་པ་ཉིད་དང༌། ལེ་ལོ་དང་སྙོམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་ལྡང་བ་ལ་ལུས་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །བུལ་བ་ཉིད་དང༌། ཞན་པ་ཉིད་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། སྙོམ་པ་དེ་དག་མེད་ན་བརྩལ་བ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་ལྡང་བར་འགྱུར་རོ། །འཆག་པ་དང་འདུག་པ་དག་གིས་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་རེ་ཞིག་ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང༌། ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་སྦྱོར་བའི་རྗེས་སུ་བརྩོན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྒྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་མདོར་བསྡུ་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང༌། ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་སྦྱོར་བའི་རྗེས་སུ་བརྩོན་པའི་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་གིས་ཡང་དག་པར་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ཇི་སྲིད་དུ་མི་ཉལ་བ་དེ་སྲིད་དུ་དགེ་བའི་ཕྱོ
Chinese
土地没有懒惰，能够修行者发起精进，安住，心中想着明天天亮的时候也能修行，从而广发精进安住。其中，以生起想之一，就不会沉睡，因此，在应该生起的时候，就能迅速地生起，不会错过时间而醒来。以生起想之二，就能像佛陀所允许的狮子睡姿一样，不多不少地睡觉。以生起想之三，愿望就不会中断。因为遗忘，所以为了从上到上正确地修行，而努力精进。这样，心中想着仅仅是生起想而睡觉。在夜晚的最后一个时段，也能迅速地醒来，从经行和坐禅等遮蔽的法中，清净自心。所谓夜晚的最后一个时段，是指从黎明时分开始，还有一个“蔑拉策”（藏文时间单位）时段的时间。也就是说，心中想着具有光明想、忆念、正知和仅仅是生起想，在夜晚的中间时段，牺牲一个“蔑拉策”时段的时间来睡眠，当生起的时候，就会被昏沉和睡眠的巨大力量所压倒。因此，生起的时候，就不会迟钝、怯懦、懒惰和懈怠，生起时身体就会变得堪能。如果没有迟钝、怯懦、懒惰和懈怠，仅仅是努力就能迅速地生起。所谓从经行和坐禅等遮蔽的法中清净自心，应该像前面一样理解。这暂时是对于夜晚的上半夜和下半夜不睡觉而修行的努力的详细分类。简而言之，对于此，夜晚的上半夜和下半夜不睡觉而修行的补特伽罗（梵文，Pudgala，人）应该正确地做四件事。哪四件事呢？只要不睡觉，就要行持善法。
English
The land is without laziness, and those who are able to practice initiate diligence and abide, thinking that they will be able to practice again when tomorrow dawns, and thus extensively generate diligence and abide. Among these, with the thought of arising, one will not sleep deeply, and therefore, when it is time to arise, one will be able to arise quickly and awaken without missing the time. With the second thought of arising, one will sleep exactly like the lion's sleeping posture allowed by the Buddha, neither more nor less. With the third thought of arising, the aspiration will not be interrupted. Because of forgetting, one strives diligently to practice correctly from above to above. Thus, one sleeps while thinking only of the thought of arising. In the last period of the night, one also awakens quickly, and from the dharmas that are obscured by walking and sitting, one purifies one's mind. The last period of the night is the time from dawn, with one 'mel-tse' (a Tibetan unit of time) period remaining. That is to say, while keeping in mind the thought of luminosity, mindfulness, awareness, and only the thought of arising, one sacrifices one 'mel-tse' period of time for sleep in the middle of the night, and when one arises, one will be overwhelmed by the great power of drowsiness and sleep. Therefore, when one arises, one will not be dull, timid, lazy, or negligent, and when one arises, the body will become capable. If there is no dullness, timidity, laziness, or negligence, one will arise quickly simply by striving. Purifying one's mind from the dharmas that are obscured by walking and sitting should be understood as before. This is temporarily a detailed classification of the effort to practice without sleeping in the upper and lower parts of the night. In short, for this, the person (Pudgala) who strives to practice without sleeping in the upper and lower parts of the night should correctly do four things. What are the four things? As long as one does not sleep, one should engage in virtuous deeds.