Tibetan
པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས། རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤངས་ཤིང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤེས་བྱའི་དམིགས་པ་ལས་རྣམ་པར་བཟློག་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་བདེན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ལ་རྩོམ་པར་བྱེད་དེ་དེས་སེམས་བྱུང་ཞིང་འགགས་པ་ན་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྐྱེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་རྒྱུན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇིག་པར་མཐོང་ཞིང༌། དེ་ཅི་ནས་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་ཅིང་ངེས་པར་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དེ་ལྟར་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་ན། རིམ་གྱིས་དེའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དེ་དག་གཞན་དང་གཞན་དུ་སར་པ་སར་པ་དང༌། རྙིང་པ་མ་ཡིན་པ་རྙིང་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བྱུང་ནས་འཇིག་པ་དང༌། རེ་ཞིག་པ་དང༌། ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་གཉིས་པ་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དེ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་དང༌། རང་དབང་མེད་པ་ཉིད་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་བདག་མེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་བདེན་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་འདི་ཡང་སྲེད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། སྲེད་པ་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ དང། སྲེད་པ་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེས་པ་དང༌། སྲེད་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དེའི་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཕྲ་བས་མ་བརྟགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་རྟོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དག་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཤེས་རབ་དེ་ཀུན་དུ་བསྟེན་ཅིང་གོམས་པར་བྱས་ལན་མང་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུས་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པར་བྱེད་པ་མཉམ་ཞིང་མཚུངས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་དེའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་རགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པས་སེམས་གཏད་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཡོངས་སུ་གདུང་བས་ཡིད་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པས་མངོན་པར་དགའ་བ་ཡང་ཡིད་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པར་བྱེད་པ་མཉམ་ཞིང་མཚུངས་བའི་ཡེ་ཤེས་བཟོད་པ་ཆུང་དུ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཟོད་པ་འབྲིང་གིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྩེ་མོ་ཞེས་བྱའོ། །བཟོད་པ་ཆེན་པོས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་དེ་ལྟར་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་སྤངས་ཤིང་ལྷག་པའི་བསམ་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་སེམས་བརྟག་པར་བྱ་བ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་སྤངས་ཏེ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་སེམས་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་དེའི་སེམས་དེ་འགགས་པ་ལྟ་བུར་ཡང་སྣང་མོད་ཀྱི། དེ་འགགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དམིགས་པ་མེད་པ་ལྟ་བུར་ཡང་སྣང་མོད་ཀྱི། དེ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་སེམས་དེ་རབ་ཏུ་ཞི་ཞིང་མེད་པ་ལྟ་བུར་ཡང་སྣང་མོད་ ཀྱི་དེ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ན་སྦྲང་རྩི་བྱེད་པའི་སྦྲང་བུ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་གསལ་ཞིང་ཞི་གནས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལས་མི་མཐོ་མི་དམའ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཞེན་པ་མོང་རྟུལ་བར་མངོན་བར་རྟོགས་པས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་ལའི་སེམས་ནི་སྦྲང་རྩི་བྱེད་པའི་སྦྲང་བུ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་བཞིན་དུ་འགགས་པར་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་དེ་ཡང་འགགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་དེ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་མ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྔར་དཔྱད་པའི་བདེན་པ་དག་ལ་བདག་ཉིད་རྩོལ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡན་ཆད་
Chinese
因此，通过智慧迅速地认识到这一点之后，舍弃自然而然产生的作意，从外境的所知对境中完全返回，进入作意，并且致力于断除具有作意的真谛，当心生起又止灭时，看到随后生起的心以连续和相连的方式坏灭，并且为了不让“我能阻止它”这种我慢的作意产生，像这样用心缘心并确定地执持。当瑜伽士如此努力时，逐渐地，他的心识之流会看到那些心识之流各不相同，不是旧的，不是旧的，生起后坏灭，短暂，不能长久安住，这就是他对无常的作意。看到心识之流跟随取蕴，这就是他对痛苦的作意。对于他来说，不观察到心之外的其他法，这就是他对空性的作意。对于他来说，看到心识之流本身是缘起性和无自主性，这就是他对无我的作意，这样一来，暂时进入了苦谛。他这样想：这个心识之流也是由贪欲之因产生的，由贪欲而普遍产生，由贪欲而完全产生，由贪欲之缘而产生的，那么，这个心识之流的止灭就是寂静。通往那个止灭的道路就是出离，他这样想，这样一来，就以不以微细智慧观察的作意，以思虑的方式进入了四圣谛。他通过不断地依止和串习那个智慧，多次修习的缘故，会生起所缘和能缘平等一致的智慧，他通过那个
English
Therefore, having quickly realized this through wisdom, abandoning the naturally arising attention, completely turning back from the objects of knowledge of external objects, entering into attention, and striving to cut off the truth that possesses attention, when the mind arises and ceases, seeing that the mind that arises subsequently perishes in a continuous and connected manner, and in order to prevent the arising of the conceit of "I can stop it," which is the attention of pride, in this way, the mind focuses on the mind and firmly grasps it. When the yogi strives in this way, gradually, his stream of consciousness will see those streams of consciousness as different and different, not old, not old, arising and perishing, transient, and not abiding for long, and this is his attention to impermanence. Seeing the stream of consciousness following the aggregates of grasping, this is his attention to suffering. For him, not observing any other dharma apart from the mind, this is his attention to emptiness. For him, seeing that the stream of consciousness itself is dependent arising and without self-mastery, this is his attention to selflessness, and in this way, he temporarily enters into the truth of suffering. He thinks like this: this stream of consciousness also arises from the cause of craving, arises universally from craving, arises completely from craving, and arises from the condition of craving, then, the cessation of this stream of consciousness is peace. The path that leads to that cessation is renunciation, he thinks like this, and in this way, with attention that does not examine with subtle wisdom, he enters into the four noble truths in a contemplative manner. By constantly relying on and familiarizing himself with that wisdom, and through the cause of practicing it many times, the wisdom that is equal and consistent with the object and the subject will arise, and through that
Chinese
对于涅槃生起显现欢喜的障碍，凡是粗大的“我是”之慢，都将通过普遍修行的方式来断除；对于涅槃，将以增上的意乐来系心；完全被痛苦所逼迫而使心退转的情况也不会发生，并且还会以增上的意乐来忆念显现的欢喜。对于它的所缘和能缘，平等且相同的智慧忍位，像这样生起的状态，就叫做暖位。以中品忍所完全摄持的，就叫做顶位。以大品忍所完全摄持的，就叫做随顺真谛忍位。因此，像这样断除了作为障碍的“我是”之慢，以增上的意乐完全受持对涅槃的显现欢喜之后，对于越来越高的心的观察，凡是显现的造作，都要断除这些显现的造作，在没有显现造作的状态中，安住于无分别的心。那时，他的心虽然也像是止息了一样，但那并不是止息。它虽然也像是没有对境一样，但那也不是没有对境。他的心虽然也像是极度寂静和不存在一样，但那也不是不存在。那时，也不是像蜜蜂在采蜜时睡着了一样，而是只有一种既不高也不低于明澈且寂止的状态。有些人因为以智慧执着而迟钝地证悟，从而生起显现的慢心，他们的心也像是蜜蜂在采蜜时睡着了一样，显现为止息，但那也不是止息。那个心只是证悟而已，像这样成为心的这种状态，不久之后就会确定无疑地进入正道。在那一切的最后，在无分别心的最后，紧接着先前所观察的真谛而努力的那些，就是世间法的殊胜之处，在那之前。
English
The coarse pride of "I am," which obstructs the manifestation of joy in Nirvana, will be abandoned through the practice of universality; for Nirvana, the mind will be bound by increased intention; the situation of the mind turning back due to being completely oppressed by suffering will not occur, and the manifested joy will also be remembered with increased intention. For its object and subject, the wisdom of forbearance that is equal and identical, such a state of arising is called the stage of warmth. That which is completely grasped by the middle forbearance is called the peak stage. That which is completely grasped by the great forbearance is called the stage of forbearance in accordance with the truth. Therefore, in this way, having abandoned the pride of "I am" that is an obstacle, and having completely accepted the manifestation of joy in Nirvana with increased intention, for the observation of the increasingly higher mind, all manifested actions must be abandoned, and in the state of no manifested action, abide in the non-discriminating mind. At that time, although his mind also seems to be stopped, that is not stopping. Although it also seems to have no object, that is not without an object. Although his mind also seems to be extremely peaceful and non-existent, that is not non-existent. At that time, it is not like a bee falling asleep while collecting honey, but only a state that is neither higher nor lower than clarity and tranquility. Some people, because of their dull realization due to their attachment to wisdom, arise with manifested pride, and their minds also seem to be stopped like a bee falling asleep while collecting honey, but that is not stopping. That mind is only realization, and such a state of mind will soon undoubtedly enter the right path. At the end of all that, at the end of the non-discriminating mind, those who strive for the previously observed truths are the supreme qualities of worldly dharma, before that.
Tibetan
འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་དང༌། དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་མཚམས་དང་མཐར་ཐུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་གི་རྗེས་ལ་སྔར་དཔྱད་པའི་བདེན་པ་དག་ལ་རྩོལ་བར་བྱེད་དེ། བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་ཇི་ལྟར་སྔར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དཔྱད་པའི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དག་ལ་རིམ་གྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཤིན་ཏུ་ངེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། མངོན་སུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐྱེས་པས་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་གནས་ངན་ལེན་ལུས་ལ་གནས་ཤིང༌། ཞེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་དང་པོ་ཉིད་ནས་འདོད་པ་རྣམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། དེ་སྤངས་ནས་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་ཚེ་ཕྱིར་མི་འོང་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་རྟགས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྟགས་སྔར་བསྟན་པ་དག་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ཡོད་དེ། དེའི་དེར་རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་ནས་ཕྱིས་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཕྱིར་མི་འོང་བར་ཡོངས་སུ་མྱ་ ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཤས་ཆེར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། བདེན་པ་མངོན་བར་རྟོགས་མ་ཐག་ཏུ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་འདིར་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོངས་ནས། སྡུག་བསྔལ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། གནས་ངན་ལན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་བྱ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་ཕྲད་པར་གྱུར་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། རྒྱལ་རིགས་དང་རྒྱལ་རིགས་ལྷན་ཅིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཕྲད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་རྟགས་ནི་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། དེས་ཤེས་བ་བཞི་པོ་རྒྱུ་བ་དང༌། གནས་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་དང༌། ཆད་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དང༌། རྟག་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་དེ་དག་ཐོབ་པ་དང༌། དེ་ཡུལ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་ན་གལ་ཏེ་བརྗེད་ངས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ
Chinese
唯有出世间的心才会生起，不会生起世间的心。因为这些是世间行境的边际和究竟。因此，称为世间法的殊胜者。在这些之后，努力先前所考察的真谛。一旦努力，就如先前次第一样，对于所考察的显现和隐蔽的真谛，次第生起无分别、极其确定的智慧和现前的智慧。由于生起此智慧，便会舍弃在三界中行持、见而应断的烦恼之方的恶趣身和贪执。如果最初就已远离诸欲，那么舍弃之后，一旦现证真谛，那时就称为不来者。其标志是先前所示的离欲标志。其中的差别是：他在那里化生，之后不会再回到这个世间而完全寂灭。如果他大部分已远离贪欲，那么一旦现证真谛，就会成为一来者，回到这个世间一次，从而彻底结束痛苦。如果尚未远离贪欲，那么就会彻底调伏恶趣身，从而成为入流者。其中，现证的意思是，由于与显现的所知和智慧相遇，因此称为现证。例如，如同王族和王族一同显现而被称为相遇，婆罗门等也应如是理解。其标志是：他获得了对四种识的行、住和作意，都通过确定了知的方式，仅仅知为法，知为非断灭，知为非常恒，以及知为缘起之行如幻术。当他在对境上行持时，如果因遗忘而被烦恼缠缚
English
Only transcendental minds arise, not mundane minds. Because these are the limits and ultimate of mundane activities. Therefore, they are called the supreme of mundane dharmas. After these, one strives for the truths previously examined. Once effort is made, just as in the previous order, gradually, for the examined truths, both manifest and hidden, there arises non-conceptual, extremely certain wisdom and manifest wisdom. Because of the arising of this, one abandons the evil rebirth body and attachment that are in the direction of the afflictions to be abandoned by seeing, which are practiced in the three realms. If one is already free from desire from the very beginning, then upon abandoning it, as soon as one realizes the truth, at that time one is called a non-returner. Its sign is to be known as the signs of detachment previously shown. The distinction is this: he is born there by emanation, and later he will not return to this world and will completely pass into nirvana. If he is mostly free from desire, then as soon as he realizes the truth, he will become a once-returner, returning to this world once, thereby completely ending suffering. If he is not free from desire, then he will thoroughly subdue the evil rebirth body and become a stream-enterer. Among these, "realization" means that because one encounters the manifest knowable and wisdom, it is called realization. For example, just as when a royal family and a royal family appear together, it is called an encounter, so too should it be understood for Brahmins and so on. Its signs are these: he obtains the understanding that all the going, staying, and attention of the four consciousnesses are known only as dharma through the means of certainty, known as non-cessation, known as non-permanence, and known as conditioned activities like illusions. When he engages in objects, if he is entangled by afflictions due to forgetfulness,